MBh, 14, 46
Select a line for its word-by-word analysis.
स्वधर्मनिरतो विद्वान् सर्वेन्द्रिययतो मुनिः । (२।१)
svadharmanirato vidvān sarvendriyayato muniḥ |
गुरोः प्रियहिते युक्तः सत्यधर्मपरः शुचिः ॥ (२।२)
guroḥ priyahite yuktaḥ satyadharmaparaḥ śuciḥ ||
हविष्यभैक्ष्यभुक् चापि स्थानासनविहारवान् ॥ (३।२)
haviṣyabhaikṣyabhuk cāpi sthānāsanavihāravān ||
द्विकालम् अग्निं जुह्वानः शुचिर् भूत्वा समाहितः । (४।१)
dvikālam agniṃ juhvānaḥ śucir bhūtvā samāhitaḥ |
क्षौमं कार्पासिकं वापि मृगाजिनम् अथापि वा । (५।१)
kṣaumaṃ kārpāsikaṃ vāpi mṛgājinam athāpi vā |
सर्वं काषायरक्तं स्याद् वासो वापि द्विजस्य ह ॥ (५।२)
sarvaṃ kāṣāyaraktaṃ syād vāso vāpi dvijasya ha ||
भावेन नियतः कुर्वन् ब्रह्मचारी प्रशस्यते ॥ (७।२)
bhāvena niyataḥ kurvan brahmacārī praśasyate ||
एवं युक्तो जयेत् स्वर्गम् ऊर्ध्वरेताः समाहितः । (८।१)
evaṃ yukto jayet svargam ūrdhvaretāḥ samāhitaḥ |
संस्कृतः सर्वसंस्कारैस्तथैव ब्रह्मचर्यवान् । (९।१)
saṃskṛtaḥ sarvasaṃskāraistathaiva brahmacaryavān |
ग्रामान्निष्क्रम्य चारण्यं मुनिः प्रव्रजितो वसेत् ॥ (९।२)
grāmānniṣkramya cāraṇyaṃ muniḥ pravrajito vaset ||
चर्मवल्कलसंवीतः स्वयं प्रातर् उपस्पृशेत् । (१०।१)
carmavalkalasaṃvītaḥ svayaṃ prātar upaspṛśet |
अरण्यगोचरो नित्यं न ग्रामं प्रविशेत् पुनः ॥ (१०।२)
araṇyagocaro nityaṃ na grāmaṃ praviśet punaḥ ||
अर्चयन्न् अतिथीन् काले दद्याच्चापि प्रतिश्रयम् । (११।१)
arcayann atithīn kāle dadyāccāpi pratiśrayam |
फलपत्रावरैर् मूलैः श्यामाकेन च वर्तयन् ॥ (११।२)
phalapatrāvarair mūlaiḥ śyāmākena ca vartayan ||
प्रवृत्तम् उदकं वायुं सर्वं वानेयम् आ तृणात् । (१२।१)
pravṛttam udakaṃ vāyuṃ sarvaṃ vāneyam ā tṛṇāt |
प्राश्नीयाद् आनुपूर्व्येण यथादीक्षम् अतन्द्रितः ॥ (१२।२)
prāśnīyād ānupūrvyeṇa yathādīkṣam atandritaḥ ||
आ मूलफलभिक्षाभिर् अर्चेद् अतिथिम् आगतम् । (१३।१)
ā mūlaphalabhikṣābhir arced atithim āgatam |
यद्भक्षः स्यात् ततो दद्याद् भिक्षां नित्यम् अतन्द्रितः ॥ (१३।२)
yadbhakṣaḥ syāt tato dadyād bhikṣāṃ nityam atandritaḥ ||
दान्तो मैत्रः क्षमायुक्तः केशश्मश्रु च धारयन् । (१५।१)
dānto maitraḥ kṣamāyuktaḥ keśaśmaśru ca dhārayan |
जुह्वन् स्वाध्यायशीलश्च सत्यधर्मपरायणः ॥ (१५।२)
juhvan svādhyāyaśīlaśca satyadharmaparāyaṇaḥ ||
एवं युक्तो जयेत् स्वर्गं वानप्रस्थो जितेन्द्रियः ॥ (१६।२)
evaṃ yukto jayet svargaṃ vānaprastho jitendriyaḥ ||
गृहस्थो ब्रह्मचारी च वानप्रस्थो ऽथवा पुनः । (१७।१)
gṛhastho brahmacārī ca vānaprastho 'thavā punaḥ |
य इच्छेन्मोक्षम् आस्थातुम् उत्तमां वृत्तिम् आश्रयेत् ॥ (१७।२)
ya icchenmokṣam āsthātum uttamāṃ vṛttim āśrayet ||
अभयं सर्वभूतेभ्यो दत्त्वा नैष्कर्म्यम् आचरेत् । (१८।१)
abhayaṃ sarvabhūtebhyo dattvā naiṣkarmyam ācaret |
सर्वभूतहितो मैत्रः सर्वेन्द्रिययतो मुनिः ॥ (१८।२)
sarvabhūtahito maitraḥ sarvendriyayato muniḥ ||
जोषयेत सदा भोज्यं ग्रासम् आगतम् अस्पृहः ॥ (१९।२)
joṣayeta sadā bhojyaṃ grāsam āgatam aspṛhaḥ ||
यात्रामात्रं च भुञ्जीत केवलं प्राणयात्रिकम् । (२०।१)
yātrāmātraṃ ca bhuñjīta kevalaṃ prāṇayātrikam |
धर्मलब्धं तथाश्नीयान्न कामम् अनुवर्तयेत् ॥ (२०।२)
dharmalabdhaṃ tathāśnīyānna kāmam anuvartayet ||
ग्रासाद् आच्छादनाच्चान्यन्न गृह्णीयात् कथंचन । (२१।१)
grāsād ācchādanāccānyanna gṛhṇīyāt kathaṃcana |
यावद् आहारयेत् तावत् प्रतिगृह्णीत नान्यथा ॥ (२१।२)
yāvad āhārayet tāvat pratigṛhṇīta nānyathā ||
परेभ्यो न प्रतिग्राह्यं न च देयं कदाचन । (२२।१)
parebhyo na pratigrāhyaṃ na ca deyaṃ kadācana |
दैन्यभावाच्च भूतानां संविभज्य सदा बुधः ॥ (२२।२)
dainyabhāvācca bhūtānāṃ saṃvibhajya sadā budhaḥ ||
न किंचिद् विषयं भुक्त्वा स्पृहयेत् तस्य वै पुनः ॥ (२३।२)
na kiṃcid viṣayaṃ bhuktvā spṛhayet tasya vai punaḥ ||
असंवृतानि गृह्णीयात् प्रवृत्तानीह कार्यवान् ॥ (२४।२)
asaṃvṛtāni gṛhṇīyāt pravṛttānīha kāryavān ||
न शिल्पजीविकां जीवेद् द्विरन्नं नोत कामयेत् । (२५।१)
na śilpajīvikāṃ jīved dvirannaṃ nota kāmayet |
न द्वेष्टा नोपदेष्टा च भवेत निरुपस्कृतः । (२५।२)
na dveṣṭā nopadeṣṭā ca bhaveta nirupaskṛtaḥ |
श्रद्धापूतानि भुञ्जीत निमित्तानि विवर्जयेत् ॥ (२५।३)
śraddhāpūtāni bhuñjīta nimittāni vivarjayet ||
मुधावृत्तिर् असक्तश्च सर्वभूतैर् असंविदम् । (२६।१)
mudhāvṛttir asaktaśca sarvabhūtair asaṃvidam |
कृत्वा वह्निं चरेद् भैक्ष्यं विधूमे भुक्तवज्जने ॥ (२६।२)
kṛtvā vahniṃ cared bhaikṣyaṃ vidhūme bhuktavajjane ||
वृत्ते शरावसंपाते भैक्ष्यं लिप्सेत मोक्षवित् । (२७।१)
vṛtte śarāvasaṃpāte bhaikṣyaṃ lipseta mokṣavit |
लाभे न च प्रहृष्येत नालाभे विमना भवेत् ॥ (२७।२)
lābhe na ca prahṛṣyeta nālābhe vimanā bhavet ||
मात्राशी कालम् आकाङ्क्षंश्चरेद् भैक्ष्यं समाहितः । (२८।१)
mātrāśī kālam ākāṅkṣaṃścared bhaikṣyaṃ samāhitaḥ |
लाभं साधारणं नेच्छेन्न भुञ्जीताभिपूजितः । (२८।२)
lābhaṃ sādhāraṇaṃ necchenna bhuñjītābhipūjitaḥ |
नास्वादयीत भुञ्जानो रसांश्च मधुरांस्तथा । (२९।२)
nāsvādayīta bhuñjāno rasāṃśca madhurāṃstathā |
यात्रामात्रं च भुञ्जीत केवलं प्राणयात्रिकम् ॥ (२९।३)
yātrāmātraṃ ca bhuñjīta kevalaṃ prāṇayātrikam ||
असंरोधेन भूतानां वृत्तिं लिप्सेत मोक्षवित् । (३०।१)
asaṃrodhena bhūtānāṃ vṛttiṃ lipseta mokṣavit |
न चान्यम् अनुभिक्षेत भिक्षमाणः कथंचन ॥ (३०।२)
na cānyam anubhikṣeta bhikṣamāṇaḥ kathaṃcana ||
न संनिकाशयेद् धर्मं विविक्ते विरजाश्चरेत् । (३१।१)
na saṃnikāśayed dharmaṃ vivikte virajāścaret |
शून्यागारम् अरण्यं वा वृक्षमूलं नदीं तथा । (३१।२)
śūnyāgāram araṇyaṃ vā vṛkṣamūlaṃ nadīṃ tathā |
प्रतिश्रयार्थं सेवेत पार्वतीं वा पुनर् गुहाम् ॥ (३१।३)
pratiśrayārthaṃ seveta pārvatīṃ vā punar guhām ||
ग्रामैकरात्रिको ग्रीष्मे वर्षास्वेकत्र वा वसेत् । (३२।१)
grāmaikarātriko grīṣme varṣāsvekatra vā vaset |
अध्वा सूर्येण निर्दिष्टः कीटवच्च चरेन्महीम् ॥ (३२।२)
adhvā sūryeṇa nirdiṣṭaḥ kīṭavacca carenmahīm ||
दयार्थं चैव भूतानां समीक्ष्य पृथिवीं चरेत् । (३३।१)
dayārthaṃ caiva bhūtānāṃ samīkṣya pṛthivīṃ caret |
संचयांश्च न कुर्वीत स्नेहवासं च वर्जयेत् ॥ (३३।२)
saṃcayāṃśca na kurvīta snehavāsaṃ ca varjayet ||
पूतेन चाम्भसा नित्यं कार्यं कुर्वीत मोक्षवित् । (३४।१)
pūtena cāmbhasā nityaṃ kāryaṃ kurvīta mokṣavit |
उपस्पृशेद् उद्धृताभिर् अद्भिश्च पुरुषः सदा ॥ (३४।२)
upaspṛśed uddhṛtābhir adbhiśca puruṣaḥ sadā ||
अहिंसा ब्रह्मचर्यं च सत्यम् आर्जवम् एव च । (३५।१)
ahiṃsā brahmacaryaṃ ca satyam ārjavam eva ca |
अष्टास्वेतेषु युक्तः स्याद् व्रतेषु नियतेन्द्रियः । (३६।१)
aṣṭāsveteṣu yuktaḥ syād vrateṣu niyatendriyaḥ |
अपापम् अशठं वृत्तम् अजिह्मं नित्यम् आचरेत् ॥ (३६।२)
apāpam aśaṭhaṃ vṛttam ajihmaṃ nityam ācaret ||
आशीर्युक्तानि कर्माणि हिंसायुक्तानि यानि च । (३७।१)
āśīryuktāni karmāṇi hiṃsāyuktāni yāni ca |
लोकसंग्रहधर्मं च नैव कुर्यान्न कारयेत् ॥ (३७।२)
lokasaṃgrahadharmaṃ ca naiva kuryānna kārayet ||
सर्वभावान् अतिक्रम्य लघुमात्रः परिव्रजेत् । (३८।१)
sarvabhāvān atikramya laghumātraḥ parivrajet |
परं नोद्वेजयेत् कंचिन्न च कस्यचिद् उद्विजेत् । (३९।१)
paraṃ nodvejayet kaṃcinna ca kasyacid udvijet |
विश्वास्यः सर्वभूतानाम् अग्र्यो मोक्षविद् उच्यते ॥ (३९।२)
viśvāsyaḥ sarvabhūtānām agryo mokṣavid ucyate ||
न चक्षुषा न मनसा न वाचा दूषयेत् क्वचित् । (४१।१)
na cakṣuṣā na manasā na vācā dūṣayet kvacit |
न प्रत्यक्षं परोक्षं वा किंचिद् दुष्टं समाचरेत् ॥ (४१।२)
na pratyakṣaṃ parokṣaṃ vā kiṃcid duṣṭaṃ samācaret ||
इन्द्रियाण्युपसंहृत्य कूर्मो ऽङ्गानीव सर्वशः । (४२।१)
indriyāṇyupasaṃhṛtya kūrmo 'ṅgānīva sarvaśaḥ |
क्षीणेन्द्रियमनोबुद्धिर् निरीक्षेत निरिन्द्रियः ॥ (४२।२)
kṣīṇendriyamanobuddhir nirīkṣeta nirindriyaḥ ||
निर्द्वंद्वो निर्नमस्कारो निःस्वाहाकार एव च । (४३।१)
nirdvaṃdvo nirnamaskāro niḥsvāhākāra eva ca |
सर्वज्ञः सर्वतो मुक्तो मुच्यते नात्र संशयः ॥ (४४।२)
sarvajñaḥ sarvato mukto mucyate nātra saṃśayaḥ ||
अत्वगस्थ्यथ वामज्जम् अमांसम् अपि चैव ह ॥ (४६।२)
atvagasthyatha vāmajjam amāṃsam api caiva ha ||
निश्चिन्तम् अव्ययं नित्यं हृदिस्थम् अपि नित्यदा । (४७।१)
niścintam avyayaṃ nityaṃ hṛdistham api nityadā |
सर्वभूतस्थम् आत्मानं ये पश्यन्ति न ते मृताः ॥ (४७।२)
sarvabhūtastham ātmānaṃ ye paśyanti na te mṛtāḥ ||
न तत्र क्रमते बुद्धिर् नेन्द्रियाणि न देवताः । (४८।१)
na tatra kramate buddhir nendriyāṇi na devatāḥ |
वेदा यज्ञाश्च लोकाश्च न तपो न पराक्रमः । (४८।२)
vedā yajñāśca lokāśca na tapo na parākramaḥ |
यत्र ज्ञानवतां प्राप्तिर् अलिङ्गग्रहणा स्मृता ॥ (४८।३)
yatra jñānavatāṃ prāptir aliṅgagrahaṇā smṛtā ||
तस्माद् अलिङ्गो धर्मज्ञो धर्मव्रतम् अनुव्रतः । (४९।१)
tasmād aliṅgo dharmajño dharmavratam anuvrataḥ |
गूढधर्माश्रितो विद्वान् अज्ञातचरितं चरेत् ॥ (४९।२)
gūḍhadharmāśrito vidvān ajñātacaritaṃ caret ||
तथावृत्तश्चरेद् धर्मं सतां वर्त्माविदूषयन् । (५१।१)
tathāvṛttaścared dharmaṃ satāṃ vartmāvidūṣayan |
यो ह्येवं वृत्तसम्पन्नः स मुनिः श्रेष्ठ उच्यते ॥ (५१।२)
yo hyevaṃ vṛttasampannaḥ sa muniḥ śreṣṭha ucyate ||
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थांश्च महाभूतानि पञ्च च । (५२।१)
indriyāṇīndriyārthāṃśca mahābhūtāni pañca ca |
मनोबुद्धिर् अथात्मानम् अव्यक्तं पुरुषं तथा ॥ (५२।२)
manobuddhir athātmānam avyaktaṃ puruṣaṃ tathā ||
सर्वम् एतत् प्रसंख्याय सम्यक् संत्यज्य निर्मलः । (५३।१)
sarvam etat prasaṃkhyāya samyak saṃtyajya nirmalaḥ |
ततः स्वर्गम् अवाप्नोति विमुक्तः सर्वबन्धनैः ॥ (५३।२)
tataḥ svargam avāpnoti vimuktaḥ sarvabandhanaiḥ ||
एतद् एवान्तवेलायां परिसंख्याय तत्त्ववित् । (५४।१)
etad evāntavelāyāṃ parisaṃkhyāya tattvavit |
ध्यायेद् एकान्तम् आस्थाय मुच्यते ऽथ निराश्रयः ॥ (५४।२)
dhyāyed ekāntam āsthāya mucyate 'tha nirāśrayaḥ ||
निर्मुक्तः सर्वसङ्गेभ्यो वायुर् आकाशगो यथा । (५५।१)
nirmuktaḥ sarvasaṅgebhyo vāyur ākāśago yathā |
क्षीणकोशो निरातङ्कः प्राप्नोति परमं पदम् ॥ (५५।२)
kṣīṇakośo nirātaṅkaḥ prāpnoti paramaṃ padam ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.