युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

वेदाहं तात शास्त्राणि अपराणि पराणि च । (१।२)

उभयं वेदवचनं कुरु कर्म त्यजेति च ॥ (१।३)

आकुलानि च शास्त्राणि हेतुभिश्चित्रितानि च । (२।१)

निश्चयश्चैव यन्मात्रो वेदाहं तं यथाविधि ॥ (२।२)

त्वं तु केवलम् अस्त्रज्ञो वीरव्रतम् अनुष्ठितः । (३।१)

शास्त्रार्थं तत्त्वतो गन्तुं न समर्थः कथंचन ॥ (३।२)

शास्त्रार्थसूक्ष्मदर्शी यो धर्मनिश्चयकोविदः । (४।१)

तेनाप्येवं न वाच्यो ऽहं यदि धर्मं प्रपश्यसि ॥ (४।२)

भ्रातृसौहृदम् आस्थाय यद् उक्तं वचनं त्वया । (५।१)

न्याय्यं युक्तं च कौन्तेय प्रीतो ऽहं तेन ते ऽर्जुन ॥ (५।२)

युद्धधर्मेषु सर्वेषु क्रियाणां नैपुणेषु च । (६।१)

न त्वया सदृशः कश्चित् त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ (६।२)

धर्मसूक्ष्मं तु यद् वाक्यं तत्र दुष्प्रतरं त्वया । (७।१)

धनंजय न मे बुद्धिम् अभिशङ्कितुम् अर्हसि ॥ (७।२)

युद्धशास्त्रविद् एव त्वं न वृद्धाः सेवितास्त्वया । (८।१)

समासविस्तरविदां न तेषां वेत्सि निश्चयम् ॥ (८।२)

तपस्त्यागो विधिर् इति निश्चयस्तात धीमताम् । (९।१)

परं परं ज्याय एषां सैषा नैःश्रेयसी गतिः ॥ (९।२)

न त्वेतन्मन्यसे पार्थ न ज्यायो ऽस्ति धनाद् इति । (१०।१)

अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा नैतत् प्रधानतः ॥ (१०।२)

तपःस्वाध्यायशीला हि दृश्यन्ते धार्मिका जनाः । (११।१)

ऋषयस्तपसा युक्ता येषां लोकाः सनातनाः ॥ (११।२)

अजातश्मश्रवो धीरास्तथान्ये वनवासिनः । (१२।१)

अनन्ता अधना एव स्वाध्यायेन दिवं गताः ॥ (१२।२)

उत्तरेण तु पन्थानम् आर्या विषयनिग्रहात् । (१३।१)

अबुद्धिजं तमस्त्यक्त्वा लोकांस्त्यागवतां गताः ॥ (१३।२)

दक्षिणेन तु पन्थानं यं भास्वन्तं प्रपश्यसि । (१४।१)

एते क्रियावतां लोका ये श्मशानानि भेजिरे ॥ (१४।२)

अनिर्देश्या गतिः सा तु यां प्रपश्यन्ति मोक्षिणः । (१५।१)

तस्मात् त्यागः प्रधानेष्टः स तु दुःखः प्रवेदितुम् ॥ (१५।२)

अनुसृत्य तु शास्त्राणि कवयः समवस्थिताः । (१६।१)

अपीह स्याद् अपीह स्यात् सारासारदिदृक्षया ॥ (१६।२)

वेदवादान् अतिक्रम्य शास्त्राण्यारण्यकानि च । (१७।१)

विपाट्य कदलीस्कन्धं सारं ददृशिरे न ते ॥ (१७।२)

अथैकान्तव्युदासेन शरीरे पञ्चभौतिके । (१८।१)

इच्छाद्वेषसमायुक्तम् आत्मानं प्राहुर् इङ्गितैः ॥ (१८।२)

अग्राह्यश्चक्षुषा सो ऽपि अनिर्देश्यं च तद् गिरा । (१९।१)

कर्महेतुपुरस्कारं भूतेषु परिवर्तते ॥ (१९।२)

कल्याणगोचरं कृत्वा मनस्तृष्णां निगृह्य च । (२०।१)

कर्मसंततिम् उत्सृज्य स्यान्निरालम्बनः सुखी ॥ (२०।२)

अस्मिन्न् एवं सूक्ष्मगम्ये मार्गे सद्भिर् निषेविते । (२१।१)

कथम् अर्थम् अनर्थाढ्यम् अर्जुन त्वं प्रशंससि ॥ (२१।२)

पूर्वशास्त्रविदो ह्येवं जनाः पश्यन्ति भारत । (२२।१)

क्रियासु निरता नित्यं दाने यज्ञे च कर्मणि ॥ (२२।२)

भवन्ति सुदुरावर्ता हेतुमन्तो ऽपि पण्डिताः । (२३।१)

दृढपूर्वश्रुता मूढा नैतद् अस्तीति वादिनः ॥ (२३।२)

अमृतस्यावमन्तारो वक्तारो जनसंसदि । (२४।१)

चरन्ति वसुधां कृत्स्नां वावदूका बहुश्रुताः ॥ (२४।२)

यान् वयं नाभिजानीमः कस्ताञ् ज्ञातुम् इहार्हति । (२५।१)

एवं प्राज्ञान् सतश्चापि महतः शास्त्रवित्तमान् ॥ (२५।२)

तपसा महद् आप्नोति बुद्ध्या वै विन्दते महत् । (२६।१)

त्यागेन सुखम् आप्नोति सदा कौन्तेय धर्मवित् ॥ (२६।२)