वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततस्ते पाण्डवा दूराद् अवतीर्य पदातयः । (१।२)

अभिजग्मुर् नरपतेर् आश्रमं विनयानताः ॥ (१।३)

स च पौरजनः सर्वो ये च राष्ट्रनिवासिनः । (२।१)

स्त्रियश्च कुरुमुख्यानां पद्भिर् एवान्वयुस्तदा ॥ (२।२)

आश्रमं ते ततो जग्मुर् धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाः । (३।१)

शून्यं मृगगणाकीर्णं कदलीवनशोभितम् ॥ (३।२)

ततस्तत्र समाजग्मुस्तापसा विविधव्रताः । (४।१)

पाण्डवान् आगतान् द्रष्टुं कौतूहलसमन्विताः ॥ (४।२)

तान् अपृच्छत् ततो राजा क्वासौ कौरववंशभृत् । (५।१)

पिता ज्येष्ठो गतो ऽस्माकम् इति बाष्पपरिप्लुतः ॥ (५।२)

तम् ऊचुस्ते ततो वाक्यं यमुनाम् अवगाहितुम् । (६।१)

पुष्पाणाम् उदकुम्भस्य चार्थे गत इति प्रभो ॥ (६।२)

तैर् आख्यातेन मार्गेण ततस्ते प्रययुस्तदा । (७।१)

ददृशुश्चाविदूरे तान् सर्वान् अथ पदातयः ॥ (७।२)

ततस्ते सत्वरा जग्मुः पितुर् दर्शनकाङ्क्षिणः । (८।१)

सहदेवस्तु वेगेन प्राधावद् येन सा पृथा ॥ (८।२)

सस्वनं प्ररुदन् धीमान्मातुः पादावुपस्पृशन् । (९।१)

सा च बाष्पाविलमुखी प्रददर्श प्रियं सुतम् ॥ (९।२)

बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य समुन्नाम्य च पुत्रकम् । (१०।१)

गान्धार्याः कथयामास सहदेवम् उपस्थितम् ॥ (१०।२)

अनन्तरं च राजानं भीमसेनम् अथार्जुनम् । (११।१)

नकुलं च पृथा दृष्ट्वा त्वरमाणोपचक्रमे ॥ (११।२)

सा ह्यग्रे ऽगच्छत तयोर् दंपत्योर् हतपुत्रयोः । (१२।१)

कर्षन्ती तौ ततस्ते तां दृष्ट्वा संन्यपतन् भुवि ॥ (१२।२)

तान् राजा स्वरयोगेन स्पर्शेन च महामनाः । (१३।१)

प्रत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासयत प्रभुः ॥ (१३।२)

ततस्ते बाष्पम् उत्सृज्य गान्धारीसहितं नृपम् । (१४।१)

उपतस्थुर् महात्मानो मातरं च यथाविधि ॥ (१४।२)

सर्वेषां तोयकलशाञ्जगृहुस्ते स्वयं तदा । (१५।१)

पाण्डवा लब्धसंज्ञास्ते मात्रा चाश्वासिताः पुनः ॥ (१५।२)

ततो नार्यो नृसिंहानां स च योधजनस्तदा । (१६।१)

पौरजानपदाश्चैव ददृशुस्तं नराधिपम् ॥ (१६।२)

निवेदयामास तदा जनं तं नामगोत्रतः । (१७।१)

युधिष्ठिरो नरपतिः स चैनान् प्रत्यपूजयत् ॥ (१७।२)

स तैः परिवृतो मेने हर्षबाष्पाविलेक्षणः । (१८।१)

राजात्मानं गृहगतं पुरेव गजसाह्वये ॥ (१८।२)

अभिवादितो वधूभिश्च कृष्णाद्याभिः स पार्थिवः । (१९।१)

गान्धार्या सहितो धीमान् कुन्त्या च प्रत्यनन्दत ॥ (१९।२)

ततश्चाश्रमम् आगच्छत् सिद्धचारणसेवितम् । (२०।१)

दिदृक्षुभिः समाकीर्णं नभस्तारागणैर् इव ॥ (२०।२)