MBh, 12, 210
Select a line for its word-by-word analysis.
व्यक्ताव्यक्ते च यत् तत्त्वं सम्प्राप्तं परमर्षिणा ॥ (१।३)
vyaktāvyakte ca yat tattvaṃ samprāptaṃ paramarṣiṇā ||
व्यक्तं मृत्युमुखं विद्याद् अव्यक्तम् अमृतं पदम् । (२।१)
vyaktaṃ mṛtyumukhaṃ vidyād avyaktam amṛtaṃ padam |
प्रवृत्तिलक्षणं धर्मम् ऋषिर् नारायणो ऽब्रवीत् ॥ (२।२)
pravṛttilakṣaṇaṃ dharmam ṛṣir nārāyaṇo 'bravīt ||
अत्रैवावस्थितं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । (३।१)
atraivāvasthitaṃ sarvaṃ trailokyaṃ sacarācaram |
निवृत्तिलक्षणं धर्मम् अव्यक्तं ब्रह्म शाश्वतम् ॥ (३।२)
nivṛttilakṣaṇaṃ dharmam avyaktaṃ brahma śāśvatam ||
प्रवृत्तिलक्षणं धर्मं प्रजापतिर् अथाब्रवीत् । (४।१)
pravṛttilakṣaṇaṃ dharmaṃ prajāpatir athābravīt |
प्रवृत्तिः पुनरावृत्तिर् निवृत्तिः परमा गतिः ॥ (४।२)
pravṛttiḥ punarāvṛttir nivṛttiḥ paramā gatiḥ ||
अव्यक्तपुरुषाभ्यां तु यत् स्याद् अन्यन्महत्तरम् ॥ (६।२)
avyaktapuruṣābhyāṃ tu yat syād anyanmahattaram ||
उभौ नित्यौ सूक्ष्मतरौ महद्भ्यश्च महत्तरौ । (८।१)
ubhau nityau sūkṣmatarau mahadbhyaśca mahattarau |
सामान्यम् एतद् उभयोर् एवं ह्यन्यद् विशेषणम् ॥ (८।२)
sāmānyam etad ubhayor evaṃ hyanyad viśeṣaṇam ||
प्रकृत्या सर्गधर्मिण्या तथा त्रिविधसत्त्वया । (९।१)
prakṛtyā sargadharmiṇyā tathā trividhasattvayā |
विपरीतम् अतो विद्यात् क्षेत्रज्ञस्य च लक्षणम् ॥ (९।२)
viparītam ato vidyāt kṣetrajñasya ca lakṣaṇam ||
प्रकृतेश्च विकाराणां द्रष्टारम् अगुणान्वितम् । (१०।१)
prakṛteśca vikārāṇāṃ draṣṭāram aguṇānvitam |
अग्राह्यौ पुरुषावेतावलिङ्गत्वाद् असंहितौ ॥ (१०।२)
agrāhyau puruṣāvetāvaliṅgatvād asaṃhitau ||
करणैः कर्मनिर्वृत्तैः कर्ता यद् यद् विचेष्टते । (११।२)
karaṇaiḥ karmanirvṛttaiḥ kartā yad yad viceṣṭate |
कीर्त्यते शब्दसंज्ञाभिः को ऽहम् एषो ऽप्यसाविति ॥ (११।३)
kīrtyate śabdasaṃjñābhiḥ ko 'ham eṣo 'pyasāviti ||
उष्णीषवान् यथा वस्त्रैस्त्रिभिर् भवति संवृतः । (१२।१)
uṣṇīṣavān yathā vastraistribhir bhavati saṃvṛtaḥ |
संवृतो ऽयं तथा देही सत्त्वराजसतामसैः ॥ (१२।२)
saṃvṛto 'yaṃ tathā dehī sattvarājasatāmasaiḥ ||
तस्माच्चतुष्टयं वेद्यम् एतैर् हेतुभिर् आचितम् । (१३।१)
tasmāccatuṣṭayaṃ vedyam etair hetubhir ācitam |
यथासंज्ञो ह्ययं सम्यग् अन्तकाले न मुह्यति ॥ (१३।२)
yathāsaṃjño hyayaṃ samyag antakāle na muhyati ||
श्रियं दिव्याम् अभिप्रेप्सुर् ब्रह्म वाङ्मनसा शुचिः । (१४।१)
śriyaṃ divyām abhiprepsur brahma vāṅmanasā śuciḥ |
शारीरैर् नियमैर् उग्रैश्चरेन्निष्कल्मषं तपः ॥ (१४।२)
śārīrair niyamair ugraiścarenniṣkalmaṣaṃ tapaḥ ||
त्रैलोक्यं तपसा व्याप्तम् अन्तर्भूतेन भास्वता । (१५।१)
trailokyaṃ tapasā vyāptam antarbhūtena bhāsvatā |
सूर्यश्च चन्द्रमाश्चैव भासतस्तपसा दिवि ॥ (१५।२)
sūryaśca candramāścaiva bhāsatastapasā divi ||
प्रतापस्तपसो ज्ञानं लोके संशब्दितं तपः । (१६।१)
pratāpastapaso jñānaṃ loke saṃśabditaṃ tapaḥ |
रजस्तमोघ्नं यत् कर्म तपसस्तत् स्वलक्षणम् ॥ (१६।२)
rajastamoghnaṃ yat karma tapasastat svalakṣaṇam ||
विधिज्ञेभ्यो द्विजातिभ्यो ग्राह्यम् अन्नं विशिष्यते । (१८।१)
vidhijñebhyo dvijātibhyo grāhyam annaṃ viśiṣyate |
तस्मात् तन्मात्रम् आदद्याद् यावद् अत्र प्रयोजनम् ॥ (१९।२)
tasmāt tanmātram ādadyād yāvad atra prayojanam ||
अन्तकाले वयोत्कर्षाच् छनैः कुर्याद् अनातुरः । (२०।१)
antakāle vayotkarṣāc chanaiḥ kuryād anāturaḥ |
कार्यैर् अव्याहतमतिर् वैराग्यात् प्रकृतौ स्थितः । (२१।२)
kāryair avyāhatamatir vairāgyāt prakṛtau sthitaḥ |
आ देहाद् अप्रमादाच्च देहान्ताद् विप्रमुच्यते ॥ (२१।३)
ā dehād apramādācca dehāntād vipramucyate ||
हेतुयुक्तः सदोत्सर्गो भूतानां प्रलयस्तथा । (२२।१)
hetuyuktaḥ sadotsargo bhūtānāṃ pralayastathā |
धृत्या देहान् धारयन्तो बुद्धिसंक्षिप्तमानसाः । (२३।२)
dhṛtyā dehān dhārayanto buddhisaṃkṣiptamānasāḥ |
स्थानेभ्यो ध्वंसमानाश्च सूक्ष्मत्वात् तान् उपासते ॥ (२३।३)
sthānebhyo dhvaṃsamānāśca sūkṣmatvāt tān upāsate ||
यथागमं च तत् सर्वं बुद्ध्या तन्नैव बुध्यते । (२४।१)
yathāgamaṃ ca tat sarvaṃ buddhyā tannaiva budhyate |
देहान्तं कश्चिद् अन्वास्ते भावितात्मा निराश्रयः । (२४।२)
dehāntaṃ kaścid anvāste bhāvitātmā nirāśrayaḥ |
युक्तो धारणया कश्चित् सत्तां केचिद् उपासते ॥ (२४।३)
yukto dhāraṇayā kaścit sattāṃ kecid upāsate ||
अभ्यस्यन्ति परं देवं विद्युत्संशब्दिताक्षरम् । (२५।१)
abhyasyanti paraṃ devaṃ vidyutsaṃśabditākṣaram |
अन्तकाले ह्युपासन्नास्तपसा दग्धकिल्बिषाः ॥ (२५।२)
antakāle hyupāsannāstapasā dagdhakilbiṣāḥ ||
सर्व एते महात्मानो गच्छन्ति परमां गतिम् । (२६।१)
sarva ete mahātmāno gacchanti paramāṃ gatim |
सूक्ष्मं विशेषणं तेषाम् अवेक्षेच्छास्त्रचक्षुषा ॥ (२६।२)
sūkṣmaṃ viśeṣaṇaṃ teṣām avekṣecchāstracakṣuṣā ||
देहं तु परमं विद्याद् विमुक्तम् अपरिग्रहम् । (२७।१)
dehaṃ tu paramaṃ vidyād vimuktam aparigraham |
मर्त्यलोकाद् विमुच्यन्ते विद्यासंयुक्तमानसाः । (२८।१)
martyalokād vimucyante vidyāsaṃyuktamānasāḥ |
ब्रह्मभूता विरजसस्ततो यान्ति परां गतिम् ॥ (२८।२)
brahmabhūtā virajasastato yānti parāṃ gatim ||
कषायवर्जितं ज्ञानं येषाम् उत्पद्यते ऽचलम् । (२९।१)
kaṣāyavarjitaṃ jñānaṃ yeṣām utpadyate 'calam |
ते यान्ति परमांल् लोकान् विशुध्यन्तो यथाबलम् ॥ (२९।२)
te yānti paramāṃl lokān viśudhyanto yathābalam ||
भगवन्तम् अजं दिव्यं विष्णुम् अव्यक्तसंज्ञितम् । (३०।१)
bhagavantam ajaṃ divyaṃ viṣṇum avyaktasaṃjñitam |
भावेन यान्ति शुद्धा ये ज्ञानतृप्ता निराशिषः ॥ (३०।२)
bhāvena yānti śuddhā ye jñānatṛptā nirāśiṣaḥ ||
ज्ञात्वात्मस्थं हरिं चैव निवर्तन्ते न ते ऽव्ययाः । (३१।१)
jñātvātmasthaṃ hariṃ caiva nivartante na te 'vyayāḥ |
प्राप्य तत् परमं स्थानं मोदन्ते ऽक्षरम् अव्ययम् ॥ (३१।२)
prāpya tat paramaṃ sthānaṃ modante 'kṣaram avyayam ||
एतावद् एतद् विज्ञानम् एतद् अस्ति च नास्ति च । (३२।१)
etāvad etad vijñānam etad asti ca nāsti ca |
तृष्णाबद्धं जगत् सर्वं चक्रवत् परिवर्तते ॥ (३२।२)
tṛṣṇābaddhaṃ jagat sarvaṃ cakravat parivartate ||
बिसतन्तुर् यथैवायम् अन्तःस्थः सर्वतो बिसे । (३३।१)
bisatantur yathaivāyam antaḥsthaḥ sarvato bise |
तृष्णातन्तुर् अनाद्यन्तस्तथा देहगतः सदा ॥ (३३।२)
tṛṣṇātantur anādyantastathā dehagataḥ sadā ||
सूच्या सूत्रं यथा वस्त्रे संसारयति वायकः । (३४।१)
sūcyā sūtraṃ yathā vastre saṃsārayati vāyakaḥ |
तद्वत् संसारसूत्रं हि तृष्णासूच्या निबध्यते ॥ (३४।२)
tadvat saṃsārasūtraṃ hi tṛṣṇāsūcyā nibadhyate ||
यो यथावद् विजानाति स वितृष्णो विमुच्यते ॥ (३५।२)
yo yathāvad vijānāti sa vitṛṣṇo vimucyate ||
प्रकाशं भगवान् एतद् ऋषिर् नारायणो ऽमृतम् । (३६।१)
prakāśaṃ bhagavān etad ṛṣir nārāyaṇo 'mṛtam |
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.