प्रवृत्ते संकुले तस्मिन् घोरे वीरजनक्षये । (१।१)

अङ्गदः कम्पनं वीरम् आससाद रणोत्सुकः ॥ (१।२)

आहूय सो ऽङ्गदं कोपात् ताडयामास वेगितः । (२।१)

गदया कम्पनः पूर्वं स चचाल भृशाहतः ॥ (२।२)

स संज्ञां प्राप्य तेजस्वी चिक्षेप शिखरं गिरेः । (३।१)

अर्दितश्च प्रहारेण कम्पनः पतितो भुवि ॥ (३।२)

हतप्रवीरा व्यथिता राक्षसेन्द्रचमूस्तदा । (४।१)

जगामाभिमुखी सा तु कुम्भकर्णसुतो यतः । (४।२)

आपतन्तीं च वेगेन कुम्भस्तां सान्त्वयच्चमूम् ॥ (४।३)

स धनुर् धन्विनां श्रेष्ठः प्रगृह्य सुसमाहितः । (५।१)

मुमोचाशीविषप्रख्याञ् शरान् देहविदारणान् ॥ (५।२)

तस्य तच्छुशुभे भूयः सशरं धनुर् उत्तमम् । (६।१)

विद्युदैरावतार्चिष्मद् द्वितीयेन्द्रधनुर् यथा ॥ (६।२)

आकर्णकृष्टमुक्तेन जघान द्विविदं तदा । (७।१)

तेन हाटकपुङ्खेन पत्रिणा पत्रवाससा ॥ (७।२)

सहसाभिहतस्तेन विप्रमुक्तपदः स्फुरन् । (८।१)

निपपाताद्रिकूटाभो विह्वलः प्लवगोत्तमः ॥ (८।२)

मैन्दस्तु भ्रातरं दृष्ट्वा भग्नं तत्र महाहवे । (९।१)

अभिदुद्राव वेगेन प्रगृह्य महतीं शिलाम् ॥ (९।२)

तां शिलां तु प्रचिक्षेप राक्षसाय महाबलः । (१०।१)

बिभेद तां शिलां कुम्भः प्रसन्नैः पञ्चभिः शरैः ॥ (१०।२)

संधाय चान्यं सुमुखं शरम् आशीविषोपमम् । (११।१)

आजघान महातेजा वक्षसि द्विविदाग्रजम् ॥ (११।२)

स तु तेन प्रहारेण मैन्दो वानरयूथपः । (१२।१)

मर्मण्यभिहतस्तेन पपात भुवि मूर्छितः ॥ (१२।२)

अङ्गदो मातुलौ दृष्ट्वा पतितौ तौ महाबलौ । (१३।१)

अभिदुद्राव वेगेन कुम्भम् उद्यतकार्मुकम् ॥ (१३।२)

तम् आपतन्तं विव्याध कुम्भः पञ्चभिर् आयसैः । (१४।१)

त्रिभिश्चान्यैः शितैर् बाणैर् मातंगम् इव तोमरैः ॥ (१४।२)

सो ऽङ्गदं विविधैर् बाणैः कुम्भो विव्याध वीर्यवान् । (१५।१)

अकुण्ठधारैर् निशितैस्तीक्ष्णैः कनकभूषणैः ॥ (१५।२)

अङ्गदः प्रतिविद्धाङ्गो वालिपुत्रो न कम्पते । (१६।१)

शिलापादपवर्षाणि तस्य मूर्ध्नि ववर्ष ह ॥ (१६।२)

स प्रचिछेद तान् सर्वान् बिभेद च पुनः शिलाः । (१७।१)

कुम्भकर्णात्मजः श्रीमान् वालिपुत्रसमीरितान् ॥ (१७।२)

आपतन्तं च सम्प्रेक्ष्य कुम्भो वानरयूथपम् । (१८।१)

भ्रुवोर् विव्याध बाणाभ्याम् उल्काभ्याम् इव कुञ्जरम् ॥ (१८।२)

अङ्गदः पाणिना नेत्रे पिधाय रुधिरोक्षिते । (१९।१)

सालम् आसन्नम् एकेन परिजग्राह पाणिना ॥ (१९।२)

तम् इन्द्रकेतुप्रतिमं वृक्षं मन्दरसंनिभम् । (२०।१)

समुत्सृजन्तं वेगेन पश्यतां सर्वरक्षसाम् ॥ (२०।२)

स चिछेद शितैर् बाणैः सप्तभिः कायभेदनैः । (२१।१)

अङ्गदो विव्यथे ऽभीक्ष्णं ससाद च मुमोह च ॥ (२१।२)

अङ्गदं व्यथितं दृष्ट्वा सीदन्तम् इव सागरे । (२२।१)

दुरासदं हरिश्रेष्ठा राघवाय न्यवेदयन् ॥ (२२।२)

रामस्तु व्यथितं श्रुत्वा वालिपुत्रं महाहवे । (२३।१)

व्यादिदेश हरिश्रेष्ठाञ् जाम्बवत्प्रमुखांस्ततः ॥ (२३।२)

ते तु वानरशार्दूलाः श्रुत्वा रामस्य शासनम् । (२४।१)

अभिपेतुः सुसंक्रुद्धाः कुम्भम् उद्यतकार्मुकम् ॥ (२४।२)

ततो द्रुमशिलाहस्ताः कोपसंरक्तलोचनाः । (२५।१)

रिरक्षिषन्तो ऽभ्यपतन्न् अङ्गदं वानरर्षभाः ॥ (२५।२)

जाम्बवांश्च सुषेणश्च वेगदर्शी च वानरः । (२६।१)

कुम्भकर्णात्मजं वीरं क्रुद्धाः समभिदुद्रुवुः ॥ (२६।२)

समीक्ष्यापततस्तांस्तु वानरेन्द्रान् महाबलान् । (२७।१)

आववार शरौघेण नगेनेव जलाशयम् ॥ (२७।२)

तस्य बाणचयं प्राप्य न शेकुर् अतिवर्तितुम् । (२८।१)

वानरेन्द्रा महात्मानो वेलाम् इव महोदधिः ॥ (२८।२)

तांस्तु दृष्ट्वा हरिगणाञ् शरवृष्टिभिर् अर्दितान् । (२९।१)

अङ्गदं पृष्ठतः कृत्वा भ्रातृजं प्लवगेश्वरः ॥ (२९।२)

अभिदुद्राव वेगेन सुग्रीवः कुम्भम् आहवे । (३०।१)

शैलसानुचरं नागं वेगवान् इव केसरी ॥ (३०।२)

उत्पाट्य च महाशैलान् अश्वकर्णान् धवान् बहून् । (३१।१)

अन्यांश्च विविधान् वृक्षांश्चिक्षेप च महाबलः ॥ (३१।२)

तां छादयन्तीम् आकाशं वृक्षवृष्टिं दुरासदाम् । (३२।१)

कुम्भकर्णात्मजः श्रीमांश्चिछेद निशितैः शरैः ॥ (३२।२)

अभिलक्ष्येण तीव्रेण कुम्भेन निशितैः शरैः । (३३।१)

आचितास्ते द्रुमा रेजुर् यथा घोराः शतघ्नयः ॥ (३३।२)

द्रुमवर्षं तु तच्छिन्नं दृष्ट्वा कुम्भेन वीर्यवान् । (३४।१)

वानराधिपतिः श्रीमान्महासत्त्वो न विव्यथे ॥ (३४।२)

निर्भिद्यमानः सहसा सहमानश्च ताञ् शरान् । (३५।१)

कुम्भस्य धनुर् आक्षिप्य बभञ्जेन्द्रधनुःप्रभम् ॥ (३५।२)

अवप्लुत्य ततः शीघ्रं कृत्वा कर्म सुदुष्करम् । (३६।१)

अब्रवीत् कुपितः कुम्भं भग्नशृङ्गम् इव द्विपम् ॥ (३६।२)

निकुम्भाग्रज वीर्यं ते बाणवेगं तद् अद्भुतम् । (३७।१)

संनतिश्च प्रभावश्च तव वा रावणस्य वा ॥ (३७।२)

प्रह्रादबलिवृत्रघ्नकुबेरवरुणोपम । (३८।१)

एकस्त्वम् अनुजातो ऽसि पितरं बलवत्तरः ॥ (३८।२)

त्वाम् एवैकं महाबाहुं शूलहस्तम् अरिंदमम् । (३९।१)

त्रिदशा नातिवर्तन्ते जितेन्द्रियम् इवाधयः ॥ (३९।२)

वरदानात् पितृव्यस्ते सहते देवदानवान् । (४०।१)

कुम्भकर्णस्तु वीर्येण सहते च सुरासुरान् ॥ (४०।२)

धनुषीन्द्रजितस्तुल्यः प्रतापे रावणस्य च । (४१।१)

त्वम् अद्य रक्षसां लोके श्रेष्ठो ऽसि बलवीर्यतः ॥ (४१।२)

महाविमर्दं समरे मया सह तवाद्भुतम् । (४२।१)

अद्य भूतानि पश्यन्तु शक्रशम्बरयोर् इव ॥ (४२।२)

कृतम् अप्रतिमं कर्म दर्शितं चास्त्रकौशलम् । (४३।१)

पातिता हरिवीराश्च त्वयैते भीमविक्रमाः ॥ (४३।२)

उपालम्भभयाच्चापि नासि वीर मया हतः । (४४।१)

कृतकर्मा परिश्रान्तो विश्रान्तः पश्य मे बलम् ॥ (४४।२)

तेन सुग्रीववाक्येन सावमानेन मानितः । (४५।१)

अग्नेर् आज्यहुतस्येव तेजस्तस्याभ्यवर्धत ॥ (४५।२)

ततः कुम्भः समुत्पत्य सुग्रीवम् अभिपद्य च । (४६।१)

आजघानोरसि क्रुद्धो वज्रवेगेन मुष्टिना ॥ (४६।२)

तस्य चर्म च पुस्फोट संजज्ञे चास्य शोणितम् । (४७।१)

स च मुष्टिर् महावेगः प्रतिजघ्ने ऽस्थिमण्डले ॥ (४७।२)

तदा वेगेन तत्रासीत् तेजः प्रज्वालितं मुहुः । (४८।१)

वज्रनिष्पेषसंजातज्वाला मेरौ यथा गिरौ ॥ (४८।२)

स तत्राभिहतस्तेन सुग्रीवो वानरर्षभः । (४९।१)

मुष्टिं संवर्तयामास वज्रकल्पं महाबलः ॥ (४९।२)

अर्चिःसहस्रविकचं रविमण्डलसप्रभम् । (५०।१)

स मुष्टिं पातयामास कुम्भस्योरसि वीर्यवान् ॥ (५०।२)

मुष्टिनाभिहतस्तेन निपपाताशु राक्षसः । (५१।१)

लोहिताङ्ग इवाकाशाद् दीप्तरश्मिर् यदृच्छया ॥ (५१।२)

कुम्भस्य पततो रूपं भग्नस्योरसि मुष्टिना । (५२।१)

बभौ रुद्राभिपन्नस्य यथा रूपं गवां पतेः ॥ (५२।२)

तस्मिन् हते भीमपराक्रमेण प्लवंगमानाम् ऋषभेण युद्धे । (५३।१)

मही सशैला सवना चचाल भयं च रक्षांस्यधिकं विवेश ॥ (५३।२)