वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततस्तस्मिन्मुनिश्रेष्ठा राजानं द्रष्टुम् अभ्ययुः । (१।२)

नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः ॥ (१।३)

द्वैपायनः सशिष्यश्च सिद्धाश्चान्ये मनीषिणः । (२।१)

शतयूपश्च राजर्षिर् वृद्धः परमधार्मिकः ॥ (२।२)

तेषां कुन्ती महाराज पूजां चक्रे यथाविधि । (३।१)

ते चापि तुतुषुस्तस्यास्तापसाः परिचर्यया ॥ (३।२)

तत्र धर्म्याः कथास्तात चक्रुस्ते परमर्षयः । (४।१)

रमयन्तो महात्मानं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ॥ (४।२)

कथान्तरे तु कस्मिंश्चिद् देवर्षिर् नारदस्तदा । (५।१)

कथाम् इमाम् अकथयत् सर्वप्रत्यक्षदर्शिवान् ॥ (५।२)

पुरा प्रजापतिसमो राजासीद् अकुतोभयः । (६।१)

सहस्रचित्य इत्युक्तः शतयूपपितामहः ॥ (६।२)

स पुत्रे राज्यम् आसज्य ज्येष्ठे परमधार्मिके । (७।१)

सहस्रचित्यो धर्मात्मा प्रविवेश वनं नृपः ॥ (७।२)

स गत्वा तपसः पारं दीप्तस्य स नराधिपः । (८।१)

पुरंदरस्य संस्थानं प्रतिपेदे महामनाः ॥ (८।२)

दृष्टपूर्वः स बहुशो राजन् संपतता मया । (९।१)

महेन्द्रसदने राजा तपसा दग्धकिल्बिषः ॥ (९।२)

तथा शैलालयो राजा भगदत्तपितामहः । (१०।१)

तपोबलेनैव नृपो महेन्द्रसदनं गतः ॥ (१०।२)

तथा पृषध्रो नामासीद् राजा वज्रधरोपमः । (११।१)

स चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठम् इतो नृपः ॥ (११।२)

अस्मिन्न् अरण्ये नृपते मान्धातुर् अपि चात्मजः । (१२।१)

पुरुकुत्सो नृपः सिद्धिं महतीं समवाप्तवान् ॥ (१२।२)

भार्या समभवद् यस्य नर्मदा सरितां वरा । (१३।१)

सो ऽस्मिन्न् अरण्ये नृपतिस्तपस्तप्त्वा दिवं गतः ॥ (१३।२)

शशलोमा च नामासीद् राजा परमधार्मिकः । (१४।१)

स चाप्यस्मिन् वने तप्त्वा तपो दिवम् अवाप्तवान् ॥ (१४।२)

द्वैपायनप्रसादाच्च त्वम् अपीदं तपोवनम् । (१५।१)

राजन्न् अवाप्य दुष्प्रापां सिद्धिम् अग्र्यां गमिष्यसि ॥ (१५।२)

त्वं चापि राजशार्दूल तपसो ऽन्ते श्रिया वृतः । (१६।१)

गान्धारीसहितो गन्ता गतिं तेषां महात्मनाम् ॥ (१६।२)

पाण्डुः स्मरति नित्यं च बलहन्तुः समीपतः । (१७।१)

त्वां सदैव महीपाल स त्वां श्रेयसि योक्ष्यति ॥ (१७।२)

तव शुश्रूषया चैव गान्धार्याश्च यशस्विनी । (१८।१)

भर्तुः सलोकतां कुन्ती गमिष्यति वधूस्तव ॥ (१८।२)

युधिष्ठिरस्य जननी स हि धर्मः सनातनः । (१९।१)

वयम् एतत् प्रपश्यामो नृपते दिव्यचक्षुषा ॥ (१९।२)

प्रवेक्ष्यति महात्मानं विदुरश्च युधिष्ठिरम् । (२०।१)

संजयस्त्वदनुध्यानात् पूतः स्वर्गम् अवाप्स्यति ॥ (२०।२)

एतच्छ्रुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा सहैव पत्न्या प्रीतिमान् प्रत्यगृह्णात् । (२१।१)

विद्वान् वाक्यं नारदस्य प्रशस्य चक्रे पूजां चातुलां नारदाय ॥ (२१।२)

तथा सर्वे नारदं विप्रसंघाः संपूजयामासुर् अतीव राजन् । (२२।१)

राज्ञः प्रीत्या धृतराष्ट्रस्य ते वै पुनः पुनः समहृष्टास्तदानीम् ॥ (२२।२)