अथ तां रजनीं तत्र कृतार्थौ रामलक्ष्मणौ । (१।१)

ऊषतुर् मुदितौ वीरौ प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ (१।२)

प्रभातायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियौ । (२।१)

विश्वामित्रम् ऋषींश् चान्यान् सहिताव् अभिजग्मतुः ॥ (२।२)

अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं ज्वलन्तम् इव पावकम् । (३।१)

ऊचतुर् मधुरोदारं वाक्यं मधुरभाषिणौ ॥ (३।२)

इमौ स्वो मुनिशार्दूल किंकरौ समुपस्थितौ । (४।१)

आज्ञापय यथेष्टं वै शासनं करवाव किम् ॥ (४।२)

एवम् उक्ते ततस् ताभ्यां सर्व एव महर्षयः । (५।१)

विश्वामित्रं पुरस्कृत्य रामं वचनम् अब्रुवन् ॥ (५।२)

मैथिलस्य नरश्रेष्ठ जनकस्य भविष्यति । (६।१)

यज्ञः परमधर्मिष्ठस् तत्र यास्यामहे वयम् ॥ (६।२)

त्वं चैव नरशार्दूल सहास्माभिर् गमिष्यसि । (७।१)

अद्भुतं च धनूरत्नं तत्र त्वं द्रष्टुम् अर्हसि ॥ (७।२)

तद्धि पूर्वं नरश्रेष्ठ दत्तं सदसि दैवतैः । (८।१)

अप्रमेयबलं घोरं मखे परमभास्वरम् ॥ (८।२)

नास्य देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः । (९।१)

कर्तुम् आरोपणं शक्ता न कथंचन मानुषाः ॥ (९।२)

धनुषस् तस्य वीर्यं हि जिज्ञासन्तो महीक्षितः । (१०।१)

न शेकुर् आरोपयितुं राजपुत्रा महाबलाः ॥ (१०।२)

तद् धनुर् नरशार्दूल मैथिलस्य महात्मनः । (११।१)

तत्र द्रक्ष्यसि काकुत्स्थ यज्ञं चाद्भुतदर्शनम् ॥ (११।२)

तद्धि यज्ञफलं तेन मैथिलेनोत्तमं धनुः । (१२।१)

याचितं नरशार्दूल सुनाभं सर्वदैवतैः ॥ (१२।२)

एवम् उक्त्वा मुनिवरः प्रस्थानम् अकरोत् तदा । (१३।१)

सर्षिसंघः सकाकुत्स्थ आमन्त्र्य वनदेवताः ॥ (१३।२)

स्वस्ति वो ऽस्तु गमिष्यामि सिद्धः सिद्धाश्रमाद् अहम् । (१४।१)

उत्तरे जाह्नवीतीरे हिमवन्तं शिलोच्चयम् ॥ (१४।२)

प्रदक्षिणं ततः कृत्वा सिद्धाश्रमम् अनुत्तमम् । (१५।१)

उत्तरां दिशम् उद्दिश्य प्रस्थातुम् उपचक्रमे ॥ (१५।२)

तं व्रजन्तं मुनिवरम् अन्वगाद् अनुसारिणाम् । (१६।१)

शकटी शतमात्रं तु प्रयाणे ब्रह्मवादिनाम् ॥ (१६।२)

मृगपक्षिगणाश् चैव सिद्धाश्रमनिवासिनः । (१७।१)

अनुजग्मुर् महात्मानं विश्वामित्रं महामुनिम् ॥ (१७।२)

ते गत्वा दूरम् अध्वानं लम्बमाने दिवाकरे । (१८।१)

वासं चक्रुर् मुनिगणाः शोणाकूले समाहिताः ॥ (१८।२)

ते ऽस्तं गते दिनकरे स्नात्वा हुतहुताशनाः । (१९।१)

विश्वामित्रं पुरस्कृत्य निषेदुर् अमितौजसः ॥ (१९।२)

रामो ऽपि सहसौमित्रिर् मुनींस् तान् अभिपूज्य च । (२०।१)

अग्रतो निषसादाथ विश्वामित्रस्य धीमतः ॥ (२०।२)

अथ रामो महातेजा विश्वामित्रं महामुनिम् । (२१।१)

पप्रच्छ मुनिशार्दूलं कौतूहलसमन्वितः ॥ (२१।२)

भगवन् को न्व् अयं देशः समृद्धवनशोभितः । (२२।१)

श्रोतुम् इच्छामि भद्रं ते वक्तुम् अर्हसि तत्त्वतः ॥ (२२।२)

चोदितो रामवाक्येन कथयामास सुव्रतः । (२३।१)

तस्य देशस्य निखिलम् ऋषिमध्ये महातपाः ॥ (२३।२)