जनमेजय उवाच । (१।१)

तस्मिन् कृतास्त्रे रथिनां प्रधाने प्रत्यागते भवनाद् वृत्रहन्तुः । (१।२)

अतः परं किम् अकुर्वन्त पार्थाः समेत्य शूरेण धनंजयेन ॥ (१।३)

वैशम्पायन उवाच । (२।१)

वनेषु तेष्वेव तु ते नरेन्द्राः सहार्जुनेनेन्द्रसमेन वीराः । (२।२)

तस्मिंश्च शैलप्रवरे सुरम्ये धनेश्वराक्रीडगता विजह्रुः ॥ (२।३)

वेश्मानि तान्यप्रतिमानि पश्यन् क्रीडाश्च नानाद्रुमसंनिकर्षाः । (३।१)

चचार धन्वी बहुधा नरेन्द्रः सो ऽस्त्रेषु यत्तः सततं किरीटी ॥ (३।२)

अवाप्य वासं नरदेवपुत्राः प्रसादजं वैश्रवणस्य राज्ञः । (४।१)

न प्राणिनां ते स्पृहयन्ति राजञ्शिवश्च कालः स बभूव तेषाम् ॥ (४।२)

समेत्य पार्थेन यथैकरात्रम् ऊषुः समास्तत्र तदा चतस्रः । (५।१)

पूर्वाश्च षट् ता दश पाण्डवानां शिवा बभूवुर् वसतां वनेषु ॥ (५।२)

ततो ऽब्रवीद् वायुसुतस् तरस्वी जिष्णुश्च राजानम् उपोपविश्य । (६।१)

यमौ च वीरौ सुरराजकल्पावेकान्तम् आस्थाय हितं प्रियं च ॥ (६।२)

तव प्रतिज्ञां कुरुराज सत्यां चिकीर्षमाणास् त्वदनु प्रियं च । (७।१)

ततो ऽनुगच्छाम वनान्यपास्य सुयोधनं सानुचरं निहन्तुम् ॥ (७।२)

एकादशं वर्षम् इदं वसामः सुयोधनेनात्तसुखाः सुखार्हाः । (८।१)

तं वञ्चयित्वाधमबुद्धिशीलम् अज्ञातवासं सुखम् आप्नुयामः ॥ (८।२)

तवाज्ञया पार्थिव निर्विशङ्का विहाय मानं विचरन् वनानि । (९।१)

समीपवासेन विलोभितास् ते ज्ञास्यन्ति नास्मान् अपकृष्टदेशान् ॥ (९।२)

संवत्सरं तं तु विहृत्य गूढं नराधमं तं सुखम् उद्धरेम । (१०।१)

निर्यात्य वैरं सफलं सपुष्पं तस्मै नरेन्द्राधमपूरुषाय ॥ (१०।२)

सुयोधनायानुचरैर् वृताय ततो महीम् आहर धर्मराज । (११।१)

स्वर्गोपमं शैलम् इमं चरद्भिः शक्यो विहन्तुं नरदेव शोकः ॥ (११।२)

कीर्तिश् च ते भारत पुण्यगन्धा नश्येत लोकेषु चराचरेषु । (१२।१)

तत् प्राप्य राज्यं कुरुपुंगवानां शक्यं महत् प्राप्तम् अथ क्रियाश् च ॥ (१२।२)

इदं तु शक्यं सततं नरेन्द्र प्राप्तुं त्वया यल्लभसे कुबेरात् । (१३।१)

कुरुष्व बुद्धिं द्विषतां वधाय कृतागसां भारत निग्रहे च ॥ (१३।२)

तेजस् तवोग्रं न सहेत राजन् समेत्य साक्षाद् अपि वज्रपाणिः । (१४।१)

न हि व्यथां जातु करिष्यतस् तौ समेत्य देवैर् अपि धर्मराज ॥ (१४।२)

त्वदर्थसिद्ध्यर्थम् अभिप्रवृत्तौ सुपर्णकेतुश् च शिनेश् च नप्ता । (१५।१)

यथैव कृष्णो ऽप्रतिमो बलेन तथैव राजन् स शिनिप्रवीरः ॥ (१५।२)

तवार्थसिद्ध्यर्थम् अभिप्रवृत्तौ यथैव कृष्णः सह यादवैस् तैः । (१६।१)

तथैव चावां नरदेववर्य यमौ च वीरौ कृतिनौ प्रयोगे । (१६।२)

त्वदर्थयोगप्रभवप्रधानाः समं करिष्याम परान् समेत्य ॥ (१६।३)

ततस् तद् आज्ञाय मतं महात्मा तेषां स धर्मस्य सुतो वरिष्ठः । (१७।१)

प्रदक्षिणं वैश्रवणाधिवासं चकार धर्मार्थविद् उत्तमौजः ॥ (१७।२)

आमन्त्र्य वेश्मानि नदीः सरांसि सर्वाणि रक्षांसि च धर्मराजः । (१८।१)

यथागतं मार्गम् अवेक्षमाणः पुनर् गिरिं चैव निरीक्षमाणः ॥ (१८।२)

समाप्तकर्मा सहितः सुहृद्भिर् जित्वा सपत्नान् प्रतिलभ्य राज्यम् । (१९।१)

शैलेन्द्र भूयस् तपसे धृतात्मा द्रष्टा तवास्मीति मतिं चकार ॥ (१९।२)

वृतः स सर्वैर् अनुजैर् द्विजैश् च तेनैव मार्गेण पतिः कुरूणाम् । (२०।१)

उवाह चैनान् सगणांस् तथैव घटोत्कचः पर्वतनिर्झरेषु ॥ (२०।२)

तान् प्रस्थितान् प्रीतिमना महर्षिः पितेव पुत्रान् अनुशिष्य सर्वान् । (२१।१)

स लोमशः प्रीतमना जगाम दिवौकसां पुण्यतमं निवासम् ॥ (२१।२)

तेनानुशिष्टार्ष्टिषेणेन चैव तीर्थानि रम्याणि तपोवनानि । (२२।१)

महान्ति चान्यानि सरांसि पार्थाः संपश्यमानाः प्रययुर् नराग्र्याः ॥ (२२।२)