संजय उवाच । (१।१)

तां निशां दुःखशोकार्तौ श्वसन्ताविव चोरगौ । (१।२)

निद्रां नैवोपलेभाते वासुदेवधनंजयौ ॥ (१।३)

नरनारायणौ क्रुद्धौ ज्ञात्वा देवाः सवासवाः । (२।१)

व्यथिताश् चिन्तयामासुः किंस्विद् एतद् भविष्यति ॥ (२।२)

ववुश्च दारुणा वाता रूक्षा घोराभिशंसिनः । (३।१)

सकबन्धस्तथादित्ये परिघः समदृश्यत ॥ (३।२)

शुष्काशन्यश्च निष्पेतुः सनिर्घाताः सविद्युतः । (४।१)

चचाल चापि पृथिवी सशैलवनकानना ॥ (४।२)

चुक्षुभुश्च महाराज सागरा मकरालयाः । (५।१)

प्रतिस्रोतः प्रवृत्ताश्च तथा गन्तुं समुद्रगाः ॥ (५।२)

रथाश्वनरनागानां प्रवृत्तम् अधरोत्तरम् । (६।१)

क्रव्यादानां प्रमोदार्थं यमराष्ट्रविवृद्धये ॥ (६।२)

वाहनानि शकृन्मूत्रे मुमुचू रुरुदुश्च ह । (७।१)

तान् दृष्ट्वा दारुणान् सर्वान् उत्पातांल् लोमहर्षणान् ॥ (७।२)

सर्वे ते व्यथिताः सैन्यास्त्वदीया भरतर्षभ । (८।१)

श्रुत्वा महाबलस्योग्रां प्रतिज्ञां सव्यसाचिनः ॥ (८।२)

अथ कृष्णं महाबाहुर् अब्रवीत् पाकशासनिः । (९।१)

आश्वासय सुभद्रां त्वं भगिनीं स्नुषया सह ॥ (९।२)

स्नुषा श्वश्व्रानघायस्ते विशोके कुरु माधव । (१०।१)

साम्ना सत्येन युक्तेन वचसाश्वासय प्रभो ॥ (१०।२)

ततो ऽर्जुनगृहं गत्वा वासुदेवः सुदुर्मनाः । (११।१)

भगिनीं पुत्रशोकार्ताम् आश्वासयत दुःखिताम् ॥ (११।२)

मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि कुमारं प्रति सस्नुषा । (१२।१)

सर्वेषां प्राणिनां भीरु निष्ठैषा कालनिर्मिता ॥ (१२।२)

कुले जातस्य वीरस्य क्षत्रियस्य विशेषतः । (१३।१)

सदृशं मरणं ह्येतत् तव पुत्रस्य मा शुचः ॥ (१३।२)

दिष्ट्या महारथो वीरः पितुस्तुल्यपराक्रमः । (१४।१)

क्षात्रेण विधिना प्राप्तो वीराभिलषितां गतिम् ॥ (१४।२)

जित्वा सुबहुशः शत्रून् प्रेषयित्वा च मृत्यवे । (१५।१)

गतः पुण्यकृतां लोकान् सर्वकामदुहो ऽक्षयान् ॥ (१५।२)

तपसा ब्रह्मचर्येण श्रुतेन प्रज्ञयापि च । (१६।१)

सन्तो यां गतिम् इच्छन्ति प्राप्तस्तां तव पुत्रकः ॥ (१६।२)

वीरसूर् वीरपत्नी त्वं वीरश्वशुरबान्धवा । (१७।१)

मा शुचस्तनयं भद्रे गतः स परमां गतिम् ॥ (१७।२)

प्राप्स्यते चाप्यसौ क्षुद्रः सैन्धवो बालघातकः । (१८।१)

अस्यावलेपस्य फलं ससुहृद्गणबान्धवः ॥ (१८।२)

व्युष्टायां तु वरारोहे रजन्यां पापकर्मकृत् । (१९।१)

न हि मोक्ष्यति पार्थात् स प्रविष्टो ऽप्यमरावतीम् ॥ (१९।२)

श्वः शिरः श्रोष्यसे तस्य सैन्धवस्य रणे हृतम् । (२०।१)

समन्तपञ्चकाद् बाह्यं विशोका भव मा रुदः ॥ (२०।२)

क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य गतः शूरः सतां गतिम् । (२१।१)

यां वयं प्राप्नुयामेह ये चान्ये शस्त्रजीविनः ॥ (२१।२)

व्यूढोरस्को महाबाहुर् अनिवर्ती वरप्रणुत् । (२२।१)

गतस्तव वरारोहे पुत्रः स्वर्गं ज्वरं जहि ॥ (२२।२)

अनु जातश्च पितरं मातृपक्षं च वीर्यवान् । (२३।१)

सहस्रशो रिपून् हत्वा हतः शूरो महारथः ॥ (२३।२)

आश्वासय स्नुषां राज्ञि मा शुचः क्षत्रिये भृशम् । (२४।१)

श्वः प्रियं सुमहच्छ्रुत्वा विशोका भव नन्दिनि ॥ (२४।२)

यत् पार्थेन प्रतिज्ञातं तत् तथा न तद् अन्यथा । (२५।१)

चिकीर्षितं हि ते भर्तुर् न भवेज्जातु निष्फलम् ॥ (२५।२)

यदि च मनुजपन्नगाः पिशाचा रजनिचराः पतगाः सुरासुराश्च । (२६।१)

रणगतम् अभियान्ति सिन्धुराजं न स भविता सह तैर् अपि प्रभाते ॥ (२६।२)