MBh, 4, 2
Select a line for its word-by-word analysis.
रसान्नानाविधांश्चापि स्वादुवन्मधुरांस्तथा ॥ (१।४)
rasānnānāvidhāṃścāpi svāduvanmadhurāṃstathā ||
कृतपूर्वाणि यैर् अस्य व्यञ्जनानि सुशिक्षितैः । (२।२)
kṛtapūrvāṇi yair asya vyañjanāni suśikṣitaiḥ |
तान् अप्यभिभविष्यामि प्रीतिं संजनयन्न् अहम् । (२।३)
tān apyabhibhaviṣyāmi prītiṃ saṃjanayann aham |
पूर्वम् अप्राशितांस्तेन कर्तास्मि सगुणान्वितान् । (२।४)
pūrvam aprāśitāṃstena kartāsmi saguṇānvitān |
स्वादु व्यञ्जनम् आस्वाद्य मन्ये प्रीतो भविष्यति । (२।५)
svādu vyañjanam āsvādya manye prīto bhaviṣyati |
कृतकृत्या हि ये तस्य भविष्यन्ति सुशिक्षिताः ॥ (२।६)
kṛtakṛtyā hi ye tasya bhaviṣyanti suśikṣitāḥ ||
तत् प्रेक्ष्य विपुलं कर्म राजा प्रीतो भविष्यति । (३।२)
tat prekṣya vipulaṃ karma rājā prīto bhaviṣyati |
राज्ञस्तस्य परिप्रेष्या मंस्यन्ते मां यथा नृपम् । (३।४)
rājñastasya paripreṣyā maṃsyante māṃ yathā nṛpam |
द्विपान् सिंहान् हनिष्यामि क्रीडार्थं तस्य पार्थिव । (३।६)
dvipān siṃhān haniṣyāmi krīḍārthaṃ tasya pārthiva |
योधान् अन्यान् हनिष्यामि प्रीतिं तस्य विवर्धयन् ॥ (३।७)
yodhān anyān haniṣyāmi prītiṃ tasya vivardhayan ||
विनिग्राह्या यदि मया निग्रहीष्यामि तान् अपि । (४।२)
vinigrāhyā yadi mayā nigrahīṣyāmi tān api |
सिंहो व्याघ्रो यदा चास्य ग्रहीतव्यो भविष्यति । (४।४)
siṃho vyāghro yadā cāsya grahītavyo bhaviṣyati |
तान् सर्वान् दुर्ग्रहान् अन्यैर् आशीविषविषोपमान् । (४।५)
tān sarvān durgrahān anyair āśīviṣaviṣopamān |
बलाद् अहं ग्रहीष्यामि मत्स्यराजस्य पश्यतः ॥ (४।६)
balād ahaṃ grahīṣyāmi matsyarājasya paśyataḥ ||
तान् अहं निहनिष्यामि प्रीतिं तस्य विवर्धयन् ॥ (५।५)
tān ahaṃ nihaniṣyāmi prītiṃ tasya vivardhayan ||
न त्वेतान् युध्यमानान् वै हनिष्यामि कथंचन । (६।१)
na tvetān yudhyamānān vai haniṣyāmi kathaṃcana |
तथैतान् युध्यमानो ऽहं निहनिष्यामि सर्वशः । (६।२)
tathaitān yudhyamāno 'haṃ nihaniṣyāmi sarvaśaḥ |
तथैतान् पातयिष्यामि यथा यास्यन्ति न क्षयम् । (६।३)
tathaitān pātayiṣyāmi yathā yāsyanti na kṣayam |
तान् अहं प्रीणयिष्यामि मनुष्यान् स्वेन कर्मणा ॥ (६।५)
tān ahaṃ prīṇayiṣyāmi manuṣyān svena karmaṇā ||
आसं युधिष्ठिरस्याहम् इति वक्ष्यामि पृच्छतः ॥ (७।२)
āsaṃ yudhiṣṭhirasyāham iti vakṣyāmi pṛcchataḥ ||
आत्मानम् आत्मना रक्षंश्चरिष्यामि विशां पते । (८।१)
ātmānam ātmanā rakṣaṃścariṣyāmi viśāṃ pate |
यम् अग्निर् ब्राह्मणो भूत्वा समागच्छन्नृणां वरम् । (९।२)
yam agnir brāhmaṇo bhūtvā samāgacchannṛṇāṃ varam |
दिधक्षुः खाण्डवं दावं दाशार्हसहितं पुरा ॥ (९।३)
didhakṣuḥ khāṇḍavaṃ dāvaṃ dāśārhasahitaṃ purā ||
सो ऽयं किं कर्म कौन्तेयः करिष्यति धनंजयः ॥ (१०।२)
so 'yaṃ kiṃ karma kaunteyaḥ kariṣyati dhanaṃjayaḥ ||
यो ऽयम् आसाद्य तं दावं तर्पयामास पावकम् । (११।१)
yo 'yam āsādya taṃ dāvaṃ tarpayāmāsa pāvakam |
विजित्यैकरथेनेन्द्रं हत्वा पन्नगराक्षसान् । (११।२)
vijityaikarathenendraṃ hatvā pannagarākṣasān |
वासुकेः सर्पराजस्य स्वसारं हृतवांश्च यः । (११।३)
vāsukeḥ sarparājasya svasāraṃ hṛtavāṃśca yaḥ |
श्रेष्ठः प्रतियुधां नाम सो ऽर्जुनः किं करिष्यति । (११।४)
śreṣṭhaḥ pratiyudhāṃ nāma so 'rjunaḥ kiṃ kariṣyati |
पर्वतानां च हिमवान् कुरुक्षेत्रं च तीर्थतः । (११।५)
parvatānāṃ ca himavān kurukṣetraṃ ca tīrthataḥ |
ग्रहाणाम् अपि शीतांशुर् गरुडः पक्षिणाम् अपि । (११।६)
grahāṇām api śītāṃśur garuḍaḥ pakṣiṇām api |
वायुर् बलवतां श्रेष्ठस्तापसो भृगुसत्तमः ॥ (११।७)
vāyur balavatāṃ śreṣṭhastāpaso bhṛgusattamaḥ ||
सूर्यः प्रतपतां श्रेष्ठो द्विपदां ब्राह्मणो वरः । (१२।१)
sūryaḥ pratapatāṃ śreṣṭho dvipadāṃ brāhmaṇo varaḥ |
आशीविषश्च सर्पाणाम् अग्निस्तेजस्विनां वरः ॥ (१२।२)
āśīviṣaśca sarpāṇām agnistejasvināṃ varaḥ ||
आयुधानां वरो वज्रः ककुद्मी च गवां वरः । (१३।१)
āyudhānāṃ varo vajraḥ kakudmī ca gavāṃ varaḥ |
ह्रदानाम् उदधिः श्रेष्ठः पर्जन्यो वर्षतां वरः ॥ (१३।२)
hradānām udadhiḥ śreṣṭhaḥ parjanyo varṣatāṃ varaḥ ||
धृतराष्ट्रश्च नागानां हस्तिष्वैरावतो वरः । (१४।१)
dhṛtarāṣṭraśca nāgānāṃ hastiṣvairāvato varaḥ |
पुत्रः प्रियाणाम् अधिको भार्या च सुहृदां वरा । (१४।२)
putraḥ priyāṇām adhiko bhāryā ca suhṛdāṃ varā |
यथैतानि विशिष्टानि जात्यां जात्यां वृकोदर । (१५।१)
yathaitāni viśiṣṭāni jātyāṃ jātyāṃ vṛkodara |
एवं युवा गुडाकेशः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ (१५।२)
evaṃ yuvā guḍākeśaḥ śreṣṭhaḥ sarvadhanuṣmatām ||
सो ऽयम् इन्द्राद् अनवरो वासुदेवाच्च भारत । (१६।१)
so 'yam indrād anavaro vāsudevācca bhārata |
गाण्डीवधन्वा श्वेताश्वो बीभत्सुः किं करिष्यति ॥ (१६।२)
gāṇḍīvadhanvā śvetāśvo bībhatsuḥ kiṃ kariṣyati ||
उषित्वा पञ्च वर्षाणि सहस्राक्षस्य वेश्मनि । (१७।१)
uṣitvā pañca varṣāṇi sahasrākṣasya veśmani |
ब्रह्मचर्यव्रते युक्तः सर्वास्त्रेषूद्यतो ऽभवत् । (१७।२)
brahmacaryavrate yuktaḥ sarvāstreṣūdyato 'bhavat |
अस्त्रयोगं समाज्ञाय स्ववीर्यान्मानुषाद्भुतम् । (१७।३)
astrayogaṃ samājñāya svavīryānmānuṣādbhutam |
दिव्यान्यस्त्राण्यवाप्तानि देवरूपेण भास्वता ॥ (१७।४)
divyānyastrāṇyavāptāni devarūpeṇa bhāsvatā ||
यं मन्ये द्वादशं रुद्रम् आदित्यानां त्रयोदशम् । (१८।१)
yaṃ manye dvādaśaṃ rudram ādityānāṃ trayodaśam |
यस्य बाहू समौ दीर्घौ ज्याघातकठिनत्वचौ । (१८।३)
yasya bāhū samau dīrghau jyāghātakaṭhinatvacau |
दक्षिणे चैव सव्ये च गवाम् इव वहः कृतः ॥ (१८।४)
dakṣiṇe caiva savye ca gavām iva vahaḥ kṛtaḥ ||
त्रिदशानां यथा शक्रो वसूनाम् इव हव्यवाट् । (१९।२)
tridaśānāṃ yathā śakro vasūnām iva havyavāṭ |
ग्रहाणाम् इव वै सूर्यो नक्षत्राणां निशाकरः । (१९।३)
grahāṇām iva vai sūryo nakṣatrāṇāṃ niśākaraḥ |
मेरुः सर्वगिरीणां च सर्पाणाम् इव वासुकिः ॥ (१९।४)
meruḥ sarvagirīṇāṃ ca sarpāṇām iva vāsukiḥ ||
वरः संनह्यमानानाम् अर्जुनः किं करिष्यति । (२०।२)
varaḥ saṃnahyamānānām arjunaḥ kiṃ kariṣyati |
अग्निर् ब्राह्मणरूपेण प्रच्छन्नो ऽन्नम् अयाचत । (२०।४)
agnir brāhmaṇarūpeṇa pracchanno 'nnam ayācata |
महाशनं ब्राह्मणं मां प्रमुञ्चार्जुन खाण्डवे । (२०।५)
mahāśanaṃ brāhmaṇaṃ māṃ pramuñcārjuna khāṇḍave |
संशुश्रुवे च धर्मात्मा यस्तम् अर्थं चकार ह । (२०।६)
saṃśuśruve ca dharmātmā yastam arthaṃ cakāra ha |
यस्तु देवान्मनुष्यांश्च सर्वाश् चैकरथो ऽजयत् । (२०।८)
yastu devānmanuṣyāṃśca sarvāś caikaratho 'jayat |
स भीमधन्वा श्वेताश्वः पाण्डवः किं करिष्यति । (२०।९)
sa bhīmadhanvā śvetāśvaḥ pāṇḍavaḥ kiṃ kariṣyati |
दृष्टीविष इवाहीनाम् अग्निस्तेजस्विनाम् इव । (२०।११)
dṛṣṭīviṣa ivāhīnām agnistejasvinām iva |
समुद्र इव सिन्धूनां शैलानां हिमवान् इव । (२०।१२)
samudra iva sindhūnāṃ śailānāṃ himavān iva |
महेन्द्र इव देवानां दानवानां बलिर् यथा । (२०।१३)
mahendra iva devānāṃ dānavānāṃ balir yathā |
सुप्रतीको गजानां च युग्यानां तुरगो यथा । (२०।१४)
supratīko gajānāṃ ca yugyānāṃ turago yathā |
राक्षसानां दशग्रीवो दैत्यानाम् इव शम्बरः । (२०।१६)
rākṣasānāṃ daśagrīvo daityānām iva śambaraḥ |
रुद्राणाम् इव कापाली विष्णुर् बलवताम् इव । (२०।१७)
rudrāṇām iva kāpālī viṣṇur balavatām iva |
रोषामर्षसमायुक्तो भुजंगानां च तक्षकः । (२०।१८)
roṣāmarṣasamāyukto bhujaṃgānāṃ ca takṣakaḥ |
तपताम् इव चादित्यः प्रजानां ब्राह्मणो यथा । (२०।२०)
tapatām iva cādityaḥ prajānāṃ brāhmaṇo yathā |
ह्रदानाम् इव पातालं पर्जन्यो ददताम् इव । (२०।२१)
hradānām iva pātālaṃ parjanyo dadatām iva |
आयुधानां वरो वज्रः ककुद्मांश्च गवां वरः । (२०।२२)
āyudhānāṃ varo vajraḥ kakudmāṃśca gavāṃ varaḥ |
धृतराष्ट्रश्च नागानां हस्तिष्वैरावतो वरः । (२०।२३)
dhṛtarāṣṭraśca nāgānāṃ hastiṣvairāvato varaḥ |
पुत्रः प्रियाणाम् अधिको भार्या च सुहृदां वरा । (२०।२४)
putraḥ priyāṇām adhiko bhāryā ca suhṛdāṃ varā |
गिरीणां प्रवरो मेरुर् देवानां मधुसूदनः । (२०।२५)
girīṇāṃ pravaro merur devānāṃ madhusūdanaḥ |
ग्रहाणां प्रवरश्चन्द्रः सरसां मानसो वरः । (२०।२६)
grahāṇāṃ pravaraścandraḥ sarasāṃ mānaso varaḥ |
यथैतानि विशिष्टानि स्वस्यां जात्यां वृकोदर । (२०।२७)
yathaitāni viśiṣṭāni svasyāṃ jātyāṃ vṛkodara |
एवं युवा गुडाकेशः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् । (२०।२८)
evaṃ yuvā guḍākeśaḥ śreṣṭhaḥ sarvadhanuṣmatām |
सो ऽयम् इन्द्राद् अनवमो वासुदेवाच्च भारत । (२०।२९)
so 'yam indrād anavamo vāsudevācca bhārata |
उषित्वा पञ्च वर्षाणि सहस्राक्षस्य वेश्मनि । (२०।३०)
uṣitvā pañca varṣāṇi sahasrākṣasya veśmani |
ब्रह्मचारी व्रते युक्तः सर्वशस्त्रभृतां वरः । (२०।३१)
brahmacārī vrate yuktaḥ sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ |
अवाप चास्त्रम् अस्रज्ञः सर्वं सर्वज्ञसंमतः । (२०।३२)
avāpa cāstram asrajñaḥ sarvaṃ sarvajñasaṃmataḥ |
क्षिप्रं चाणुं च चित्रं च ध्रुवं च वदतां वरः । (२०।३३)
kṣipraṃ cāṇuṃ ca citraṃ ca dhruvaṃ ca vadatāṃ varaḥ |
अनुज्ञातः सुरेन्द्रेण पुनः प्रत्यागतो महीम् । (२०।३४)
anujñātaḥ surendreṇa punaḥ pratyāgato mahīm |
धार्तराष्ट्रविनाशाय पाण्डवानां जयाय च । (२०।३५)
dhārtarāṣṭravināśāya pāṇḍavānāṃ jayāya ca |
यं मन्ये द्वादशं रुद्रम् आदित्यानां त्रयोदशम् । (२०।३६)
yaṃ manye dvādaśaṃ rudram ādityānāṃ trayodaśam |
यस्य दीर्घौ समौ बाहू ज्याघातेन किणीकृतौ । (२०।३७)
yasya dīrghau samau bāhū jyāghātena kiṇīkṛtau |
श्यामो युवा गुडाकेशो दर्शनीयश्च पाण्डवः । (२०।४०)
śyāmo yuvā guḍākeśo darśanīyaśca pāṇḍavaḥ |
गाण्डीवधन्वा श्वेताश्वः किरीटी वानरध्वजः । (२०।४१)
gāṇḍīvadhanvā śvetāśvaḥ kirīṭī vānaradhvajaḥ |
किंरूपधारी किंकर्मा किंचेष्टः किंपराक्रमः । (२०।४२)
kiṃrūpadhārī kiṃkarmā kiṃceṣṭaḥ kiṃparākramaḥ |
बीभत्सुर् भीमधन्वा च किं करिष्यति चार्जुनः । (२०।४३)
bībhatsur bhīmadhanvā ca kiṃ kariṣyati cārjunaḥ |
कुन्तीपुत्रो विराटस्य रंस्यते केन कर्मणा । (२०।४४)
kuntīputro virāṭasya raṃsyate kena karmaṇā |
गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो यथा । (२०।४५)
gandharvāṇāṃ citrarathaḥ siddhānāṃ kapilo yathā |
सो ऽयं राज्ञो विराटस्य भवने भरतर्षभ । (२०।४८)
so 'yaṃ rājño virāṭasya bhavane bharatarṣabha |
अर्जुन त्वं कथं कर्म तस्य राष्ट्रे चरिष्यसि ॥ (२०।४९)
arjuna tvaṃ kathaṃ karma tasya rāṣṭre cariṣyasi ||
प्रतिज्ञां षण्ढको ऽस्मीति करिष्यामि महीपते । (२१।२)
pratijñāṃ ṣaṇḍhako 'smīti kariṣyāmi mahīpate |
ज्याघातौ हि महान्तौ मे संवर्तुं नृप दुष्करौ । (२१।३)
jyāghātau hi mahāntau me saṃvartuṃ nṛpa duṣkarau |
शप्तो ऽहम् आसं पूर्वं वै उर्वश्या कारणान्तरे । (२१।४)
śapto 'ham āsaṃ pūrvaṃ vai urvaśyā kāraṇāntare |
तच्छापं प्रेरयन् राजन् विहरिष्यामि भारत । (२१।५)
tacchāpaṃ prerayan rājan vihariṣyāmi bhārata |
नित्यं कञ्चुकसंछन्नौ नान्यथा गोप्तुम् उत्सहे । (२१।७)
nityaṃ kañcukasaṃchannau nānyathā goptum utsahe |
किं तु कार्यवशाद् एतद् आचरिष्यामि कुत्सितम् । (२१।८)
kiṃ tu kāryavaśād etad ācariṣyāmi kutsitam |
पिनद्धकम्बुः पाणिभ्यां तृतीयां प्रकृतिं गतः । (२१।११)
pinaddhakambuḥ pāṇibhyāṃ tṛtīyāṃ prakṛtiṃ gataḥ |
सो ऽहं क्लैब्येन वेषेण षण्ढको ऽहम् इति ब्रुवन् ॥ (२१।१२)
so 'haṃ klaibyena veṣeṇa ṣaṇḍhako 'ham iti bruvan ||
कर्णयोः प्रतिमुच्याहं कुण्डले ज्वलनोपमे । (२२।१)
karṇayoḥ pratimucyāhaṃ kuṇḍale jvalanopame |
पठन्न् आख्यायिकां नाम स्त्रीभावेन पुनः पुनः । (२३।१)
paṭhann ākhyāyikāṃ nāma strībhāvena punaḥ punaḥ |
रमयिष्ये महीपालम् अन्यांश्चान्तःपुरे जनान् ॥ (२३।२)
ramayiṣye mahīpālam anyāṃścāntaḥpure janān ||
गीतं नृत्तं विचित्रं च वादित्रं विविधं तथा । (२४।१)
gītaṃ nṛttaṃ vicitraṃ ca vāditraṃ vividhaṃ tathā |
शिक्षयिष्याम्यहं राजन् विराटभवने स्त्रियः । (२४।२)
śikṣayiṣyāmyahaṃ rājan virāṭabhavane striyaḥ |
छादयिष्यामि कौन्तेय माययात्मानम् आत्मना ॥ (२५।२)
chādayiṣyāmi kaunteya māyayātmānam ātmanā ||
युधिष्ठिरस्य गेहे ऽस्मि द्रौपद्याः परिचारिका । (२६।१)
yudhiṣṭhirasya gehe 'smi draupadyāḥ paricārikā |
उषितास्मीति वक्ष्यामि पृष्टो राज्ञा च भारत । (२६।२)
uṣitāsmīti vakṣyāmi pṛṣṭo rājñā ca bhārata |
उर्वश्या अपि शापेन प्राप्तो ऽस्मि नृप षण्डताम् । (२६।३)
urvaśyā api śāpena prāpto 'smi nṛpa ṣaṇḍatām |
शक्रप्रसादान्मुक्तो ऽहं वर्षाणां तु त्रयोदशम् ॥ (२६।४)
śakraprasādānmukto 'haṃ varṣāṇāṃ tu trayodaśam ||
इत्येवम् उक्त्वा पुरुषप्रवीरस्तदार्जुनो धर्मभृतां वरिष्ठः । (२७।३)
ityevam uktvā puruṣapravīrastadārjuno dharmabhṛtāṃ variṣṭhaḥ |
वाक्यं तदासौ विरराम भूयो नृपो ऽपरं भ्रातरम् आबभाषे ॥ (२७।४)
vākyaṃ tadāsau virarāma bhūyo nṛpo 'paraṃ bhrātaram ābabhāṣe ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.