धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

उपप्लव्याद् इह क्षत्तर् उपयातो जनार्दनः । (१।२)

वृकस्थले निवसति स च प्रातर् इहेष्यति ॥ (१।३)

आहुकानाम् अधिपतिः पुरोगः सर्वसात्वताम् । (२।१)

महामना महावीर्यो महामात्रो जनार्दनः ॥ (२।२)

स्फीतस्य वृष्णिवंशस्य भर्ता गोप्ता च माधवः । (३।१)

त्रयाणाम् अपि लोकानां भगवान् प्रपितामहः ॥ (३।२)

वृष्ण्यन्धकाः सुमनसो यस्य प्रज्ञाम् उपासते । (४।१)

आदित्या वसवो रुद्रा यथा बुद्धिं बृहस्पतेः ॥ (४।२)

तस्मै पूजां प्रयोक्ष्यामि दाशार्हाय महात्मने । (५।१)

प्रत्यक्षं तव धर्मज्ञ तन्मे कथयतः शृणु ॥ (५।२)

एकवर्णैः सुकृष्णाङ्गैर् बाह्लिजातैर् हयोत्तमैः । (६।१)

चतुर्युक्तान् रथांस्तस्मै रौक्मान् दास्यामि षोडश ॥ (६।२)

नित्यप्रभिन्नान्मातङ्गान् ईषादन्तान् प्रहारिणः । (७।१)

अष्टानुचरम् एकैकम् अष्टौ दास्यामि केशवे ॥ (७।२)

दासीनाम् अप्रजातानां शुभानां रुक्मवर्चसाम् । (८।१)

शतम् अस्मै प्रदास्यामि दासानाम् अपि तावतः ॥ (८।२)

आविकं बहु सुस्पर्शं पार्वतीयैर् उपाहृतम् । (९।१)

तद् अप्यस्मै प्रदास्यामि सहस्राणि दशाष्ट च ॥ (९।२)

अजिनानां सहस्राणि चीनदेशोद्भवानि च । (१०।१)

तान्यप्यस्मै प्रदास्यामि यावद् अर्हति केशवः ॥ (१०।२)

दिवा रात्रौ च भात्येष सुतेजा विमलो मणिः । (११।१)

तम् अप्यस्मै प्रदास्यामि तम् अप्यर्हति केशवः ॥ (११।२)

एकेनापि पतत्यह्ना योजनानि चतुर्दश । (१२।१)

यानम् अश्वतरीयुक्तं दास्ये तस्मै तद् अप्यहम् ॥ (१२।२)

यावन्ति वाहनान्यस्य यावन्तः पुरुषाश्च ते । (१३।१)

ततो ऽष्टगुणम् अप्यस्मै भोज्यं दास्याम्यहं सदा ॥ (१३।२)

मम पुत्राश्च पौत्राश्च सर्वे दुर्योधनाद् ऋते । (१४।१)

प्रत्युद्यास्यन्ति दाशार्हं रथैर् मृष्टैर् अलंकृताः ॥ (१४।२)

स्वलंकृताश्च कल्याण्यः पादैर् एव सहस्रशः । (१५।१)

वारमुख्या महाभागं प्रत्युद्यास्यन्ति केशवम् ॥ (१५।२)

नगराद् अपि याः काश्चिद् गमिष्यन्ति जनार्दनम् । (१६।१)

द्रष्टुं कन्याश्च कल्याण्यस्ताश्च यास्यन्त्यनावृताः ॥ (१६।२)

सस्त्रीपुरुषबालं हि नगरं मधुसूदनम् । (१७।१)

उदीक्षते महात्मानं भानुमन्तम् इव प्रजाः ॥ (१७।२)

महाध्वजपताकाश्च क्रियन्तां सर्वतोदिशम् । (१८।१)

जलावसिक्तो विरजाः पन्थास्तस्येति चान्वशात् ॥ (१८।२)

दुःशासनस्य च गृहं दुर्योधनगृहाद् वरम् । (१९।१)

तद् अस्य क्रियतां क्षिप्रं सुसंमृष्टम् अलंकृतम् ॥ (१९।२)

एतद्धि रुचिराकारैः प्रासादैर् उपशोभितम् । (२०।१)

शिवं च रमणीयं च सर्वर्तु सुमहाधनम् ॥ (२०।२)

सर्वम् अस्मिन् गृहे रत्नं मम दुर्योधनस्य च । (२१।१)

यद् यद् अर्हेत् स वार्ष्णेयस्तत् तद् देयम् असंशयम् ॥ (२१।२)