MBh, 7, 162
Select a line for its word-by-word analysis.
संध्यागतं सहस्रांशुम् आदित्यम् उपतस्थिरे ॥ (१।३)
saṃdhyāgataṃ sahasrāṃśum ādityam upatasthire ||
द्वंद्वानि यानि तत्रासन् संसक्तानि पुरोदयात् । (३।१)
dvaṃdvāni yāni tatrāsan saṃsaktāni purodayāt |
रथैर् हया हयैर् नागाः पादाताश्चापि कुञ्जरैः । (४।१)
rathair hayā hayair nāgāḥ pādātāścāpi kuñjaraiḥ |
संसक्ताश्च वियुक्ताश्च योधाः संन्यपतन् रणे ॥ (४।३)
saṃsaktāśca viyuktāśca yodhāḥ saṃnyapatan raṇe ||
ते रात्रौ कृतकर्माणः श्रान्ताः सूर्यस्य तेजसा । (५।१)
te rātrau kṛtakarmāṇaḥ śrāntāḥ sūryasya tejasā |
क्षुत्पिपासापरीताङ्गा विसंज्ञा बहवो ऽभवन् ॥ (५।२)
kṣutpipāsāparītāṅgā visaṃjñā bahavo 'bhavan ||
शङ्खभेरीमृदङ्गानां कुञ्जराणां च गर्जताम् । (६।१)
śaṅkhabherīmṛdaṅgānāṃ kuñjarāṇāṃ ca garjatām |
विस्फारितविकृष्टानां कार्मुकाणां च कूजताम् ॥ (६।२)
visphāritavikṛṣṭānāṃ kārmukāṇāṃ ca kūjatām ||
द्रवतां च पदातीनां शस्त्राणां विनिपात्यताम् ॥ (७।२)
dravatāṃ ca padātīnāṃ śastrāṇāṃ vinipātyatām ||
क्रोशतां गर्जतां चैव तदासीत् तुमुलं महत् ॥ (८।२)
krośatāṃ garjatāṃ caiva tadāsīt tumulaṃ mahat ||
विवृद्धस्तुमुलः शब्दो द्याम् अगच्छन्महास्वनः । (९।१)
vivṛddhastumulaḥ śabdo dyām agacchanmahāsvanaḥ |
पततां पतितानां च पत्त्यश्वरथहस्तिनाम् ॥ (१०।२)
patatāṃ patitānāṃ ca pattyaśvarathahastinām ||
स्वे स्वाञ् जघ्नुः परे स्वांश्च स्वे परांश्च परान् परे ॥ (११।२)
sve svāñ jaghnuḥ pare svāṃśca sve parāṃśca parān pare ||
उद्यतप्रतिपिष्टानां खड्गानां वीरबाहुभिः । (१३।१)
udyatapratipiṣṭānāṃ khaḍgānāṃ vīrabāhubhiḥ |
अर्धासिभिस्तथा खड्गैस्तोमरैः सपरश्वधैः । (१४।१)
ardhāsibhistathā khaḍgaistomaraiḥ saparaśvadhaiḥ |
निकृष्टयुद्धं संसक्तं महद् आसीत् सुदारुणम् ॥ (१४।२)
nikṛṣṭayuddhaṃ saṃsaktaṃ mahad āsīt sudāruṇam ||
शस्त्रमत्स्यसुसम्पूर्णां मांसशोणितकर्दमाम् ॥ (१५।२)
śastramatsyasusampūrṇāṃ māṃsaśoṇitakardamām ||
नदीं प्रावर्तयन् वीराः परलोकप्रवाहिनीम् ॥ (१६।२)
nadīṃ prāvartayan vīrāḥ paralokapravāhinīm ||
शरशक्त्यर्दिताः क्लान्ता रात्रिमूढाल्पचेतसः । (१७।१)
śaraśaktyarditāḥ klāntā rātrimūḍhālpacetasaḥ |
विष्टभ्य सर्वगात्राणि व्यतिष्ठन् गजवाजिनः । (१७।२)
viṣṭabhya sarvagātrāṇi vyatiṣṭhan gajavājinaḥ |
संशुष्कवदना वीराः शिरोभिश्चारुकुण्डलैः ॥ (१७।३)
saṃśuṣkavadanā vīrāḥ śirobhiścārukuṇḍalaiḥ ||
युद्धोपकरणैश्चान्यैस्तत्र तत्र प्रकाशितैः । (१८।१)
yuddhopakaraṇaiścānyaistatra tatra prakāśitaiḥ |
क्रव्यादसंघैर् आकीर्णं मृतैर् अर्धमृतैर् अपि । (१८।२)
kravyādasaṃghair ākīrṇaṃ mṛtair ardhamṛtair api |
नासीद् रथपथस्तत्र सर्वम् आयोधनं प्रति ॥ (१८।३)
nāsīd rathapathastatra sarvam āyodhanaṃ prati ||
मज्जत्सु चक्रेषु रथान् सत्त्वम् आस्थाय वाजिनः । (१९।१)
majjatsu cakreṣu rathān sattvam āsthāya vājinaḥ |
कथंचिद् अवहञ् श्रान्ता वेपमानाः शरार्दिताः । (१९।२)
kathaṃcid avahañ śrāntā vepamānāḥ śarārditāḥ |
विह्वलं तत् समुद्भ्रान्तं सभयं भारतातुरम् । (२०।१)
vihvalaṃ tat samudbhrāntaṃ sabhayaṃ bhāratāturam |
बलम् आसीत् तदा सर्वम् ऋते द्रोणार्जुनावुभौ ॥ (२०।२)
balam āsīt tadā sarvam ṛte droṇārjunāvubhau ||
तावेवान्ये समासाद्य जग्मुर् वैवस्वतक्षयम् ॥ (२१।२)
tāvevānye samāsādya jagmur vaivasvatakṣayam ||
आविग्नम् अभवत् सर्वं कौरवाणां महद् बलम् । (२२।१)
āvignam abhavat sarvaṃ kauravāṇāṃ mahad balam |
पाञ्चालानां च संसक्तं न प्राज्ञायत किंचन ॥ (२२।२)
pāñcālānāṃ ca saṃsaktaṃ na prājñāyata kiṃcana ||
पृथिव्यां राजवंशानाम् उत्थिते महति क्षये ॥ (२३।२)
pṛthivyāṃ rājavaṃśānām utthite mahati kṣaye ||
न तत्र कर्णं न द्रोणं नार्जुनं न युधिष्ठिरम् । (२४।१)
na tatra karṇaṃ na droṇaṃ nārjunaṃ na yudhiṣṭhiram |
न भीमसेनं न यमौ न पाञ्चाल्यं न सात्यकिम् ॥ (२४।२)
na bhīmasenaṃ na yamau na pāñcālyaṃ na sātyakim ||
न च दुःशासनं द्रौणिं न दुर्योधनसौबलौ । (२५।१)
na ca duḥśāsanaṃ drauṇiṃ na duryodhanasaubalau |
न चान्यान्नैव चात्मानं न क्षितिं न दिशस्तथा । (२६।१)
na cānyānnaiva cātmānaṃ na kṣitiṃ na diśastathā |
पश्याम राजन् संसक्तान् सैन्येन रजसावृतान् ॥ (२६।२)
paśyāma rājan saṃsaktān sainyena rajasāvṛtān ||
संभ्रान्ते तुमुले घोरे रजोमेघे समुत्थिते । (२७।१)
saṃbhrānte tumule ghore rajomeghe samutthite |
द्वितीयाम् इव सम्प्राप्ताम् अमन्यन्त निशां तदा ॥ (२७।२)
dvitīyām iva samprāptām amanyanta niśāṃ tadā ||
न ज्ञायन्ते कौरवेया न पाञ्चाला न पाण्डवाः । (२८।१)
na jñāyante kauraveyā na pāñcālā na pāṇḍavāḥ |
न दिशो न दिवं नोर्वीं न समं विषमं तथा ॥ (२८।२)
na diśo na divaṃ norvīṃ na samaṃ viṣamaṃ tathā ||
हस्तसंस्पर्शम् आपन्नान् परान् वाप्यथ वा स्वकान् । (२९।१)
hastasaṃsparśam āpannān parān vāpyatha vā svakān |
न्यपातयंस्तदा युद्धे नराः स्म विजयैषिणः ॥ (२९।२)
nyapātayaṃstadā yuddhe narāḥ sma vijayaiṣiṇaḥ ||
उद्धूतत्वात् तु रजसः प्रसेकाच्छोणितस्य च । (३०।१)
uddhūtatvāt tu rajasaḥ prasekācchoṇitasya ca |
प्रशशाम रजो भौमं शीघ्रत्वाद् अनिलस्य च ॥ (३०।२)
praśaśāma rajo bhaumaṃ śīghratvād anilasya ca ||
ततो दुर्योधनः कर्णो द्रोणो दुःशासनस्तथा । (३२।१)
tato duryodhanaḥ karṇo droṇo duḥśāsanastathā |
पाण्डवैः समसज्जन्त चतुर्भिश्चतुरो रथाः ॥ (३२।२)
pāṇḍavaiḥ samasajjanta caturbhiścaturo rathāḥ ||
दुर्योधनः सह भ्रात्रा यमाभ्यां समसज्जत । (३३।१)
duryodhanaḥ saha bhrātrā yamābhyāṃ samasajjata |
तद् घोरं महद् आश्चर्यं सर्वे प्रैक्षन् समन्ततः । (३४।१)
tad ghoraṃ mahad āścaryaṃ sarve praikṣan samantataḥ |
रथर्षभाणाम् उग्राणां संनिपातम् अमानुषम् ॥ (३४।२)
ratharṣabhāṇām ugrāṇāṃ saṃnipātam amānuṣam ||
रथमार्गैर् विचित्रैश्च विचित्ररथसंकुलम् । (३५।१)
rathamārgair vicitraiśca vicitrarathasaṃkulam |
अपश्यन् रथिनो युद्धं विचित्रं चित्रयोधिनाम् ॥ (३५।२)
apaśyan rathino yuddhaṃ vicitraṃ citrayodhinām ||
ते रथान् सूर्यसंकाशान् आस्थिताः पुरुषर्षभाः । (३७।१)
te rathān sūryasaṃkāśān āsthitāḥ puruṣarṣabhāḥ |
अशोभन्त यथा मेघाः शारदाः समुपस्थिताः ॥ (३७।२)
aśobhanta yathā meghāḥ śāradāḥ samupasthitāḥ ||
स्पर्धिनस्ते महेष्वासाः कृतयत्ना धनुर्धराः । (३८।१)
spardhinaste maheṣvāsāḥ kṛtayatnā dhanurdharāḥ |
अभ्यगच्छंस्तथान्योन्यं मत्ता गजवृषा इव ॥ (३८।२)
abhyagacchaṃstathānyonyaṃ mattā gajavṛṣā iva ||
न नूनं देहभेदो ऽस्ति काले तस्मिन् समागते । (३९।१)
na nūnaṃ dehabhedo 'sti kāle tasmin samāgate |
यत्र सर्वे न युगपद् व्यशीर्यन्त महारथाः ॥ (३९।२)
yatra sarve na yugapad vyaśīryanta mahārathāḥ ||
बाहुभिश्चरणैश्छिन्नैः शिरोभिश्चारुकुण्डलैः । (४०।१)
bāhubhiścaraṇaiśchinnaiḥ śirobhiścārukuṇḍalaiḥ |
कार्मुकैर् विशिखैः प्रासैः खड्गैः परशुपट्टिशैः ॥ (४०।२)
kārmukair viśikhaiḥ prāsaiḥ khaḍgaiḥ paraśupaṭṭiśaiḥ ||
अन्यैश्च विविधाकारैर् धौतैः प्रहरणोत्तमैः ॥ (४१।२)
anyaiśca vividhākārair dhautaiḥ praharaṇottamaiḥ ||
विचित्रैश्च रथैर् भग्नैर् हतैश्च गजवाजिभिः ॥ (४२।२)
vicitraiśca rathair bhagnair hataiśca gajavājibhiḥ ||
शून्यैश्च नगराकारैर् हतयोधध्वजै रथैः । (४३।१)
śūnyaiśca nagarākārair hatayodhadhvajai rathaiḥ |
अमनुष्यैर् हयैस्त्रस्तैः कृष्यमाणैस्ततस्ततः ॥ (४३।२)
amanuṣyair hayaistrastaiḥ kṛṣyamāṇaistatastataḥ ||
व्यजनैः कङ्कटैश्चैव ध्वजैश्च विनिपातितैः ॥ (४४।२)
vyajanaiḥ kaṅkaṭaiścaiva dhvajaiśca vinipātitaiḥ ||
छत्रैर् आभरणैर् वस्त्रैर् माल्यैश्च सुसुगन्धिभिः । (४५।१)
chatrair ābharaṇair vastrair mālyaiśca susugandhibhiḥ |
हारैः किरीटैर् मुकुटैर् उष्णीषैः किङ्किणीगणैः ॥ (४५।२)
hāraiḥ kirīṭair mukuṭair uṣṇīṣaiḥ kiṅkiṇīgaṇaiḥ ||
उरस्यैर् मणिभिर् निष्कैश्चूडामणिभिर् एव च । (४६।१)
urasyair maṇibhir niṣkaiścūḍāmaṇibhir eva ca |
अमर्षितेन क्रुद्धस्य क्रुद्धेनामर्षितस्य च ॥ (४७।२)
amarṣitena kruddhasya kruddhenāmarṣitasya ca ||
किरञ् शरशतैर् हृष्टस्तत्र नादो महान् अभूत् ॥ (४८।२)
kirañ śaraśatair hṛṣṭastatra nādo mahān abhūt ||
अपसव्यं कृतः संख्ये भ्रातृव्येनात्यमर्षिणा । (४९।१)
apasavyaṃ kṛtaḥ saṃkhye bhrātṛvyenātyamarṣiṇā |
सो ऽमर्षितस्तम् अप्याजौ प्रतिचक्रे ऽपसव्यतः ॥ (४९।२)
so 'marṣitastam apyājau praticakre 'pasavyataḥ ||
ततः प्रतिचिकीर्षन्तम् अपसव्यं तु ते सुतम् । (५०।१)
tataḥ praticikīrṣantam apasavyaṃ tu te sutam |
विमुखं नकुलश्चक्रे तत् सैन्याः समपूजयन् ॥ (५१।२)
vimukhaṃ nakulaścakre tat sainyāḥ samapūjayan ||
संस्मृत्य सर्वदुःखानि तव दुर्मन्त्रितेन च ॥ (५२।२)
saṃsmṛtya sarvaduḥkhāni tava durmantritena ca ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.