वैशम्पायन उवाच । (१।१)

गन्धर्वैस् तु महाराज भग्ने कर्णे महारथे । (१।२)

सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा धार्तराष्ट्रस्य पश्यतः ॥ (१।३)

तान् दृष्ट्वा द्रवतः सर्वान् धार्तराष्ट्रान् पराङ्मुखान् । (२।१)

दुर्योधनो महाराज नासीत् तत्र पराङ्मुखः ॥ (२।२)

ताम् आपतन्तीं सम्प्रेक्ष्य गन्धर्वाणां महाचमूम् । (३।१)

महता शरवर्षेण सो ऽभ्यवर्षद् अरिंदमः ॥ (३।२)

अचिन्त्य शरवर्षं तु गन्धर्वास् तस्य तं रथम् । (४।१)

दुर्योधनं जिघांसन्तः समन्तात् पर्यवारयन् ॥ (४।२)

युगम् ईषां वरूथं च तथैव ध्वजसारथी । (५।१)

अश्वांस् त्रिवेणुं तल्पं च तिलशो ऽभ्यहनन् रथम् ॥ (५।२)

दुर्योधनं चित्रसेनो विरथं पतितं भुवि । (६।१)

अभिद्रुत्य महाबाहुर् जीवग्राहम् अथाग्रहीत् ॥ (६।२)

तस्मिन् गृहीते राजेन्द्र स्थितं दुःशासनं रथे । (७।१)

पर्यगृह्णन्त गन्धर्वाः परिवार्य समन्ततः ॥ (७।२)

विविंशतिं चित्रसेनम् आदायान्ये प्रदुद्रुवुः । (८।१)

विन्दानुविन्दावपरे राजदारांश् च सर्वशः ॥ (८।२)

सैन्यास् तु धार्तराष्ट्रस्य गन्धर्वैः समभिद्रुताः । (९।१)

पूर्वं प्रभग्नैः सहिताः पाण्डवान् अभ्ययुस् तदा ॥ (९।२)

शकटापणवेश्याश् च यानयुग्यं च सर्वशः । (१०।१)

शरणं पाण्डवाञ्जग्मुर् ह्रियमाणे महीपतौ ॥ (१०।२)

प्रियदर्शनो महाबाहुर् धार्तराष्ट्रो महाबलः । (११।१)

गन्धर्वैर् ह्रियते राजा पार्थास् तम् अनुधावत ॥ (११।२)

दुःशासनो दुर्विषहो दुर्मुखो दुर्जयस् तथा । (१२।१)

बद्ध्वा ह्रियन्ते गन्धर्वै राजदाराश् च सर्वशः ॥ (१२।२)

इति दुर्योधनामात्याः क्रोशन्तो राजगृद्धिनः । (१३।१)

आर्ता दीनस्वराः सर्वे युधिष्ठिरम् उपागमन् ॥ (१३।२)

तांस् तथा व्यथितान् दीनान् भिक्षमाणान् युधिष्ठिरम् । (१४।१)

वृद्धान् दुर्योधनामात्यान् भीमसेनो ऽभ्यभाषत ॥ (१४।२)

अन्यथा वर्तमानानाम् अर्थो जातो ऽयम् अन्यथा । (१५।१)

अस्माभिर् यद् अनुष्ठेयं गन्धर्वैस् तद् अनुष्ठितम् ॥ (१५।२)

दुर्मन्त्रितम् इदं तात राज्ञो दुर्द्यूतदेविनः । (१६।१)

द्वेष्टारम् अन्ये क्लीबस्य पातयन्तीति नः श्रुतम् ॥ (१६।२)

तद् इदं कृतं नः प्रत्यक्षं गन्धर्वैर् अतिमानुषम् । (१७।१)

दिष्ट्या लोके पुमान् अस्ति कश्चिद् अस्मत्प्रिये स्थितः । (१७।२)

येनास्माकं हृतो भार आसीनानां सुखावहः ॥ (१७।३)

शीतवातातपसहांस् तपसा चैव कर्शितान् । (१८।१)

समस्थो विषमस्थान् हि द्रष्टुम् इच्छति दुर्मतिः ॥ (१८।२)

अधर्मचारिणस् तस्य कौरव्यस्य दुरात्मनः । (१९।१)

ये शीलम् अनुवर्तन्ते ते पश्यन्ति पराभवम् ॥ (१९।२)

अधर्मो हि कृतस् तेन येनैतद् उपशिक्षितम् । (२०।१)

अनृशंसास् तु कौन्तेयास् तस्याध्यक्षान् ब्रवीमि वः ॥ (२०।२)

एवं ब्रुवाणं कौन्तेयं भीमसेनम् अमर्षणम् । (२१।१)

न कालः परुषस्यायम् इति राजाभ्यभाषत ॥ (२१।२)