MBh, 6, 92
Select a line for its word-by-word analysis.
पुत्रं तु निहतं श्रुत्वा इरावन्तं धनंजयः । (१।२)
putraṃ tu nihataṃ śrutvā irāvantaṃ dhanaṃjayaḥ |
इदं नूनं महाप्राज्ञो विदुरो दृष्टवान् पुरा ॥ (२।२)
idaṃ nūnaṃ mahāprājño viduro dṛṣṭavān purā ||
कुरूणां पाण्डवानां च क्षयं घोरं महामतिः । (३।१)
kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca kṣayaṃ ghoraṃ mahāmatiḥ |
निहताः कौरवैः संख्ये तथास्माभिश्च ते हताः ॥ (४।२)
nihatāḥ kauravaiḥ saṃkhye tathāsmābhiśca te hatāḥ ||
अर्थहेतोर् नरश्रेष्ठ क्रियते कर्म कुत्सितम् । (५।१)
arthahetor naraśreṣṭha kriyate karma kutsitam |
धिग् अर्थान् यत्कृते ह्येवं क्रियते ज्ञातिसंक्षयः ॥ (५।२)
dhig arthān yatkṛte hyevaṃ kriyate jñātisaṃkṣayaḥ ||
अधनस्य मृतं श्रेयो न च ज्ञातिवधाद् धनम् । (६।१)
adhanasya mṛtaṃ śreyo na ca jñātivadhād dhanam |
किं नु प्राप्स्यामहे कृष्ण हत्वा ज्ञातीन् समागतान् ॥ (६।२)
kiṃ nu prāpsyāmahe kṛṣṇa hatvā jñātīn samāgatān ||
क्षत्रिया निधनं यान्ति कर्णदुर्मन्त्रितेन च ॥ (७।२)
kṣatriyā nidhanaṃ yānti karṇadurmantritena ca ||
राज्यार्धं पञ्च वा ग्रामान्नाकार्षीत् स च दुर्मतिः ॥ (८।३)
rājyārdhaṃ pañca vā grāmānnākārṣīt sa ca durmatiḥ ||
दृष्ट्वा हि क्षत्रियाञ् शूराञ् शयानान् धरणीतले । (९।१)
dṛṣṭvā hi kṣatriyāñ śūrāñ śayānān dharaṇītale |
निन्दामि भृशम् आत्मानं धिग् अस्तु क्षत्रजीविकाम् ॥ (९।२)
nindāmi bhṛśam ātmānaṃ dhig astu kṣatrajīvikām ||
अशक्तम् इति माम् एते ज्ञास्यन्ति क्षत्रिया रणे । (१०।१)
aśaktam iti mām ete jñāsyanti kṣatriyā raṇe |
युद्धं ममैभिरुचितं ज्ञातिभिर् मधुसूदन ॥ (१०।२)
yuddhaṃ mamaibhirucitaṃ jñātibhir madhusūdana ||
संचोदय हयान् क्षिप्रं धार्तराष्ट्रचमूं प्रति । (११।१)
saṃcodaya hayān kṣipraṃ dhārtarāṣṭracamūṃ prati |
प्रतरिष्ये महापारं भुजाभ्यां समरोदधिम् । (११।२)
pratariṣye mahāpāraṃ bhujābhyāṃ samarodadhim |
नायं क्लीबयितुं कालो विद्यते माधव क्वचित् ॥ (११।३)
nāyaṃ klībayituṃ kālo vidyate mādhava kvacit ||
चोदयामास तान् अश्वान् पाण्डुरान् वातरंहसः ॥ (१२।२)
codayāmāsa tān aśvān pāṇḍurān vātaraṃhasaḥ ||
अथ शब्दो महान् आसीत् तव सैन्यस्य भारत । (१३।१)
atha śabdo mahān āsīt tava sainyasya bhārata |
पर्जन्यसमनिर्घोषो भीष्मस्य सह पाण्डवैः ॥ (१४।२)
parjanyasamanirghoṣo bhīṣmasya saha pāṇḍavaiḥ ||
ततः शांतनवो भीष्मः कृपश्च रथिनां वरः । (१६।१)
tataḥ śāṃtanavo bhīṣmaḥ kṛpaśca rathināṃ varaḥ |
हार्दिक्यो बाह्लिकश्चैव सात्यकिं समभिद्रुतौ । (१७।१)
hārdikyo bāhlikaścaiva sātyakiṃ samabhidrutau |
अम्बष्ठकस्तु नृपतिर् अभिमन्युम् अवारयत् ॥ (१७।२)
ambaṣṭhakastu nṛpatir abhimanyum avārayat ||
ततः प्रववृते युद्धं घोररूपं भयावहम् ॥ (१८।२)
tataḥ pravavṛte yuddhaṃ ghorarūpaṃ bhayāvaham ||
भीमसेनस्तु सम्प्रेक्ष्य पुत्रांस्तव जनेश्वर । (१९।१)
bhīmasenastu samprekṣya putrāṃstava janeśvara |
प्रजज्वाल रणे क्रुद्धो हविषा हव्यवाड् इव ॥ (१९।२)
prajajvāla raṇe kruddho haviṣā havyavāḍ iva ||
पुत्रास्तु तव कौन्तेयं छादयांचक्रिरे शरैः । (२०।१)
putrāstu tava kaunteyaṃ chādayāṃcakrire śaraiḥ |
स छाद्यमानो बहुधा पुत्रैस्तव विशां पते । (२१।१)
sa chādyamāno bahudhā putraistava viśāṃ pate |
सृक्किणी विलिहन् वीरः शार्दूल इव दर्पितः ॥ (२१।२)
sṛkkiṇī vilihan vīraḥ śārdūla iva darpitaḥ ||
व्यूढोरस्कं ततो भीमः पातयामास पार्थिव । (२२।१)
vyūḍhoraskaṃ tato bhīmaḥ pātayāmāsa pārthiva |
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन सो ऽभवद् गतजीवितः ॥ (२२।२)
kṣurapreṇa sutīkṣṇena so 'bhavad gatajīvitaḥ ||
अपातयत् कुण्डलिनं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ (२३।२)
apātayat kuṇḍalinaṃ siṃhaḥ kṣudramṛgaṃ yathā ||
ततः सुनिशितान् पीतान् समादत्त शिलीमुखान् । (२४।१)
tataḥ suniśitān pītān samādatta śilīmukhān |
स सप्त त्वरया युक्तः पुत्रांस्ते प्राप्य मारिष ॥ (२४।२)
sa sapta tvarayā yuktaḥ putrāṃste prāpya māriṣa ||
अपातयन्त पुत्रांस्ते रथेभ्यः सुमहारथान् ॥ (२५।२)
apātayanta putrāṃste rathebhyaḥ sumahārathān ||
अनाधृष्टिं कुण्डभेदं वैराटं दीर्घलोचनम् । (२६।१)
anādhṛṣṭiṃ kuṇḍabhedaṃ vairāṭaṃ dīrghalocanam |
दीर्घबाहुं सुबाहुं च तथैव कनकध्वजम् ॥ (२६।२)
dīrghabāhuṃ subāhuṃ ca tathaiva kanakadhvajam ||
प्रपतन्त स्म ते वीरा विरेजुर् भरतर्षभ । (२७।१)
prapatanta sma te vīrā virejur bharatarṣabha |
ततः प्रदुद्रुवुः शेषाः पुत्रास्तव विशां पते । (२८।१)
tataḥ pradudruvuḥ śeṣāḥ putrāstava viśāṃ pate |
द्रोणस्तु समरे वीरं निर्दहन्तं सुतांस्तव । (२९।१)
droṇastu samare vīraṃ nirdahantaṃ sutāṃstava |
यथाद्रिं वारिधाराभिः समन्ताद् व्यकिरच्छरैः ॥ (२९।२)
yathādriṃ vāridhārābhiḥ samantād vyakiraccharaiḥ ||
तत्राद्भुतम् अपश्याम कुन्तीपुत्रस्य पौरुषम् । (३०।१)
tatrādbhutam apaśyāma kuntīputrasya pauruṣam |
द्रोणेन वार्यमाणो ऽपि निजघ्ने यत् सुतांस्तव ॥ (३०।२)
droṇena vāryamāṇo 'pi nijaghne yat sutāṃstava ||
यथा हि गोवृषो वर्षं संधारयति खात् पतत् । (३१।१)
yathā hi govṛṣo varṣaṃ saṃdhārayati khāt patat |
भीमस्तथा द्रोणमुक्तं शरवर्षम् अदीधरत् ॥ (३१।२)
bhīmastathā droṇamuktaṃ śaravarṣam adīdharat ||
यत् पुत्रांस्ते ऽवधीत् संख्ये द्रोणं चैव न्ययोधयत् ॥ (३२।२)
yat putrāṃste 'vadhīt saṃkhye droṇaṃ caiva nyayodhayat ||
यथा वा पशुमध्यस्थो द्रावयेत पशून् वृकः । (३४।१)
yathā vā paśumadhyastho drāvayeta paśūn vṛkaḥ |
पाण्डवं रभसं युद्धे वारयामासुर् अर्जुनम् ॥ (३५।२)
pāṇḍavaṃ rabhasaṃ yuddhe vārayāmāsur arjunam ||
अस्त्रैर् अस्त्राणि संवार्य तेषां सो ऽतिरथो रणे । (३६।१)
astrair astrāṇi saṃvārya teṣāṃ so 'tiratho raṇe |
प्रवीरांस्तव सैन्येषु प्रेषयामास मृत्यवे ॥ (३६।२)
pravīrāṃstava sainyeṣu preṣayāmāsa mṛtyave ||
अभिमन्युश्च राजानम् अम्बष्ठं लोकविश्रुतम् । (३७।१)
abhimanyuśca rājānam ambaṣṭhaṃ lokaviśrutam |
विरथं रथिनां श्रेष्ठं कारयामास सायकैः ॥ (३७।२)
virathaṃ rathināṃ śreṣṭhaṃ kārayāmāsa sāyakaiḥ ||
अवप्लुत्य रथात् तूर्णं सव्रीडो मनुजाधिपः ॥ (३८।२)
avaplutya rathāt tūrṇaṃ savrīḍo manujādhipaḥ ||
आपतन्तं तु निस्त्रिंशं युद्धमार्गविशारदः । (४०।१)
āpatantaṃ tu nistriṃśaṃ yuddhamārgaviśāradaḥ |
व्यंसितं वीक्ष्य निस्त्रिंशं सौभद्रेण रणे तदा । (४१।१)
vyaṃsitaṃ vīkṣya nistriṃśaṃ saubhadreṇa raṇe tadā |
साधु साध्विति सैन्यानां प्रणादो ऽभूद् विशां पते ॥ (४१।२)
sādhu sādhviti sainyānāṃ praṇādo 'bhūd viśāṃ pate ||
धृष्टद्युम्नमुखास्त्वन्ये तव सैन्यम् अयोधयन् । (४२।१)
dhṛṣṭadyumnamukhāstvanye tava sainyam ayodhayan |
तथैव तावकाः सर्वे पाण्डुसैन्यम् अयोधयन् ॥ (४२।२)
tathaiva tāvakāḥ sarve pāṇḍusainyam ayodhayan ||
तत्राक्रन्दो महान् आसीत् तव तेषां च भारत । (४३।१)
tatrākrando mahān āsīt tava teṣāṃ ca bhārata |
निघ्नतां भृशम् अन्योन्यं कुर्वतां कर्म दुष्करम् ॥ (४३।२)
nighnatāṃ bhṛśam anyonyaṃ kurvatāṃ karma duṣkaram ||
अन्योन्यं हि रणे शूराः केशेष्वाक्षिप्य मारिष । (४४।१)
anyonyaṃ hi raṇe śūrāḥ keśeṣvākṣipya māriṣa |
नखैर् दन्तैर् अयुध्यन्त मुष्टिभिर् जानुभिस्तथा ॥ (४४।२)
nakhair dantair ayudhyanta muṣṭibhir jānubhistathā ||
बाहुभिश्च तलैश्चैव निस्त्रिंशैश्च सुसंशितैः । (४५।१)
bāhubhiśca talaiścaiva nistriṃśaiśca susaṃśitaiḥ |
विवरं प्राप्य चान्योन्यम् अनयन् यमसादनम् ॥ (४५।२)
vivaraṃ prāpya cānyonyam anayan yamasādanam ||
न्यहनच्च पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं रणे । (४६।१)
nyahanacca pitā putraṃ putraśca pitaraṃ raṇe |
जातरूपमयैः पुङ्खै राजतैश्च शिताः शराः । (४८।१)
jātarūpamayaiḥ puṅkhai rājataiśca śitāḥ śarāḥ |
हस्तिदन्तत्सरून् खड्गाञ् जातरूपपरिष्कृतान् । (४९।१)
hastidantatsarūn khaḍgāñ jātarūpapariṣkṛtān |
चर्माणि चापविद्धानि रुक्मपृष्ठानि धन्विनाम् ॥ (४९।२)
carmāṇi cāpaviddhāni rukmapṛṣṭhāni dhanvinām ||
सुवर्णविकृतप्रासान् पट्टिशान् हेमभूषितान् । (५०।१)
suvarṇavikṛtaprāsān paṭṭiśān hemabhūṣitān |
जातरूपमयाश्चर्ष्टीः शक्त्यश्च कनकोज्ज्वलाः ॥ (५०।२)
jātarūpamayāścarṣṭīḥ śaktyaśca kanakojjvalāḥ ||
परिघान् पट्टिशांश्चैव भिण्डिपालांश्च मारिष ॥ (५१।२)
parighān paṭṭiśāṃścaiva bhiṇḍipālāṃśca māriṣa ||
पतितांस्तोमरांश्चापि चित्रा हेमपरिष्कृताः । (५२।१)
patitāṃstomarāṃścāpi citrā hemapariṣkṛtāḥ |
गदाविमथितैर् गात्रैर् मुसलैर् भिन्नमस्तकाः । (५४।१)
gadāvimathitair gātrair musalair bhinnamastakāḥ |
गजवाजिरथक्षुण्णाः शेरते स्म नराः क्षितौ ॥ (५४।२)
gajavājirathakṣuṇṇāḥ śerate sma narāḥ kṣitau ||
संछन्ना वसुधा राजन् पर्वतैर् इव सर्वतः ॥ (५५।२)
saṃchannā vasudhā rājan parvatair iva sarvataḥ ||
निस्त्रिंशैः पट्टिशैः प्रासैर् अयस्कुन्तैः परश्वधैः ॥ (५६।२)
nistriṃśaiḥ paṭṭiśaiḥ prāsair ayaskuntaiḥ paraśvadhaiḥ ||
परिघैर् भिण्डिपालैश्च शतघ्नीभिस्तथैव च । (५७।१)
parighair bhiṇḍipālaiśca śataghnībhistathaiva ca |
शरीरैः शस्त्रभिन्नैश्च समास्तीर्यत मेदिनी ॥ (५७।२)
śarīraiḥ śastrabhinnaiśca samāstīryata medinī ||
निःशब्दैर् अल्पशब्दैश्च शोणितौघपरिप्लुतैः । (५८।१)
niḥśabdair alpaśabdaiśca śoṇitaughapariplutaiḥ |
सतलत्रैः सकेयूरैर् बाहुभिश्चन्दनोक्षितैः । (५९।१)
satalatraiḥ sakeyūrair bāhubhiścandanokṣitaiḥ |
हस्तिहस्तोपमैश्छिन्नैर् ऊरुभिश्च तरस्विनाम् ॥ (५९।२)
hastihastopamaiśchinnair ūrubhiśca tarasvinām ||
पतितैर् वृषभाक्षाणां बभौ भारत मेदिनी ॥ (६०।२)
patitair vṛṣabhākṣāṇāṃ babhau bhārata medinī ||
कवचैः शोणितादिग्धैर् विप्रकीर्णैश्च काञ्चनैः । (६१।१)
kavacaiḥ śoṇitādigdhair viprakīrṇaiśca kāñcanaiḥ |
रराज सुभृशं भूमिः शान्तार्चिभिर् इवानलैः ॥ (६१।२)
rarāja subhṛśaṃ bhūmiḥ śāntārcibhir ivānalaiḥ ||
विप्रविद्धैः कलापैश्च पतितैश्च शरासनैः । (६२।१)
vipraviddhaiḥ kalāpaiśca patitaiśca śarāsanaiḥ |
विप्रकीर्णैः शरैश्चापि रुक्मपुङ्खैः समन्ततः ॥ (६२।२)
viprakīrṇaiḥ śaraiścāpi rukmapuṅkhaiḥ samantataḥ ||
रथैश्च बहुभिर् भग्नैः किङ्किणीजालमालिभिः । (६३।१)
rathaiśca bahubhir bhagnaiḥ kiṅkiṇījālamālibhiḥ |
वाजिभिश्च हतैः कीर्णैः स्रस्तजिह्वैः सशोणितैः ॥ (६३।२)
vājibhiśca hataiḥ kīrṇaiḥ srastajihvaiḥ saśoṇitaiḥ ||
अनुकर्षैः पताकाभिर् उपासङ्गैर् ध्वजैर् अपि । (६४।१)
anukarṣaiḥ patākābhir upāsaṅgair dhvajair api |
प्रवीराणां महाशङ्खैर् विप्रकीर्णैश्च पाण्डुरैः ॥ (६४।२)
pravīrāṇāṃ mahāśaṅkhair viprakīrṇaiśca pāṇḍuraiḥ ||
स्रस्तहस्तैश्च मातङ्गैः शयानैर् विबभौ मही । (६५।१)
srastahastaiśca mātaṅgaiḥ śayānair vibabhau mahī |
दन्तिभिश्चापरैस्तत्र सप्रासैर् गाढवेदनैः । (६६।१)
dantibhiścāparaistatra saprāsair gāḍhavedanaiḥ |
करैः शब्दं विमुञ्चद्भिः शीकरं च मुहुर् मुहुः । (६६।२)
karaiḥ śabdaṃ vimuñcadbhiḥ śīkaraṃ ca muhur muhuḥ |
विबभौ तद् रणस्थानं धम्यमानैर् इवाचलैः ॥ (६६।३)
vibabhau tad raṇasthānaṃ dhamyamānair ivācalaiḥ ||
नानारागैः कम्बलैश्च परिस्तोमैश्च दन्तिनाम् । (६७।१)
nānārāgaiḥ kambalaiśca paristomaiśca dantinām |
वैडूर्यमणिदण्डैश्च पतितैर् अङ्कुशैः शुभैः ॥ (६७।२)
vaiḍūryamaṇidaṇḍaiśca patitair aṅkuśaiḥ śubhaiḥ ||
घण्टाभिश्च गजेन्द्राणां पतिताभिः समन्ततः । (६८।१)
ghaṇṭābhiśca gajendrāṇāṃ patitābhiḥ samantataḥ |
विघाटितविचित्राभिः कुथाभी राङ्कवैस्तथा ॥ (६८।२)
vighāṭitavicitrābhiḥ kuthābhī rāṅkavaistathā ||
ग्रैवेयैश्चित्ररूपैश्च रुक्मकक्ष्याभिर् एव च । (६९।१)
graiveyaiścitrarūpaiśca rukmakakṣyābhir eva ca |
यन्त्रैश्च बहुधा छिन्नैस्तोमरैश्च सकम्पनैः ॥ (६९।२)
yantraiśca bahudhā chinnaistomaraiśca sakampanaiḥ ||
अश्वानां रेणुकपिलै रुक्मच्छन्नैर् उरश्छदैः । (७०।१)
aśvānāṃ reṇukapilai rukmacchannair uraśchadaiḥ |
सादिनां च भुजैश्छिन्नैः पतितैः साङ्गदैस्तथा ॥ (७०।२)
sādināṃ ca bhujaiśchinnaiḥ patitaiḥ sāṅgadaistathā ||
प्रासैश्च विमलैस्तीक्ष्णैर् विमलाभिस्तथर्ष्टिभिः । (७१।१)
prāsaiśca vimalaistīkṣṇair vimalābhistatharṣṭibhiḥ |
उष्णीषैश्च तथा छिन्नैः प्रविद्धैश्च ततस्ततः ॥ (७१।२)
uṣṇīṣaiśca tathā chinnaiḥ praviddhaiśca tatastataḥ ||
विचित्रैर् अर्धचन्द्रैश्च जातरूपपरिष्कृतैः । (७२।१)
vicitrair ardhacandraiśca jātarūpapariṣkṛtaiḥ |
अश्वास्तरपरिस्तोमै राङ्कवैर् मृदितैस्तथा ॥ (७२।२)
aśvāstaraparistomai rāṅkavair mṛditaistathā ||
नरेन्द्रचूडामणिभिर् विचित्रैश्च महाधनैः । (७३।१)
narendracūḍāmaṇibhir vicitraiśca mahādhanaiḥ |
छत्रैस्तथापविद्धैश्च चामरव्यजनैर् अपि ॥ (७३।२)
chatraistathāpaviddhaiśca cāmaravyajanair api ||
पद्मेन्दुद्युतिभिश्चैव वदनैश्चारुकुण्डलैः । (७४।१)
padmendudyutibhiścaiva vadanaiścārukuṇḍalaiḥ |
कॢप्तश्मश्रुभिर् अत्यर्थं वीराणां समलंकृतैः ॥ (७४।२)
kḷptaśmaśrubhir atyarthaṃ vīrāṇāṃ samalaṃkṛtaiḥ ||
अपविद्धैर् महाराज सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलैः । (७५।१)
apaviddhair mahārāja suvarṇojjvalakuṇḍalaiḥ |
ग्रहनक्षत्रशबला द्यौर् इवासीद् वसुंधरा ॥ (७५।२)
grahanakṣatraśabalā dyaur ivāsīd vasuṃdharā ||
तेषु श्रान्तेषु भग्नेषु मृदितेषु च भारत । (७७।१)
teṣu śrānteṣu bhagneṣu mṛditeṣu ca bhārata |
रात्रिः समभवद् घोरा नापश्याम ततो रणम् ॥ (७७।२)
rātriḥ samabhavad ghorā nāpaśyāma tato raṇam ||
ततो ऽवहारं सैन्यानां प्रचक्रुः कुरुपाण्डवाः । (७८।१)
tato 'vahāraṃ sainyānāṃ pracakruḥ kurupāṇḍavāḥ |
न्यविशन्त यथाकालं गत्वा स्वशिबिरं तदा ॥ (७९।२)
nyaviśanta yathākālaṃ gatvā svaśibiraṃ tadā ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.