MBh, 12, 160
Select a line for its word-by-word analysis.
विशीर्णे कार्मुके राजन् प्रक्षीणेषु च वाजिषु । (३।१)
viśīrṇe kārmuke rājan prakṣīṇeṣu ca vājiṣu |
खड्गेन शक्यते युद्धे साध्वात्मा परिरक्षितुम् ॥ (३।२)
khaḍgena śakyate yuddhe sādhvātmā parirakṣitum ||
एकः खड्गधरो वीरः समर्थः प्रतिबाधितुम् ॥ (४।२)
ekaḥ khaḍgadharo vīraḥ samarthaḥ pratibādhitum ||
किं स्वित् प्रहरणं श्रेष्ठं सर्वयुद्धेषु पार्थिव ॥ (५।२)
kiṃ svit praharaṇaṃ śreṣṭhaṃ sarvayuddheṣu pārthiva ||
कथं चोत्पादितः खड्गः कस्यार्थाय च केन वा । (६।१)
kathaṃ cotpāditaḥ khaḍgaḥ kasyārthāya ca kena vā |
पूर्वाचार्यं च खड्गस्य प्रब्रूहि प्रपितामह ॥ (६।२)
pūrvācāryaṃ ca khaḍgasya prabrūhi prapitāmaha ||
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा माद्रीपुत्रस्य धीमतः । (७।१)
tasya tad vacanaṃ śrutvā mādrīputrasya dhīmataḥ |
सर्वकौशलसंयुक्तं सूक्ष्मचित्रार्थवच्छुभम् ॥ (७।२)
sarvakauśalasaṃyuktaṃ sūkṣmacitrārthavacchubham ||
शिक्षान्यायोपसंपन्नं द्रोणशिष्याय पृच्छते ॥ (८।२)
śikṣānyāyopasaṃpannaṃ droṇaśiṣyāya pṛcchate ||
तत्त्वं शृणुष्व माद्रेय यद् एतत् परिपृच्छसि । (१०।१)
tattvaṃ śṛṇuṣva mādreya yad etat paripṛcchasi |
प्रबोधितो ऽस्मि भवता धातुमान् इव पर्वतः ॥ (१०।२)
prabodhito 'smi bhavatā dhātumān iva parvataḥ ||
सलिलैकार्णवं तात पुरा सर्वम् अभूद् इदम् । (११।१)
salilaikārṇavaṃ tāta purā sarvam abhūd idam |
निष्प्रकम्पम् अनाकाशम् अनिर्देश्यमहीतलम् ॥ (११।२)
niṣprakampam anākāśam anirdeśyamahītalam ||
निःशब्दं चाप्रमेयं च तत्र जज्ञे पितामहः ॥ (१२।२)
niḥśabdaṃ cāprameyaṃ ca tatra jajñe pitāmahaḥ ||
सो ऽसृजद् वायुम् अग्निं च भास्करं चापि वीर्यवान् । (१३।१)
so 'sṛjad vāyum agniṃ ca bhāskaraṃ cāpi vīryavān |
आकाशम् असृजच्चोर्ध्वम् अधो भूमिं च नैरृतिम् ॥ (१३।२)
ākāśam asṛjaccordhvam adho bhūmiṃ ca nairṛtim ||
नभः सचन्द्रतारं च नक्षत्राणि ग्रहांस्तथा । (१४।१)
nabhaḥ sacandratāraṃ ca nakṣatrāṇi grahāṃstathā |
संवत्सरान् अहोरात्रान् ऋतून् अथ लवान् क्षणान् ॥ (१४।२)
saṃvatsarān ahorātrān ṛtūn atha lavān kṣaṇān ||
ततः शरीरं लोकस्थं स्थापयित्वा पितामहः । (१५।१)
tataḥ śarīraṃ lokasthaṃ sthāpayitvā pitāmahaḥ |
मरीचिम् ऋषिम् अत्रिं च पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् । (१६।१)
marīcim ṛṣim atriṃ ca pulastyaṃ pulahaṃ kratum |
वसिष्ठाङ्गिरसौ चोभौ रुद्रं च प्रभुम् ईश्वरम् ॥ (१६।२)
vasiṣṭhāṅgirasau cobhau rudraṃ ca prabhum īśvaram ||
प्राचेतसस्तथा दक्षः कन्याः षष्टिम् अजीजनत् । (१७।१)
prācetasastathā dakṣaḥ kanyāḥ ṣaṣṭim ajījanat |
ता वै ब्रह्मर्षयः सर्वाः प्रजार्थं प्रतिपेदिरे ॥ (१७।२)
tā vai brahmarṣayaḥ sarvāḥ prajārthaṃ pratipedire ||
ताभ्यो विश्वानि भूतानि देवाः पितृगणास्तथा । (१८।१)
tābhyo viśvāni bhūtāni devāḥ pitṛgaṇāstathā |
गन्धर्वाप्सरसश्चैव रक्षांसि विविधानि च ॥ (१८।२)
gandharvāpsarasaścaiva rakṣāṃsi vividhāni ca ||
औद्भिदाः स्वेदजाश्चैव अण्डजाश्च जरायुजाः । (२०।१)
audbhidāḥ svedajāścaiva aṇḍajāśca jarāyujāḥ |
जज्ञे तात तथा सर्वं जगत् स्थावरजङ्गमम् ॥ (२०।२)
jajñe tāta tathā sarvaṃ jagat sthāvarajaṅgamam ||
शाश्वतं वेदपठितं धर्मं च युयुजे पुनः ॥ (२१।२)
śāśvataṃ vedapaṭhitaṃ dharmaṃ ca yuyuje punaḥ ||
तस्मिन् धर्मे स्थिता देवाः सहाचार्यपुरोहिताः । (२२।१)
tasmin dharme sthitā devāḥ sahācāryapurohitāḥ |
आदित्या वसवो रुद्राः ससाध्या मरुदश्विनः ॥ (२२।२)
ādityā vasavo rudrāḥ sasādhyā marudaśvinaḥ ||
भृग्वत्र्यङ्गिरसः सिद्धाः काश्यपश्च तपोधनः । (२३।१)
bhṛgvatryaṅgirasaḥ siddhāḥ kāśyapaśca tapodhanaḥ |
अकृष्टाश्चैव हंसाश्च ऋषयो ऽथाग्नियोनिजाः । (२५।१)
akṛṣṭāścaiva haṃsāśca ṛṣayo 'thāgniyonijāḥ |
वानप्रस्थाः पृश्नयश्च स्थिता ब्रह्मानुशासने ॥ (२५।२)
vānaprasthāḥ pṛśnayaśca sthitā brahmānuśāsane ||
दानवेन्द्रास्त्वतिक्रम्य तत् पितामहशासनम् । (२६।१)
dānavendrāstvatikramya tat pitāmahaśāsanam |
धर्मस्यापचयं चक्रुः क्रोधलोभसमन्विताः ॥ (२६।२)
dharmasyāpacayaṃ cakruḥ krodhalobhasamanvitāḥ ||
शम्बरो विप्रचित्तिश्च प्रह्रादो नमुचिर् बलिः ॥ (२७।२)
śambaro vipracittiśca prahrādo namucir baliḥ ||
धर्मसेतुम् अतिक्रम्य रेमिरे ऽधर्मनिश्चयाः ॥ (२८।२)
dharmasetum atikramya remire 'dharmaniścayāḥ ||
सर्वे स्म तुल्यजातीया यथा देवास्तथा वयम् । (२९।१)
sarve sma tulyajātīyā yathā devāstathā vayam |
इत्येवं हेतुम् आस्थाय स्पर्धमानाः सुरर्षिभिः ॥ (२९।२)
ityevaṃ hetum āsthāya spardhamānāḥ surarṣibhiḥ ||
न प्रियं नाप्यनुक्रोशं चक्रुर् भूतेषु भारत । (३०।१)
na priyaṃ nāpyanukrośaṃ cakrur bhūteṣu bhārata |
त्रीन् उपायान् अतिक्रम्य दण्डेन रुरुधुः प्रजाः । (३०।२)
trīn upāyān atikramya daṇḍena rurudhuḥ prajāḥ |
न जग्मुः संविदं तैश्च दर्पाद् असुरसत्तमाः ॥ (३०।३)
na jagmuḥ saṃvidaṃ taiśca darpād asurasattamāḥ ||
अथ वै भगवान् ब्रह्मा ब्रह्मर्षिभिर् उपस्थितः । (३१।१)
atha vai bhagavān brahmā brahmarṣibhir upasthitaḥ |
तस्थौ स विबुधश्रेष्ठो ब्रह्मा लोकार्थसिद्धये ॥ (३२।३)
tasthau sa vibudhaśreṣṭho brahmā lokārthasiddhaye ||
ततो वर्षसहस्रान्ते वितानम् अकरोत् प्रभुः । (३३।१)
tato varṣasahasrānte vitānam akarot prabhuḥ |
ऋषिभिर् यज्ञपटुभिर् यथावत् कर्मकर्तृभिः । (३४।१)
ṛṣibhir yajñapaṭubhir yathāvat karmakartṛbhiḥ |
मरुद्भिः परिसंस्तीर्णं दीप्यमानैश्च पावकैः ॥ (३४।२)
marudbhiḥ parisaṃstīrṇaṃ dīpyamānaiśca pāvakaiḥ ||
काञ्चनैर् यज्ञभाण्डैश्च भ्राजिष्णुभिर् अलंकृतम् । (३५।१)
kāñcanair yajñabhāṇḍaiśca bhrājiṣṇubhir alaṃkṛtam |
वृतं देवगणैश्चैव प्रबभौ यज्ञमण्डलम् ॥ (३५।२)
vṛtaṃ devagaṇaiścaiva prababhau yajñamaṇḍalam ||
तथा ब्रह्मर्षिभिश्चैव सदस्यैर् उपशोभितम् । (३६।१)
tathā brahmarṣibhiścaiva sadasyair upaśobhitam |
तत्र घोरतमं वृत्तम् ऋषीणां मे परिश्रुतम् ॥ (३६।२)
tatra ghoratamaṃ vṛttam ṛṣīṇāṃ me pariśrutam ||
विदार्याग्निं तथा भूतम् उत्थितं श्रूयते ततः ॥ (३७।२)
vidāryāgniṃ tathā bhūtam utthitaṃ śrūyate tataḥ ||
नीलोत्पलसवर्णाभं तीक्ष्णदंष्ट्रं कृशोदरम् । (३८।१)
nīlotpalasavarṇābhaṃ tīkṣṇadaṃṣṭraṃ kṛśodaram |
प्रांशु दुर्दर्शनं चैवाप्यतितेजस्तथैव च ॥ (३८।२)
prāṃśu durdarśanaṃ caivāpyatitejastathaiva ca ||
तत्रोर्मिकलिलावर्तश्चुक्षुभे च महार्णवः ॥ (३९।२)
tatrormikalilāvartaścukṣubhe ca mahārṇavaḥ ||
पेतुर् उल्का महोत्पाताः शाखाश्च मुमुचुर् द्रुमाः । (४०।१)
petur ulkā mahotpātāḥ śākhāśca mumucur drumāḥ |
मुहुर् मुहुश्च भूतानि प्राव्यथन्त भयात् तथा ॥ (४०।३)
muhur muhuśca bhūtāni prāvyathanta bhayāt tathā ||
ततः सुतुमुलं दृष्ट्वा तद् अद्भुतम् उपस्थितम् । (४१।१)
tataḥ sutumulaṃ dṛṣṭvā tad adbhutam upasthitam |
मयैतच्चिन्तितं भूतम् असिर् नामैष वीर्यवान् । (४२।१)
mayaitaccintitaṃ bhūtam asir nāmaiṣa vīryavān |
रक्षणार्थाय लोकस्य वधाय च सुरद्विषाम् ॥ (४२।२)
rakṣaṇārthāya lokasya vadhāya ca suradviṣām ||
ततस्तद् रूपम् उत्सृज्य बभौ निस्त्रिंश एव सः । (४३।१)
tatastad rūpam utsṛjya babhau nistriṃśa eva saḥ |
ब्रह्मा ददावसिं दीप्तम् अधर्मप्रतिवारणम् ॥ (४४।२)
brahmā dadāvasiṃ dīptam adharmaprativāraṇam ||
ततः स भगवान् रुद्रो ब्रह्मर्षिगणसंस्तुतः । (४५।१)
tataḥ sa bhagavān rudro brahmarṣigaṇasaṃstutaḥ |
प्रगृह्यासिम् अमेयात्मा रूपम् अन्यच्चकार ह ॥ (४५।२)
pragṛhyāsim ameyātmā rūpam anyaccakāra ha ||
चतुर्बाहुः स्पृशन्मूर्ध्ना भूस्थितो ऽपि नभस्तलम् । (४६।१)
caturbāhuḥ spṛśanmūrdhnā bhūsthito 'pi nabhastalam |
ऊर्ध्वदृष्टिर् महालिङ्गो मुखाज्ज्वालाः समुत्सृजन् । (४६।२)
ūrdhvadṛṣṭir mahāliṅgo mukhājjvālāḥ samutsṛjan |
विकुर्वन् बहुधा वर्णान्नीलपाण्डुरलोहितान् ॥ (४६।३)
vikurvan bahudhā varṇānnīlapāṇḍuralohitān ||
नेत्रं चैकं ललाटेन भास्करप्रतिमं महत् । (४७।२)
netraṃ caikaṃ lalāṭena bhāskarapratimaṃ mahat |
शुशुभाते च विमले द्वे नेत्रे कृष्णपिङ्गले ॥ (४७।३)
śuśubhāte ca vimale dve netre kṛṣṇapiṅgale ||
सम्प्रगृह्य तु निस्त्रिंशं कालार्कानलसंनिभम् ॥ (४८।२)
sampragṛhya tu nistriṃśaṃ kālārkānalasaṃnibham ||
त्रिकूटं चर्म चोद्यम्य सविद्युतम् इवाम्बुदम् । (४९।१)
trikūṭaṃ carma codyamya savidyutam ivāmbudam |
विधुन्वन्न् असिम् आकाशे दानवान्तचिकीर्षया ॥ (४९।३)
vidhunvann asim ākāśe dānavāntacikīrṣayā ||
बभौ प्रतिभयं रूपं तदा रुद्रस्य भारत ॥ (५०।२)
babhau pratibhayaṃ rūpaṃ tadā rudrasya bhārata ||
तद् रूपधारिणं रुद्रं रौद्रकर्म चिकीर्षवः । (५१।१)
tad rūpadhāriṇaṃ rudraṃ raudrakarma cikīrṣavaḥ |
निशम्य दानवाः सर्वे हृष्टाः समभिदुद्रुवुः ॥ (५१।२)
niśamya dānavāḥ sarve hṛṣṭāḥ samabhidudruvuḥ ||
अश्मभिश्चाप्यवर्षन्त प्रदीप्तैश्च तथोल्मुकैः । (५२।१)
aśmabhiścāpyavarṣanta pradīptaiśca tatholmukaiḥ |
घोरैः प्रहरणैश्चान्यैः शितधारैर् अयोमुखैः ॥ (५२।२)
ghoraiḥ praharaṇaiścānyaiḥ śitadhārair ayomukhaiḥ ||
ततस्तद् दानवानीकं संप्रणेतारम् अच्युतम् । (५३।१)
tatastad dānavānīkaṃ saṃpraṇetāram acyutam |
चित्रं शीघ्रतरत्वाच्च चरन्तम् असिधारिणम् । (५४।१)
citraṃ śīghrataratvācca carantam asidhāriṇam |
तम् एकम् असुराः सर्वे सहस्रम् इति मेनिरे ॥ (५४।२)
tam ekam asurāḥ sarve sahasram iti menire ||
छिन्दन् भिन्दन् रुजन् कृन्तन् दारयन् प्रमथन्न् अपि । (५५।१)
chindan bhindan rujan kṛntan dārayan pramathann api |
अचरद् दैत्यसंघेषु रुद्रो ऽग्निर् इव कक्षगः ॥ (५५।२)
acarad daityasaṃgheṣu rudro 'gnir iva kakṣagaḥ ||
संप्रकृत्तोत्तमाङ्गाश्च पेतुर् उर्व्यां महासुराः ॥ (५६।२)
saṃprakṛttottamāṅgāśca petur urvyāṃ mahāsurāḥ ||
अन्योन्यम् अभिनर्दन्तो दिशः सम्प्रतिपेदिरे ॥ (५७।२)
anyonyam abhinardanto diśaḥ sampratipedire ||
भूमिं केचित् प्रविविशुः पर्वतान् अपरे तथा । (५८।१)
bhūmiṃ kecit praviviśuḥ parvatān apare tathā |
अपरे जग्मुर् आकाशम् अपरे ऽम्भः समाविशन् ॥ (५८।२)
apare jagmur ākāśam apare 'mbhaḥ samāviśan ||
दानवानां शरीरैश्च महद्भिः शोणितोक्षितैः । (६०।१)
dānavānāṃ śarīraiśca mahadbhiḥ śoṇitokṣitaiḥ |
स रुद्रो दानवान् हत्वा कृत्वा धर्मोत्तरं जगत् । (६२।१)
sa rudro dānavān hatvā kṛtvā dharmottaraṃ jagat |
रौद्रं रूपं विहायाशु चक्रे रूपं शिवं शिवः ॥ (६२।२)
raudraṃ rūpaṃ vihāyāśu cakre rūpaṃ śivaṃ śivaḥ ||
असिं धर्मस्य गोप्तारं ददौ सत्कृत्य विष्णवे ॥ (६४।२)
asiṃ dharmasya goptāraṃ dadau satkṛtya viṣṇave ||
विष्णुर् मरीचये प्रादान्मरीचिर् भगवांश्च तम् । (६५।१)
viṣṇur marīcaye prādānmarīcir bhagavāṃśca tam |
महेन्द्रो लोकपालेभ्यो लोकपालास्तु पुत्रक । (६६।१)
mahendro lokapālebhyo lokapālāstu putraka |
मनवे सूर्यपुत्राय ददुः खड्गं सुविस्तरम् ॥ (६६।२)
manave sūryaputrāya daduḥ khaḍgaṃ suvistaram ||
ऊचुश्चैनं तथैवाद्यं मानुषाणां त्वम् ईश्वरः । (६७।१)
ūcuścainaṃ tathaivādyaṃ mānuṣāṇāṃ tvam īśvaraḥ |
धर्मसेतुम् अतिक्रान्ताः सूक्ष्मस्थूलार्थकारणात् । (६८।१)
dharmasetum atikrāntāḥ sūkṣmasthūlārthakāraṇāt |
विभज्य दण्डं रक्ष्याः स्युर् धर्मतो न यदृच्छया ॥ (६८।२)
vibhajya daṇḍaṃ rakṣyāḥ syur dharmato na yadṛcchayā ||
अधिसृज्याथ पुत्रं स्वं प्रजानाम् अधिपं ततः । (७१।१)
adhisṛjyātha putraṃ svaṃ prajānām adhipaṃ tataḥ |
मनुः प्रजानां रक्षार्थं क्षुपाय प्रददावसिम् ॥ (७१।२)
manuḥ prajānāṃ rakṣārthaṃ kṣupāya pradadāvasim ||
क्षुपाज्जग्राह चेक्ष्वाकुर् इक्ष्वाकोश्च पुरूरवाः । (७२।१)
kṣupājjagrāha cekṣvākur ikṣvākośca purūravāḥ |
आयुश्च तस्माल् लेभे तं नहुषश्च ततो भुवि ॥ (७२।२)
āyuśca tasmāl lebhe taṃ nahuṣaśca tato bhuvi ||
ययातिर् नहुषाच्चापि पूरुस्तस्माच्च लब्धवान् । (७३।१)
yayātir nahuṣāccāpi pūrustasmācca labdhavān |
भरतश्चापि दौःषन्तिर् लेभे भूमिशयाद् असिम् । (७४।१)
bharataścāpi dauḥṣantir lebhe bhūmiśayād asim |
तस्माच्च लेभे धर्मज्ञो राजन्न् ऐडबिडस्तथा ॥ (७४।२)
tasmācca lebhe dharmajño rājann aiḍabiḍastathā ||
धुन्धुमाराच्च काम्बोजो मुचुकुन्दस्ततो ऽलभत् ॥ (७५।२)
dhundhumārācca kāmbojo mucukundastato 'labhat ||
मुचुकुन्दान्मरुत्तश्च मरुत्ताद् अपि रैवतः । (७६।१)
mucukundānmaruttaśca maruttād api raivataḥ |
रैवताद् युवनाश्वश्च युवनाश्वात् ततो रघुः ॥ (७६।२)
raivatād yuvanāśvaśca yuvanāśvāt tato raghuḥ ||
इक्ष्वाकुवंशजस्तस्माद्धरिणाश्वः प्रतापवान् । (७७।१)
ikṣvākuvaṃśajastasmāddhariṇāśvaḥ pratāpavān |
हरिणाश्वाद् असिं लेभे शुनकः शुनकाद् अपि ॥ (७७।२)
hariṇāśvād asiṃ lebhe śunakaḥ śunakād api ||
उशीनरो वै धर्मात्मा तस्माद् भोजाः सयादवाः । (७८।१)
uśīnaro vai dharmātmā tasmād bhojāḥ sayādavāḥ |
यदुभ्यश्च शिबिर् लेभे शिबेश्चापि प्रतर्दनः ॥ (७८।२)
yadubhyaśca śibir lebhe śibeścāpi pratardanaḥ ||
प्रतर्दनाद् अष्टकश्च रुशदश्वो ऽष्टकाद् अपि । (७९।१)
pratardanād aṣṭakaśca ruśadaśvo 'ṣṭakād api |
रुशदश्वाद् भरद्वाजो द्रोणस्तस्मात् कृपस्ततः । (७९।२)
ruśadaśvād bharadvājo droṇastasmāt kṛpastataḥ |
ततस्त्वं भ्रातृभिः सार्धं परमासिम् अवाप्तवान् ॥ (७९।३)
tatastvaṃ bhrātṛbhiḥ sārdhaṃ paramāsim avāptavān ||
कृत्तिकाश्चास्य नक्षत्रम् असेर् अग्निश्च दैवतम् । (८०।१)
kṛttikāścāsya nakṣatram aser agniśca daivatam |
रोहिण्यो गोत्रम् अस्याथ रुद्रश्च गुरुर् उत्तमः ॥ (८०।२)
rohiṇyo gotram asyātha rudraśca gurur uttamaḥ ||
पाण्डवेय सदा यानि कीर्तयंल् लभते जयम् ॥ (८१।२)
pāṇḍaveya sadā yāni kīrtayaṃl labhate jayam ||
असिर् विशसनः खड्गस्तीक्ष्णवर्त्मा दुरासदः । (८२।१)
asir viśasanaḥ khaḍgastīkṣṇavartmā durāsadaḥ |
श्रीगर्भो विजयश्चैव धर्मपालस्तथैव च ॥ (८२।२)
śrīgarbho vijayaścaiva dharmapālastathaiva ca ||
अग्र्यः प्रहरणानां च खड्गो माद्रवतीसुत । (८३।१)
agryaḥ praharaṇānāṃ ca khaḍgo mādravatīsuta |
तेनेयं पृथिवी पूर्वं वैन्येन परिरक्षिता ॥ (८४।२)
teneyaṃ pṛthivī pūrvaṃ vainyena parirakṣitā ||
तद् एतद् आर्षं माद्रेय प्रमाणं कर्तुम् अर्हसि । (८५।१)
tad etad ārṣaṃ mādreya pramāṇaṃ kartum arhasi |
असेश्च पूजा कर्तव्या सदा युद्धविशारदैः ॥ (८५।२)
aseśca pūjā kartavyā sadā yuddhaviśāradaiḥ ||
इत्येष प्रथमः कल्पो व्याख्यातस्ते सुविस्तरः । (८६।१)
ityeṣa prathamaḥ kalpo vyākhyātaste suvistaraḥ |
सर्वथैतद् इह श्रुत्वा खड्गसाधनम् उत्तमम् । (८७।१)
sarvathaitad iha śrutvā khaḍgasādhanam uttamam |
लभते पुरुषः कीर्तिं प्रेत्य चानन्त्यम् अश्नुते ॥ (८७।२)
labhate puruṣaḥ kīrtiṃ pretya cānantyam aśnute ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.