MBh, 12, 207
Select a line for its word-by-word analysis.
अत्रोपायं प्रवक्ष्यामि यथावच्छास्त्रचक्षुषा । (१।२)
atropāyaṃ pravakṣyāmi yathāvacchāstracakṣuṣā |
तद् विज्ञानाच्चरन् प्राज्ञः प्राप्नुयात् परमां गतिम् ॥ (१।३)
tad vijñānāccaran prājñaḥ prāpnuyāt paramāṃ gatim ||
सर्वेषाम् एव भूतानां पुरुषः श्रेष्ठ उच्यते । (२।१)
sarveṣām eva bhūtānāṃ puruṣaḥ śreṣṭha ucyate |
पुरुषेभ्यो द्विजान् आहुर् द्विजेभ्यो मन्त्रवादिनः ॥ (२।२)
puruṣebhyo dvijān āhur dvijebhyo mantravādinaḥ ||
सर्वभूतविशिष्टास्ते सर्वज्ञाः सर्वदर्शिनः । (३।१)
sarvabhūtaviśiṣṭāste sarvajñāḥ sarvadarśinaḥ |
ब्राह्मणा वेदतत्त्वज्ञास्तत्त्वार्थगतिनिश्चयाः ॥ (३।२)
brāhmaṇā vedatattvajñāstattvārthagatiniścayāḥ ||
नेत्रहीनो यथा ह्येकः कृच्छ्राणि लभते ऽध्वनि । (४।१)
netrahīno yathā hyekaḥ kṛcchrāṇi labhate 'dhvani |
ज्ञानहीनस्तथा लोके तस्माज्ज्ञानविदो ऽधिकाः ॥ (४।२)
jñānahīnastathā loke tasmājjñānavido 'dhikāḥ ||
तांस्तान् उपासते धर्मान् धर्मकामा यथागमम् । (५।१)
tāṃstān upāsate dharmān dharmakāmā yathāgamam |
न त्वेषाम् अर्थसामान्यम् अन्तरेण गुणान् इमान् ॥ (५।२)
na tveṣām arthasāmānyam antareṇa guṇān imān ||
वाग्देहमनसां शौचं क्षमा सत्यं धृतिः स्मृतिः । (६।१)
vāgdehamanasāṃ śaucaṃ kṣamā satyaṃ dhṛtiḥ smṛtiḥ |
सर्वधर्मेषु धर्मज्ञा ज्ञापयन्ति गुणान् इमान् ॥ (६।२)
sarvadharmeṣu dharmajñā jñāpayanti guṇān imān ||
यद् इदं ब्रह्मणो रूपं ब्रह्मचर्यम् इति स्मृतम् । (७।१)
yad idaṃ brahmaṇo rūpaṃ brahmacaryam iti smṛtam |
परं तत् सर्वभूतेभ्यस्तेन यान्ति परां गतिम् ॥ (७।२)
paraṃ tat sarvabhūtebhyastena yānti parāṃ gatim ||
श्रोत्रेण श्रवणं चैव चक्षुषा चैव दर्शनम् ॥ (८।२)
śrotreṇa śravaṇaṃ caiva cakṣuṣā caiva darśanam ||
बुद्ध्या च व्यवसायेन ब्रह्मचर्यम् अकल्मषम् ॥ (९।२)
buddhyā ca vyavasāyena brahmacaryam akalmaṣam ||
सम्यग्वृत्तिर् ब्रह्मलोकं प्राप्नुयान्मध्यमः सुरान् । (१०।१)
samyagvṛttir brahmalokaṃ prāpnuyānmadhyamaḥ surān |
द्विजाग्र्यो जायते विद्वान् कन्यसीं वृत्तिम् आस्थितः ॥ (१०।२)
dvijāgryo jāyate vidvān kanyasīṃ vṛttim āsthitaḥ ||
सुदुष्करं ब्रह्मचर्यम् उपायं तत्र मे शृणु । (११।१)
suduṣkaraṃ brahmacaryam upāyaṃ tatra me śṛṇu |
सम्प्रवृत्तम् उदीर्णं च निगृह्णीयाद् द्विजो मनः ॥ (११।२)
sampravṛttam udīrṇaṃ ca nigṛhṇīyād dvijo manaḥ ||
योषितां न कथाः श्राव्या न निरीक्ष्या निरम्बराः । (१२।१)
yoṣitāṃ na kathāḥ śrāvyā na nirīkṣyā nirambarāḥ |
कदाचिद् दर्शनाद् आसां दुर्बलान् आविशेद् रजः ॥ (१२।२)
kadācid darśanād āsāṃ durbalān āviśed rajaḥ ||
रागोत्पत्तौ चरेत् कृच्छ्रम् अह्नस्त्रिः प्रविशेद् अपः । (१३।१)
rāgotpattau caret kṛcchram ahnastriḥ praviśed apaḥ |
मग्नः स्वप्ने च मनसा त्रिर् जपेद् अघमर्षणम् ॥ (१३।२)
magnaḥ svapne ca manasā trir japed aghamarṣaṇam ||
पाप्मानं निर्दहेद् एवम् अन्तर्भूतं रजोमयम् । (१४।१)
pāpmānaṃ nirdahed evam antarbhūtaṃ rajomayam |
कुणपामेध्यसंयुक्तं यद्वद् अच्छिद्रबन्धनम् । (१५।१)
kuṇapāmedhyasaṃyuktaṃ yadvad acchidrabandhanam |
तद्वद् देहगतं विद्याद् आत्मानं देहबन्धनम् ॥ (१५।२)
tadvad dehagataṃ vidyād ātmānaṃ dehabandhanam ||
वातपित्तकफान् रक्तं त्वङ्मांसं स्नायुम् अस्थि च । (१६।१)
vātapittakaphān raktaṃ tvaṅmāṃsaṃ snāyum asthi ca |
मज्जां चैव सिराजालैस्तर्पयन्ति रसा नृणाम् ॥ (१६।२)
majjāṃ caiva sirājālaistarpayanti rasā nṛṇām ||
दश विद्याद् धमन्यो ऽत्र पञ्चेन्द्रियगुणावहाः । (१७।१)
daśa vidyād dhamanyo 'tra pañcendriyaguṇāvahāḥ |
याभिः सूक्ष्माः प्रतायन्ते धमन्यो ऽन्याः सहस्रशः ॥ (१७।२)
yābhiḥ sūkṣmāḥ pratāyante dhamanyo 'nyāḥ sahasraśaḥ ||
शुक्रं संकल्पजं नॄणां सर्वगात्रैर् विमुञ्चति ॥ (१९।२)
śukraṃ saṃkalpajaṃ nṝṇāṃ sarvagātrair vimuñcati ||
सर्वगात्रप्रतायिन्यस् तस्या ह्यनुगताः सिराः । (२०।१)
sarvagātrapratāyinyas tasyā hyanugatāḥ sirāḥ |
नेत्रयोः प्रतिपद्यन्ते वहन्त्यस्तैजसं गुणम् ॥ (२०।२)
netrayoḥ pratipadyante vahantyastaijasaṃ guṇam ||
पयस्यन्तर्हितं सर्पिर् यद्वन्निर्मथ्यते खजैः । (२१।१)
payasyantarhitaṃ sarpir yadvannirmathyate khajaiḥ |
शुक्रं निर्मथ्यते तद्वद् देहसंकल्पजैः खजैः ॥ (२१।२)
śukraṃ nirmathyate tadvad dehasaṃkalpajaiḥ khajaiḥ ||
स्वप्ने ऽप्येवं यथाभ्येति मनःसंकल्पजं रजः । (२२।१)
svapne 'pyevaṃ yathābhyeti manaḥsaṃkalpajaṃ rajaḥ |
शुक्रम् अस्पर्शजं देहात् सृजन्त्यस्य मनोवहा ॥ (२२।२)
śukram asparśajaṃ dehāt sṛjantyasya manovahā ||
महर्षिर् भगवान् अत्रिर् वेद तच्छुक्रसंभवम् । (२३।१)
maharṣir bhagavān atrir veda tacchukrasaṃbhavam |
त्रिबीजम् इन्द्रदैवत्यं तस्माद् इन्द्रियम् उच्यते ॥ (२३।२)
tribījam indradaivatyaṃ tasmād indriyam ucyate ||
ये वै शुक्रगतिं विद्युर् भूतसंकरकारिकाम् । (२४।१)
ye vai śukragatiṃ vidyur bhūtasaṃkarakārikām |
विरागा दग्धदोषास्ते नाप्नुयुर् देहसंभवम् ॥ (२४।२)
virāgā dagdhadoṣāste nāpnuyur dehasaṃbhavam ||
देहकर्म नुदन् प्राणान् अन्तकाले विमुच्यते ॥ (२५।२)
dehakarma nudan prāṇān antakāle vimucyate ||
ज्योतिष्मद् विरजो दिव्यम् अत्र सिद्धं महात्मनाम् ॥ (२६।२)
jyotiṣmad virajo divyam atra siddhaṃ mahātmanām ||
तस्मात् तदविघाताय कर्म कुर्याद् अकल्मषम् । (२७।१)
tasmāt tadavighātāya karma kuryād akalmaṣam |
रजस्तमश्च हित्वेह न तिर्यग्गतिम् आप्नुयात् ॥ (२७।२)
rajastamaśca hitveha na tiryaggatim āpnuyāt ||
परिपक्वबुद्धिः कालेन आदत्ते मानसं बलम् ॥ (२८।२)
paripakvabuddhiḥ kālena ādatte mānasaṃ balam ||
सुदुर्गम् इव पन्थानम् अतीत्य गुणबन्धनम् । (२९।१)
sudurgam iva panthānam atītya guṇabandhanam |
यदा पश्येत् तदा दोषान् अतीत्यामृतम् अश्नुते ॥ (२९।२)
yadā paśyet tadā doṣān atītyāmṛtam aśnute ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.