वैशम्पायन उवाच । (१।१)

युधिष्ठिरस् तम् आसाद्य तपसा दग्धकिल्बिषम् । (१।२)

अभ्यवादयत प्रीतः शिरसा नाम कीर्तयन् ॥ (१।३)

ततः कृष्णा च भीमश् च यमौ चापि यशस्विनौ । (२।१)

शिरोभिः प्राप्य राजर्षिं परिवार्योपतस्थिरे ॥ (२।२)

तथैव धौम्यो धर्मज्ञः पाण्डवानां पुरोहितः । (३।१)

यथान्यायम् उपाक्रान्तस् तम् ऋषिं संशितव्रतम् ॥ (३।२)

अन्वजानात् स धर्मज्ञो मुनिर् दिव्येन चक्षुषा । (४।१)

पाण्डोः पुत्रान् कुरुश्रेष्ठान् आस्यताम् इति चाब्रवीत् ॥ (४।२)

कुरूणाम् ऋषभं प्राज्ञं पूजयित्वा महातपाः । (५।१)

सह भ्रातृभिर् आसीनं पर्यपृच्छद् अनामयम् ॥ (५।२)

नानृते कुरुषे भावं कच्चिद् धर्मे च वर्तसे । (६।१)

मातापित्रोश् च ते वृत्तिः कच्चित् पार्थ न सीदति ॥ (६।२)

कच्चित् ते गुरवः सर्वे वृद्धा वैद्याश् च पूजिताः । (७।१)

कच्चिन् न कुरुषे भावं पार्थ पापेषु कर्मसु ॥ (७।२)

सुकृतं प्रतिकर्तुं च कच्चिद् धातुं च दुष्कृतम् । (८।१)

यथान्यायं कुरुश्रेष्ठ जानासि न च कत्थसे ॥ (८।२)

यथार्हं मानिताः कच्चित् त्वया नन्दन्ति साधवः । (९।१)

वनेष्वपि वसन् कच्चिद् धर्मम् एवानुवर्तसे ॥ (९।२)

कच्चिद् धौम्यस् त्वदाचारैर् न पार्थ परितप्यते । (१०।१)

दानधर्मतपःशौचैर् आर्जवेन तितिक्षया ॥ (१०।२)

पितृपैतामहं वृत्तं कच्चित् पार्थानुवर्तसे । (११।१)

कच्चिद् राजर्षियातेन पथा गच्छसि पाण्डव ॥ (११।२)

स्वे स्वे किल कुले जाते पुत्रे नप्तरि वा पुनः । (१२।१)

पितरः पितृलोकस्थाः शोचन्ति च हसन्ति च ॥ (१२।२)

किं न्वस्य दुष्कृते ऽस्माभिः सम्प्राप्तव्यं भविष्यति । (१३।१)

किं चास्य सुकृते ऽस्माभिः प्राप्तव्यम् इति शोभनम् ॥ (१३।२)

पिता माता तथैवाग्निर् गुरुर् आत्मा च पञ्चमः । (१४।१)

यस्यैते पूजिताः पार्थ तस्य लोकावुभौ जितौ ॥ (१४।२)

अब्भक्षा वायुभक्षाश् च प्लवमाना विहायसा । (१५।१)

जुषन्ते पर्वतश्रेष्ठम् ऋषयः पर्वसंधिषु ॥ (१५।२)

कामिनः सह कान्ताभिः परस्परम् अनुव्रताः । (१६।१)

दृश्यन्ते शैलशृङ्गस्थास् तथा किम्पुरुषा नृप ॥ (१६।२)

अरजांसि च वासांसि वसानाः कौशिकानि च । (१७।१)

दृश्यन्ते बहवः पार्थ गन्धर्वाप्सरसां गणाः ॥ (१७।२)

विद्याधरगणाश् चैव स्रग्विणः प्रियदर्शनाः । (१८।१)

महोरगगणाश् चैव सुपर्णाश् चोरगादयः ॥ (१८।२)

अस्य चोपरि शैलस्य श्रूयते पर्वसंधिषु । (१९।१)

भेरीपणवशङ्खानां मृदङ्गानां च निस्वनः ॥ (१९।२)

इहस्थैर् एव तत् सर्वं श्रोतव्यं भरतर्षभाः । (२०।१)

न कार्या वः कथंचित् स्यात् तत्राभिसरणे मतिः ॥ (२०।२)

न चाप्यतः परं शक्यं गन्तुं भरतसत्तमाः । (२१।१)

विहारो ह्यत्र देवानाम् अमानुषगतिस् तु सा ॥ (२१।२)

ईषच्चपलकर्माणं मनुष्यम् इह भारत । (२२।१)

द्विषन्ति सर्वभूतानि ताडयन्ति च राक्षसाः ॥ (२२।२)

अभ्यतिक्रम्य शिखरं शैलस्यास्य युधिष्ठिर । (२३।१)

गतिः परमसिद्धानां देवर्षीणां प्रकाशते ॥ (२३।२)

चापलाद् इह गच्छन्तं पार्थ यानम् अतः परम् । (२४।१)

अयःशूलादिभिर् घ्नन्ति राक्षसाः शत्रुसूदन ॥ (२४।२)

अप्सरोभिः परिवृतः समृद्ध्या नरवाहनः । (२५।१)

इह वैश्रवणस् तात पर्वसंधिषु दृश्यते ॥ (२५।२)

शिखरे तं समासीनम् अधिपं सर्वरक्षसाम् । (२६।१)

प्रेक्षन्ते सर्वभूतानि भानुमन्तम् इवोदितम् ॥ (२६।२)

देवदानवसिद्धानां तथा वैश्रवणस्य च । (२७।१)

गिरेः शिखरम् उद्यानम् इदं भरतसत्तम ॥ (२७।२)

उपासीनस्य धनदं तुम्बुरोः पर्वसंधिषु । (२८।१)

गीतसामस्वनस् तात श्रूयते गन्धमादने ॥ (२८।२)

एतद् एवंविधं चित्रम् इह तात युधिष्ठिर । (२९।१)

प्रेक्षन्ते सर्वभूतानि बहुशः पर्वसंधिषु ॥ (२९।२)

भुञ्जानाः सर्वभोज्यानि रसवन्ति फलानि च । (३०।१)

वसध्वं पाण्डवश्रेष्ठा यावद् अर्जुनदर्शनम् ॥ (३०।२)

न तात चपलैर् भाव्यम् इह प्राप्तैः कथंचन । (३१।१)

उषित्वेह यथाकामं यथाश्रद्धं विहृत्य च । (३१।२)

ततः शस्त्रभृतां श्रेष्ठ पृथिवीं पालयिष्यसि ॥ (३१।३)