निर्गतं मकराक्षं ते दृष्ट्वा वानरपुंगवाः । (१।१)

आप्लुत्य सहसा सर्वे योद्धुकामा व्यवस्थिताः ॥ (१।२)

ततः प्रवृत्तं सुमहत् तद् युद्धं लोमहर्षणम् । (२।१)

निशाचरैः प्लवंगानां देवानां दानवैर् इव ॥ (२।२)

वृक्षशूलनिपातैश्च शिलापरिघपातनैः । (३।१)

अन्योन्यं मर्दयन्ति स्म तदा कपिनिशाचराः ॥ (३।२)

शक्तिशूलगदाखड्गैस्तोमरैश्च निशाचराः । (४।१)

पट्टसैर् भिन्दिपालैश्च बाणपातैः समन्ततः ॥ (४।२)

पाशमुद्गरदण्डैश्च निर्घातैश्चापरैस्तथा । (५।१)

कदनं कपिसिंहानां चक्रुस्ते रजनीचराः ॥ (५।२)

बाणौघैर् अर्दिताश्चापि खरपुत्रेण वानराः । (६।१)

संभ्रान्तमनसः सर्वे दुद्रुवुर् भयपीडिताः ॥ (६।२)

तान् दृष्ट्वा राक्षसाः सर्वे द्रवमाणान् वनौकसः । (७।१)

नेदुस्ते सिंहवद्धृष्टा राक्षसा जितकाशिनः ॥ (७।२)

विद्रवत्सु तदा तेषु वानरेषु समन्ततः । (८।१)

रामस्तान् वारयामास शरवर्षेण राक्षसान् ॥ (८।२)

वारितान् राक्षसान् दृष्ट्वा मकराक्षो निशाचरः । (९।१)

क्रोधानलसमाविष्टो वचनं चेदम् अब्रवीत् ॥ (९।२)

तिष्ठ राम मया सार्धं द्वन्द्वयुद्धं ददामि ते । (१०।१)

त्याजयिष्यामि ते प्राणान् धनुर्मुक्तैः शितैः शरैः ॥ (१०।२)

यत् तदा दण्डकारण्ये पितरं हतवान्मम । (११।१)

मदग्रतः स्वकर्मस्थं स्मृत्वा रोषो ऽभिवर्धते ॥ (११।२)

दह्यन्ते भृशम् अङ्गानि दुरात्मन्मम राघव । (१२।१)

यन्मयासि न दृष्टस्त्वं तस्मिन् काले महावने ॥ (१२।२)

दिष्ट्यासि दर्शनं राम मम त्वं प्राप्तवान् इह । (१३।१)

काङ्क्षितो ऽसि क्षुधार्तस्य सिंहस्येवेतरो मृगः ॥ (१३।२)

अद्य मद्बाणवेगेन प्रेतराड्विषयं गतः । (१४।१)

ये त्वया निहताः शूराः सह तैस्त्वं समेष्यसि ॥ (१४।२)

बहुनात्र किम् उक्तेन शृणु राम वचो मम । (१५।१)

पश्यन्तु सकला लोकास्त्वां मां चैव रणाजिरे ॥ (१५।२)

अस्त्रैर् वा गदया वापि बाहुभ्यां वा महाहवे । (१६।१)

अभ्यस्तं येन वा राम तेन वा वर्ततां युधि ॥ (१६।२)

मकराक्षवचः श्रुत्वा रामो दशरथात्मजः । (१७।१)

अब्रवीत् प्रहसन् वाक्यम् उत्तरोत्तरवादिनम् ॥ (१७।२)

चतुर्दशसहस्राणि रक्षसां त्वत्पिता च यः । (१८।१)

त्रिशिरा दूषणश्चापि दण्डके निहता मया ॥ (१८।२)

स्वाशितास्तव मांसेन गृध्रगोमायुवायसाः । (१९।१)

भविष्यन्त्यद्य वै पाप तीक्ष्णतुण्डनखाङ्कुशाः ॥ (१९।२)

एवम् उक्तस्तु रामेण खरपुत्रो निशाचरः । (२०।१)

बाणौघान् असृजत् तस्मै राघवाय रणाजिरे ॥ (२०।२)

ताञ् शराञ् शरवर्षेण रामश्चिछेद नैकधा । (२१।१)

निपेतुर् भुवि ते छिन्ना रुक्मपुङ्खाः सहस्रशः ॥ (२१।२)

तद् युद्धम् अभवत् तत्र समेत्यान्योन्यम् ओजसा । (२२।१)

खरराक्षसपुत्रस्य सूनोर् दशरथस्य च ॥ (२२।२)

जीमूतयोर् इवाकाशे शब्दो ज्यातलयोस्तदा । (२३।१)

धनुर्मुक्तः स्वनोत्कृष्टः श्रूयते च रणाजिरे ॥ (२३।२)

देवदानवगन्धर्वाः किंनराश्च महोरगाः । (२४।१)

अन्तरिक्षगताः सर्वे द्रष्टुकामास्तद् अद्भुतम् ॥ (२४।२)

विद्धम् अन्योन्यगात्रेषु द्विगुणं वर्धते बलम् । (२५।१)

कृतप्रतिकृतान्योन्यं कुर्वाते तौ रणाजिरे ॥ (२५।२)

राममुक्तांस्तु बाणौघान् राक्षसस्त्वछिनद् रणे । (२६।१)

रक्षोमुक्तांस्तु रामो वै नैकधा प्राछिनच्छरैः ॥ (२६।२)

बाणौघवितताः सर्वा दिशश्च विदिशस्तथा । (२७।१)

संछन्ना वसुधा चैव समन्तान्न प्रकाशते ॥ (२७।२)

ततः क्रुद्धो महाबाहुर् धनुश्चिछेद रक्षसः । (२८।१)

अष्टाभिर् अथ नाराचैः सूतं विव्याध राघवः । (२८।२)

भित्त्वा शरै रथं रामो रथाश्वान् समपातयत् ॥ (२८।३)

विरथो वसुधां तिष्ठन्मकराक्षो निशाचरः । (२९।१)

अतिष्ठद् वसुधां रक्षः शूलं जग्राह पाणिना । (२९।२)

त्रासनं सर्वभूतानां युगान्ताग्निसमप्रभम् ॥ (२९।३)

विभ्राम्य च महच्छूलं प्रज्वलन्तं निशाचरः । (३०।१)

स क्रोधात् प्राहिणोत् तस्मै राघवाय महाहवे ॥ (३०।२)

तम् आपतन्तं ज्वलितं खरपुत्रकराच्च्युतम् । (३१।१)

बाणैस्तु त्रिभिर् आकाशे शूलं चिछेद राघवः ॥ (३१।२)

स छिन्नो नैकधा शूलो दिव्यहाटकमण्डितः । (३२।१)

व्यशीर्यत महोल्केव रामबाणार्दितो भुवि ॥ (३२।२)

तच्छूलं निहतं दृष्ट्वा रामेणाद्भुतकर्मणा । (३३।१)

साधु साध्विति भूतानि व्याहरन्ति नभोगताः ॥ (३३।२)

तद् दृष्ट्वा निहतं शूलं मकराक्षो निशाचरः । (३४।१)

मुष्टिम् उद्यम्य काकुत्स्थं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ (३४।२)

स तं दृष्ट्वा पतन्तं वै प्रहस्य रघुनन्दनः । (३५।१)

पावकास्त्रं ततो रामः संदधे स्वशरासने ॥ (३५।२)

तेनास्त्रेण हतं रक्षः काकुत्स्थेन तदा रणे । (३६।१)

संछिन्नहृदयं तत्र पपात च ममार च ॥ (३६।२)

दृष्ट्वा ते राक्षसाः सर्वे मकराक्षस्य पातनम् । (३७।१)

लङ्काम् एव प्रधावन्त रामबाणार्दितास्तदा ॥ (३७।२)

दशरथनृपपुत्रबाणवेगै रजनिचरं निहतं खरात्मजं तम् । (३८।१)

ददृशुर् अथ च देवताः प्रहृष्टा गिरिम् इव वज्रहतं यथा विशीर्णम् ॥ (३८।२)