वैशंपायन उवाच । (१।१)

दुर्योधने धार्तराष्ट्रे तद् वचो ऽप्रतिनन्दति । (१।२)

तूष्णींभूतेषु सर्वेषु समुत्तस्थुर् नरेश्वराः ॥ (१।३)

उत्थितेषु महाराज पृथिव्यां सर्वराजसु । (२।१)

रहिते संजयं राजा परिप्रष्टुं प्रचक्रमे ॥ (२।२)

आशंसमानो विजयं तेषां पुत्रवशानुगः । (३।१)

आत्मनश्च परेषां च पाण्डवानां च निश्चयम् ॥ (३।२)

धृतराष्ट्र उवाच । (४।१)

गावल्गणे ब्रूहि नः सारफल्गु स्वसेनायां यावद् इहास्ति किंचित् । (४।२)

त्वं पाण्डवानां निपुणं वेत्थ सर्वं किम् एषां ज्यायः किमु तेषां कनीयः ॥ (४।३)

त्वम् एतयोः सारवित् सर्वदर्शी धर्मार्थयोर् निपुणो निश्चयज्ञः । (५।१)

स मे पृष्टः संजय ब्रूहि सर्वं युध्यमानाः कतरे ऽस्मिन्न सन्ति ॥ (५।२)

संजय उवाच । (६।१)

न त्वां ब्रूयां रहिते जातु किंचिद् असूया हि त्वां प्रसहेत राजन् । (६।२)

आनयस्व पितरं संशितव्रतं गांधारीं च महिषीम् आजमीढ ॥ (६।३)

तौ ते ऽसूयां विनयेतां नरेन्द्र धर्मज्ञौ तौ निपुणौ निश्चयज्ञौ । (७।१)

तयोस्तु त्वां संनिधौ तद् वदेयं कृत्स्नं मतं वासुदेवार्जुनाभ्याम् ॥ (७।२)

वैशंपायन उवाच । (८।१)

ततस्तन्मतम् आज्ञाय संजयस्यात्मजस्य च । (८।२)

अभ्युपेत्य महाप्राज्ञः कृष्णद्वैपायनो ऽब्रवीत् ॥ (८।३)

संपृच्छते धृतराष्ट्राय संजय आचक्ष्व सर्वं यावद् एषो ऽनुयुङ्क्ते । (९।१)

सर्वं यावद् वेत्थ तस्मिन् यथावद् याथातथ्यं वासुदेवे ऽर्जुने च ॥ (९।२)