युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

सम्राड्गुणम् अभीप्सन् वै युष्मान् स्वार्थपरायणः । (१।२)

कथं प्रहिणुयां भीमं बलात् केवलसाहसात् ॥ (१।३)

भीमार्जुनावुभौ नेत्रे मनो मन्ये जनार्दनम् । (२।१)

मनश्चक्षुर्विहीनस्य कीदृशं जीवितं भवेत् ॥ (२।२)

जरासंधबलं प्राप्य दुष्पारं भीमविक्रमम् । (३।१)

श्रमो हि वः पराजय्यात् किम् उ तत्र विचेष्टितम् ॥ (३।२)

अस्मिन्न् अर्थान्तरे युक्तम् अनर्थः प्रतिपद्यते । (४।१)

यथाहं विमृशाम्येकस्तत् तावच्छ्रूयतां मम । (४।२)

तस्मान्न प्रतिपत्तिस्तु कार्या युक्ता मता मम ॥ (४।३)

संन्यासं रोचये साधु कार्यस्यास्य जनार्दन । (५।१)

प्रतिहन्ति मनो मे ऽद्य राजसूयो दुरासदः ॥ (५।२)

वैशंपायन उवाच । (६।१)

पार्थः प्राप्य धनुःश्रेष्ठम् अक्षय्यौ च महेषुधी । (६।२)

रथं ध्वजं सभां चैव युधिष्ठिरम् अभाषत ॥ (६।३)

धनुर् अस्त्रं शरा वीर्यं पक्षो भूमिर् यशो बलम् । (७।१)

प्राप्तम् एतन्मया राजन् दुष्प्रापं यद् अभीप्सितम् ॥ (७।२)

कुले जन्म प्रशंसन्ति वैद्याः साधु सुनिष्ठिताः । (८।१)

बलेन सदृशं नास्ति वीर्यं तु मम रोचते ॥ (८।२)

कृतवीर्यकुले जातो निर्वीर्यः किं करिष्यति । (९।१)

निर्वीर्ये तु कुले जातो वीर्यवांस्तु विशिष्यते । (९।२)

क्षत्रियः सर्वशो राजन् यस्य वृत्तिः पराजये ॥ (९।३)

सर्वैर् अपि गुणैर् हीनो वीर्यवान् हि तरेद् रिपून् । (१०।१)

सर्वैर् अपि गुणैर् युक्तो निर्वीर्यः किं करिष्यति ॥ (१०।२)

द्रव्यभूता गुणाः सर्वे तिष्ठन्ति हि पराक्रमे । (११।१)

जयस्य हेतुः सिद्धिर् हि कर्म दैवं च संश्रितम् ॥ (११।२)

संयुक्तो हि बलैः कश्चित् प्रमादान्नोपयुज्यते । (१२।१)

तेन द्वारेण शत्रुभ्यः क्षीयते सबलो रिपुः ॥ (१२।२)

दैन्यं यथाबलवति तथा मोहो बलान्विते । (१३।१)

तावुभौ नाशकौ हेतू राज्ञा त्याज्यौ जयार्थिना ॥ (१३।२)

जरासंधविनाशं च राज्ञां च परिमोक्षणम् । (१४।१)

यदि कुर्याम यज्ञार्थं किं ततः परमं भवेत् ॥ (१४।२)

अनारम्भे तु नियतो भवेद् अगुणनिश्चयः । (१५।१)

गुणान्निःसंशयाद् राजन्नैर्गुण्यं मन्यसे कथम् ॥ (१५।२)

काषायं सुलभं पश्चान्मुनीनां शमम् इच्छताम् । (१६।१)

साम्राज्यं तु तवेच्छन्तो वयं योत्स्यामहे परैः ॥ (१६।२)