MBh, 13, 133
Select a line for its word-by-word analysis.
किंशीलाः किंसमाचाराः पुरुषाः कैश्च कर्मभिः । (१।२)
kiṃśīlāḥ kiṃsamācārāḥ puruṣāḥ kaiśca karmabhiḥ |
भक्ष्यभोज्यान्नपानानां वाससां च प्रदायकः ॥ (२।३)
bhakṣyabhojyānnapānānāṃ vāsasāṃ ca pradāyakaḥ ||
प्रतिश्रयान् सभाः कूपान् प्रपाः पुष्करिणीस्तथा । (३।१)
pratiśrayān sabhāḥ kūpān prapāḥ puṣkariṇīstathā |
सस्यजातानि सर्वाणि गाः क्षेत्राण्यथ योषितः ॥ (४।२)
sasyajātāni sarvāṇi gāḥ kṣetrāṇyatha yoṣitaḥ ||
तत्रोष्य सुचिरं कालं भुक्त्वा भोगान् अनुत्तमान् । (६।१)
tatroṣya suciraṃ kālaṃ bhuktvā bhogān anuttamān |
तस्मात् स्वर्गाच्च्युतो लोकान्मानुषेषूपजायते । (७।१)
tasmāt svargāccyuto lokānmānuṣeṣūpajāyate |
ब्रह्मणा वै पुरा प्रोक्ताः सर्वस्य प्रियदर्शनाः ॥ (९।२)
brahmaṇā vai purā proktāḥ sarvasya priyadarśanāḥ ||
याचिता न प्रयच्छन्ति विद्यमाने ऽप्यबुद्धयः ॥ (१०।२)
yācitā na prayacchanti vidyamāne 'pyabuddhayaḥ ||
दीनान्धकृपणान् दृष्ट्वा भिक्षुकान् अतिथीन् अपि । (११।१)
dīnāndhakṛpaṇān dṛṣṭvā bhikṣukān atithīn api |
याच्यमाना निवर्तन्ते जिह्वालोभसमन्विताः ॥ (११।२)
yācyamānā nivartante jihvālobhasamanvitāḥ ||
न धनानि न वासांसि न भोगान्न च काञ्चनम् । (१२।१)
na dhanāni na vāsāṃsi na bhogānna ca kāñcanam |
अप्रवृत्तास्तु ये लुब्धा नास्तिका दानवर्जिताः । (१३।१)
apravṛttāstu ye lubdhā nāstikā dānavarjitāḥ |
एवंभूता नरा देवि निरयं यान्त्यबुद्धयः ॥ (१३।२)
evaṃbhūtā narā devi nirayaṃ yāntyabuddhayaḥ ||
ते चेन्मनुष्यतां यान्ति यदा कालस्य पर्ययात् । (१४।१)
te cenmanuṣyatāṃ yānti yadā kālasya paryayāt |
धनरिक्ते कुले जन्म लभन्ते स्वल्पबुद्धयः ॥ (१४।२)
dhanarikte kule janma labhante svalpabuddhayaḥ ||
निराशाः सर्वभोगेभ्यो जीवन्त्यधमजीविकाम् ॥ (१५।२)
nirāśāḥ sarvabhogebhyo jīvantyadhamajīvikām ||
अपरे स्तम्भिनो नित्यं मानिनः पापतो रताः । (१७।१)
apare stambhino nityaṃ māninaḥ pāpato ratāḥ |
आसनार्हस्य ये पीठं न प्रयच्छन्त्यचेतसः ॥ (१७।२)
āsanārhasya ye pīṭhaṃ na prayacchantyacetasaḥ ||
मार्गार्हस्य च ये मार्गं न यच्छन्त्यल्पबुद्धयः । (१८।१)
mārgārhasya ca ye mārgaṃ na yacchantyalpabuddhayaḥ |
पाद्यार्हस्य च ये पाद्यं न ददत्यल्पबुद्धयः ॥ (१८।२)
pādyārhasya ca ye pādyaṃ na dadatyalpabuddhayaḥ ||
अर्घार्हान्न च सत्कारैर् अर्चयन्ति यथाविधि । (१९।१)
arghārhānna ca satkārair arcayanti yathāvidhi |
अर्घ्यम् आचमनीयं वा न यच्छन्त्यल्पबुद्धयः ॥ (१९।२)
arghyam ācamanīyaṃ vā na yacchantyalpabuddhayaḥ ||
गुरुं चाभिगतं प्रेम्णा गुरुवन्न बुभूषते । (२०।१)
guruṃ cābhigataṃ premṇā guruvanna bubhūṣate |
संमान्यांश्चावमन्यन्ते वृद्धान् परिभवन्ति च । (२१।१)
saṃmānyāṃścāvamanyante vṛddhān paribhavanti ca |
ते वै यदि नरास्तस्मान्निरयाद् उत्तरन्ति वै । (२२।१)
te vai yadi narāstasmānnirayād uttaranti vai |
वर्षपूगैस्ततो जन्म लभन्ते कुत्सिते कुले ॥ (२२।२)
varṣapūgaistato janma labhante kutsite kule ||
लोकपूज्यो नमस्कर्ता प्रश्रितो मधुरं वदन् ॥ (२४।२)
lokapūjyo namaskartā praśrito madhuraṃ vadan ||
अद्वेषी सुमुखः श्लक्ष्णः स्निग्धवाणीप्रदः सदा ॥ (२५।२)
adveṣī sumukhaḥ ślakṣṇaḥ snigdhavāṇīpradaḥ sadā ||
यथार्हसत्क्रियापूर्वम् अर्चयन्न् उपतिष्ठति ॥ (२६।२)
yathārhasatkriyāpūrvam arcayann upatiṣṭhati ||
मार्गार्हाय ददन्मार्गं गुरुं गुरुवद् अर्चयन् । (२७।१)
mārgārhāya dadanmārgaṃ guruṃ guruvad arcayan |
ततो मानुषतां प्राप्य विशिष्टकुलजो भवेत् ॥ (२८।२)
tato mānuṣatāṃ prāpya viśiṣṭakulajo bhavet ||
तत्रासौ विपुलैर् भोगैः सर्वरत्नसमायुतः । (२९।१)
tatrāsau vipulair bhogaiḥ sarvaratnasamāyutaḥ |
यथार्हदाता चार्हेषु धर्मचर्यापरो भवेत् ॥ (२९।२)
yathārhadātā cārheṣu dharmacaryāparo bhavet ||
स्वकर्मफलम् आप्नोति स्वयम् एव नरः सदा ॥ (३०।२)
svakarmaphalam āpnoti svayam eva naraḥ sadā ||
एष धर्मो मया प्रोक्तो विधात्रा स्वयम् ईरितः ॥ (३१।२)
eṣa dharmo mayā prokto vidhātrā svayam īritaḥ ||
हस्ताभ्यां यदि वा पद्भ्यां रज्ज्वा दण्डेन वा पुनः ॥ (३२।२)
hastābhyāṃ yadi vā padbhyāṃ rajjvā daṇḍena vā punaḥ ||
लोष्टैः स्तम्भैर् उपायैर् वा जन्तून् बाधति शोभने । (३३।१)
loṣṭaiḥ stambhair upāyair vā jantūn bādhati śobhane |
हिंसार्थं निकृतिप्रज्ञः प्रोद्वेजयति चैव ह ॥ (३३।२)
hiṃsārthaṃ nikṛtiprajñaḥ prodvejayati caiva ha ||
स चेन्मानुषतां गच्छेद् यदि कालस्य पर्ययात् । (३५।१)
sa cenmānuṣatāṃ gacched yadi kālasya paryayāt |
बह्वाबाधपरिक्लिष्टे सो ऽधमे जायते कुले ॥ (३५।२)
bahvābādhaparikliṣṭe so 'dhame jāyate kule ||
लोकद्वेष्यो ऽधमः पुंसां स्वयं कर्मकृतैः फलैः । (३६।१)
lokadveṣyo 'dhamaḥ puṃsāṃ svayaṃ karmakṛtaiḥ phalaiḥ |
एष देवि मनुष्येषु बोद्धव्यो ज्ञातिबन्धुषु ॥ (३६।२)
eṣa devi manuṣyeṣu boddhavyo jñātibandhuṣu ||
मैत्रदृष्टिः पितृसमो निर्वैरो नियतेन्द्रियः ॥ (३७।२)
maitradṛṣṭiḥ pitṛsamo nirvairo niyatendriyaḥ ||
हस्तपादैः सुनियतैर् विश्वास्यः सर्वजन्तुषु ॥ (३८।२)
hastapādaiḥ suniyatair viśvāsyaḥ sarvajantuṣu ||
न रज्ज्वा न च दण्डेन न लोष्टैर् नायुधेन च । (३९।१)
na rajjvā na ca daṇḍena na loṣṭair nāyudhena ca |
स चेत् कर्मक्षयान्मर्त्यो मनुष्येषूपजायते । (४१।१)
sa cet karmakṣayānmartyo manuṣyeṣūpajāyate |
एष देवि सतां मार्गो बाधा यत्र न विद्यते ॥ (४२।२)
eṣa devi satāṃ mārgo bādhā yatra na vidyate ||
ज्ञानविज्ञानसम्पन्नाः प्रज्ञावन्तो ऽर्थकोविदाः । (४३।३)
jñānavijñānasampannāḥ prajñāvanto 'rthakovidāḥ |
दुष्प्रज्ञाश्चापरे देव ज्ञानविज्ञानवर्जिताः ॥ (४३।४)
duṣprajñāścāpare deva jñānavijñānavarjitāḥ ||
केन कर्मविपाकेन प्रज्ञावान् पुरुषो भवेत् । (४४।१)
kena karmavipākena prajñāvān puruṣo bhavet |
एतं मे संशयं छिन्द्धि सर्वधर्मविदां वर ॥ (४४।३)
etaṃ me saṃśayaṃ chinddhi sarvadharmavidāṃ vara ||
जात्यन्धाश्चापरे देव रोगार्ताश्चापरे तथा । (४५।१)
jātyandhāścāpare deva rogārtāścāpare tathā |
नराः क्लीबाश्च दृश्यन्ते कारणं ब्रूहि तत्र वै ॥ (४५।२)
narāḥ klībāśca dṛśyante kāraṇaṃ brūhi tatra vai ||
ब्राह्मणान् वेदविदुषः सिद्धान् धर्मविदस्तथा । (४६।२)
brāhmaṇān vedaviduṣaḥ siddhān dharmavidastathā |
वर्जयन्त्यशुभं कर्म सेवमानाः शुभं तथा । (४७।१)
varjayantyaśubhaṃ karma sevamānāḥ śubhaṃ tathā |
लभन्ते स्वर्गतिं नित्यम् इह लोके सुखं तथा ॥ (४७।२)
labhante svargatiṃ nityam iha loke sukhaṃ tathā ||
श्रुतं प्रज्ञानुगं चास्य कल्याणम् उपजायते ॥ (४८।२)
śrutaṃ prajñānugaṃ cāsya kalyāṇam upajāyate ||
परदारेषु ये मूढाश्चक्षुर् दुष्टं प्रयुञ्जते । (४९।१)
paradāreṣu ye mūḍhāścakṣur duṣṭaṃ prayuñjate |
तेन दुष्टस्वभावेन जात्यन्धास्ते भवन्ति ह ॥ (४९।२)
tena duṣṭasvabhāvena jātyandhāste bhavanti ha ||
मनसा तु प्रदुष्टेन नग्नां पश्यन्ति ये स्त्रियम् । (५०।१)
manasā tu praduṣṭena nagnāṃ paśyanti ye striyam |
रोगार्तास्ते भवन्तीह नरा दुष्कृतकर्मिणः ॥ (५०।२)
rogārtāste bhavantīha narā duṣkṛtakarmiṇaḥ ||
ये तु मूढा दुराचारा वियोनौ मैथुने रताः । (५१।१)
ye tu mūḍhā durācārā viyonau maithune ratāḥ |
पुरुषेषु सुदुष्प्रज्ञाः क्लीबत्वम् उपयान्ति ते ॥ (५१।२)
puruṣeṣu suduṣprajñāḥ klībatvam upayānti te ||
पशूंश्च ये बन्धयन्ति ये चैव गुरुतल्पगाः । (५२।१)
paśūṃśca ye bandhayanti ye caiva gurutalpagāḥ |
प्रकीर्णमैथुना ये च क्लीबा जायन्ति ते नराः ॥ (५२।२)
prakīrṇamaithunā ye ca klībā jāyanti te narāḥ ||
सावद्यं किं नु वै कर्म निरवद्यं तथैव च । (५३।२)
sāvadyaṃ kiṃ nu vai karma niravadyaṃ tathaiva ca |
श्रेयः कुर्वन्न् अवाप्नोति मानवो देवसत्तम ॥ (५३।३)
śreyaḥ kurvann avāpnoti mānavo devasattama ||
श्रेयांसं मार्गम् आतिष्ठन् सदा यः पृच्छते द्विजान् । (५४।२)
śreyāṃsaṃ mārgam ātiṣṭhan sadā yaḥ pṛcchate dvijān |
धर्मान्वेषी गुणाकाङ्क्षी स स्वर्गं समुपाश्नुते ॥ (५४।३)
dharmānveṣī guṇākāṅkṣī sa svargaṃ samupāśnute ||
मेधावी धारणायुक्तः प्राज्ञस्तत्राभिजायते ॥ (५५।२)
medhāvī dhāraṇāyuktaḥ prājñastatrābhijāyate ||
ब्राह्मणान् वेदविदुषो नेच्छन्ति परिसर्पितुम् ॥ (५७।३)
brāhmaṇān vedaviduṣo necchanti parisarpitum ||
अव्रता भ्रष्टनियमास्तथान्ये राक्षसोपमाः ॥ (५८।२)
avratā bhraṣṭaniyamāstathānye rākṣasopamāḥ ||
यज्वानश्च तथैवान्ये निर्होमाश्च तथापरे । (५९।१)
yajvānaśca tathaivānye nirhomāśca tathāpare |
आगमाल्लोकधर्माणां मर्यादाः पूर्वनिर्मिताः । (६०।२)
āgamāllokadharmāṇāṃ maryādāḥ pūrvanirmitāḥ |
प्रामाण्येनानुवर्तन्ते दृश्यन्ते हि दृढव्रताः ॥ (६०।३)
prāmāṇyenānuvartante dṛśyante hi dṛḍhavratāḥ ||
अधर्मं धर्मम् इत्याहुर् ये च मोहवशं गताः । (६१।१)
adharmaṃ dharmam ityāhur ye ca mohavaśaṃ gatāḥ |
अव्रता नष्टमर्यादास्ते प्रोक्ता ब्रह्मराक्षसाः ॥ (६१।२)
avratā naṣṭamaryādāste proktā brahmarākṣasāḥ ||
ते चेत् कालकृतोद्योगात् सम्भवन्तीह मानुषाः । (६२।१)
te cet kālakṛtodyogāt sambhavantīha mānuṣāḥ |
निर्होमा निर्वषट्कारास्ते भवन्ति नराधमाः ॥ (६२।२)
nirhomā nirvaṣaṭkārāste bhavanti narādhamāḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.