संवर्त उवाच । (१।१)

गिरेर् हिमवतः पृष्ठे मुञ्जवान्नाम पर्वतः । (१।२)

तप्यते यत्र भगवांस्तपो नित्यम् उमापतिः ॥ (१।३)

वनस्पतीनां मूलेषु टङ्केषु शिखरेषु च । (२।१)

गुहासु शैलराजस्य यथाकामं यथासुखम् ॥ (२।२)

उमासहायो भगवान् यत्र नित्यं महेश्वरः । (३।१)

आस्ते शूली महातेजा नानाभूतगणावृतः ॥ (३।२)

तत्र रुद्राश्च साध्याश्च विश्वे ऽथ वसवस्तथा । (४।१)

यमश्च वरुणश्चैव कुबेरश्च सहानुगः ॥ (४।२)

भूतानि च पिशाचाश्च नासत्यावश्विनावपि । (५।१)

गन्धर्वाप्सरसश्चैव यक्षा देवर्षयस्तथा ॥ (५।२)

आदित्या मरुतश्चैव यातुधानाश्च सर्वशः । (६।१)

उपासन्ते महात्मानं बहुरूपम् उमापतिम् ॥ (६।२)

रमते भगवांस्तत्र कुबेरानुचरैः सह । (७।१)

विकृतैर् विकृताकारैः क्रीडद्भिः पृथिवीपते । (७।२)

श्रिया ज्वलन् दृश्यते वै बालादित्यसमद्युतिः ॥ (७।३)

न रूपं दृश्यते तस्य संस्थानं वा कथंचन । (८।१)

निर्देष्टुं प्राणिभिः कैश्चित् प्राकृतैर् मांसलोचनैः ॥ (८।२)

नोष्णं न शिशिरं तत्र न वायुर् न च भास्करः । (९।१)

न जरा क्षुत्पिपासे वा न मृत्युर् न भयं नृप ॥ (९।२)

तस्य शैलस्य पार्श्वेषु सर्वेषु जयतां वर । (१०।१)

धातवो जातरूपस्य रश्मयः सवितुर् यथा ॥ (१०।२)

रक्ष्यन्ते ते कुबेरस्य सहायैर् उद्यतायुधैः । (११।१)

चिकीर्षद्भिः प्रियं राजन् कुबेरस्य महात्मनः ॥ (११।२)

तस्मै भगवते कृत्वा नमः शर्वाय वेधसे । (१२।१)

रुद्राय शितिकण्ठाय सुरूपाय सुवर्चसे ॥ (१२।२)

कपर्दिने करालाय हर्यक्ष्णे वरदाय च । (१३।१)

त्र्यक्ष्णे पूष्णो दन्तभिदे वामनाय शिवाय च ॥ (१३।२)

याम्यायाव्यक्तकेशाय सद्वृत्ते शंकराय च । (१४।१)

क्षेम्याय हरिनेत्राय स्थाणवे पुरुषाय च ॥ (१४।२)

हरिकेशाय मुण्डाय कृशायोत्तारणाय च । (१५।१)

भास्कराय सुतीर्थाय देवदेवाय रंहसे ॥ (१५।२)

उष्णीषिणे सुवक्त्राय सहस्राक्षाय मीढुषे । (१६।१)

गिरिशाय प्रशान्ताय यतये चीरवाससे ॥ (१६।२)

बिल्वदण्डाय सिद्धाय सर्वदण्डधराय च । (१७।१)

मृगव्याधाय महते धन्विने ऽथ भवाय च ॥ (१७।२)

वराय सौम्यवक्त्राय पशुहस्ताय वर्षिणे । (१८।१)

हिरण्यबाहवे राजन्न् उग्राय पतये दिशाम् ॥ (१८।२)

पशूनां पतये चैव भूतानां पतये तथा । (१९।१)

वृषाय मातृभक्ताय सेनान्ये मध्यमाय च ॥ (१९।२)

स्रुवहस्ताय पतये धन्विने भार्गवाय च । (२०।१)

अजाय कृष्णनेत्राय विरूपाक्षाय चैव ह ॥ (२०।२)

तीक्ष्णदंष्ट्राय तीक्ष्णाय वैश्वानरमुखाय च । (२१।१)

महाद्युतये ऽनङ्गाय सर्वाङ्गाय प्रजावते ॥ (२१।२)

तथा शुक्राधिपतये पृथवे कृत्तिवाससे । (२२।१)

कपालमालिने नित्यं सुवर्णमुकुटाय च ॥ (२२।२)

महादेवाय कृष्णाय त्र्यम्बकायानघाय च । (२३।१)

क्रोधनाय नृशंसाय मृदवे बाहुशालिने ॥ (२३।२)

दण्डिने तप्ततपसे तथैव क्रूरकर्मणे । (२४।१)

सहस्रशिरसे चैव सहस्रचरणाय च । (२४।२)

नमः स्वधास्वरूपाय बहुरूपाय दंष्ट्रिणे ॥ (२४।३)

पिनाकिनं महादेवं महायोगिनम् अव्ययम् । (२५।१)

त्रिशूलपाणिं वरदं त्र्यम्बकं भुवनेश्वरम् ॥ (२५।२)

त्रिपुरघ्नं त्रिनयनं त्रिलोकेशं महौजसम् । (२६।१)

प्रभवं सर्वभूतानां धारणं धरणीधरम् ॥ (२६।२)

ईशानं शंकरं सर्वं शिवं विश्वेश्वरं भवम् । (२७।१)

उमापतिं पशुपतिं विश्वरूपं महेश्वरम् ॥ (२७।२)

विरूपाक्षं दशभुजं तिष्यगोवृषभध्वजम् । (२८।१)

उग्रं स्थाणुं शिवं घोरं शर्वं गौरीशम् ईश्वरम् ॥ (२८।२)

शितिकण्ठम् अजं शुक्रं पृथुं पृथुहरं हरम् । (२९।१)

विश्वरूपं विरूपाक्षं बहुरूपम् उमापतिम् ॥ (२९।२)

प्रणम्य शिरसा देवम् अनङ्गाङ्गहरं हरम् । (३०।१)

शरण्यं शरणं याहि महादेवं चतुर्मुखम् ॥ (३०।२)

एवं कृत्वा नमस्तस्मै महादेवाय रंहसे । (३१।१)

महात्मने क्षितिपते तत् सुवर्णम् अवाप्स्यसि । (३१।२)

सुवर्णम् आहरिष्यन्तस्तत्र गच्छन्तु ते नराः ॥ (३१।३)

व्यास उवाच । (३२।१)

इत्युक्तः स वचस्तस्य चक्रे कारंधमात्मजः । (३२।२)

ततो ऽतिमानुषं सर्वं चक्रे यज्ञस्य संविधिम् । (३२।३)

सौवर्णानि च भाण्डानि संचक्रुस्तत्र शिल्पिनः ॥ (३२।४)

बृहस्पतिस्तु तां श्रुत्वा मरुत्तस्य महीपतेः । (३३।१)

समृद्धिम् अति देवेभ्यः संतापम् अकरोद् भृशम् ॥ (३३।२)

स तप्यमानो वैवर्ण्यं कृशत्वं चागमत् परम् । (३४।१)

भविष्यति हि मे शत्रुः संवर्तो वसुमान् इति ॥ (३४।२)

तं श्रुत्वा भृशसंतप्तं देवराजो बृहस्पतिम् । (३५।१)

अभिगम्यामरवृतः प्रोवाचेदं वचस्तदा ॥ (३५।२)