वैशम्पायन उवाच । (१।१)

शौनकेनैवम् उक्तस् तु कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः । (१।२)

पुरोहितम् उपागम्य भ्रातृमध्ये ऽब्रवीद् इदम् ॥ (१।३)

प्रस्थितं मानुयान्तीमे ब्राह्मणा वेदपारगाः । (२।१)

न चास्मि पालने शक्तो बहुदुःखसमन्वितः ॥ (२।२)

परित्यक्तुं न शक्नोमि दानशक्तिश् च नास्ति मे । (३।१)

कथम् अत्र मया कार्यं भगवांस् तद् ब्रवीतु मे ॥ (३।२)

मुहूर्तम् इव स ध्यात्वा धर्मेणान्विष्य तां गतिम् । (४।१)

युधिष्ठिरम् उवाचेदं धौम्यो धर्मभृतां वरः ॥ (४।२)

पुरा सृष्टानि भूतानि पीड्यन्ते क्षुधया भृशम् । (५।१)

ततो ऽनुकम्पया तेषां सविता स्वपिता इव ॥ (५।२)

गत्वोत्तरायणं तेजोरसान् उद्धृत्य रश्मिभिः । (६।१)

दक्षिणायनम् आवृत्तो महीं निविशते रविः ॥ (६।२)

क्षेत्रभूते ततस् तस्मिन्न् ओषधीर् ओषधीपतिः । (७।१)

दिवस् तेजः समुद्धृत्य जनयामास वारिणा ॥ (७।२)

निषिक्तश् चन्द्रतेजोभिः सूयते भूगतो रविः । (८।१)

ओषध्यः षड्रसा मेध्यास् तदन्नं प्राणिनां भुवि ॥ (८।२)

एवं भानुमयं ह्यन्नं भूतानां प्राणधारणम् । (९।१)

पितैष सर्वभूतानां तस्मात् तं शरणं व्रज ॥ (९।२)

राजानो हि महात्मानो योनिकर्मविशोधिताः । (१०।१)

उद्धरन्ति प्रजाः सर्वास् तप आस्थाय पुष्कलम् ॥ (१०।२)

भीमेन कार्तवीर्येण वैन्येन नहुषेण च । (११।१)

तपोयोगसमाधिस्थैर् उद्धृता ह्य् आपदः प्रजाः ॥ (११।२)

तथा त्वम् अपि धर्मात्मन् कर्मणा च विशोधितः । (१२।१)

तप आस्थाय धर्मेण द्विजातीन् भर भारत ॥ (१२।२)

एवम् उक्तस् तु धौम्येन तत् कालसदृशं वचः । (१३।१)

धर्मराजो विशुद्धात्मा तप आतिष्ठद् उत्तमम् ॥ (१३।२)

पुष्पोपहारैर् बलिभिर् अर्चयित्वा दिवाकरम् । (१४।१)

योगम् आस्थाय धर्मात्मा वायुभक्षो जितेन्द्रियः । (१४।२)

गाङ्गेयं वार्य् उपस्पृश्य प्राणायामेन तस्थिवान् ॥ (१४।३)

जनमेजय उवाच । (१५।१)

कथं कुरूणाम् ऋषभः स तु राजा युधिष्ठिरः । (१५।२)

विप्रार्थम् आराधितवान् सूर्यम् अद्भुतविक्रमम् ॥ (१५।३)

वैशम्पायन उवाच । (१६।१)

शृणुष्वावहितो राजञ् शुचिर् भूत्वा समाहितः । (१६।२)

क्षणं च कुरु राजेन्द्र सर्वं वक्ष्याम्य् अशेषतः ॥ (१६।३)

धौम्येन तु यथा प्रोक्तं पार्थाय सुमहात्मने । (१७।१)

नाम्नाम् अष्टशतं पुण्यं तच् छृणुष्व महामते ॥ (१७।२)

सूर्यो ऽर्यमा भगस् त्वष्टा पूषार्कः सविता रविः । (१८।१)

गभस्तिमान् अजः कालो मृत्युर् धाता प्रभाकरः ॥ (१८।२)

पृथिव्यापश् च तेजश् च खं वायुश् च परायणम् । (१९।१)

सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधो ऽङ्गारक एव च ॥ (१९।२)

इन्द्रो विवस्वान् दीप्तांशुः शुचिः शौरिः शनैश्चरः । (२०।१)

ब्रह्मा विष्णुश् च रुद्रश् च स्कन्दो वैश्रवणो यमः ॥ (२०।२)

वैद्युतो जाठरश् चाग्निर् ऐन्धनस् तेजसां पतिः । (२१।१)

धर्मध्वजो वेदकर्ता वेदाङ्गो वेदवाहनः ॥ (२१।२)

कृतं त्रेता द्वापरश् च कलिः सर्वामराश्रयः । (२२।१)

कला काष्ठा मुहूर्ताश् च पक्षा मासा ऋतुस् तथा ॥ (२२।२)

संवत्सरकरो ऽश्वत्थः कालचक्रो विभावसुः । (२३।१)

पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः ॥ (२३।२)

लोकाध्यक्षः प्रजाध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः । (२४।१)

वरुणः सागरो ऽंशुश् च जीमूतो जीवनो ऽरिहा ॥ (२४।२)

भूताश्रयो भूतपतिः सर्वभूतनिषेवितः । (२५।१)

मणिः सुवर्णो भूतादिः कामदः सर्वतोमुखः ॥ (२५।२)

जयो विशालो वरदः शीघ्रगः प्राणधारणः । (२६।१)

धन्वन्तरिर् धूमकेतुर् आदिदेवो ऽदितेः सुतः ॥ (२६।२)

द्वादशात्मारविन्दाक्षः पिता माता पितामहः । (२७।१)

स्वर्गद्वारं प्रजाद्वारं मोक्षद्वारं त्रिविष्टपम् ॥ (२७।२)

देहकर्ता प्रशान्तात्मा विश्वात्मा विश्वतोमुखः । (२८।१)

चराचरात्मा सूक्ष्मात्मा मैत्रेण वपुषान्वितः ॥ (२८।२)

एतद् वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यैव महात्मनः । (२९।१)

नाम्नाम् अष्टशतं पुण्यं शक्रेणोक्तं महात्मना ॥ (२९।२)

शक्राच् च नारदः प्राप्तो धौम्यश् च तदनन्तरम् । (३०।१)

धौम्याद् युधिष्ठिरः प्राप्य सर्वान् कामान् अवाप्तवान् ॥ (३०।२)

सुरपितृगणयक्षसेवितं ह्यसुरनिशाचरसिद्धवन्दितम् । (३१।१)

वरकनकहुताशनप्रभं त्वम् अपि मनस्य् अभिधेहि भास्करम् ॥ (३१।२)

सूर्योदये यस् तु समाहितः पठेत् स पुत्रलाभं धनरत्नसंचयान् । (३२।१)

लभेत जातिस्मरतां सदा नरः स्मृतिं च मेधां च स विन्दते पराम् ॥ (३२।२)

इमं स्तवं देववरस्य यो नरः प्रकीर्तयेच्छुचिसुमनाः समाहितः । (३३।१)

स मुच्यते शोकदवाग्निसागराल्लभेत कामान् मनसा यथेप्सितान् ॥ (३३।२)