वैशम्पायन उवाच । (१।१)

ते तथा सहिता वीरा वसन्तस् तत्र तत्र ह । (१।२)

क्रमेण पृथिवीपाल नैमिषारण्यम् आगताः ॥ (१।३)

ततस् तीर्थेषु पुण्येषु गोमत्याः पाण्डवा नृप । (२।१)

कृताभिषेकाः प्रददुर् गाश् च वित्तं च भारत ॥ (२।२)

तत्र देवान् पितॄन् विप्रांस् तर्पयित्वा पुनः पुनः । (३।१)

कन्यातीर्थे ऽश्वतीर्थे च गवां तीर्थे च कौरवाः ॥ (३।२)

वालकोट्यां वृषप्रस्थे गिरावुष्य च पाण्डवाः । (४।१)

बाहुदायां महीपाल चक्रुः सर्वे ऽभिषेचनम् ॥ (४।२)

प्रयागे देवयजने देवानां पृथिवीपते । (५।१)

ऊषुर् आप्लुत्य गात्राणि तपश् चातस्थुर् उत्तमम् ॥ (५।२)

गङ्गायमुनयोश्चैव संगमे सत्यसंगराः । (६।१)

विपाप्मानो महात्मानो विप्रेभ्यः प्रददुर् वसु ॥ (६।२)

तपस्विजनजुष्टां च ततो वेदीं प्रजापतेः । (७।१)

जग्मुः पाण्डुसुता राजन् ब्राह्मणैः सह भारत ॥ (७।२)

तत्र ते न्यवसन् वीरास् तपश् चातस्थुर् उत्तमम् । (८।१)

संतर्पयन्तः सततं वन्येन हविषा द्विजान् ॥ (८।२)

ततो महीधरं जग्मुर् धर्मज्ञेनाभिसत्कृतम् । (९।१)

राजर्षिणा पुण्यकृता गयेनानुपमद्युते ॥ (९।२)

सरो गयशिरो यत्र पुण्या चैव महानदी । (१०।१)

ऋषिजुष्टं सुपुण्यं तत् तीर्थं ब्रह्मसरोत्तमम् ॥ (१०।२)

अगस्त्यो भगवान् यत्र गतो वैवस्वतं प्रति । (११।१)

उवास च स्वयं यत्र धर्मो राजन् सनातनः ॥ (११।२)

सर्वासां सरितां चैव समुद्भेदो विशां पते । (१२।१)

यत्र संनिहितो नित्यं महादेवः पिनाकधृक् ॥ (१२।२)

तत्र ते पाण्डवा वीराश् चातुर्मास्यैस् तदेजिरे । (१३।१)

ऋषियज्ञेन महता यत्राक्षयवटो महान् ॥ (१३।२)

ब्राह्मणास् तत्र शतशः समाजग्मुस् तपोधनाः । (१४।१)

चातुर्मास्येनायजन्त आर्षेण विधिना तदा ॥ (१४।२)

तत्र विद्यातपोनित्या ब्राह्मणा वेदपारगाः । (१५।१)

कथाः प्रचक्रिरे पुण्याः सदसिस्था महात्मनाम् ॥ (१५।२)

तत्र विद्याव्रतस्नातः कौमारं व्रतम् आस्थितः । (१६।१)

शमठो ऽकथयद् राजन्न् आमूर्तरयसं गयम् ॥ (१६।२)

अमूर्तरयसः पुत्रो गयो राजर्षिसत्तमः । (१७।१)

पुण्यानि यस्य कर्माणि तानि मे शृणु भारत ॥ (१७।२)

यस्य यज्ञो बभूवेह बह्वन्नो बहुदक्षिणः । (१८।१)

यत्रान्नपर्वता राजञ्शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ (१८।२)

घृतकुल्याश्च दध्नश्च नद्यो बहुशतास् तथा । (१९।१)

व्यञ्जनानां प्रवाहाश् च महार्हाणां सहस्रशः ॥ (१९।२)

अहन्यहनि चाप्येतद् याचतां सम्प्रदीयते । (२०।१)

अन्यत् तु ब्राह्मणा राजन् भुञ्जते ऽन्नं सुसंस्कृतम् ॥ (२०।२)

तत्र वै दक्षिणाकाले ब्रह्मघोषो दिवं गतः । (२१।१)

न स्म प्रज्ञायते किंचिद् ब्रह्मशब्देन भारत ॥ (२१।२)

पुण्येन चरता राजन् भूर् दिशः खं नभस् तथा । (२२।१)

आपूर्णम् आसीच्छब्देन तद् अप्यासीन् महाद्भुतम् ॥ (२२।२)

तत्र स्म गाथा गायन्ति मनुष्या भरतर्षभ । (२३।१)

अन्नपानैः शुभैस् तृप्ता देशे देशे सुवर्चसः ॥ (२३।२)

गयस्य यज्ञे के त्वद्य प्राणिनो भोक्तुम् ईप्सवः । (२४।१)

यत्र भोजनशिष्टस्य पर्वताः पञ्चविंशतिः ॥ (२४।२)

न स्म पूर्वे जनाश् चक्रुर् न करिष्यन्ति चापरे । (२५।१)

गयो यद् अकरोद् यज्ञे राजर्षिर् अमितद्युतिः ॥ (२५।२)

कथं नु देवा हविषा गयेन परितर्पिताः । (२६।१)

पुनः शक्ष्यन्त्युपादातुम् अन्यैर् दत्तानि कानिचित् ॥ (२६।२)

एवंविधाः सुबहवस् तस्य यज्ञे महात्मनः । (२७।१)

बभूवुर् अस्य सरसः समीपे कुरुनन्दन ॥ (२७।२)