युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

नात्मानम् अनुशोचामि नेमान् भ्रातॄन् महामुने । (१।२)

हरणं चापि राज्यस्य यथेमां द्रुपदात्मजाम् ॥ (१।३)

द्यूते दुरात्मभिः क्लिष्टाः कृष्णया तारिता वयम् । (२।१)

जयद्रथेन च पुनर् वनाद् अपहृता बलात् ॥ (२।२)

अस्ति सीमन्तिनी काचिद् दृष्टपूर्वाथ वा श्रुता । (३।१)

पतिव्रता महाभागा यथेयं द्रुपदात्मजा ॥ (३।२)

मार्कण्डेय उवाच । (४।१)

शृणु राजन् कुलस्त्रीणां महाभाग्यं युधिष्ठिर । (४।२)

सर्वम् एतद् यथा प्राप्तं सावित्र्या राजकन्यया ॥ (४।३)

आसीन् मद्रेषु धर्मात्मा राजा परमधार्मिकः । (५।१)

ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च सत्यसंधो जितेन्द्रियः ॥ (५।२)

यज्वा दानपतिर् दक्षः पौरजानपदप्रियः । (६।१)

पार्थिवो ऽश्वपतिर् नाम सर्वभूतहिते रतः ॥ (६।२)

क्षमावान् अनपत्यश् च सत्यवाग् विजितेन्द्रियः । (७।१)

अतिक्रान्तेन वयसा संतापम् उपजग्मिवान् ॥ (७।२)

अपत्योत्पादनार्थं स तीव्रं नियमम् आस्थितः । (८।१)

काले परिमिताहारो ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ॥ (८।२)

हुत्वा शतसहस्रं स सावित्र्या राजसत्तम । (९।१)

षष्ठे षष्ठे तदा काले बभूव मितभोजनः ॥ (९।२)

एतेन नियमेनासीद् वर्षाण्यष्टादशैव तु । (१०।१)

पूर्णे त्वष्टादशे वर्षे सावित्री तुष्टिम् अभ्यगात् । (१०।२)

स्वरूपिणी तदा राजन् दर्शयामास तं नृपम् ॥ (१०।३)

अग्निहोत्रात् समुत्थाय हर्षेण महतान्विता । (११।१)

उवाच चैनं वरदा वचनं पार्थिवं तदा ॥ (११।२)

ब्रह्मचर्येण शुद्धेन दमेन नियमेन च । (१२।१)

सर्वात्मना च मद्भक्त्या तुष्टास्मि तव पार्थिव ॥ (१२।२)

वरं वृणीष्वाश्वपते मद्रराज यथेप्सितम् । (१३।१)

न प्रमादश्च धर्मेषु कर्तव्यस् ते कथंचन ॥ (१३।२)

अश्वपतिर् उवाच । (१४।१)

अपत्यार्थः समारम्भः कृतो धर्मेप्सया मया । (१४।२)

पुत्रा मे बहवो देवि भवेयुः कुलभावनाः ॥ (१४।३)

तुष्टासि यदि मे देवि कामम् एतं वृणोम्यहम् । (१५।१)

संतानं हि परो धर्म इत्याहुर् मां द्विजातयः ॥ (१५।२)

सावित्र्युवाच । (१६।१)

पूर्वम् एव मया राजन्न् अभिप्रायम् इमं तव । (१६।२)

ज्ञात्वा पुत्रार्थम् उक्तो वै तव हेतोः पितामहः ॥ (१६।३)

प्रसादाच्चैव तस्मात् ते स्वयम्भुविहिताद् भुवि । (१७।१)

कन्या तेजस्विनी सौम्य क्षिप्रम् एव भविष्यति ॥ (१७।२)

उत्तरं च न ते किंचिद् व्याहर्तव्यं कथंचन । (१८।१)

पितामहनिसर्गेण तुष्टा ह्येतद् ब्रवीमि ते ॥ (१८।२)

मार्कण्डेय उवाच । (१९।१)

स तथेति प्रतिज्ञाय सावित्र्या वचनं नृपः । (१९।२)

प्रसादयामास पुनः क्षिप्रम् एवं भवेद् इति ॥ (१९।३)

अन्तर्हितायां सावित्र्यां जगाम स्वगृहं नृपः । (२०।१)

स्वराज्ये चावसत् प्रीतः प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ (२०।२)

कस्मिंश्चित् तु गते काले स राजा नियतव्रतः । (२१।१)

ज्येष्ठायां धर्मचारिण्यां महिष्यां गर्भम् आदधे ॥ (२१।२)

राजपुत्र्यां तु गर्भः स मालव्यां भरतर्षभ । (२२।१)

व्यवर्धत यथा शुक्ले तारापतिर् इवाम्बरे ॥ (२२।२)

प्राप्ते काले तु सुषुवे कन्यां राजीवलोचनाम् । (२३।१)

क्रियाश्च तस्या मुदितश् चक्रे स नृपतिस् तदा ॥ (२३।२)

सावित्र्या प्रीतया दत्ता सावित्र्या हुतया ह्यपि । (२४।१)

सावित्रीत्येव नामास्याश्चक्रुर् विप्रास्तथा पिता ॥ (२४।२)

सा विग्रहवतीव श्रीर् व्यवर्धत नृपात्मजा । (२५।१)

कालेन चापि सा कन्या यौवनस्था बभूव ह ॥ (२५।२)

तां सुमध्यां पृथुश्रोणीं प्रतिमां काञ्चनीम् इव । (२६।१)

प्राप्तेयं देवकन्येति दृष्ट्वा संमेनिरे जनाः ॥ (२६।२)

तां तु पद्मपलाशाक्षीं ज्वलन्तीम् इव तेजसा । (२७।१)

न कश्चिद् वरयामास तेजसा प्रतिवारितः ॥ (२७।२)

अथोपोष्य शिरःस्नाता दैवतान्यभिगम्य सा । (२८।१)

हुत्वाग्निं विधिवद् विप्रान् वाचयामास पर्वणि ॥ (२८।२)

ततः सुमनसः शेषाः प्रतिगृह्य महात्मनः । (२९।१)

पितुः सकाशम् अगमद् देवी श्रीर् इव रूपिणी ॥ (२९।२)

साभिवाद्य पितुः पादौ शेषाः पूर्वं निवेद्य च । (३०।१)

कृताञ्जलिर् वरारोहा नृपतेः पार्श्वतः स्थिता ॥ (३०।२)

यौवनस्थां तु तां दृष्ट्वा स्वां सुतां देवरूपिणीम् । (३१।१)

अयाच्यमानां च वरैर् नृपतिर् दुःखितो ऽभवत् ॥ (३१।२)

राजोवाच । (३२।१)

पुत्रि प्रदानकालस् ते न च कश्चिद् वृणोति माम् । (३२।२)

स्वयम् अन्विच्छ भर्तारं गुणैः सदृशम् आत्मनः ॥ (३२।३)

प्रार्थितः पुरुषो यश्च स निवेद्यस् त्वया मम । (३३।१)

विमृश्याहं प्रदास्यामि वरय त्वं यथेप्सितम् ॥ (३३।२)

श्रुतं हि धर्मशास्त्रे मे पठ्यमानं द्विजातिभिः । (३४।१)

तथा त्वम् अपि कल्याणि गदतो मे वचः शृणु ॥ (३४।२)

अप्रदाता पिता वाच्यो वाच्यश् चानुपयन् पतिः । (३५।१)

मृते भर्तरि पुत्रश्च वाच्यो मातुर् अरक्षिता ॥ (३५।२)

इदं मे वचनं श्रुत्वा भर्तुर् अन्वेषणे त्वर । (३६।१)

देवतानां यथा वाच्यो न भवेयं तथा कुरु ॥ (३६।२)

मार्कण्डेय उवाच । (३७।१)

एवम् उक्त्वा दुहितरं तथा वृद्धांश् च मन्त्रिणः । (३७।२)

व्यादिदेशानुयात्रं च गम्यताम् इत्यचोदयत् ॥ (३७।३)

साभिवाद्य पितुः पादौ व्रीडितेव मनस्विनी । (३८।१)

पितुर् वचनम् आज्ञाय निर्जगामाविचारितम् ॥ (३८।२)

सा हैमं रथम् आस्थाय स्थविरैः सचिवैर् वृता । (३९।१)

तपोवनानि रम्याणि राजर्षीणां जगाम ह ॥ (३९।२)

मान्यानां तत्र वृद्धानां कृत्वा पादाभिवन्दनम् । (४०।१)

वनानि क्रमशस् तात सर्वाण्येवाभ्यगच्छत ॥ (४०।२)

एवं सर्वेषु तीर्थेषु धनोत्सर्गं नृपात्मजा । (४१।१)

कुर्वती द्विजमुख्यानां तं तं देशं जगाम ह ॥ (४१।२)