संजय उवाच । (१।१)

तद् अनीकम् अनाधृष्यं भारद्वाजेन रक्षितम् । (१।२)

पार्थाः समभ्यवर्तन्त भीमसेनपुरोगमाः ॥ (१।३)

सात्यकिश्चेकितानश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः । (२।१)

कुन्तिभोजश्च विक्रान्तो द्रुपदश्च महारथः ॥ (२।२)

आर्जुनिः क्षत्रधर्मा च बृहत्क्षत्रश्च वीर्यवान् । (३।१)

चेदिपो धृष्टकेतुश्च माद्रीपुत्रौ घटोत्कचः ॥ (३।२)

युधामन्युश्च विक्रान्तः शिखण्डी चापराजितः । (४।१)

उत्तमौजाश्च दुर्धर्षो विराटश्च महारथः ॥ (४।२)

द्रौपदेयाश्च संरब्धाः शैशुपालिश्च वीर्यवान् । (५।१)

केकयाश्च महावीर्याः सृञ्जयाश्च सहस्रशः ॥ (५।२)

एते चान्ये च सगणाः कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः । (६।१)

समभ्यधावन् सहसा भारद्वाजं युयुत्सवः ॥ (६।२)

समवेतांस्तु तान् सर्वान् भारद्वाजो ऽपि वीर्यवान् । (७।१)

असंभ्रान्तः शरौघेण महता समवारयत् ॥ (७।२)

महौघाः सलिलस्येव गिरिम् आसाद्य दुर्भिदम् । (८।१)

द्रोणं ते नाभ्यवर्तन्त वेलाम् इव जलाशयाः ॥ (८।२)

पीड्यमानाः शरै राजन् द्रोणचापविनिःसृतैः । (९।१)

न शेकुः प्रमुखे स्थातुं भारद्वाजस्य पाण्डवाः ॥ (९।२)

तद् अद्भुतम् अपश्याम द्रोणस्य भुजयोर् बलम् । (१०।१)

यद् एनं नाभ्यवर्तन्त पाञ्चालाः सृञ्जयैः सह ॥ (१०।२)

तम् आयान्तम् अभिक्रुद्धं द्रोणं दृष्ट्वा युधिष्ठिरः । (११।१)

बहुधा चिन्तयामास द्रोणस्य प्रतिवारणम् ॥ (११।२)

अशक्यं तु तम् अन्येन द्रोणं मत्वा युधिष्ठिरः । (१२।१)

अविषह्यं गुरुं भारं सौभद्रे समवासृजत् ॥ (१२।२)

वासुदेवाद् अनवरं फल्गुनाच्चामितौजसम् । (१३।१)

अब्रवीत् परवीरघ्नम् अभिमन्युम् इदं वचः ॥ (१३।२)

एत्य नो नार्जुनो गर्हेद् यथा तात तथा कुरु । (१४।१)

चक्रव्यूहस्य न वयं विद्म भेदं कथंचन ॥ (१४।२)

त्वं वार्जुनो वा कृष्णो वा भिन्द्यात् प्रद्युम्न एव वा । (१५।१)

चक्रव्यूहं महाबाहो पञ्चमो ऽन्यो न विद्यते ॥ (१५।२)

अभिमन्यो वरं तात याचतां दातुम् अर्हसि । (१६।१)

पितॄणां मातुलानां च सैन्यानां चैव सर्वशः ॥ (१६।२)

धनंजयो हि नस्तात गर्हयेद् एत्य संयुगात् । (१७।१)

क्षिप्रम् अस्त्रं समादाय द्रोणानीकं विशातय ॥ (१७।२)

अभिमन्युर् उवाच । (१८।१)

द्रोणस्य दृढम् अव्यग्रम् अनीकप्रवरं युधि । (१८।२)

पितॄणां जयम् आकाङ्क्षन्न् अवगाहे भिनद्मि च ॥ (१८।३)

उपदिष्टो हि मे पित्रा योगो ऽनीकस्य भेदने । (१९।१)

नोत्सहे तु विनिर्गन्तुम् अहं कस्यांचिद् आपदि ॥ (१९।२)

युधिष्ठिर उवाच । (२०।१)

भिन्द्ध्यनीकं युधां श्रेष्ठ द्वारं संजनयस्व नः । (२०।२)

वयं त्वानुगमिष्यामो येन त्वं तात यास्यसि ॥ (२०।३)

धनंजयसमं युद्धे त्वां वयं तात संयुगे । (२१।१)

प्रणिधायानुयास्यामो रक्षन्तः सर्वतोमुखाः ॥ (२१।२)

भीम उवाच । (२२।१)

अहं त्वानुगमिष्यामि धृष्टद्युम्नो ऽथ सात्यकिः । (२२।२)

पाञ्चालाः केकया मत्स्यास्तथा सर्वे प्रभद्रकाः ॥ (२२।३)

सकृद् भिन्नं त्वया व्यूहं तत्र तत्र पुनः पुनः । (२३।१)

वयं प्रध्वंसयिष्यामो निघ्नमाना वरान् वरान् ॥ (२३।२)

अभिमन्युर् उवाच । (२४।१)

अहम् एतत् प्रवेक्ष्यामि द्रोणानीकं दुरासदम् । (२४।२)

पतंग इव संक्रुद्धो ज्वलितं जातवेदसम् ॥ (२४।३)

तत् कर्माद्य करिष्यामि हितं यद् वंशयोर् द्वयोः । (२५।१)

मातुलस्य च या प्रीतिर् भविष्यति पितुश्च मे ॥ (२५।२)

शिशुनैकेन संग्रामे काल्यमानानि संघशः । (२६।१)

अद्य द्रक्ष्यन्ति भूतानि द्विषत्सैन्यानि वै मया ॥ (२६।२)

युधिष्ठिर उवाच । (२७।१)

एवं ते भाषमाणस्य बलं सौभद्र वर्धताम् । (२७।२)

यस्त्वम् उत्सहसे भेत्तुं द्रोणानीकं सुदुर्भिदम् ॥ (२७।३)

रक्षितं पुरुषव्याघ्रैर् महेष्वासैः प्रहारिभिः । (२८।१)

साध्यरुद्रमरुत्कल्पैर् वस्वग्न्यादित्यविक्रमैः ॥ (२८।२)

संजय उवाच । (२९।१)

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा स यन्तारम् अचोदयत् । (२९।२)

सुमित्राश्वान् रणे क्षिप्रं द्रोणानीकाय चोदय ॥ (२९।३)