राक्षस्युवाच । (१।१)

जरा नामास्मि भद्रं ते राक्षसी कामरूपिणी । (१।२)

तव वेश्मनि राजेन्द्र पूजिता न्यवसं सुखम् । (१।३)

गृहे गृहे मनुष्याणां नित्यं तिष्ठति राक्षसी । (१।४)

गृहदेवीति नाम्ना वै पुरा सृष्टा स्वयंभुवा । (१।५)

दानवानां विनाशाय स्थापिता दिव्यरूपिणी । (१।६)

यो मां भक्त्या लिखेत् कुड्ये सपुत्रां यौवनान्विताम् । (१।७)

गृहे तस्य भवेद् वृद्धिर् अन्यथा क्षयम् आप्नुयात् । (१।८)

त्वद्गृहे तिष्ठमाना तु पूजिताहं सदा विभो । (१।९)

लिखिता चैव कुड्येषु पुत्रैर् बहुभिर् आवृता । (१।१०)

गन्धपुष्पैस्तथा धूपैर् भक्ष्यैर् भोज्यैः सुपूजिता ॥ (१।११)

साहं प्रत्युपकारार्थं चिन्तयन्त्यनिशं नृप । (२।१)

तवेमे पुत्रशकले दृष्टवत्यस्मि धार्मिक ॥ (२।२)

संश्लेषिते मया दैवात् कुमारः समपद्यत । (३।१)

तव भाग्यैर् महाराज हेतुमात्रम् अहं त्विह । (३।२)

मेरुं वा खादितुं शक्ता किं पुनस्तव बालकम् । (३।३)

गृहसम्पूजनात् तुष्ट्या मया प्रत्यर्पितस्तव । (३।४)

तस्य बालस्य यत् कृत्यं तत् कुरुष्व नराधिप । (३।५)

मम नाम्ना च लोके ऽस्मिन् ख्यात एव भविष्यति ॥ (३।६)

कृष्ण उवाच । (४।१)

एवम् उक्त्वा तु सा राजंस्तत्रैवान्तरधीयत । (४।२)

स गृह्य च कुमारं तं प्राविशत् स्वगृहं नृपः ॥ (४।३)

तस्य बालस्य यत् कृत्यं तच्चकार नृपस्तदा । (५।१)

आज्ञापयच्च राक्षस्या मागधेषु महोत्सवम् ॥ (५।२)

तस्य नामाकरोत् तत्र प्रजापतिसमः पिता । (६।१)

जरया संधितो यस्माज्जरासंधस्ततो ऽभवत् ॥ (६।२)

सो ऽवर्धत महातेजा मगधाधिपतेः सुतः । (७।१)

प्रमाणबलसम्पन्नो हुताहुतिर् इवानलः । (७।२)

मागधो बलसम्पन्नो हुतीर् इवानलः । (७।३)

मातापित्रोर् नन्दिकरः शुक्लपक्षे यथा शशी । (७।४)

एवं स ववृधे राजन् कुमारः पुष्करेक्षणः । (७।५)

कालेन महता चापि यौवनस्थो बभूव ह ॥ (७।६)

कस्यचित् त्वथ कालस्य पुनर् एव महातपाः । (८।१)

मगधान् उपचक्राम भगवांश्चण्डकौशिकः ॥ (८।२)

तस्यागमनसंहृष्टः सामात्यः सपुरःसरः । (९।१)

सभार्यः सह पुत्रेण निर्जगाम बृहद्रथः ॥ (९।२)

पाद्यार्घ्याचमनीयैस्तम् अर्चयामास भारत । (१०।१)

स नृपो राज्यसहितं पुत्रं चास्मै न्यवेदयत् ॥ (१०।२)

प्रतिगृह्य तु तां पूजां पार्थिवाद् भगवान् ऋषिः । (११।१)

उवाच मागधं राजन् प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ (११।२)

सर्वम् एतन्मया राजन् विज्ञातं ज्ञानचक्षुषा । (१२।१)

पुत्रस्तु शृणु राजेन्द्र यादृशो ऽयं भविष्यति । (१२।२)

अस्य रूपं च सत्त्वं च बलम् ऊर्जितम् एव च । (१२।३)

एष श्रिया समुदितः पुत्रस्तव न संशयः । (१२।४)

प्रापयिष्यति तत् सर्वं विक्रमेण समन्वितः ॥ (१२।५)

अस्य वीर्यवतो वीर्यं नानुयास्यन्ति पार्थिवाः । (१३।१)

पततो वैनतेयस्य गतिम् अन्ये यथा खगाः । (१३।२)

विनाशम् उपयास्यन्ति ये चास्य परिपन्थिनः । (१३।३)

देवैर् अपि विसृष्टानि शस्त्राण्यस्य महीपते । (१३।४)

न रुजं जनयिष्यन्ति गिरेर् इव नदीरयाः ॥ (१३।५)

सर्वमूर्धाभिषिक्तानाम् एष मूर्ध्नि ज्वलिष्यति । (१४।१)

सर्वेषां निष्प्रभकरो ज्योतिषाम् इव भास्करः ॥ (१४।२)

एनम् आसाद्य राजानः समृद्धबलवाहनाः । (१५।१)

विनाशम् उपयास्यन्ति शलभा इव पावकम् ॥ (१५।२)

एष श्रियं समुदितां सर्वराज्ञां ग्रहीष्यति । (१६।१)

वर्षास्विवोद्धतजला नदीर् नदनदीपतिः ॥ (१६।२)

एष धारयिता सम्यक् चातुर्वर्ण्यं महाबलः । (१७।१)

शुभाशुभम् इव स्फीता सर्वसस्यधरा धरा । (१७।२)

श्रियं समुदिताः सर्वे भविष्यन्ति नराधिपाः ॥ (१७।३)

अस्याज्ञावशगाः सर्वे भविष्यन्ति नराधिपाः । (१८।१)

सर्वभूतात्मभूतस्य वायोर् इव शरीरिणः ॥ (१८।२)

एष रुद्रं महादेवं त्रिपुरान्तकरं हरम् । (१९।१)

सर्वलोकेष्वतिबलः स्वयं द्रक्ष्यति मागधः ॥ (१९।२)

एवं ब्रुवन्न् एव मुनिः स्वकार्यार्थं विचिन्तयन् । (२०।१)

विसर्जयामास नृपं बृहद्रथम् अथारिहन् ॥ (२०।२)

प्रविश्य नगरं चैव ज्ञातिसंबन्धिभिर् वृतः । (२१।१)

अभिषिच्य जरासंधं मगधाधिपतिस्तदा । (२१।२)

बृहद्रथो नरपतिः परां निर्वृतिम् आययौ ॥ (२१।३)

अभिषिक्ते जरासंधे तदा राजा बृहद्रथः । (२२।१)

पत्नीद्वयेनानुगतस्तपोवनरतो ऽभवत् ॥ (२२।२)

तपोवनस्थे पितरि मातृभ्यां सह भारत । (२३।१)

जरासंधः स्ववीर्येण पार्थिवान् अकरोद् वशे ॥ (२३।२)

अथ दीर्घस्य कालस्य तपोवनगतो नृपः । (२४।१)

सभार्यः स्वर्गम् अगमत् तपस्तप्त्वा बृहद्रथः । (२४।२)

जरासंधो ऽपि नृपतिर् यथोक्तं कौशिकेन तत् । (२४।३)

वरप्रदानम् अखिलं प्राप्य राज्यम् अपालयत् । (२४।४)

निहते वासुदेवेन तदा कंसे महीपतौ । (२४।५)

जातो वै वैरनिर्बन्धः कृष्णेन सह तस्य वै । (२४।६)

भ्रामयित्वा शतगुणम् एकोनं येन भारत । (२४।७)

गदा क्षिप्ता बलवता मागधेन गिरिव्रजात् । (२४।८)

तिष्ठतो मथुरायां वै कृष्णस्याद्भुतकर्मणः । (२४।९)

एकोनयोजनशते सा पपात गदा शुभा । (२४।१०)

दृष्ट्वा पौरैस्तदा सम्यग् गदा चैव निवेदिता । (२४।११)

गदावसानं तत् ख्यातं मथुरायां समीपतः ॥ (२४।१२)

तस्यास्तां हंसडिभकावशस्त्रनिधनावुभौ । (२५।१)

मन्त्रे मतिमतां श्रेष्ठौ युद्धशास्त्रविशारदौ । (२५।२)

हते चैव मया कंसे सहंसडिभके तदा । (२५।३)

जरासंधस्य दुहिता रोदते पार्श्वतः पितुः । (२५।४)

ततो वैरं विनिर्बद्धं मया तस्य च भारत ॥ (२५।५)

यौ तौ मया ते कथितौ पूर्वम् एव महाबलौ । (२६।१)

त्रयस्त्रयाणां लोकानां पर्याप्ता इति मे मतिः ॥ (२६।२)

एवम् एष तदा वीर बलिभिः कुकुरान्धकैः । (२७।१)

वृष्णिभिश्च महाराज नीतिहेतोर् उपेक्षितः ॥ (२७।२)