भीष्म उवाच । (१।१)

ततो ऽहं भरतश्रेष्ठ मातरं वीरमातरम् । (१।२)

अभिगम्योपसंगृह्य दाशेयीम् इदम् अब्रुवम् ॥ (१।३)

इमाः काशिपतेः कन्या मया निर्जित्य पार्थिवान् । (२।१)

विचित्रवीर्यस्य कृते वीर्यशुल्का उपार्जिताः ॥ (२।२)

ततो मूर्धन्युपाघ्राय पर्यश्रुनयना नृप । (३।१)

आह सत्यवती हृष्टा दिष्ट्या पुत्र जितं त्वया ॥ (३।२)

सत्यवत्यास्त्वनुमते विवाहे समुपस्थिते । (४।१)

उवाच वाक्यं सव्रीडा ज्येष्ठा काशिपतेः सुता ॥ (४।२)

भीष्म त्वम् असि धर्मज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः । (५।१)

श्रुत्वा च धर्म्यं वचनं मह्यं कर्तुम् इहार्हसि ॥ (५।२)

मया शाल्वपतिः पूर्वं मनसाभिवृतो वरः । (६।१)

तेन चास्मि वृता पूर्वं रहस्यविदिते पितुः ॥ (६।२)

कथं माम् अन्यकामां त्वं राजञ् शास्त्रम् अधीत्य वै । (७।१)

वासयेथा गृहे भीष्म कौरवः सन् विशेषतः ॥ (७।२)

एतद् बुद्ध्या विनिश्चित्य मनसा भरतर्षभ । (८।१)

यत् क्षमं ते महाबाहो तद् इहारब्धुम् अर्हसि ॥ (८।२)

स मां प्रतीक्षते व्यक्तं शाल्वराजो विशां पते । (९।१)

कृपां कुरु महाबाहो मयि धर्मभृतां वर । (९।२)

त्वं हि सत्यव्रतो वीर पृथिव्याम् इति नः श्रुतम् ॥ (९।३)