MBh, 13, 101
Select a line for its word-by-word analysis.
कथम् एतत् समुत्पन्नं फलं चात्र ब्रवीहि मे ॥ (१।३)
katham etat samutpannaṃ phalaṃ cātra bravīhi me ||
बहून् स्ववंशप्रभवान् समतीतः स्वकैर् गुणैः ॥ (४।२)
bahūn svavaṃśaprabhavān samatītaḥ svakair guṇaiḥ ||
कुशलप्रश्नम् अन्योन्यं तौ च तत्र प्रचक्रतुः ॥ (५।२)
kuśalapraśnam anyonyaṃ tau ca tatra pracakratuḥ ||
ब्रह्मर्षिदेवदैत्यानां पुराणानां महात्मनाम् ॥ (७।२)
brahmarṣidevadaityānāṃ purāṇānāṃ mahātmanām ||
सुवर्णस्त्वब्रवीद् वाक्यं मनुं स्वायंभुवं प्रभुम् । (८।१)
suvarṇastvabravīd vākyaṃ manuṃ svāyaṃbhuvaṃ prabhum |
हितार्थं सर्वभूतानां प्रश्नं मे वक्तुम् अर्हसि ॥ (८।२)
hitārthaṃ sarvabhūtānāṃ praśnaṃ me vaktum arhasi ||
किम् एतत् कथम् उत्पन्नं फलयोगं च शंस मे ॥ (९।२)
kim etat katham utpannaṃ phalayogaṃ ca śaṃsa me ||
शुक्रस्य च बलेश्चैव संवादं वै समागमे ॥ (१०।३)
śukrasya ca baleścaiva saṃvādaṃ vai samāgame ||
तम् अर्घ्यादिभिर् अभ्यर्च्य भार्गवं सो ऽसुराधिपः । (१२।१)
tam arghyādibhir abhyarcya bhārgavaṃ so 'surādhipaḥ |
निषसादासने पश्चाद् विधिवद् भूरिदक्षिणः ॥ (१२।२)
niṣasādāsane paścād vidhivad bhūridakṣiṇaḥ ||
कथेयम् अभवत् तत्र या त्वया परिकीर्तिता । (१३।१)
katheyam abhavat tatra yā tvayā parikīrtitā |
ततः पप्रच्छ दैत्येन्द्रः कवीन्द्रं प्रश्नम् उत्तमम् । (१४।१)
tataḥ papraccha daityendraḥ kavīndraṃ praśnam uttamam |
प्रदानस्य द्विजश्रेष्ठ तद् भवान् वक्तुम् अर्हति ॥ (१४।३)
pradānasya dvijaśreṣṭha tad bhavān vaktum arhati ||
तपः पूर्वं समुत्पन्नं धर्मस्तस्माद् अनन्तरम् । (१५।२)
tapaḥ pūrvaṃ samutpannaṃ dharmastasmād anantaram |
अमृतं च विषं चैव याश्चान्यास्तुल्यजातयः ॥ (१६।२)
amṛtaṃ ca viṣaṃ caiva yāścānyāstulyajātayaḥ ||
अमृतं मनसः प्रीतिं सद्यः पुष्टिं ददाति च । (१७।१)
amṛtaṃ manasaḥ prītiṃ sadyaḥ puṣṭiṃ dadāti ca |
मनो ग्लपयते तीव्रं विषं गन्धेन सर्वशः ॥ (१७।२)
mano glapayate tīvraṃ viṣaṃ gandhena sarvaśaḥ ||
अमृतं मङ्गलं विद्धि महद् विषम् अमङ्गलम् । (१८।१)
amṛtaṃ maṅgalaṃ viddhi mahad viṣam amaṅgalam |
ओषध्यो ह्यमृतं सर्वं विषं तेजो ऽग्निसंभवम् ॥ (१८।२)
oṣadhyo hyamṛtaṃ sarvaṃ viṣaṃ tejo 'gnisaṃbhavam ||
मनो ह्लादयते यस्माच्छ्रियं चापि दधाति ह । (१९।१)
mano hlādayate yasmācchriyaṃ cāpi dadhāti ha |
तस्मात् सुमनसः प्रोक्ता नरैः सुकृतकर्मभिः ॥ (१९।२)
tasmāt sumanasaḥ proktā naraiḥ sukṛtakarmabhiḥ ||
तस्मात् सुमनसः प्रोक्ता यस्मात् तुष्यन्ति देवताः ॥ (२०।२)
tasmāt sumanasaḥ proktā yasmāt tuṣyanti devatāḥ ||
यं यम् उद्दिश्य दीयेरन् देवं सुमनसः प्रभो । (२१।१)
yaṃ yam uddiśya dīyeran devaṃ sumanasaḥ prabho |
मङ्गलार्थं स तेनास्य प्रीतो भवति दैत्यप ॥ (२१।२)
maṅgalārthaṃ sa tenāsya prīto bhavati daityapa ||
ज्ञेयास्तूग्राश्च सौम्याश्च तेजस्विन्यश्च ताः पृथक् । (२२।१)
jñeyāstūgrāśca saumyāśca tejasvinyaśca tāḥ pṛthak |
यज्ञियानां च वृक्षाणाम् अयज्ञियान्निबोध मे । (२३।१)
yajñiyānāṃ ca vṛkṣāṇām ayajñiyānnibodha me |
राक्षसानां सुराणां च यक्षाणां च तथा प्रियाः । (२४।१)
rākṣasānāṃ surāṇāṃ ca yakṣāṇāṃ ca tathā priyāḥ |
पितॄणां मानुषाणां च कान्ता यास्त्वनुपूर्वशः ॥ (२४।२)
pitṝṇāṃ mānuṣāṇāṃ ca kāntā yāstvanupūrvaśaḥ ||
वन्या ग्राम्याश्चेह तथा कृष्टोप्ताः पर्वताश्रयाः । (२५।१)
vanyā grāmyāśceha tathā kṛṣṭoptāḥ parvatāśrayāḥ |
द्विविधो हि स्मृतो गन्ध इष्टो ऽनिष्टश्च पुष्पजः । (२६।१)
dvividho hi smṛto gandha iṣṭo 'niṣṭaśca puṣpajaḥ |
इष्टगन्धानि देवानां पुष्पाणीति विभावयेत् ॥ (२६।२)
iṣṭagandhāni devānāṃ puṣpāṇīti vibhāvayet ||
अकण्टकानां वृक्षाणां श्वेतप्रायाश्च वर्णतः । (२७।१)
akaṇṭakānāṃ vṛkṣāṇāṃ śvetaprāyāśca varṇataḥ |
तेषां पुष्पाणि देवानाम् इष्टानि सततं प्रभो ॥ (२७।२)
teṣāṃ puṣpāṇi devānām iṣṭāni satataṃ prabho ||
गन्धर्वनागयक्षेभ्यस्तानि दद्याद् विचक्षणः ॥ (२८।२)
gandharvanāgayakṣebhyastāni dadyād vicakṣaṇaḥ ||
ओषध्यो रक्तपुष्पाश्च कटुकाः कण्टकान्विताः । (२९।१)
oṣadhyo raktapuṣpāśca kaṭukāḥ kaṇṭakānvitāḥ |
शत्रूणाम् अभिचारार्थम् अथर्वसु निदर्शिताः ॥ (२९।२)
śatrūṇām abhicārārtham atharvasu nidarśitāḥ ||
तीक्ष्णवीर्यास्तु भूतानां दुरालम्भाः सकण्टकाः । (३०।१)
tīkṣṇavīryāstu bhūtānāṃ durālambhāḥ sakaṇṭakāḥ |
रक्तभूयिष्ठवर्णाश्च कृष्णाश्चैवोपहारयेत् ॥ (३०।२)
raktabhūyiṣṭhavarṇāśca kṛṣṇāścaivopahārayet ||
संनयेत् पुष्टियुक्तेषु विवाहेषु रहःसु च ॥ (३२।२)
saṃnayet puṣṭiyukteṣu vivāheṣu rahaḥsu ca ||
प्रोक्षिताभ्युक्षिताः सौम्या यथायोगं यथास्मृति ॥ (३३।२)
prokṣitābhyukṣitāḥ saumyā yathāyogaṃ yathāsmṛti ||
गन्धेन देवास्तुष्यन्ति दर्शनाद् यक्षराक्षसाः । (३४।१)
gandhena devāstuṣyanti darśanād yakṣarākṣasāḥ |
नागाः समुपभोगेन त्रिभिर् एतैस्तु मानुषाः ॥ (३४।२)
nāgāḥ samupabhogena tribhir etaistu mānuṣāḥ ||
सद्यः प्रीणाति देवान् वै ते प्रीता भावयन्त्युत । (३५।१)
sadyaḥ prīṇāti devān vai te prītā bhāvayantyuta |
संकल्पसिद्धा मर्त्यानाम् ईप्सितैश्च मनोरथैः ॥ (३५।२)
saṃkalpasiddhā martyānām īpsitaiśca manorathaiḥ ||
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि धूपदानविधौ फलम् । (३७।१)
ata ūrdhvaṃ pravakṣyāmi dhūpadānavidhau phalam |
धूपांश्च विविधान् साधून् असाधूंश्च निबोध मे ॥ (३७।२)
dhūpāṃśca vividhān sādhūn asādhūṃśca nibodha me ||
निर्यासः सरलश्चैव कृत्रिमश्चैव ते त्रयः । (३८।१)
niryāsaḥ saralaścaiva kṛtrimaścaiva te trayaḥ |
इष्टानिष्टो भवेद् गन्धस्तन्मे विस्तरतः शृणु ॥ (३८।२)
iṣṭāniṣṭo bhaved gandhastanme vistarataḥ śṛṇu ||
निर्यासाः सल्लकीवर्ज्या देवानां दयितास्तु ते । (३९।१)
niryāsāḥ sallakīvarjyā devānāṃ dayitāstu te |
गुग्गुलुः प्रवरस्तेषां सर्वेषाम् इति निश्चयः ॥ (३९।२)
gugguluḥ pravarasteṣāṃ sarveṣām iti niścayaḥ ||
अगुरुः सारिणां श्रेष्ठो यक्षराक्षसभोगिनाम् । (४०।१)
aguruḥ sāriṇāṃ śreṣṭho yakṣarākṣasabhoginām |
दैत्यानां सल्लकीजश्च काङ्क्षितो यश्च तद्विधः ॥ (४०।२)
daityānāṃ sallakījaśca kāṅkṣito yaśca tadvidhaḥ ||
अथ सर्जरसादीनां गन्धैः पार्थिवदारवैः । (४१।१)
atha sarjarasādīnāṃ gandhaiḥ pārthivadāravaiḥ |
ये ऽन्ये वैहारिकास्ते तु मानुषाणाम् इति स्मृताः ॥ (४२।२)
ye 'nye vaihārikāste tu mānuṣāṇām iti smṛtāḥ ||
धूपेष्वपि परिज्ञेयास्त एव प्रीतिवर्धनाः ॥ (४३।२)
dhūpeṣvapi parijñeyāsta eva prītivardhanāḥ ||
ज्योतिस्तेजः प्रकाशश्चाप्यूर्ध्वगं चापि वर्ण्यते । (४५।१)
jyotistejaḥ prakāśaścāpyūrdhvagaṃ cāpi varṇyate |
प्रदानं तेजसां तस्मात् तेजो वर्धयते नृणाम् ॥ (४५।२)
pradānaṃ tejasāṃ tasmāt tejo vardhayate nṛṇām ||
उत्तरायणम् एतस्माज्ज्योतिर्दानं प्रशस्यते ॥ (४६।२)
uttarāyaṇam etasmājjyotirdānaṃ praśasyate ||
यस्माद् ऊर्ध्वगम् एतत् तु तमसश्चैव भेषजम् । (४७।१)
yasmād ūrdhvagam etat tu tamasaścaiva bheṣajam |
तस्माद् ऊर्ध्वगतेर् दाता भवेद् इति विनिश्चयः ॥ (४७।२)
tasmād ūrdhvagater dātā bhaved iti viniścayaḥ ||
देवास्तेजस्विनो यस्मात् प्रभावन्तः प्रकाशकाः । (४८।१)
devāstejasvino yasmāt prabhāvantaḥ prakāśakāḥ |
तामसा राक्षसाश्चेति तस्माद् दीपः प्रदीयते ॥ (४८।२)
tāmasā rākṣasāśceti tasmād dīpaḥ pradīyate ||
आलोकदानाच्चक्षुष्मान् प्रभायुक्तो भवेन्नरः । (४९।१)
ālokadānāccakṣuṣmān prabhāyukto bhavennaraḥ |
तान् दत्त्वा नोपहिंसेत न हरेन्नोपनाशयेत् ॥ (४९।२)
tān dattvā nopahiṃseta na harennopanāśayet ||
दीपहर्ता भवेद् अन्धस्तमोगतिर् असुप्रभः । (५०।१)
dīpahartā bhaved andhastamogatir asuprabhaḥ |
हविषा प्रथमः कल्पो द्वितीयस्त्वौषधीरसैः । (५१।१)
haviṣā prathamaḥ kalpo dvitīyastvauṣadhīrasaiḥ |
वसामेदोऽस्थिनिर्यासैर् न कार्यः पुष्टिम् इच्छता ॥ (५१।२)
vasāmedo'sthiniryāsair na kāryaḥ puṣṭim icchatā ||
दीपदाता भवेन्नित्यं य इच्छेद् भूतिम् आत्मनः ॥ (५२।२)
dīpadātā bhavennityaṃ ya icched bhūtim ātmanaḥ ||
कुलोद्द्योतो विशुद्धात्मा प्रकाशत्वं च गच्छति । (५३।१)
kuloddyoto viśuddhātmā prakāśatvaṃ ca gacchati |
ज्योतिषां चैव सालोक्यं दीपदाता नरः सदा ॥ (५३।२)
jyotiṣāṃ caiva sālokyaṃ dīpadātā naraḥ sadā ||
बलिकर्मसु वक्ष्यामि गुणान् कर्मफलोदयान् । (५४।१)
balikarmasu vakṣyāmi guṇān karmaphalodayān |
राक्षसान् एव तान् विद्धि निर्वषट्कारमङ्गलान् ॥ (५५।२)
rākṣasān eva tān viddhi nirvaṣaṭkāramaṅgalān ||
तस्माद् अग्रं प्रयच्छेत देवेभ्यः प्रतिपूजितम् । (५६।१)
tasmād agraṃ prayaccheta devebhyaḥ pratipūjitam |
शिरसा प्रणतश्चापि हरेद् बलिम् अतन्द्रितः ॥ (५६।२)
śirasā praṇataścāpi hared balim atandritaḥ ||
गृह्या हि देवता नित्यम् आशंसन्ति गृहात् सदा । (५७।१)
gṛhyā hi devatā nityam āśaṃsanti gṛhāt sadā |
बाह्याश्चागन्तवो ये ऽन्ये यक्षराक्षसपन्नगाः ॥ (५७।२)
bāhyāścāgantavo ye 'nye yakṣarākṣasapannagāḥ ||
ते प्रीताः प्रीणयन्त्येतान् आयुषा यशसा धनैः ॥ (५८।२)
te prītāḥ prīṇayantyetān āyuṣā yaśasā dhanaiḥ ||
दधिद्रप्सयुताः पुण्याः सुगन्धाः प्रियदर्शनाः ॥ (५९।२)
dadhidrapsayutāḥ puṇyāḥ sugandhāḥ priyadarśanāḥ ||
कार्या रुधिरमांसाढ्या बलयो यक्षरक्षसाम् । (६०।१)
kāryā rudhiramāṃsāḍhyā balayo yakṣarakṣasām |
नागानां दयिता नित्यं पद्मोत्पलविमिश्रिताः । (६१।१)
nāgānāṃ dayitā nityaṃ padmotpalavimiśritāḥ |
तिलान् गुडसुसम्पन्नान् भूतानाम् उपहारयेत् ॥ (६१।२)
tilān guḍasusampannān bhūtānām upahārayet ||
तस्माद् अग्रं प्रयच्छेत देवेभ्यः प्रतिपूजितम् ॥ (६२।२)
tasmād agraṃ prayaccheta devebhyaḥ pratipūjitam ||
ताः पूज्या भूतिकामेन प्रसृताग्रप्रदायिना ॥ (६३।२)
tāḥ pūjyā bhūtikāmena prasṛtāgrapradāyinā ||
इत्येतद् असुरेन्द्राय काव्यः प्रोवाच भार्गवः । (६४।१)
ityetad asurendrāya kāvyaḥ provāca bhārgavaḥ |
नारदो ऽपि मयि प्राह गुणान् एतान्महाद्युते । (६५।१)
nārado 'pi mayi prāha guṇān etānmahādyute |
त्वम् अप्येतद् विदित्वेह सर्वम् आचर पुत्रक ॥ (६५।२)
tvam apyetad viditveha sarvam ācara putraka ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.