लोमश उवाच । (१।१)

तं दृष्ट्वा घोरवदनं मदं देवः शतक्रतुः । (१।२)

आयान्तं भक्षयिष्यन्तं व्यात्ताननम् इवान्तकम् ॥ (१।३)

भयात् संस्तम्भितभुजः सृक्किणी लेलिहन् मुहुः । (२।१)

ततो ऽब्रवीद् देवराजश् च्यवनं भयपीडितः ॥ (२।२)

सोमार्हावश्विनावेतावद्य प्रभृति भार्गव । (३।१)

भविष्यतः सत्यम् एतद् वचो ब्रह्मन् ब्रवीमि ते ॥ (३।२)

न ते मिथ्या समारम्भो भवत्वेष परो विधिः । (४।१)

जानामि चाहं विप्रर्षे न मिथ्या त्वं करिष्यसि ॥ (४।२)

सोमार्हावश्विनावेतौ यथैवाद्य कृतौ त्वया । (५।१)

भूय एव तु ते वीर्यं प्रकाशेद् इति भार्गव ॥ (५।२)

सुकन्यायाः पितुश् चास्य लोके कीर्तिः प्रथेद् इति । (६।१)

अतो मयैतद् विहितं तव वीर्यप्रकाशनम् । (६।२)

तस्मात् प्रसादं कुरु मे भवत्वेतद् यथेच्छसि ॥ (६।३)

एवम् उक्तस्य शक्रेण च्यवनस्य महात्मनः । (७।१)

स मन्युर् व्यगमच्छीघ्रं मुमोच च पुरंदरम् ॥ (७।२)

मदं च व्यभजद् राजन् पाने स्त्रीषु च वीर्यवान् । (८।१)

अक्षेषु मृगयायां च पूर्वसृष्टं पुनः पुनः ॥ (८।२)

तथा मदं विनिष्क्षिप्य शक्रं संतर्प्य चेन्दुना । (९।१)

अश्विभ्यां सहितान् देवान् याजयित्वा च तं नृपम् ॥ (९।२)

विख्याप्य वीर्यं सर्वेषु लोकेषु वदतां वरः । (१०।१)

सुकन्यया सहारण्ये विजहारानुरक्तया ॥ (१०।२)

तस्यैतद् द्विजसंघुष्टं सरो राजन् प्रकाशते । (११।१)

अत्र त्वं सह सोदर्यैः पितॄन् देवांश् च तर्पय ॥ (११।२)

एतद् दृष्ट्वा महीपाल सिकताक्षं च भारत । (१२।१)

सैन्धवारण्यम् आसाद्य कुल्यानां कुरु दर्शनम् । (१२।२)

पुष्करेषु महाराज सर्वेषु च जलं स्पृश ॥ (१२।३)

आर्चीकपर्वतश् चैव निवासो वै मनीषिणाम् । (१३।१)

सदाफलः सदास्रोतो मरुतां स्थानम् उत्तमम् । (१३।२)

चैत्याश् चैते बहुशतास् त्रिदशानां युधिष्ठिर ॥ (१३।३)

एतच्चन्द्रमसस् तीर्थम् ऋषयः पर्युपासते । (१४।१)

वैखानसाश् च ऋषयो वालखिल्यास् तथैव च ॥ (१४।२)

शृङ्गाणि त्रीणि पुण्याणि त्रीणि प्रस्रवणानि च । (१५।१)

सर्वाण्यनुपरिक्रम्य यथाकामम् उपस्पृश ॥ (१५।२)

शंतनुश् चात्र कौन्तेय शुनकश् च नराधिप । (१६।१)

नरनारायणौ चोभौ स्थानं प्राप्ताः सनातनम् ॥ (१६।२)

इह नित्यशया देवाः पितरश् च महर्षिभिः । (१७।१)

आर्चीकपर्वते तेपुस् तान् यजस्व युधिष्ठिर ॥ (१७।२)

इह ते वै चरून् प्राश्नन्नृषयश् च विशां पते । (१८।१)

यमुना चाक्षयस्रोताः कृष्णश् चेह तपोरतः ॥ (१८।२)

यमौ च भीमसेनश् च कृष्णा चामित्रकर्शन । (१९।१)

सर्वे चात्र गमिष्यामः सुकृशाः सुतपस्विनः ॥ (१९।२)

एतत् प्रस्रवणं पुण्यम् इन्द्रस्य मनुजाधिप । (२०।१)

यत्र धाता विधाता च वरुणश् चोर्ध्वम् आगताः ॥ (२०।२)

इह ते न्यवसन् राजन् क्षान्ताः परमधर्मिणः । (२१।१)

मैत्राणाम् ऋजुबुद्धीनाम् अयं गिरिवरः शुभः ॥ (२१।२)

एषा सा यमुना राजन् राजर्षिगणसेविता । (२२।१)

नानायज्ञचिता राजन् पुण्या पापभयापहा ॥ (२२।२)

अत्र राजा महेष्वासो मान्धातायजत स्वयम् । (२३।१)

सहदेवश् च कौन्तेय सोमको ददतां वरः ॥ (२३।२)