MBh, 12, 244
Select a line for its word-by-word analysis.
द्वंद्वानि मोक्षजिज्ञासुर् अर्थधर्मावनुष्ठितः । (१।२)
dvaṃdvāni mokṣajijñāsur arthadharmāvanuṣṭhitaḥ |
वक्त्रा गुणवता शिष्यः श्राव्यः पूर्वम् इदं महत् ॥ (१।३)
vaktrā guṇavatā śiṣyaḥ śrāvyaḥ pūrvam idaṃ mahat ||
आकाशं मारुतो ज्योतिर् आपः पृथ्वी च पञ्चमी । (२।१)
ākāśaṃ māruto jyotir āpaḥ pṛthvī ca pañcamī |
अन्तरात्मकम् आकाशं तन्मयं श्रोत्रम् इन्द्रियम् । (३।१)
antarātmakam ākāśaṃ tanmayaṃ śrotram indriyam |
तस्य शब्दं गुणं विद्यान्मूर्तिशास्त्रविधानवित् ॥ (३।२)
tasya śabdaṃ guṇaṃ vidyānmūrtiśāstravidhānavit ||
स्पर्शनं चेन्द्रियं विद्यात् तथा स्पर्शं च तन्मयम् ॥ (४।२)
sparśanaṃ cendriyaṃ vidyāt tathā sparśaṃ ca tanmayam ||
ततः पाकः प्रकाशश्च ज्योतिश्चक्षुश्च तन्मयम् । (५।१)
tataḥ pākaḥ prakāśaśca jyotiścakṣuśca tanmayam |
तस्य रूपं गुणं विद्यात् तमो ऽन्ववसितात्मकम् ॥ (५।२)
tasya rūpaṃ guṇaṃ vidyāt tamo 'nvavasitātmakam ||
प्रक्लेदः क्षुद्रता स्नेह इत्यापो ह्युपदिश्यते । (६।१)
prakledaḥ kṣudratā sneha ityāpo hyupadiśyate |
रसनं चेन्द्रियं जिह्वा रसश्चापां गुणो मतः ॥ (६।२)
rasanaṃ cendriyaṃ jihvā rasaścāpāṃ guṇo mataḥ ||
संघातः पार्थिवो धातुर् अस्थिदन्तनखानि च । (७।१)
saṃghātaḥ pārthivo dhātur asthidantanakhāni ca |
श्मश्रु लोम च केशाश्च सिराः स्नायु च चर्म च ॥ (७।२)
śmaśru loma ca keśāśca sirāḥ snāyu ca carma ca ||
इन्द्रियं घ्राणसंज्ञानं नासिकेत्यभिधीयते । (८।१)
indriyaṃ ghrāṇasaṃjñānaṃ nāsiketyabhidhīyate |
गन्धश्चैवेन्द्रियार्थो ऽयं विज्ञेयः पृथिवीमयः ॥ (८।२)
gandhaścaivendriyārtho 'yaṃ vijñeyaḥ pṛthivīmayaḥ ||
उत्तरेषु गुणाः सन्ति सर्वे सर्वेषु चोत्तराः । (९।१)
uttareṣu guṇāḥ santi sarve sarveṣu cottarāḥ |
पञ्चानां भूतसंघानां संततिं मुनयो विदुः ॥ (९।२)
pañcānāṃ bhūtasaṃghānāṃ saṃtatiṃ munayo viduḥ ||
मनो नवमम् एषां तु बुद्धिस्तु दशमी स्मृता । (१०।१)
mano navamam eṣāṃ tu buddhistu daśamī smṛtā |
व्यवसायात्मिका बुद्धिर् मनो व्याकरणात्मकम् । (११।१)
vyavasāyātmikā buddhir mano vyākaraṇātmakam |
कर्मानुमानाद् विज्ञेयः स जीवः क्षेत्रसंज्ञकः ॥ (११।२)
karmānumānād vijñeyaḥ sa jīvaḥ kṣetrasaṃjñakaḥ ||
एभिः कालाष्टमैर् भावैर् यः सर्वैः सर्वम् अन्वितम् । (१२।१)
ebhiḥ kālāṣṭamair bhāvair yaḥ sarvaiḥ sarvam anvitam |
पश्यत्यकलुषं प्राज्ञः स मोहं नानुवर्तते ॥ (१२।२)
paśyatyakaluṣaṃ prājñaḥ sa mohaṃ nānuvartate ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.