MBh, 12, 224
Select a line for its word-by-word analysis.
आद्यन्तं सर्वभूतानां श्रोतुम् इच्छामि कौरव । (१।२)
ādyantaṃ sarvabhūtānāṃ śrotum icchāmi kaurava |
ध्यानं कर्म च कालं च तथैवायुर् युगे युगे ॥ (१।३)
dhyānaṃ karma ca kālaṃ ca tathaivāyur yuge yuge ||
लोकतत्त्वं च कार्त्स्न्येन भूतानाम् आगतिं गतिम् । (२।१)
lokatattvaṃ ca kārtsnyena bhūtānām āgatiṃ gatim |
यदि ते ऽनुग्रहे बुद्धिर् अस्मास्विह सतां वर । (३।१)
yadi te 'nugrahe buddhir asmāsviha satāṃ vara |
एतद् भवन्तं पृच्छामि तद् भवान् प्रब्रवीतु मे ॥ (३।२)
etad bhavantaṃ pṛcchāmi tad bhavān prabravītu me ||
पूर्वं हि कथितं श्रुत्वा भृगुभाषितम् उत्तमम् । (४।१)
pūrvaṃ hi kathitaṃ śrutvā bhṛgubhāṣitam uttamam |
भरद्वाजस्य विप्रर्षेस्ततो मे बुद्धिर् उत्तमा ॥ (४।२)
bharadvājasya viprarṣestato me buddhir uttamā ||
ततो भूयस्तु पृच्छामि तद् भवान् वक्तुम् अर्हति ॥ (५।२)
tato bhūyastu pṛcchāmi tad bhavān vaktum arhati ||
जगौ यद् भगवान् व्यासः पुत्राय परिपृच्छते ॥ (६।३)
jagau yad bhagavān vyāsaḥ putrāya paripṛcchate ||
अन्विच्छन्नैष्ठिकं कर्म धर्मनैपुणदर्शनात् ॥ (७।२)
anvicchannaiṣṭhikaṃ karma dharmanaipuṇadarśanāt ||
कृष्णद्वैपायनं व्यासं पुत्रो वैयासकिः शुकः । (८।१)
kṛṣṇadvaipāyanaṃ vyāsaṃ putro vaiyāsakiḥ śukaḥ |
पप्रच्छ संदेहम् इमं छिन्नधर्मार्थसंशयम् ॥ (८।२)
papraccha saṃdeham imaṃ chinnadharmārthasaṃśayam ||
भूतग्रामस्य कर्तारं कालज्ञाने च निश्चयम् । (९।१)
bhūtagrāmasya kartāraṃ kālajñāne ca niścayam |
ब्राह्मणस्य च यत् कृत्यं तद् भवान् वक्तुम् अर्हति ॥ (९।२)
brāhmaṇasya ca yat kṛtyaṃ tad bhavān vaktum arhati ||
तस्मै प्रोवाच तत् सर्वं पिता पुत्राय पृच्छते । (१०।१)
tasmai provāca tat sarvaṃ pitā putrāya pṛcchate |
अतीतानागते विद्वान् सर्वज्ञः सर्वधर्मवित् ॥ (१०।२)
atītānāgate vidvān sarvajñaḥ sarvadharmavit ||
अनाद्यन्तम् अजं दिव्यम् अजरं ध्रुवम् अव्ययम् । (११।१)
anādyantam ajaṃ divyam ajaraṃ dhruvam avyayam |
अप्रतर्क्यम् अविज्ञेयं ब्रह्माग्रे समवर्तत ॥ (११।२)
apratarkyam avijñeyaṃ brahmāgre samavartata ||
काष्ठा निमेषा दश पञ्च चैव त्रिंशत् तु काष्ठा गणयेत् कलां ताम् । (१२।१)
kāṣṭhā nimeṣā daśa pañca caiva triṃśat tu kāṣṭhā gaṇayet kalāṃ tām |
त्रिंशत् कलाश्चापि भवेन्मुहूर्तो भागः कलाया दशमश्च यः स्यात् ॥ (१२।२)
triṃśat kalāścāpi bhavenmuhūrto bhāgaḥ kalāyā daśamaśca yaḥ syāt ||
त्रिंशन्मुहूर्तश्च भवेद् अहश्च रात्रिश्च संख्या मुनिभिः प्रणीता । (१३।१)
triṃśanmuhūrtaśca bhaved ahaśca rātriśca saṃkhyā munibhiḥ praṇītā |
मासः स्मृतो रात्र्यहनी च त्रिंशत् संवत्सरो द्वादशमास उक्तः । (१३।२)
māsaḥ smṛto rātryahanī ca triṃśat saṃvatsaro dvādaśamāsa uktaḥ |
संवत्सरं द्वे अयने वदन्ति संख्याविदो दक्षिणम् उत्तरं च ॥ (१३।३)
saṃvatsaraṃ dve ayane vadanti saṃkhyāvido dakṣiṇam uttaraṃ ca ||
रात्रिः स्वप्नाय भूतानां चेष्टायै कर्मणाम् अहः ॥ (१४।२)
rātriḥ svapnāya bhūtānāṃ ceṣṭāyai karmaṇām ahaḥ ||
पित्र्ये रात्र्यहनी मासः प्रविभागस्तयोः पुनः । (१५।१)
pitrye rātryahanī māsaḥ pravibhāgastayoḥ punaḥ |
कृष्णो ऽहः कर्मचेष्टायां शुक्लः स्वप्नाय शर्वरी ॥ (१५।२)
kṛṣṇo 'haḥ karmaceṣṭāyāṃ śuklaḥ svapnāya śarvarī ||
दैवे रात्र्यहनी वर्षं प्रविभागस्तयोः पुनः । (१६।१)
daive rātryahanī varṣaṃ pravibhāgastayoḥ punaḥ |
अहस्तत्रोदगयनं रात्रिः स्याद् दक्षिणायनम् ॥ (१६।२)
ahastatrodagayanaṃ rātriḥ syād dakṣiṇāyanam ||
ये ते रात्र्यहनी पूर्वे कीर्तिते दैवलौकिके । (१७।१)
ye te rātryahanī pūrve kīrtite daivalaukike |
तयोः संख्याय वर्षाग्रं ब्राह्मे वक्ष्याम्यहःक्षपे ॥ (१७।२)
tayoḥ saṃkhyāya varṣāgraṃ brāhme vakṣyāmyahaḥkṣape ||
तेषां संवत्सराग्राणि प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः । (१८।१)
teṣāṃ saṃvatsarāgrāṇi pravakṣyāmyanupūrvaśaḥ |
कृते त्रेतायुगे चैव द्वापरे च कलौ तथा ॥ (१८।२)
kṛte tretāyuge caiva dvāpare ca kalau tathā ||
चत्वार्याहुः सहस्राणि वर्षाणां तत् कृतं युगम् । (१९।१)
catvāryāhuḥ sahasrāṇi varṣāṇāṃ tat kṛtaṃ yugam |
तस्य तावच्छती संध्या संध्यांशश्च तथाविधः ॥ (१९।२)
tasya tāvacchatī saṃdhyā saṃdhyāṃśaśca tathāvidhaḥ ||
इतरेषु ससंध्येषु ससंध्यांशेषु च त्रिषु । (२०।१)
itareṣu sasaṃdhyeṣu sasaṃdhyāṃśeṣu ca triṣu |
एतानि शाश्वतांल् लोकान् धारयन्ति सनातनान् । (२१।१)
etāni śāśvatāṃl lokān dhārayanti sanātanān |
एतद् ब्रह्मविदां तात विदितं ब्रह्म शाश्वतम् ॥ (२१।२)
etad brahmavidāṃ tāta viditaṃ brahma śāśvatam ||
चतुष्पात् सकलो धर्मः सत्यं चैव कृते युगे । (२२।१)
catuṣpāt sakalo dharmaḥ satyaṃ caiva kṛte yuge |
नाधर्मेणागमः कश्चित् परस्तस्य प्रवर्तते ॥ (२२।२)
nādharmeṇāgamaḥ kaścit parastasya pravartate ||
अरोगाः सर्वसिद्धार्थाश्चतुर्वर्षशतायुषः । (२४।१)
arogāḥ sarvasiddhārthāścaturvarṣaśatāyuṣaḥ |
कृते त्रेतादिष्वेतेषां पादशो ह्रसते वयः ॥ (२४।२)
kṛte tretādiṣveteṣāṃ pādaśo hrasate vayaḥ ||
वेदवादाश्चानुयुगं ह्रसन्तीति च नः श्रुतम् । (२५।१)
vedavādāścānuyugaṃ hrasantīti ca naḥ śrutam |
आयूंषि चाशिषश्चैव वेदस्यैव च यत् फलम् ॥ (२५।२)
āyūṃṣi cāśiṣaścaiva vedasyaiva ca yat phalam ||
अन्ये कृतयुगे धर्मास्त्रेतायां द्वापरे ऽपरे । (२६।१)
anye kṛtayuge dharmāstretāyāṃ dvāpare 'pare |
तपः परं कृतयुगे त्रेतायां ज्ञानम् उत्तमम् । (२७।१)
tapaḥ paraṃ kṛtayuge tretāyāṃ jñānam uttamam |
द्वापरे यज्ञम् एवाहुर् दानम् एव कलौ युगे ॥ (२७।२)
dvāpare yajñam evāhur dānam eva kalau yuge ||
एतां द्वादशसाहस्रीं युगाख्यां कवयो विदुः । (२८।१)
etāṃ dvādaśasāhasrīṃ yugākhyāṃ kavayo viduḥ |
सहस्रं परिवृत्तं तद् ब्राह्मं दिवसम् उच्यते ॥ (२८।२)
sahasraṃ parivṛttaṃ tad brāhmaṃ divasam ucyate ||
रात्रिस् तावत्तिथी ब्राह्मी तदादौ विश्वम् ईश्वरः । (२९।१)
rātris tāvattithī brāhmī tadādau viśvam īśvaraḥ |
प्रलये ऽध्यात्मम् आविश्य सुप्त्वा सो ऽन्ते विबुध्यते ॥ (२९।२)
pralaye 'dhyātmam āviśya suptvā so 'nte vibudhyate ||
सहस्रयुगपर्यन्तम् अहर् यद् ब्रह्मणो विदुः । (३०।१)
sahasrayugaparyantam ahar yad brahmaṇo viduḥ |
रात्रिं युगसहस्रान्तां ते ऽहोरात्रविदो जनाः ॥ (३०।२)
rātriṃ yugasahasrāntāṃ te 'horātravido janāḥ ||
प्रतिबुद्धो विकुरुते ब्रह्माक्षय्यं क्षपाक्षये । (३१।१)
pratibuddho vikurute brahmākṣayyaṃ kṣapākṣaye |
सृजते च महद् भूतं तस्माद् व्यक्तात्मकं मनः ॥ (३१।२)
sṛjate ca mahad bhūtaṃ tasmād vyaktātmakaṃ manaḥ ||
ब्रह्म तेजोमयं शुक्रं यस्य सर्वम् इदं जगत् । (३२।१)
brahma tejomayaṃ śukraṃ yasya sarvam idaṃ jagat |
एकस्य भूतं भूतस्य द्वयं स्थावरजङ्गमम् ॥ (३२।२)
ekasya bhūtaṃ bhūtasya dvayaṃ sthāvarajaṅgamam ||
अहर्मुखे विबुद्धः सन् सृजते विद्यया जगत् । (३३।१)
aharmukhe vibuddhaḥ san sṛjate vidyayā jagat |
अभिभूयेह चार्चिष्मद् व्यसृजत् सप्त मानसान् । (३४।१)
abhibhūyeha cārciṣmad vyasṛjat sapta mānasān |
मनः सृष्टिं विकुरुते चोद्यमानं सिसृक्षया । (३५।१)
manaḥ sṛṣṭiṃ vikurute codyamānaṃ sisṛkṣayā |
आकाशं जायते तस्मात् तस्य शब्दो गुणो मतः ॥ (३५।२)
ākāśaṃ jāyate tasmāt tasya śabdo guṇo mataḥ ||
आकाशात् तु विकुर्वाणात् सर्वगन्धवहः शुचिः । (३६।१)
ākāśāt tu vikurvāṇāt sarvagandhavahaḥ śuciḥ |
बलवाञ् जायते वायुस्तस्य स्पर्शो गुणो मतः ॥ (३६।२)
balavāñ jāyate vāyustasya sparśo guṇo mataḥ ||
वायोर् अपि विकुर्वाणाज्ज्योतिर् भूतं तमोनुदम् । (३७।१)
vāyor api vikurvāṇājjyotir bhūtaṃ tamonudam |
रोचिष्णु जायते तत्र तद् रूपगुणम् उच्यते ॥ (३७।२)
rociṣṇu jāyate tatra tad rūpaguṇam ucyate ||
ज्योतिषो ऽपि विकुर्वाणाद् भवन्त्यापो रसात्मिकाः । (३८।१)
jyotiṣo 'pi vikurvāṇād bhavantyāpo rasātmikāḥ |
अद्भ्यो गन्धगुणा भूमिः पूर्वैषा सृष्टिर् उच्यते ॥ (३८।२)
adbhyo gandhaguṇā bhūmiḥ pūrvaiṣā sṛṣṭir ucyate ||
गुणाः पूर्वस्य पूर्वस्य प्राप्नुवन्त्युत्तरोत्तरम् । (३९।१)
guṇāḥ pūrvasya pūrvasya prāpnuvantyuttarottaram |
तेषां यावत्तिथं यद् यत् तत् तत् तावद्गुणं स्मृतम् ॥ (३९।२)
teṣāṃ yāvattithaṃ yad yat tat tat tāvadguṇaṃ smṛtam ||
उपलभ्याप्सु चेद् गन्धं केचिद् ब्रूयुर् अनैपुणात् । (४०।१)
upalabhyāpsu ced gandhaṃ kecid brūyur anaipuṇāt |
पृथिव्याम् एव तं विद्याद् आपो वायुं च संश्रितम् ॥ (४०।२)
pṛthivyām eva taṃ vidyād āpo vāyuṃ ca saṃśritam ||
एते तु सप्त पुरुषा नानावीर्याः पृथक् पृथक् । (४१।१)
ete tu sapta puruṣā nānāvīryāḥ pṛthak pṛthak |
नाशक्नुवन् प्रजाः स्रष्टुम् असमागम्य सर्वतः ॥ (४१।२)
nāśaknuvan prajāḥ sraṣṭum asamāgamya sarvataḥ ||
ते समेत्य महात्मानम् अन्योन्यम् अभिसंश्रिताः । (४२।१)
te sametya mahātmānam anyonyam abhisaṃśritāḥ |
श्रयणाच्छरीरं भवति मूर्तिमत् षोडशात्मकम् । (४३।१)
śrayaṇāccharīraṃ bhavati mūrtimat ṣoḍaśātmakam |
लोकान्नदीः समुद्रांश्च दिशः शैलान् वनस्पतीन् । (४६।१)
lokānnadīḥ samudrāṃśca diśaḥ śailān vanaspatīn |
अव्ययं च व्ययं चैव द्वयं स्थावरजङ्गमम् ॥ (४६।३)
avyayaṃ ca vyayaṃ caiva dvayaṃ sthāvarajaṅgamam ||
तेषां ये यानि कर्माणि प्राक् सृष्ट्यां प्रतिपेदिरे । (४७।१)
teṣāṃ ye yāni karmāṇi prāk sṛṣṭyāṃ pratipedire |
तान्येव प्रतिपद्यन्ते सृज्यमानाः पुनः पुनः ॥ (४७।२)
tānyeva pratipadyante sṛjyamānāḥ punaḥ punaḥ ||
हिंस्राहिंस्रे मृदुक्रूरे धर्माधर्मे ऋतानृते । (४८।१)
hiṃsrāhiṃsre mṛdukrūre dharmādharme ṛtānṛte |
अतो यन्मन्यते धाता तस्मात् तत् तस्य रोचते ॥ (४८।२)
ato yanmanyate dhātā tasmāt tat tasya rocate ||
महाभूतेषु नानात्वम् इन्द्रियार्थेषु मूर्तिषु । (४९।१)
mahābhūteṣu nānātvam indriyārtheṣu mūrtiṣu |
केचित् पुरुषकारं तु प्राहुः कर्मविदो जनाः । (५०।१)
kecit puruṣakāraṃ tu prāhuḥ karmavido janāḥ |
दैवम् इत्यपरे विप्राः स्वभावं भूतचिन्तकाः ॥ (५०।२)
daivam ityapare viprāḥ svabhāvaṃ bhūtacintakāḥ ||
पौरुषं कर्म दैवं च फलवृत्तिस्वभावतः । (५१।१)
pauruṣaṃ karma daivaṃ ca phalavṛttisvabhāvataḥ |
एवम् एतच्च नैवं च यद् भूतं सृजते जगत् । (५२।१)
evam etacca naivaṃ ca yad bhūtaṃ sṛjate jagat |
कर्मस्था विषमं ब्रूयुः सत्त्वस्थाः समदर्शिनः ॥ (५२।२)
karmasthā viṣamaṃ brūyuḥ sattvasthāḥ samadarśinaḥ ||
तपो निःश्रेयसं जन्तोस्तस्य मूलं दमः शमः । (५३।१)
tapo niḥśreyasaṃ jantostasya mūlaṃ damaḥ śamaḥ |
तेन सर्वान् अवाप्नोति यान् कामान्मनसेच्छति ॥ (५३।२)
tena sarvān avāpnoti yān kāmānmanasecchati ||
तपसा तद् अवाप्नोति यद् भूतं सृजते जगत् । (५४।१)
tapasā tad avāpnoti yad bhūtaṃ sṛjate jagat |
स तद्भूतश्च सर्वेषां भूतानां भवति प्रभुः ॥ (५४।२)
sa tadbhūtaśca sarveṣāṃ bhūtānāṃ bhavati prabhuḥ ||
अनादिनिधना नित्या वाग् उत्सृष्टा स्वयंभुवा ॥ (५५।२)
anādinidhanā nityā vāg utsṛṣṭā svayaṃbhuvā ||
शर्वर्यन्तेषु जातानां तान्येवैभ्यो ददाति सः ॥ (५६।२)
śarvaryanteṣu jātānāṃ tānyevaibhyo dadāti saḥ ||
आत्मसिद्धिस्तु वेदेषु प्रोच्यते दशभिः क्रमैः ॥ (५७।२)
ātmasiddhistu vedeṣu procyate daśabhiḥ kramaiḥ ||
कर्मजो ऽयं पृथग्भावो द्वंद्वयुक्तो वियोगिनः । (५९।१)
karmajo 'yaṃ pṛthagbhāvo dvaṃdvayukto viyoginaḥ |
आत्मसिद्धिस्तु विज्ञाता जहाति प्रायशो बलम् ॥ (५९।२)
ātmasiddhistu vijñātā jahāti prāyaśo balam ||
द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च यत् । (६०।१)
dve brahmaṇī veditavye śabdabrahma paraṃ ca yat |
शब्दब्रह्मणि निष्णातः परं ब्रह्माधिगच्छति ॥ (६०।२)
śabdabrahmaṇi niṣṇātaḥ paraṃ brahmādhigacchati ||
आरम्भयज्ञाः क्षत्रस्य हविर्यज्ञा विशस्तथा । (६१।१)
ārambhayajñāḥ kṣatrasya haviryajñā viśastathā |
परिचारयज्ञाः शूद्रास्तु तपोयज्ञा द्विजातयः ॥ (६१।२)
paricārayajñāḥ śūdrāstu tapoyajñā dvijātayaḥ ||
त्रेतायुगे विधिस्त्वेषां यज्ञानां न कृते युगे । (६२।१)
tretāyuge vidhistveṣāṃ yajñānāṃ na kṛte yuge |
द्वापरे विप्लवं यान्ति यज्ञाः कलियुगे तथा ॥ (६२।२)
dvāpare viplavaṃ yānti yajñāḥ kaliyuge tathā ||
अपृथग्धर्मिणो मर्त्या ऋक्सामानि यजूंषि च । (६३।१)
apṛthagdharmiṇo martyā ṛksāmāni yajūṃṣi ca |
काम्यां पुष्टिं पृथग् दृष्ट्वा तपोभिस्तप एव च ॥ (६३।२)
kāmyāṃ puṣṭiṃ pṛthag dṛṣṭvā tapobhistapa eva ca ||
त्रेतायां तु समस्तास्ते प्रादुरासन्महाबलाः । (६४।१)
tretāyāṃ tu samastāste prādurāsanmahābalāḥ |
संयन्तारः स्थावराणां जङ्गमानां च सर्वशः ॥ (६४।२)
saṃyantāraḥ sthāvarāṇāṃ jaṅgamānāṃ ca sarvaśaḥ ||
त्रेतायां संहता ह्येते यज्ञा वर्णास्तथैव च । (६५।१)
tretāyāṃ saṃhatā hyete yajñā varṇāstathaiva ca |
संरोधाद् आयुषस्त्वेते व्यस्यन्ते द्वापरे युगे ॥ (६५।२)
saṃrodhād āyuṣastvete vyasyante dvāpare yuge ||
दृश्यन्ते नापि दृश्यन्ते वेदाः कलियुगे ऽखिलाः । (६६।१)
dṛśyante nāpi dṛśyante vedāḥ kaliyuge 'khilāḥ |
कृते युगे यस्तु धर्मो ब्राह्मणेषु प्रदृश्यते । (६७।१)
kṛte yuge yastu dharmo brāhmaṇeṣu pradṛśyate |
आत्मवत्सु तपोवत्सु श्रुतवत्सु प्रतिष्ठितः ॥ (६७।२)
ātmavatsu tapovatsu śrutavatsu pratiṣṭhitaḥ ||
विक्रियन्ते स्वधर्मस्था वेदवादा यथायुगम् ॥ (६८।२)
vikriyante svadharmasthā vedavādā yathāyugam ||
यथा विश्वानि भूतानि वृष्ट्या भूयांसि प्रावृषि । (६९।१)
yathā viśvāni bhūtāni vṛṣṭyā bhūyāṃsi prāvṛṣi |
सृज्यन्ते जङ्गमस्थानि तथा धर्मा युगे युगे ॥ (६९।२)
sṛjyante jaṅgamasthāni tathā dharmā yuge yuge ||
दृश्यन्ते तानि तान्येव तथा ब्रह्माहरात्रिषु ॥ (७०।२)
dṛśyante tāni tānyeva tathā brahmāharātriṣu ||
कीर्तितं यत् पुरस्तात् ते तत् सूते चात्ति च प्रजाः ॥ (७१।२)
kīrtitaṃ yat purastāt te tat sūte cātti ca prajāḥ ||
दधाति प्रभवे स्थानं भूतानां संयमो यमः । (७२।१)
dadhāti prabhave sthānaṃ bhūtānāṃ saṃyamo yamaḥ |
स्वभावेनैव वर्तन्ते द्वंद्वयुक्तानि भूरिशः ॥ (७२।२)
svabhāvenaiva vartante dvaṃdvayuktāni bhūriśaḥ ||
सर्गः कालः क्रिया वेदाः कर्ता कार्यं क्रिया फलम् । (७३।१)
sargaḥ kālaḥ kriyā vedāḥ kartā kāryaṃ kriyā phalam |
प्रोक्तं ते पुत्र सर्वं वै यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ (७३।२)
proktaṃ te putra sarvaṃ vai yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi ||
प्रत्याहारं तु वक्ष्यामि शर्वर्यादौ गते ऽहनि । (७४।१)
pratyāhāraṃ tu vakṣyāmi śarvaryādau gate 'hani |
यथेदं कुरुते ऽध्यात्मं सुसूक्ष्मं विश्वम् ईश्वरः ॥ (७४।२)
yathedaṃ kurute 'dhyātmaṃ susūkṣmaṃ viśvam īśvaraḥ ||
दिवि सूर्यास्तथा सप्त दहन्ति शिखिनो ऽर्चिषा । (७५।१)
divi sūryāstathā sapta dahanti śikhino 'rciṣā |
सर्वम् एतत् तदार्चिर्भिः पूर्णं जाज्वल्यते जगत् ॥ (७५।२)
sarvam etat tadārcirbhiḥ pūrṇaṃ jājvalyate jagat ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.