भीष्म उवाच । (१।१)

एवम् उक्तः प्रत्युवाच मैत्रेयः कर्मपूजकः । (१।२)

अत्यन्तं श्रीमति कुले जातः प्राज्ञो बहुश्रुतः ॥ (१।३)

असंशयं महाप्राज्ञ यथैवात्थ तथैव तत् । (२।१)

अनुज्ञातस्तु भवता किंचिद् ब्रूयाम् अहं विभो ॥ (२।२)

व्यास उवाच । (३।१)

यद् यद् इच्छसि मैत्रेय यावद् यावद् यथा तथा । (३।२)

ब्रूहि तावन्महाप्राज्ञ शुश्रूषे वचनं तव ॥ (३।३)

मैत्रेय उवाच । (४।१)

निर्दोषं निर्मलं चैव वचनं दानसंहितम् । (४।२)

विद्यातपोभ्यां हि भवान् भावितात्मा न संशयः ॥ (४।३)

भवतो भावितात्मत्वाद् दायो ऽयं सुमहान्मम । (५।१)

भूयो बुद्ध्यानुपश्यामि सुसमृद्धतपा इव ॥ (५।२)

अपि मे दर्शनाद् एव भवतो ऽभ्युदयो महान् । (६।१)

मन्ये भवत्प्रसादो ऽयं तद्धि कर्म स्वभावतः ॥ (६।२)

तपः श्रुतं च योनिश्चाप्येतद् ब्राह्मण्यकारणम् । (७।१)

त्रिभिर् गुणैः समुदितस्ततो भवति वै द्विजः ॥ (७।२)

तस्मिंस्तृप्ते च तृप्यन्ते पितरो दैवतानि च । (८।१)

न हि श्रुतवतां किंचिद् अधिकं ब्राह्मणाद् ऋते ॥ (८।२)

यथा हि सुकृते क्षेत्रे फलं विन्दति मानवः । (९।१)

एवं दत्त्वा श्रुतवति फलं दाता समश्नुते ॥ (९।२)

ब्राह्मणश्चेन्न विद्येत श्रुतवृत्तोपसंहितः । (१०।१)

प्रतिग्रहीता दानस्य मोघं स्याद् धनिनां धनम् ॥ (१०।२)

अदन् ह्यविद्वान् हन्त्यन्नम् अद्यमानं च हन्ति तम् । (११।१)

तं च हन्यति यस्यान्नं स हत्वा हन्यते ऽबुधः ॥ (११।२)

प्रभुर् ह्यन्नम् अदन् विद्वान् पुनर् जनयतीश्वरः । (१२।१)

स चान्नाज्जायते तस्मात् सूक्ष्म एव व्यतिक्रमः ॥ (१२।२)

यद् एव ददतः पुण्यं तद् एव प्रतिगृह्णतः । (१३।१)

न ह्येकचक्रं वर्तेत इत्येवम् ऋषयो विदुः ॥ (१३।२)

यत्र वै ब्राह्मणाः सन्ति श्रुतवृत्तोपसंहिताः । (१४।१)

तत्र दानफलं पुण्यम् इह चामुत्र चाश्नुते ॥ (१४।२)

ये योनिशुद्धाः सततं तपस्यभिरता भृशम् । (१५।१)

दानाध्ययनसम्पन्नास्ते वै पूज्यतमाः सदा ॥ (१५।२)

तैर् हि सद्भिः कृतः पन्थाश्चेतयानो न मुह्यते । (१६।१)

ते हि स्वर्गस्य नेतारो यज्ञवाहाः सनातनाः ॥ (१६।२)