धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

अहन्यहनि मे दीप्तं यशः पतति संजय । (१।२)

हता मे बहवो योधा मन्ये कालस्य पर्ययम् ॥ (१।३)

धनंजयस्तु संक्रुद्धः प्रविष्टो मामकं बलम् । (२।१)

रक्षितं द्रोणकर्णाभ्याम् अप्रवेश्यं सुरैर् अपि ॥ (२।२)

ताभ्याम् ऊर्जितवीर्याभ्याम् आप्यायितपराक्रमः । (३।१)

सहितः कृष्णभीमाभ्यां शिनीनाम् ऋषभेण च ॥ (३।२)

तदा प्रभृति मा शोको दहत्यग्निर् इवाशयम् । (४।१)

ग्रस्तान् हि प्रतिपश्यामि भूमिपालान् ससैन्धवान् ॥ (४।२)

अप्रियं सुमहत् कृत्वा सिन्धुराजः किरीटिनः । (५।१)

चक्षुर्विषयम् आपन्नः कथं मुच्येत जीवितः ॥ (५।२)

अनुमानाच्च पश्यामि नास्ति संजय सैन्धवः । (६।१)

युद्धं तु तद् यथा वृत्तं तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ (६।२)

यच्च विक्षोभ्य महतीं सेनां संलोड्य चासकृत् । (७।१)

एकः प्रविष्टः संक्रुद्धो नलिनीम् इव कुञ्जरः ॥ (७।२)

तस्य वृष्णिप्रवीरस्य ब्रूहि युद्धं यथातथम् । (८।१)

धनंजयार्थे यत् तस्य कुशलो ह्यसि संजय ॥ (८।२)

संजय उवाच । (९।१)

तथा तु वैकर्तनपीडितं तं भीमं प्रयान्तं पुरुषप्रवीरम् । (९।२)

समीक्ष्य राजन्नरवीरमध्ये शिनिप्रवीरो ऽनुययौ रथेन ॥ (९।३)

नदन् यथा वज्रधरस्तपान्ते ज्वलन् यथा जलदान्ते च सूर्यः । (१०।१)

निघ्नन्न् अमित्रान् धनुषा दृढेन संकम्पयंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ (१०।२)

तं यान्तम् अश्वै रजतप्रकाशैर् आयोधने नरवीरं चरन्तम् । (११।१)

नाशक्नुवन् वारयितुं त्वदीयाः सर्वे रथा भारत माधवाग्र्यम् ॥ (११।२)

अमर्षपूर्णस् त्व् अनिवृत्तयोधी शरासनी काञ्चनवर्मधारी । (१२।१)

अलम्बुसः सात्यकिं माधवाग्र्यम् अवारयद् राजवरो ऽभिपत्य ॥ (१२।२)

तयोर् अभूद् भारत संप्रहारस् तथागतो नैव बभूव कश्चित् । (१३।१)

प्रैक्षन्त एवाहवशोभिनौ तौ योधास्त्वदीयाश्च परे च सर्वे ॥ (१३।२)

अविध्यद् एनं दशभिः पृषत्कैर् अलम्बुसो राजवरः प्रसह्य । (१४।१)

अनागतान् एव तु तान् पृषत्कांश् चिछेद बाणैः शिनिपुंगवो ऽपि ॥ (१४।२)

पुनः स बाणैस्त्रिभिर् अग्निकल्पैर् आकर्णपूर्णैर् निशितैः सुपुङ्खैः । (१५।१)

विव्याध देहावरणं विदार्य ते सात्यकेर् आविविशुः शरीरम् ॥ (१५।२)

तैः कायम् अस्याग्न्यनिलप्रभावैर् विदार्य बाणैर् अपरैर् ज्वलद्भिः । (१६।१)

आजघ्निवांस्तान् रजतप्रकाशान् अश्वांश्चतुर्भिश्चतुरः प्रसह्य ॥ (१६।२)

तथा तु तेनाभिहतस्तरस्वी नप्ता शिनेश्चक्रधरप्रभावः । (१७।१)

अलम्बुसस्योत्तमवेगवद्भिर् हयांश्चतुर्भिर् निजघान बाणैः ॥ (१७।२)

अथास्य सूतस्य शिरो निकृत्य भल्लेन कालानलसंनिभेन । (१८।१)

सकुण्डलं पूर्णशशिप्रकाशं भ्राजिष्णु वक्त्रं निचकर्त देहात् ॥ (१८।२)

निहत्य तं पार्थिवपुत्रपौत्रं संख्ये मधूनाम् ऋषभः प्रमाथी । (१९।१)

ततो ऽन्वयाद् अर्जुनम् एव वीरः सैन्यानि राजंस्तव संनिवार्य ॥ (१९।२)

अन्वागतं वृष्णिवरं समीक्ष्य तथारिमध्ये परिवर्तमानम् । (२०।१)

घ्नन्तं कुरूणाम् इषुभिर् बलानि पुनः पुनर् वायुर् इवाभ्रपूगान् ॥ (२०।२)

ततो ऽवहन् सैन्धवाः साधु दान्ता गोक्षीरकुन्देन्दुहिमप्रकाशाः । (२१।१)

सुवर्णजालावतताः सदश्वा यतो यतः कामयते नृसिंहः ॥ (२१।२)

अथात्मजास्ते सहिताभिपेतुर् अन्ये च योधास्त्वरितास्त्वदीयाः । (२२।१)

कृत्वा मुखं भारत योधमुख्यं दुःशासनं त्वत्सुतम् आजमीढ ॥ (२२।२)

ते सर्वतः संपरिवार्य संख्ये शैनेयम् आजघ्नुर् अनीकसाहाः । (२३।१)

स चापि तान् प्रवरः सात्वतानां न्यवारयद् बाणजालेन वीरः ॥ (२३।२)

निवार्य तांस्तूर्णम् अमित्रघाती नप्ता शिनेः पत्रिभिर् अग्निकल्पैः । (२४।१)

दुःशासनस्यापि जघान वाहान् उद्यम्य बाणासनम् आजमीढ ॥ (२४।२)