MBh, 12, 262
Select a line for its word-by-word analysis.
वेदाः प्रमाणं लोकानां न वेदाः पृष्ठतःकृताः । (१।२)
vedāḥ pramāṇaṃ lokānāṃ na vedāḥ pṛṣṭhataḥkṛtāḥ |
द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च यत् । (१।३)
dve brahmaṇī veditavye śabdabrahma paraṃ ca yat |
शब्दब्रह्मणि निष्णातः परं ब्रह्माधिगच्छति ॥ (१।४)
śabdabrahmaṇi niṣṇātaḥ paraṃ brahmādhigacchati ||
आनन्त्यम् अनुयुङ्क्ते यः कर्मणा तद् ब्रवीमि ते । (३।१)
ānantyam anuyuṅkte yaḥ karmaṇā tad bravīmi te |
निरागमम् अनैतिह्यं प्रत्यक्षं लोकसाक्षिकम् ॥ (३।२)
nirāgamam anaitihyaṃ pratyakṣaṃ lokasākṣikam ||
धर्म इत्येव ये यज्ञान् वितन्वन्ति निराशिषः । (४।१)
dharma ityeva ye yajñān vitanvanti nirāśiṣaḥ |
उत्पन्नत्यागिनो ऽलुब्धाः कृपासूयाविवर्जिताः । (४।२)
utpannatyāgino 'lubdhāḥ kṛpāsūyāvivarjitāḥ |
धनानाम् एष वै पन्थास्तीर्थेषु प्रतिपादनम् ॥ (४।३)
dhanānām eṣa vai panthāstīrtheṣu pratipādanam ||
ज्ञाननिष्ठास्त्रिशुक्लाश्च सर्वभूतहिते रताः ॥ (६।२)
jñānaniṣṭhāstriśuklāśca sarvabhūtahite ratāḥ ||
आसन् गृहस्था भूयिष्ठम् अव्युत्क्रान्ताः स्वकर्मसु । (७।१)
āsan gṛhasthā bhūyiṣṭham avyutkrāntāḥ svakarmasu |
राजानश्च तथा युक्ता ब्राह्मणाश्च यथाविधि ॥ (७।२)
rājānaśca tathā yuktā brāhmaṇāśca yathāvidhi ||
समा ह्यार्जवसम्पन्नाः संतुष्टा ज्ञाननिश्चयाः । (८।१)
samā hyārjavasampannāḥ saṃtuṣṭā jñānaniścayāḥ |
प्रत्यक्षधर्माः शुचयः श्रद्दधानाः परावरे ॥ (८।२)
pratyakṣadharmāḥ śucayaḥ śraddadhānāḥ parāvare ||
चरन्ति धर्मं कृच्छ्रे ऽपि दुर्गे चैवाधिसंहताः ॥ (९।२)
caranti dharmaṃ kṛcchre 'pi durge caivādhisaṃhatāḥ ||
संहत्य धर्मं चरतां पुरासीत् सुखम् एव तत् । (१०।१)
saṃhatya dharmaṃ caratāṃ purāsīt sukham eva tat |
तेषां नासीद् विधातव्यं प्रायश्चित्तं कदाचन ॥ (१०।२)
teṣāṃ nāsīd vidhātavyaṃ prāyaścittaṃ kadācana ||
सत्यं हि धर्मम् आस्थाय दुराधर्षतमा मताः । (११।१)
satyaṃ hi dharmam āsthāya durādharṣatamā matāḥ |
न मात्राम् अनुरुध्यन्ते न धर्मच्छलम् अन्ततः ॥ (११।२)
na mātrām anurudhyante na dharmacchalam antataḥ ||
अस्यां स्थितौ स्थितानां हि प्रायश्चित्तं न विद्यते । (१२।२)
asyāṃ sthitau sthitānāṃ hi prāyaścittaṃ na vidyate |
दुर्बलात्मन उत्पन्नं प्रायश्चित्तम् इति श्रुतिः ॥ (१२।३)
durbalātmana utpannaṃ prāyaścittam iti śrutiḥ ||
त्रैविद्यवृद्धाः शुचयो वृत्तवन्तो यशस्विनः । (१३।२)
traividyavṛddhāḥ śucayo vṛttavanto yaśasvinaḥ |
यजन्तो ऽहर् अहर् यज्ञैर् निराशीर्बन्धना बुधाः ॥ (१३।३)
yajanto 'har ahar yajñair nirāśīrbandhanā budhāḥ ||
तेषां यज्ञाश्च वेदाश्च कर्माणि च यथागमम् । (१४।१)
teṣāṃ yajñāśca vedāśca karmāṇi ca yathāgamam |
अपेतकामक्रोधानां प्रकृत्या संशितात्मनाम् । (१५।१)
apetakāmakrodhānāṃ prakṛtyā saṃśitātmanām |
ऋजूनां शमनित्यानां स्थितानां स्वेषु कर्मसु । (१५।२)
ṛjūnāṃ śamanityānāṃ sthitānāṃ sveṣu karmasu |
सर्वम् आनन्त्यम् एवासीद् इति नः शाश्वती श्रुतिः ॥ (१५।३)
sarvam ānantyam evāsīd iti naḥ śāśvatī śrutiḥ ||
स्वकर्मभिः संवृतानां तपो घोरत्वम् आगतम् ॥ (१६।२)
svakarmabhiḥ saṃvṛtānāṃ tapo ghoratvam āgatam ||
तं सदाचारम् आश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम् । (१७।१)
taṃ sadācāram āścaryaṃ purāṇaṃ śāśvataṃ dhruvam |
अशक्नुवद्भिश्चरितुं किंचिद् धर्मेषु सूचितम् ॥ (१७।२)
aśaknuvadbhiścarituṃ kiṃcid dharmeṣu sūcitam ||
सर्ववर्णेषु यत् तेषु नासीत् कश्चिद् व्यतिक्रमः ॥ (१८।२)
sarvavarṇeṣu yat teṣu nāsīt kaścid vyatikramaḥ ||
धर्मम् एकं चतुष्पादम् आश्रितास्ते नरर्षभाः । (१९।१)
dharmam ekaṃ catuṣpādam āśritāste nararṣabhāḥ |
तं सन्तो विधिवत् प्राप्य गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ (१९।२)
taṃ santo vidhivat prāpya gacchanti paramāṃ gatim ||
गृहेभ्य एव निष्क्रम्य वनम् अन्ये समाश्रिताः । (२०।१)
gṛhebhya eva niṣkramya vanam anye samāśritāḥ |
गृहम् एवाभिसंश्रित्य ततो ऽन्ये ब्रह्मचारिणः ॥ (२०।२)
gṛham evābhisaṃśritya tato 'nye brahmacāriṇaḥ ||
धर्मम् एतं चतुष्पादम् आश्रमं ब्राह्मणा विदुः । (२१।१)
dharmam etaṃ catuṣpādam āśramaṃ brāhmaṇā viduḥ |
आनन्त्यं ब्रह्मणः स्थानं ब्राह्मणा नाम निश्चयः ॥ (२१।२)
ānantyaṃ brahmaṇaḥ sthānaṃ brāhmaṇā nāma niścayaḥ ||
त एते दिवि दृश्यन्ते ज्योतिर्भूता द्विजातयः ॥ (२२।२)
ta ete divi dṛśyante jyotirbhūtā dvijātayaḥ ||
आनन्त्यम् उपसंप्राप्ताः संतोषाद् इति वैदिकम् ॥ (२३।२)
ānantyam upasaṃprāptāḥ saṃtoṣād iti vaidikam ||
यद्यागच्छन्ति संसारं पुनर् योनिषु तादृशाः । (२४।१)
yadyāgacchanti saṃsāraṃ punar yoniṣu tādṛśāḥ |
न लिप्यन्ते पापकृत्यैः कदाचित् कर्मयोनितः ॥ (२४।२)
na lipyante pāpakṛtyaiḥ kadācit karmayonitaḥ ||
एवं युक्तो ब्राह्मणः स्याद् अन्यो ब्राह्मणको भवेत् । (२५।१)
evaṃ yukto brāhmaṇaḥ syād anyo brāhmaṇako bhavet |
कर्मैव पुरुषस्याह शुभं वा यदि वाशुभम् ॥ (२५।२)
karmaiva puruṣasyāha śubhaṃ vā yadi vāśubham ||
सर्वम् आनन्त्यम् एवासीद् एवं नः शाश्वती श्रुतिः ॥ (२६।२)
sarvam ānantyam evāsīd evaṃ naḥ śāśvatī śrutiḥ ||
तेषाम् अपेततृष्णानां निर्णिक्तानां शुभात्मनाम् । (२७।१)
teṣām apetatṛṣṇānāṃ nirṇiktānāṃ śubhātmanām |
चतुर्थ औपनिषदो धर्मः साधारणः स्मृतः ॥ (२७।२)
caturtha aupaniṣado dharmaḥ sādhāraṇaḥ smṛtaḥ ||
स सिद्धैः साध्यते नित्यं ब्राह्मणैर् नियतात्मभिः । (२८।१)
sa siddhaiḥ sādhyate nityaṃ brāhmaṇair niyatātmabhiḥ |
संतोषमूलस्त्यागात्मा ज्ञानाधिष्ठानम् उच्यते ॥ (२८।२)
saṃtoṣamūlastyāgātmā jñānādhiṣṭhānam ucyate ||
गच्छतो गच्छतः क्षेमं दुर्बलो ऽत्रावसीदति । (३०।१)
gacchato gacchataḥ kṣemaṃ durbalo 'trāvasīdati |
ब्रह्मणः पदम् अन्विच्छन् संसारान्मुच्यते शुचिः ॥ (३०।२)
brahmaṇaḥ padam anvicchan saṃsārānmucyate śuciḥ ||
ये भुञ्जते ये ददते यजन्ते ऽधीयते च ये । (३१।२)
ye bhuñjate ye dadate yajante 'dhīyate ca ye |
मात्राभिर् धर्मलब्धाभिर् ये वा त्यागं समाश्रिताः ॥ (३१।३)
mātrābhir dharmalabdhābhir ye vā tyāgaṃ samāśritāḥ ||
एतेषां प्रेत्यभावे तु कतमः स्वर्गजित्तमः । (३२।१)
eteṣāṃ pretyabhāve tu katamaḥ svargajittamaḥ |
एतद् आचक्ष्व मे ब्रह्मन् यथातथ्येन पृच्छतः ॥ (३२।२)
etad ācakṣva me brahman yathātathyena pṛcchataḥ ||
परिग्रहाः शुभाः सर्वे गुणतो ऽभ्युदयाश्च ये । (३३।२)
parigrahāḥ śubhāḥ sarve guṇato 'bhyudayāśca ye |
न तु त्यागसुखं प्राप्ता एतत् त्वम् अपि पश्यसि ॥ (३३।३)
na tu tyāgasukhaṃ prāptā etat tvam api paśyasi ||
भवन्तो ज्ञाननिष्ठा वै गृहस्थाः कर्मनिश्चयाः । (३४।२)
bhavanto jñānaniṣṭhā vai gṛhasthāḥ karmaniścayāḥ |
आश्रमाणां च सर्वेषां निष्ठायाम् ऐक्यम् उच्यते ॥ (३४।३)
āśramāṇāṃ ca sarveṣāṃ niṣṭhāyām aikyam ucyate ||
एकत्वे च पृथक्त्वे च विशेषो नान्य उच्यते । (३५।१)
ekatve ca pṛthaktve ca viśeṣo nānya ucyate |
तद् यथावद् यथान्यायं भगवान् प्रब्रवीतु मे ॥ (३५।२)
tad yathāvad yathānyāyaṃ bhagavān prabravītu me ||
शरीरपक्तिः कर्माणि ज्ञानं तु परमा गतिः । (३६।२)
śarīrapaktiḥ karmāṇi jñānaṃ tu paramā gatiḥ |
आनृशंस्यं क्षमा शान्तिर् अहिंसा सत्यम् आर्जवम् । (३७।१)
ānṛśaṃsyaṃ kṣamā śāntir ahiṃsā satyam ārjavam |
अद्रोहो नाभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा शमस्तथा ॥ (३७।२)
adroho nābhimānaśca hrīstitikṣā śamastathā ||
पन्थानो ब्रह्मणस्त्वेते एतैः प्राप्नोति यत् परम् । (३८।१)
panthāno brahmaṇastvete etaiḥ prāpnoti yat param |
तद् विद्वान् अनुबुध्येत मनसा कर्मनिश्चयम् ॥ (३८।२)
tad vidvān anubudhyeta manasā karmaniścayam ||
यां विप्राः सर्वतः शान्ता विशुद्धा ज्ञाननिश्चयाः । (३९।१)
yāṃ viprāḥ sarvataḥ śāntā viśuddhā jñānaniścayāḥ |
गतिं गच्छन्ति संतुष्टास्ताम् आहुः परमां गतिम् ॥ (३९।२)
gatiṃ gacchanti saṃtuṣṭāstām āhuḥ paramāṃ gatim ||
वेदांश्च वेदितव्यं च विदित्वा च यथास्थिति । (४०।१)
vedāṃśca veditavyaṃ ca viditvā ca yathāsthiti |
एवं वेदविद् इत्याहुर् अतो ऽन्यो वातरेटकः ॥ (४०।२)
evaṃ vedavid ityāhur ato 'nyo vātareṭakaḥ ||
सर्वं विदुर् वेदविदो वेदे सर्वं प्रतिष्ठितम् । (४१।१)
sarvaṃ vidur vedavido vede sarvaṃ pratiṣṭhitam |
वेदे हि निष्ठा सर्वस्य यद् यद् अस्ति च नास्ति च ॥ (४१।२)
vede hi niṣṭhā sarvasya yad yad asti ca nāsti ca ||
एषैव निष्ठा सर्वस्य यद् यद् अस्ति च नास्ति च । (४२।१)
eṣaiva niṣṭhā sarvasya yad yad asti ca nāsti ca |
एतद् अन्तं च मध्यं च सच्चासच्च विजानतः ॥ (४२।२)
etad antaṃ ca madhyaṃ ca saccāsacca vijānataḥ ||
संतोष इत्यत्र शुभम् अपवर्गे प्रतिष्ठितम् ॥ (४३।२)
saṃtoṣa ityatra śubham apavarge pratiṣṭhitam ||
ऋतं सत्यं विदितं वेदितव्यं सर्वस्यात्मा जङ्गमं स्थावरं च । (४४।१)
ṛtaṃ satyaṃ viditaṃ veditavyaṃ sarvasyātmā jaṅgamaṃ sthāvaraṃ ca |
सर्वं सुखं यच्छिवम् उत्तमं च ब्रह्माव्यक्तं प्रभवश्चाव्ययश्च ॥ (४४।२)
sarvaṃ sukhaṃ yacchivam uttamaṃ ca brahmāvyaktaṃ prabhavaścāvyayaśca ||
तेजः क्षमा शान्तिर् अनामयं शुभं तथाविधं व्योम सनातनं ध्रुवम् । (४५।१)
tejaḥ kṣamā śāntir anāmayaṃ śubhaṃ tathāvidhaṃ vyoma sanātanaṃ dhruvam |
एतैः शब्दैर् गम्यते बुद्धिनेत्रैस् तस्मै नमो ब्रह्मणे ब्राह्मणाय ॥ (४५।२)
etaiḥ śabdair gamyate buddhinetrais tasmai namo brahmaṇe brāhmaṇāya ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.