सर्वे ते त्वरितं गत्वा किष्किन्धां वालिपालिताम् । (१।१)

वृक्षैर् आत्मानम् आवृत्य व्यतिष्ठन् गहने वने ॥ (१।२)

विचार्य सर्वतो दृष्टिं कानने काननप्रियः । (२।१)

सुग्रीवो विपुलग्रीवः क्रोधम् आहारयद् भृशम् ॥ (२।२)

ततः स निनदं घोरं कृत्वा युद्धाय चाह्वयत् । (३।१)

परिवारैः परिवृतो नादैर् भिन्दन्न् इवाम्बरम् ॥ (३।२)

अथ बालार्कसदृशो दृप्तसिंहगतिस् तदा । (४।१)

दृष्ट्वा रामं क्रियादक्षं सुग्रीवो वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (४।२)

हरिवागुरया व्याप्तां तप्तकाञ्चनतोरणाम् । (५।१)

प्राप्ताः स्म ध्वजयन्त्राढ्यां किष्किन्धां वालिनः पुरीम् ॥ (५।२)

प्रतिज्ञा या त्वया वीर कृता वालिवधे पुरा । (६।१)

सफलां तां कुरु क्षिप्रं लतां काल इवागतः ॥ (६।२)

एवम् उक्तस् तु धर्मात्मा सुग्रीवेण स राघवः । (७।१)

तम् अथोवाच सुग्रीवं वचनं शत्रुसूदनः ॥ (७।२)

कृताभिज्ञानचिह्नस् त्वम् अनया गजसाह्वया । (८।१)

विपरीत इवाकाशे सूर्यो नक्षत्रमालया ॥ (८।२)

अद्य वालिसमुत्थं ते भयं वैरं च वानर । (९।१)

एकेनाहं प्रमोक्ष्यामि बाणमोक्षेण संयुगे ॥ (९।२)

मम दर्शय सुग्रीववैरिणं भ्रातृरूपिणम् । (१०।१)

वाली विनिहतो यावद् वने पांसुषु वेष्टते ॥ (१०।२)

यदि दृष्टिपथं प्राप्तो जीवन् स विनिवर्तते । (११।१)

ततो दोषेण मा गच्छेत् सद्यो गर्हेच् च मा भवान् ॥ (११।२)

प्रत्यक्षं सप्त ते साला मया बाणेन दारिताः । (१२।१)

ततो वेत्सि बलेनाद्य वालिनं निहतं मया ॥ (१२।२)

अनृतं नोक्तपूर्वं मे वीर कृच्छ्रे ऽपि तिष्ठता । (१३।१)

धर्मलोभपरीतेन न च वक्ष्ये कथंचन ॥ (१३।२)

सफलां च करिष्यामि प्रतिज्ञां जहि सम्भ्रमम् । (१४।१)

प्रसूतं कलमं क्षेत्रे वर्षेणेव शतक्रतुः ॥ (१४।२)

तदाह्वाननिमित्तं त्वं वालिनो हेममालिनः । (१५।१)

सुग्रीव कुरु तं शब्दं निष्पतेद् येन वानरः ॥ (१५।२)

जितकाशी जयश्लाघी त्वया चाधर्षितः पुरात् । (१६।१)

निष्पतिष्यत्य् असङ्गेन वाली स प्रियसंयुगः ॥ (१६।२)

रिपूणां धर्षणं शूरा मर्षयन्ति न संयुगे । (१७।१)

जानन्तस् तु स्वकं वीर्यं स्त्रीसमक्षं विशेषतः ॥ (१७।२)

स तु रामवचः श्रुत्वा सुग्रीवो हेमपिङ्गलः । (१८।१)

ननर्द क्रूरनादेन विनिर्भिन्दन्न् इवाम्बरम् ॥ (१८।२)

तस्य शब्देन वित्रस्ता गावो यान्ति हतप्रभाः । (१९।१)

राजदोषपरामृष्टाः कुलस्त्रिय इवाकुलाः ॥ (१९।२)

द्रवन्ति च मृगाः शीघ्रं भग्ना इव रणे हयाः । (२०।१)

पतन्ति च खगा भूमौ क्षीणपुण्या इव ग्रहाः ॥ (२०।२)

ततः स जीमूतगणप्रणादो नादं व्यमुञ्चत् त्वरया प्रतीतः । (२१।१)

सूर्यात्मजः शौर्यविवृद्धतेजाः सरित्पतिर् वानिलचञ्चलोर्मिः ॥ (२१।२)