संजय उवाच । (१।१)

उलूकस्य वचः श्रुत्वा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः । (१।२)

सेनां निर्यापयामास धृष्टद्युम्नपुरोगमाम् ॥ (१।३)

पदातिनीं नागवतीं रथिनीम् अश्ववृन्दिनीम् । (२।१)

चतुर्विधबलां भीमाम् अकम्प्यां पृथिवीम् इव ॥ (२।२)

भीमसेनादिभिर् गुप्तां सार्जुनैश्च महारथैः । (३।१)

धृष्टद्युम्नवशां दुर्गां सागरस्तिमितोपमाम् ॥ (३।२)

तस्यास्त्वग्रे महेष्वासः पाञ्चाल्यो युद्धदुर्मदः । (४।१)

द्रोणप्रेप्सुर् अनीकानि धृष्टद्युम्नः प्रकर्षति ॥ (४।२)

यथाबलं यथोत्साहं रथिनः समुपादिशत् । (५।१)

अर्जुनं सूतपुत्राय भीमं दुर्योधनाय च ॥ (५।२)

अश्वत्थाम्ने च नकुलं शैब्यं च कृतवर्मणे । (६।१)

सैन्धवाय च वार्ष्णेयं युयुधानम् उपादिशत् ॥ (६।२)

शिखण्डिनं च भीष्माय प्रमुखे समकल्पयत् । (७।१)

सहदेवं शकुनये चेकितानं शलाय च ॥ (७।२)

धृष्टकेतुं च शल्याय गौतमायोत्तमौजसम् । (८।१)

द्रौपदेयांश्च पञ्चभ्यस्त्रिगर्तेभ्यः समादिशत् ॥ (८।२)

वृषसेनाय सौभद्रं शेषाणां च महीक्षिताम् । (९।१)

समर्थं तं हि मेने वै पार्थाद् अभ्यधिकं रणे ॥ (९।२)

एवं विभज्य योधांस्तान् पृथक् च सह चैव ह । (१०।१)

ज्वालावर्णो महेष्वासो द्रोणम् अंशम् अकल्पयत् ॥ (१०।२)

धृष्टद्युम्नो महेष्वासः सेनापतिपतिस्ततः । (११।१)

विधिवद् व्यूह्य मेधावी युद्धाय धृतमानसः ॥ (११।२)

यथादिष्टान्यनीकानि पाण्डवानाम् अयोजयत् । (१२।१)

जयाय पाण्डुपुत्राणां यत्तस्तस्थौ रणाजिरे ॥ (१२।२)