अर्जुन उवाच । (१।१)

संन्यासं कर्मणां कृष्ण पुनर्योगं च शंससि । (१।२)

यच्छ्रेय एतयोरेकं तन्मे ब्रूहि सुनिश्चितम् ॥ (१।३)

श्रीभगवानुवाच । (२।१)

संन्यासः कर्मयोगश्च निःश्रेयसकरावुभौ । (२।२)

तयोस्तु कर्मसंन्यासात्कर्मयोगो विशिष्यते ॥ (२।३)

ज्ञेयः स नित्यसंन्यासी यो न द्वेष्टि न काङ्क्षति । (३।१)

निर्द्वंद्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥ (३।२)

सांख्ययोगौ पृथग्बालाः प्रवदन्ति न पण्डिताः । (४।१)

एकमप्यास्थितः सम्यगुभयोर्विन्दते फलम् ॥ (४।२)

यत्सांख्यैः प्राप्यते स्थानं तद्योगैरपि गम्यते । (५।१)

एकं सांख्यं च योगं च यः पश्यति स पश्यति ॥ (५।२)

संन्यासस्तु महाबाहो दुःखमाप्तुमयोगतः । (६।१)

योगयुक्तो मुनिर्ब्रह्म नचिरेणाधिगच्छति ॥ (६।२)

योगयुक्तो विशुद्धात्मा विजितात्मा जितेन्द्रियः । (७।१)

सर्वभूतात्मभूतात्मा कुर्वन्नपि न लिप्यते ॥ (७।२)

नैव किंचित्करोमीति युक्तो मन्येत तत्त्ववित् । (८।१)

पश्यञ्शृण्वन्स्पृशञ्जिघ्रन्नश्नन्गच्छन्स्वपञ्श्वसन् ॥ (८।२)

प्रलपन्विसृजन्गृह्णन्नुन्मिषन्निमिषन्नपि । (९।१)

इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेषु वर्तन्त इति धारयन् ॥ (९।२)

ब्रह्मण्याधाय कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा करोति यः । (१०।१)

लिप्यते न स पापेन पद्मपत्रमिवाम्भसा ॥ (१०।२)

कायेन मनसा बुद्ध्या केवलैरिन्द्रियैरपि । (११।१)

योगिनः कर्म कुर्वन्ति सङ्गं त्यक्त्वात्मशुद्धये ॥ (११।२)

युक्तः कर्मफलं त्यक्त्वा शान्तिमाप्नोति नैष्ठिकीम् । (१२।१)

अयुक्तः कामकारेण फले सक्तो निबध्यते ॥ (१२।२)

सर्वकर्माणि मनसा संन्यस्यास्ते सुखं वशी । (१३।१)

नवद्वारे पुरे देही नैव कुर्वन्न कारयन् ॥ (१३।२)

न कर्तृत्वं न कर्माणि लोकस्य सृजति प्रभुः । (१४।१)

न कर्मफलसंयोगं स्वभावस्तु प्रवर्तते ॥ (१४।२)

नादत्ते कस्यचित्पापं न चैव सुकृतं विभुः । (१५।१)

अज्ञानेनावृतं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तवः ॥ (१५।२)

ज्ञानेन तु तदज्ञानं येषां नाशितमात्मनः । (१६।१)

तेषामादित्यवज्ज्ञानं प्रकाशयति तत्परम् ॥ (१६।२)

तद्बुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः । (१७।१)

गच्छन्त्यपुनरावृत्तिं ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः ॥ (१७।२)

विद्याविनयसम्पन्ने ब्राह्मणे गवि हस्तिनि । (१८।१)

शुनि चैव श्वपाके च पण्डिताः समदर्शिनः ॥ (१८।२)

इहैव तैर्जितः सर्गो येषां साम्ये स्थितं मनः । (१९।१)

निर्दोषं हि समं ब्रह्म तस्माद्ब्रह्मणि ते स्थिताः ॥ (१९।२)

न प्रहृष्येत्प्रियं प्राप्य नोद्विजेत्प्राप्य चाप्रियम् । (२०।१)

स्थिरबुद्धिरसंमूढो ब्रह्मविद्ब्रह्मणि स्थितः ॥ (२०।२)

बाह्यस्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत्सुखम् । (२१।१)

स ब्रह्मयोगयुक्तात्मा सुखमक्षयमश्नुते ॥ (२१।२)

ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते । (२२।१)

आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥ (२२।२)

शक्नोतीहैव यः सोढुं प्राक्शरीरविमोक्षणात् । (२३।१)

कामक्रोधोद्भवं वेगं स युक्तः स सुखी नरः ॥ (२३।२)

यो ऽन्तःसुखो ऽन्तरारामस्तथान्तर्ज्योतिरेव यः । (२४।१)

स योगी ब्रह्मनिर्वाणं ब्रह्मभूतो ऽधिगच्छति ॥ (२४।२)

लभन्ते ब्रह्मनिर्वाणमृषयः क्षीणकल्मषाः । (२५।१)

छिन्नद्वैधा यतात्मानः सर्वभूतहिते रताः ॥ (२५।२)

कामक्रोधवियुक्तानां यतीनां यतचेतसाम् । (२६।१)

अभितो ब्रह्मनिर्वाणं वर्तते विदितात्मनाम् ॥ (२६।२)

स्पर्शान्कृत्वा बहिर्बाह्यांश्चक्षुश्चैवान्तरे भ्रुवोः । (२७।१)

प्राणापानौ समौ कृत्वा नासाभ्यन्तरचारिणौ ॥ (२७।२)

यतेन्द्रियमनोबुद्धिर्मुनिर्मोक्षपरायणः । (२८।१)

विगतेच्छाभयक्रोधो यः सदा मुक्त एव सः ॥ (२८।२)

भोक्तारं यज्ञतपसां सर्वलोकमहेश्वरम् । (२९।१)

सुहृदं सर्वभूतानां ज्ञात्वा मां शान्तिमृच्छति ॥ (२९।२)