MBh, 1, 111
Select a line for its word-by-word analysis.
तत्रापि तपसि श्रेष्ठे वर्तमानः स वीर्यवान् । (१।२)
tatrāpi tapasi śreṣṭhe vartamānaḥ sa vīryavān |
शुश्रूषुर् अनहंवादी संयतात्मा जितेन्द्रियः । (२।१)
śuśrūṣur anahaṃvādī saṃyatātmā jitendriyaḥ |
स्वर्गं गन्तुं पराक्रान्तः स्वेन वीर्येण भारत ॥ (२।२)
svargaṃ gantuṃ parākrāntaḥ svena vīryeṇa bhārata ||
केषांचिद् अभवद् भ्राता केषांचिद् अभवत् सखा । (३।१)
keṣāṃcid abhavad bhrātā keṣāṃcid abhavat sakhā |
ब्रह्माणं द्रष्टुकामास्ते सम्प्रतस्थुर् महर्षयः । (४।७)
brahmāṇaṃ draṣṭukāmāste sampratasthur maharṣayaḥ |
सम्प्रस्थितान् ऋषीन् दृष्ट्वा पाण्डुर् वचनम् अब्रवीत् । (४।८)
samprasthitān ṛṣīn dṛṣṭvā pāṇḍur vacanam abravīt |
भवन्तः क्व गमिष्यन्ति ब्रूत मे वदतां वराः । (४।९)
bhavantaḥ kva gamiṣyanti brūta me vadatāṃ varāḥ |
देवानां च ऋषीणां च पितॄणां च महात्मनाम् । (४।११)
devānāṃ ca ṛṣīṇāṃ ca pitṝṇāṃ ca mahātmanām |
वयं तत्र गमिष्यामो द्रष्टुकामाः स्वयंभुवम् । (४।१२)
vayaṃ tatra gamiṣyāmo draṣṭukāmāḥ svayaṃbhuvam |
पाण्डुम् उत्थाय सहसा गन्तुकामं महर्षिभिः । (४।१३)
pāṇḍum utthāya sahasā gantukāmaṃ maharṣibhiḥ |
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां पाण्डुर् वचनम् अब्रवीत् । (४।१४)
tacchrutvā vacanaṃ teṣāṃ pāṇḍur vacanam abravīt |
स्वर्गपारं तितीर्षन् स शतशृङ्गाद् उदङ्मुखः । (५।१)
svargapāraṃ titīrṣan sa śataśṛṅgād udaṅmukhaḥ |
प्रतस्थे सह पत्नीभ्याम् अब्रुवंस्तत्र तापसाः । (५।२)
pratasthe saha patnībhyām abruvaṃstatra tāpasāḥ |
दृष्टवन्तो गिरेर् अस्य दुर्गान् देशान् बहून् वयम् । (६।१)
dṛṣṭavanto girer asya durgān deśān bahūn vayam |
आक्रीडभूतान् देवानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ (६।४)
ākrīḍabhūtān devānāṃ gandharvāpsarasāṃ tathā ||
महानदीनितम्बांश्च दुर्गांश्च गिरिगह्वरान् ॥ (७।२)
mahānadīnitambāṃśca durgāṃśca girigahvarān ||
सन्ति केचिन् महावर्षा दुर्गाः केचिद् दुरासदाः ॥ (८।२)
santi kecin mahāvarṣā durgāḥ kecid durāsadāḥ ||
वायुर् एको ऽतिगाद् यत्र सिद्धाश्च परमर्षयः ॥ (९।२)
vāyur eko 'tigād yatra siddhāśca paramarṣayaḥ ||
गच्छन्त्यौ शैलराजे ऽस्मिन् राजपुत्र्यौ कथं त्विमे । (१०।१)
gacchantyau śailarāje 'smin rājaputryau kathaṃ tvime |
अप्रजस्य महाभाग न स्वर्गं गन्तुम् अर्हसि । (१०।३)
aprajasya mahābhāga na svargaṃ gantum arhasi |
अप्रजात्वं मनुष्येन्द्र साधु मा पुष्करेक्षण ॥ (१०।४)
aprajātvaṃ manuṣyendra sādhu mā puṣkarekṣaṇa ||
स्वर्गे तेनाभितप्तो ऽहम् अप्रजस्तद् ब्रवीमि वः । (११।३)
svarge tenābhitapto 'ham aprajastad bravīmi vaḥ |
सो ऽहम् उग्रेण तपसा सभार्यस्त्यक्तजीवितः । (११।४)
so 'ham ugreṇa tapasā sabhāryastyaktajīvitaḥ |
अनपत्यो ऽपि विन्देयं स्वर्गम् उग्रेण कर्मणा ॥ (११।५)
anapatyo 'pi vindeyaṃ svargam ugreṇa karmaṇā ||
ऋणैश्चतुर्भिः संयुक्ता जायन्ते मनुजा भुवि । (१२।१)
ṛṇaiścaturbhiḥ saṃyuktā jāyante manujā bhuvi |
न तस्य लोकाः सन्तीति धर्मविद्भिः प्रतिष्ठितम् ॥ (१३।२)
na tasya lokāḥ santīti dharmavidbhiḥ pratiṣṭhitam ||
यज्ञैश्च देवान् प्रीणाति स्वाध्यायतपसा मुनीन् । (१४।१)
yajñaiśca devān prīṇāti svādhyāyatapasā munīn |
पुत्रैः श्राद्धैः पितॄंश्चापि आनृशंस्येन मानवान् ॥ (१४।२)
putraiḥ śrāddhaiḥ pitṝṃścāpi ānṛśaṃsyena mānavān ||
ऋषिदेवमनुष्याणां परिमुक्तो ऽस्मि धर्मतः । (१५।१)
ṛṣidevamanuṣyāṇāṃ parimukto 'smi dharmataḥ |
पित्र्याद् ऋणाद् अनिर्मुक्त इदानीम् अस्मि तापसाः । (१५।३)
pitryād ṛṇād anirmukta idānīm asmi tāpasāḥ |
पित्र्याद् ऋणाद् अनिर्मुक्तस्तेन तप्ये तपोधनाः ॥ (१५।४)
pitryād ṛṇād anirmuktastena tapye tapodhanāḥ ||
देहनाशे ध्रुवो नाशः पितॄणाम् एष निश्चयः । (१६।१)
dehanāśe dhruvo nāśaḥ pitṝṇām eṣa niścayaḥ |
पितॄणाम् ऋणनाशाद्धि न प्रजा नाशम् ऋच्छति । (१६।२)
pitṝṇām ṛṇanāśāddhi na prajā nāśam ṛcchati |
इह तस्मात् प्रजाहेतोः प्रजायन्ते नरोत्तमाः ॥ (१६।३)
iha tasmāt prajāhetoḥ prajāyante narottamāḥ ||
यथैवाहं पितुः क्षेत्रे सृष्टस्तेन महात्मना । (१७।१)
yathaivāhaṃ pituḥ kṣetre sṛṣṭastena mahātmanā |
तथैवास्मिन् मम क्षेत्रे कथं वै सम्भवेत् प्रजा ॥ (१७।२)
tathaivāsmin mama kṣetre kathaṃ vai sambhavet prajā ||
अस्ति वै तव धर्मात्मन् विद्म देवोपमं शुभम् । (१८।२)
asti vai tava dharmātman vidma devopamaṃ śubham |
अपत्यम् अनघं राजन् वयं दिव्येन चक्षुषा ॥ (१८।३)
apatyam anaghaṃ rājan vayaṃ divyena cakṣuṣā ||
अक्लिष्टं फलम् अव्यग्रो विन्दते बुद्धिमान् नरः ॥ (१९।२)
akliṣṭaṃ phalam avyagro vindate buddhimān naraḥ ||
तस्मिन् दृष्टे फले तात प्रयत्नं कर्तुम् अर्हसि । (२०।१)
tasmin dṛṣṭe phale tāta prayatnaṃ kartum arhasi |
अपत्यं गुणसम्पन्नं लब्ध्वा प्रीतिम् अवाप्स्यसि ॥ (२०।२)
apatyaṃ guṇasampannaṃ labdhvā prītim avāpsyasi ||
तच्छ्रुत्वा तापसवचः पाण्डुश्चिन्तापरो ऽभवत् । (२१।२)
tacchrutvā tāpasavacaḥ pāṇḍuścintāparo 'bhavat |
स समानीय कुन्तीं च माद्रीं च भरतर्षभ । (२१।५)
sa samānīya kuntīṃ ca mādrīṃ ca bharatarṣabha |
आचष्ट पुत्रलाभस्य व्युष्टिं सर्वक्रियाधिकाम् । (२१।६)
ācaṣṭa putralābhasya vyuṣṭiṃ sarvakriyādhikām |
उत्तमाद् अवराः पुंसः काङ्क्षन्ते पुत्रम् आपदि । (२१।७)
uttamād avarāḥ puṃsaḥ kāṅkṣante putram āpadi |
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठाद् इच्छन्ति साधवः । (२१।८)
apatyaṃ dharmaphaladaṃ śreṣṭhād icchanti sādhavaḥ |
ब्राह्मणं गुणवन्तं वै चिन्तयामास धर्मवित् ॥ (२१।१०)
brāhmaṇaṃ guṇavantaṃ vai cintayāmāsa dharmavit ||
सो ऽब्रवीद् विजने कुन्तीं धर्मपत्नीं यशस्विनीम् । (२२।१)
so 'bravīd vijane kuntīṃ dharmapatnīṃ yaśasvinīm |
अपत्यं नाम लोकेषु प्रतिष्ठा धर्मसंहिता । (२३।१)
apatyaṃ nāma lokeṣu pratiṣṭhā dharmasaṃhitā |
इति कुन्ति विदुर् धीराः शाश्वतं धर्मम् आदितः ॥ (२३।२)
iti kunti vidur dhīrāḥ śāśvataṃ dharmam āditaḥ ||
इष्टं दत्तं तपस्तप्तं नियमश्च स्वनुष्ठितः । (२४।१)
iṣṭaṃ dattaṃ tapastaptaṃ niyamaśca svanuṣṭhitaḥ |
सो ऽहम् एवं विदित्वैतत् प्रपश्यामि शुचिस्मिते । (२५।१)
so 'ham evaṃ viditvaitat prapaśyāmi śucismite |
अनपत्यः शुभांल्लोकान् नावाप्स्यामीति चिन्तयन् ॥ (२५।२)
anapatyaḥ śubhāṃllokān nāvāpsyāmīti cintayan ||
मृगाभिशापान् नष्टं मे प्रजनं ह्यकृतात्मनः । (२६।१)
mṛgābhiśāpān naṣṭaṃ me prajanaṃ hyakṛtātmanaḥ |
इमे वै बन्धुदायादाः षट् पुत्रा धर्मदर्शने । (२७।१)
ime vai bandhudāyādāḥ ṣaṭ putrā dharmadarśane |
षड् एवाबन्धुदायादाः पुत्रास्ताञ् शृणु मे पृथे ॥ (२७।२)
ṣaḍ evābandhudāyādāḥ putrāstāñ śṛṇu me pṛthe ||
स्वयंजातः प्रणीतश्च परिक्रीतश्च यः सुतः । (२८।१)
svayaṃjātaḥ praṇītaśca parikrītaśca yaḥ sutaḥ |
पौनर्भवश्च कानीनः स्वैरिण्यां यश्च जायते ॥ (२८।४)
paunarbhavaśca kānīnaḥ svairiṇyāṃ yaśca jāyate ||
दत्तः क्रीतः कृत्रिमश्च उपगच्छेत् स्वयं च यः । (२९।१)
dattaḥ krītaḥ kṛtrimaśca upagacchet svayaṃ ca yaḥ |
पूर्वपूर्वतमाभावे मत्वा लिप्सेत वै सुतम् । (३०।१)
pūrvapūrvatamābhāve matvā lipseta vai sutam |
उत्तमाद् अवराः पुंसः काङ्क्षन्ते पुत्रम् आपदि ॥ (३०।२)
uttamād avarāḥ puṃsaḥ kāṅkṣante putram āpadi ||
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठं विन्दन्ति साधवः । (३१।१)
apatyaṃ dharmaphaladaṃ śreṣṭhaṃ vindanti sādhavaḥ |
आत्मशुक्राद् अपि पृथे मनुः स्वायम्भुवो ऽब्रवीत् ॥ (३१।२)
ātmaśukrād api pṛthe manuḥ svāyambhuvo 'bravīt ||
तस्मात् प्रहेष्याम्यद्य त्वां हीनः प्रजननात् स्वयम् । (३२।१)
tasmāt praheṣyāmyadya tvāṃ hīnaḥ prajananāt svayam |
सदृशाच्छ्रेयसो वा त्वं विद्ध्यपत्यं यशस्विनि । (३२।२)
sadṛśācchreyaso vā tvaṃ viddhyapatyaṃ yaśasvini |
या हि ते भगिनी साध्वी श्रुतसेना यशस्विनी । (३२।३)
yā hi te bhaginī sādhvī śrutasenā yaśasvinī |
उवाह यां तु कैकेयः शारदण्डायनिर् महान् ॥ (३२।४)
uvāha yāṃ tu kaikeyaḥ śāradaṇḍāyanir mahān ||
शृणु कुन्ति कथां चेमां शारदण्डायनीं प्रति । (३३।१)
śṛṇu kunti kathāṃ cemāṃ śāradaṇḍāyanīṃ prati |
या वीरपत्नी गुरुभिर् नियुक्तापत्यजन्मनि ॥ (३३।२)
yā vīrapatnī gurubhir niyuktāpatyajanmani ||
पुष्पेण प्रयता स्नाता निशि कुन्ति चतुष्पथे । (३४।१)
puṣpeṇa prayatā snātā niśi kunti catuṣpathe |
अपत्यार्थे प्रजालाभे अन्वगच्छच्छुभव्रता । (३४।२)
apatyārthe prajālābhe anvagacchacchubhavratā |
वरयित्वा द्विजं सिद्धं हुत्वा पुंसवने ऽनलम् ॥ (३४।३)
varayitvā dvijaṃ siddhaṃ hutvā puṃsavane 'nalam ||
तत्र त्रीञ् जनयामास दुर्जयादीन् महारथान् ॥ (३५।२)
tatra trīñ janayāmāsa durjayādīn mahārathān ||
तथा त्वम् अपि कल्याणि ब्राह्मणात् तपसाधिकात् । (३६।१)
tathā tvam api kalyāṇi brāhmaṇāt tapasādhikāt |
मन्नियोगाद् यत क्षिप्रम् अपत्योत्पादनं प्रति ॥ (३६।२)
manniyogād yata kṣipram apatyotpādanaṃ prati ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.