संजय उवाच । (१।१)

तस्मिन् युद्धे महाराज सम्प्रवृत्ते सुदारुणे । (१।२)

उपविष्टेषु सर्वेषु पाण्डवेषु महात्मसु ॥ (१।३)

ततस्तालध्वजो रामस्तयोर् युद्ध उपस्थिते । (२।१)

श्रुत्वा तच्छिष्ययो राजन्न् आजगाम हलायुधः ॥ (२।२)

तं दृष्ट्वा परमप्रीताः पूजयित्वा नराधिपाः । (३।१)

शिष्ययोः कौशलं युद्धे पश्य रामेति चाब्रुवन् ॥ (३।२)

अब्रवीच्च तदा रामो दृष्ट्वा कृष्णं च पाण्डवम् । (४।१)

दुर्योधनं च कौरव्यं गदापाणिम् अवस्थितम् ॥ (४।२)

चत्वारिंशद् अहान्यद्य द्वे च मे निःसृतस्य वै । (५।१)

पुष्येण सम्प्रयातो ऽस्मि श्रवणे पुनरागतः । (५।२)

शिष्ययोर् वै गदायुद्धं द्रष्टुकामो ऽस्मि माधव ॥ (५।३)

ततो युधिष्ठिरो राजा परिष्वज्य हलायुधम् । (६।१)

स्वागतं कुशलं चास्मै पर्यपृच्छद् यथातथम् ॥ (६।२)

कृष्णौ चापि महेष्वासावभिवाद्य हलायुधम् । (७।१)

सस्वजाते परिप्रीतौ प्रियमाणौ यशस्विनौ ॥ (७।२)

माद्रीपुत्रौ तथा शूरौ द्रौपद्याः पञ्च चात्मजाः । (८।१)

अभिवाद्य स्थिता राजन् रौहिणेयं महाबलम् ॥ (८।२)

भीमसेनो ऽथ बलवान् पुत्रस्तव जनाधिप । (९।१)

तथैव चोद्यतगदौ पूजयामासतुर् बलम् ॥ (९।२)

स्वागतेन च ते तत्र प्रतिपूज्य पुनः पुनः । (१०।१)

पश्य युद्धं महाबाहो इति ते रामम् अब्रुवन् । (१०।२)

एवम् ऊचुर् महात्मानं रौहिणेयं नराधिपाः ॥ (१०।३)

परिष्वज्य तदा रामः पाण्डवान् सृञ्जयान् अपि । (११।१)

अपृच्छत् कुशलं सर्वान् पाण्डवांश्चामितौजसः । (११।२)

तथैव ते समासाद्य पप्रच्छुस्तम् अनामयम् ॥ (११।३)

प्रत्यभ्यर्च्य हली सर्वान् क्षत्रियांश्च महामनाः । (१२।१)

कृत्वा कुशलसंयुक्तां संविदं च यथावयः ॥ (१२।२)

जनार्दनं सात्यकिं च प्रेम्णा स परिषस्वजे । (१३।१)

मूर्ध्नि चैतावुपाघ्राय कुशलं पर्यपृच्छत ॥ (१३।२)

तौ चैनं विधिवद् राजन् पूजयामासतुर् गुरुम् । (१४।१)

ब्रह्माणम् इव देवेशम् इन्द्रोपेन्द्रौ मुदा युतौ ॥ (१४।२)

ततो ऽब्रवीद् धर्मसुतो रौहिणेयम् अरिंदमम् । (१५।१)

इदं भ्रात्रोर् महायुद्धं पश्य रामेति भारत ॥ (१५।२)

तेषां मध्ये महाबाहुः श्रीमान् केशवपूर्वजः । (१६।१)

न्यविशत् परमप्रीतः पूज्यमानो महारथैः ॥ (१६।२)

स बभौ राजमध्यस्थो नीलवासाः सितप्रभः । (१७।१)

दिवीव नक्षत्रगणैः परिकीर्णो निशाकरः ॥ (१७।२)

ततस्तयोः संनिपातस्तुमुलो रोमहर्षणः । (१८।१)

आसीद् अन्तकरो राजन् वैरस्य तव पुत्रयोः ॥ (१८।२)