अर्जुन उवाच । (१।१)

ततो माम् अभिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतम् । (१।२)

देवराजो ऽनुगृह्येदं काले वचनम् अब्रवीत् ॥ (१।३)

दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि त्वयि तिष्ठन्ति भारत । (२।१)

न त्वाभिभवितुं शक्तो मानुषो भुवि कश्चन ॥ (२।२)

भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभिः । (३।१)

संग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ (३।२)

इदं च मे तनुत्राणं प्रायच्छन् मघवान् प्रभुः । (४।१)

अभेद्यं कवचं दिव्यं स्रजं चैव हिरण्मयीम् ॥ (४।२)

देवदत्तं च मे शङ्खं देवः प्रादान् महारवम् । (५।१)

दिव्यं चेदं किरीटं मे स्वयम् इन्द्रो युयोज ह ॥ (५।२)

ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च । (६।१)

प्रादाच्छक्रो ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति च ॥ (६।२)

एवं सम्पूजितस्तत्र सुखम् अस्म्युषितो नृप । (७।१)

इन्द्रस्य भवने पुण्ये गन्धर्वशिशुभिः सह ॥ (७।२)

ततो माम् अब्रवीच्छक्रः प्रीतिमान् अमरैः सह । (८।१)

समयो ऽर्जुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते ॥ (८।२)

एवम् इन्द्रस्य भवने पञ्च वर्षाणि भारत । (९।१)

उषितानि मया राजन् स्मरता द्यूतजं कलिम् ॥ (९।२)

ततो भवन्तम् अद्राक्षं भ्रातृभिः परिवारितम् । (१०।१)

गन्धमादनम् आसाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि ॥ (१०।२)

युधिष्ठिर उवाच । (११।१)

दिष्ट्या धनंजयास्त्राणि त्वया प्राप्तानि भारत । (११।२)

दिष्ट्या चाराधितो राजा देवानाम् ईश्वरः प्रभुः ॥ (११।३)

दिष्ट्या च भगवान् स्थाणुर् देव्या सह परंतप । (१२।१)

साक्षाद् दृष्टः सुयुद्धेन तोषितश् च त्वयानघ ॥ (१२।२)

दिष्ट्या च लोकपालैस् त्वं समेतो भरतर्षभ । (१३।१)

दिष्ट्या वर्धामहे सर्वे दिष्ट्यासि पुनरागतः ॥ (१३।२)

अद्य कृत्स्नाम् इमां देवीं विजितां पुरमालिनीम् । (१४।१)

मन्ये च धृतराष्ट्रस्य पुत्रान् अपि वशीकृतान् ॥ (१४।२)

तानि त्विच्छामि ते द्रष्टुं दिव्यान्यस्त्राणि भारत । (१५।१)

यैस् तथा वीर्यवन्तस् ते निवातकवचा हताः ॥ (१५।२)

अर्जुन उवाच । (१६।१)

श्वः प्रभाते भवान् द्रष्टा दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः । (१६।२)

निवातकवचा घोरा यैर् मया विनिपातिताः ॥ (१६।३)

वैशम्पायन उवाच । (१७।१)

एवम् आगमनं तत्र कथयित्वा धनंजयः । (१७।२)

भ्रातृभिः सहितः सर्वै रजनीं ताम् उवास ह ॥ (१७।३)