लोमश उवाच । (१।१)

समुद्रं ते समाश्रित्य वारुणं निधिम् अम्भसाम् । (१।२)

कालेयाः सम्प्रवर्तन्त त्रैलोक्यस्य विनाशने ॥ (१।३)

ते रात्रौ समभिक्रुद्धा भक्षयन्ति सदा मुनीन् । (२।१)

आश्रमेषु च ये सन्ति पुण्येष्वायतनेषु च ॥ (२।२)

वसिष्ठस्याश्रमे विप्रा भक्षितास्तैर् दुरात्मभिः । (३।१)

अशीतिशतम् अष्टौ च नव चान्ये तपस्विनः ॥ (३।२)

च्यवनस्याश्रमं गत्वा पुण्यं द्विजनिषेवितम् । (४।१)

फलमूलाशनानां हि मुनीनां भक्षितं शतम् ॥ (४।२)

एवं रात्रौ स्म कुर्वन्ति विविशुश्चार्णवं दिवा । (५।१)

भरद्वाजाश्रमे चैव नियता ब्रह्मचारिणः । (५।२)

वाय्वाहाराम्बुभक्षाश् च विंशतिः संनिपातिताः ॥ (५।३)

एवं क्रमेण सर्वांस् तान् आश्रमान् दानवास् तदा । (६।१)

निशायां परिधावन्ति मत्ता भुजबलाश्रयात् । (६।२)

कालोपसृष्टाः कालेया घ्नन्तो द्विजगणान् बहून् ॥ (६।३)

न चैनान् अन्वबुध्यन्त मनुजा मनुजोत्तम । (७।१)

एवं प्रवृत्तान् दैत्यांस् तांस् तापसेषु तपस्विषु ॥ (७।२)

प्रभाते समदृश्यन्त नियताहारकर्शिताः । (८।१)

महीतलस्था मुनयः शरीरैर् गतजीवितैः ॥ (८।२)

क्षीणमांसैर् विरुधिरैर् विमज्जान्त्रैर् विसंधिभिः । (९।१)

आकीर्णैर् आचिता भूमिः शङ्खानाम् इव राशिभिः ॥ (९।२)

कलशैर् विप्रविद्धैश् च स्रुवैर् भग्नैस् तथैव च । (१०।१)

विकीर्णैर् अग्निहोत्रैश् च भूर् बभूव समावृता ॥ (१०।२)

निःस्वाध्यायवषट्कारं नष्टयज्ञोत्सवक्रियम् । (११।१)

जगद् आसीन् निरुत्साहं कालेयभयपीडितम् ॥ (११।२)

एवं प्रक्षीयमाणाश्च मानवा मनुजेश्वर । (१२।१)

आत्मत्राणपरा भीताः प्राद्रवन्त दिशो भयात् ॥ (१२।२)

केचिद् गुहाः प्रविविशुर् निर्झरांश् चापरे श्रिताः । (१३।१)

अपरे मरणोद्विग्ना भयात् प्राणान् समुत्सृजन् ॥ (१३।२)

केचिद् अत्र महेष्वासाः शूराः परमदर्पिताः । (१४।१)

मार्गमाणाः परं यत्नं दानवानां प्रचक्रिरे ॥ (१४।२)

न चैतान् अधिजग्मुस् ते समुद्रं समुपाश्रितान् । (१५।१)

श्रमं जग्मुश्च परमम् आजग्मुः क्षयम् एव च ॥ (१५।२)

जगत्युपशमं याते नष्टयज्ञोत्सवक्रिये । (१६।१)

आजग्मुः परमाम् आर्तिं त्रिदशा मनुजेश्वर ॥ (१६।२)

समेत्य समहेन्द्राश्च भयान् मन्त्रं प्रचक्रिरे । (१७।१)

नारायणं पुरस्कृत्य वैकुण्ठम् अपराजितम् ॥ (१७।२)

ततो देवाः समेतास् ते तदोचुर् मधुसूदनम् । (१८।१)

त्वं नः स्रष्टा च पाता च भर्ता च जगतः प्रभो । (१८।२)

त्वया सृष्टम् इदं सर्वं यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति ॥ (१८।३)

त्वया भूमिः पुरा नष्टा समुद्रात् पुष्करेक्षण । (१९।१)

वाराहं रूपम् आस्थाय जगदर्थे समुद्धृता ॥ (१९।२)

आदिदैत्यो महावीर्यो हिरण्यकशिपुस् त्वया । (२०।१)

नारसिंहं वपुः कृत्वा सूदितः पुरुषोत्तम ॥ (२०।२)

अवध्यः सर्वभूतानां बलिश्चापि महासुरः । (२१।१)

वामनं वपुर् आश्रित्य त्रैलोक्याद् भ्रंशितस् त्वया ॥ (२१।२)

असुरश्च महेष्वासो जम्भ इत्यभिविश्रुतः । (२२।१)

यज्ञक्षोभकरः क्रूरस् त्वयैव विनिपातितः ॥ (२२।२)

एवमादीनि कर्माणि येषां संख्या न विद्यते । (२३।१)

अस्माकं भयभीतानां त्वं गतिर् मधुसूदन ॥ (२३।२)

तस्मात् त्वां देव देवेश लोकार्थं ज्ञापयामहे । (२४।१)

रक्ष लोकांश् च देवांश् च शक्रं च महतो भयात् ॥ (२४।२)