MBh, 13, 91
Select a line for its word-by-word analysis.
केन संकल्पितं श्राद्धं कस्मिन् काले किमात्मकम् । (१।२)
kena saṃkalpitaṃ śrāddhaṃ kasmin kāle kimātmakam |
कानि श्राद्धेषु वर्ज्यानि तथा मूलफलानि च । (२।१)
kāni śrāddheṣu varjyāni tathā mūlaphalāni ca |
धान्यजातिश्च का वर्ज्या तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ (२।२)
dhānyajātiśca kā varjyā tanme brūhi pitāmaha ||
यथा श्राद्धं सम्प्रवृत्तं यस्मिन् काले यदात्मकम् । (३।२)
yathā śrāddhaṃ sampravṛttaṃ yasmin kāle yadātmakam |
स्वायंभुवो ऽत्रिः कौरव्य परमर्षिः प्रतापवान् । (४।१)
svāyaṃbhuvo 'triḥ kauravya paramarṣiḥ pratāpavān |
दत्तात्रेयस्य पुत्रो ऽभून्निमिर् नाम तपोधनः । (५।१)
dattātreyasya putro 'bhūnnimir nāma tapodhanaḥ |
निमेश्चाप्यभवत् पुत्रः श्रीमान्नाम श्रिया वृतः ॥ (५।२)
nimeścāpyabhavat putraḥ śrīmānnāma śriyā vṛtaḥ ||
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते स कृत्वा दुष्करं तपः । (६।१)
pūrṇe varṣasahasrānte sa kṛtvā duṣkaraṃ tapaḥ |
तस्यासीत् प्रतिबुद्धस्य शोकेन पिहितात्मनः । (९।१)
tasyāsīt pratibuddhasya śokena pihitātmanaḥ |
ततः संचिन्तयामास श्राद्धकल्पं समाहितः । (१०।१)
tataḥ saṃcintayāmāsa śrāddhakalpaṃ samāhitaḥ |
यानि तस्यैव भोज्यानि मूलानि च फलानि च ॥ (१०।२)
yāni tasyaiva bhojyāni mūlāni ca phalāni ca ||
उक्तानि यानि चान्यानि यानि चेष्टानि तस्य ह । (११।१)
uktāni yāni cānyāni yāni ceṣṭāni tasya ha |
अमावास्यां महाप्राज्ञ विप्रान् आनाय्य पूजितान् । (१२।१)
amāvāsyāṃ mahāprājña viprān ānāyya pūjitān |
दक्षिणावर्तिकाः सर्वा बृसीः स्वयम् अथाकरोत् ॥ (१२।२)
dakṣiṇāvartikāḥ sarvā bṛsīḥ svayam athākarot ||
सप्त विप्रांस्ततो भोज्ये युगपत् समुपानयत् । (१३।१)
sapta viprāṃstato bhojye yugapat samupānayat |
ऋते च लवणं भोज्यं श्यामाकान्नं ददौ प्रभुः ॥ (१३।२)
ṛte ca lavaṇaṃ bhojyaṃ śyāmākānnaṃ dadau prabhuḥ ||
दक्षिणाग्रास्ततो दर्भा विष्टरेषु निवेशिताः । (१४।१)
dakṣiṇāgrāstato darbhā viṣṭareṣu niveśitāḥ |
पादयोश्चैव विप्राणां ये त्वन्नम् उपभुञ्जते ॥ (१४।२)
pādayoścaiva viprāṇāṃ ye tvannam upabhuñjate ||
कृत्वा च दक्षिणाग्रान् वै दर्भान् सुप्रयतः शुचिः । (१५।१)
kṛtvā ca dakṣiṇāgrān vai darbhān suprayataḥ śuciḥ |
प्रददौ श्रीमते पिण्डं नामगोत्रम् उदाहरन् ॥ (१५।२)
pradadau śrīmate piṇḍaṃ nāmagotram udāharan ||
तत् कृत्वा स मुनिश्रेष्ठो धर्मसंकरम् आत्मनः । (१६।१)
tat kṛtvā sa muniśreṣṭho dharmasaṃkaram ātmanaḥ |
पश्चात्तापेन महता तप्यमानो ऽभ्यचिन्तयत् ॥ (१६।२)
paścāttāpena mahatā tapyamāno 'bhyacintayat ||
अकृतं मुनिभिः पूर्वं किं मयैतद् अनुष्ठितम् । (१७।१)
akṛtaṃ munibhiḥ pūrvaṃ kiṃ mayaitad anuṣṭhitam |
कथं नु शापेन न मां दहेयुर् ब्राह्मणा इति ॥ (१७।२)
kathaṃ nu śāpena na māṃ daheyur brāhmaṇā iti ||
ध्यातमात्रस्तथा चात्रिर् आजगाम तपोधनः ॥ (१८।२)
dhyātamātrastathā cātrir ājagāma tapodhanaḥ ||
अथात्रिस्तं तथा दृष्ट्वा पुत्रशोकेन कर्शितम् । (१९।१)
athātristaṃ tathā dṛṣṭvā putraśokena karśitam |
भृशम् आश्वासयामास वाग्भिर् इष्टाभिर् अव्ययः ॥ (१९।२)
bhṛśam āśvāsayāmāsa vāgbhir iṣṭābhir avyayaḥ ||
निमे संकल्पितस्ते ऽयं पितृयज्ञस्तपोधनः । (२०।१)
nime saṃkalpitaste 'yaṃ pitṛyajñastapodhanaḥ |
मा ते भूद् भीः पूर्वदृष्टो धर्मो ऽयं ब्रह्मणा स्वयम् ॥ (२०।२)
mā te bhūd bhīḥ pūrvadṛṣṭo dharmo 'yaṃ brahmaṇā svayam ||
सो ऽयं स्वयंभुविहितो धर्मः संकल्पितस्त्वया । (२१।१)
so 'yaṃ svayaṃbhuvihito dharmaḥ saṃkalpitastvayā |
ऋते स्वयंभुवः को ऽन्यः श्राद्धेयं विधिम् आहरेत् ॥ (२१।२)
ṛte svayaṃbhuvaḥ ko 'nyaḥ śrāddheyaṃ vidhim āharet ||
आख्यास्यामि च ते भूयः श्राद्धेयं विधिम् उत्तमम् । (२२।१)
ākhyāsyāmi ca te bhūyaḥ śrāddheyaṃ vidhim uttamam |
स्वयंभुविहितं पुत्र तत् कुरुष्व निबोध मे ॥ (२२।२)
svayaṃbhuvihitaṃ putra tat kuruṣva nibodha me ||
कृत्वाग्निकरणं पूर्वं मन्त्रपूर्वं तपोधन । (२३।१)
kṛtvāgnikaraṇaṃ pūrvaṃ mantrapūrvaṃ tapodhana |
ततो ऽर्यम्णे च सोमाय वरुणाय च नित्यशः ॥ (२३।२)
tato 'ryamṇe ca somāya varuṇāya ca nityaśaḥ ||
विश्वेदेवाश्च ये नित्यं पितृभिः सह गोचराः । (२४।१)
viśvedevāśca ye nityaṃ pitṛbhiḥ saha gocarāḥ |
तेभ्यः संकल्पिता भागाः स्वयम् एव स्वयंभुवा ॥ (२४।२)
tebhyaḥ saṃkalpitā bhāgāḥ svayam eva svayaṃbhuvā ||
ततो ऽग्निश्चैव सोमश्च आप्याय्याविह ते ऽनघ ॥ (२६।२)
tato 'gniścaiva somaśca āpyāyyāviha te 'nagha ||
देवास्तु पितरो नाम निर्मिता वै स्वयंभुवा । (२७।१)
devāstu pitaro nāma nirmitā vai svayaṃbhuvā |
ऊष्मपाः सुमहाभागास्तेषां भागाः प्रकल्पिताः ॥ (२७।२)
ūṣmapāḥ sumahābhāgāsteṣāṃ bhāgāḥ prakalpitāḥ ||
ते श्राद्धेनार्च्यमाना वै विमुच्यन्ते ह किल्बिषात् । (२८।१)
te śrāddhenārcyamānā vai vimucyante ha kilbiṣāt |
सप्तकः पितृवंशस्तु पूर्वदृष्टः स्वयंभुवा ॥ (२८।२)
saptakaḥ pitṛvaṃśastu pūrvadṛṣṭaḥ svayaṃbhuvā ||
विश्वे चाग्निमुखा देवाः संख्याताः पूर्वम् एव ते । (२९।१)
viśve cāgnimukhā devāḥ saṃkhyātāḥ pūrvam eva te |
तेषां नामानि वक्ष्यामि भागार्हाणां महात्मनाम् ॥ (२९।२)
teṣāṃ nāmāni vakṣyāmi bhāgārhāṇāṃ mahātmanām ||
सहः कृतिर् विपाप्मा च पुण्यकृत् पावनस्तथा । (३०।१)
sahaḥ kṛtir vipāpmā ca puṇyakṛt pāvanastathā |
ग्राम्निः क्षेमः समूहश्च दिव्यसानुस्तथैव च ॥ (३०।२)
grāmniḥ kṣemaḥ samūhaśca divyasānustathaiva ca ||
विवस्वान् वीर्यवान् ह्रीमान् कीर्तिमान् कृत एव च । (३१।१)
vivasvān vīryavān hrīmān kīrtimān kṛta eva ca |
विपूर्वः सोमपूर्वश्च सूर्यश्रीश्चेति नामतः ॥ (३१।२)
vipūrvaḥ somapūrvaśca sūryaśrīśceti nāmataḥ ||
सोमपः सूर्यसावित्रो दत्तात्मा पुष्करीयकः । (३२।१)
somapaḥ sūryasāvitro dattātmā puṣkarīyakaḥ |
उष्णीनाभो नभोदश्च विश्वायुर् दीप्तिर् एव च ॥ (३२।२)
uṣṇīnābho nabhodaśca viśvāyur dīptir eva ca ||
ईशः कर्ता कृतिर् दक्षो भुवनो दिव्यकर्मकृत् ॥ (३३।२)
īśaḥ kartā kṛtir dakṣo bhuvano divyakarmakṛt ||
गणितः पञ्चवीर्यश्च आदित्यो रश्मिमांस्तथा । (३४।१)
gaṇitaḥ pañcavīryaśca ādityo raśmimāṃstathā |
सप्तकृत् सोमवर्चाश्च विश्वकृत् कविर् एव च ॥ (३४।२)
saptakṛt somavarcāśca viśvakṛt kavir eva ca ||
जितात्मा मुनिवीर्यश्च दीप्तलोमा भयंकरः ॥ (३५।२)
jitātmā munivīryaśca dīptalomā bhayaṃkaraḥ ||
अतिकर्मा प्रतीतश्च प्रदाता चांशुमांस्तथा । (३६।१)
atikarmā pratītaśca pradātā cāṃśumāṃstathā |
शैलाभः परमक्रोधी धीरोष्णी भूपतिस्तथा ॥ (३६।२)
śailābhaḥ paramakrodhī dhīroṣṇī bhūpatistathā ||
स्रजी वज्री वरी चैव विश्वेदेवाः सनातनाः । (३७।१)
srajī vajrī varī caiva viśvedevāḥ sanātanāḥ |
अश्राद्धेयानि धान्यानि कोद्रवाः पुलकास्तथा । (३८।१)
aśrāddheyāni dhānyāni kodravāḥ pulakāstathā |
हिङ्गु द्रव्येषु शाकेषु पलाण्डुं लशुनं तथा ॥ (३८।२)
hiṅgu dravyeṣu śākeṣu palāṇḍuṃ laśunaṃ tathā ||
कूष्माण्डजात्यलाबुं च कृष्णं लवणम् एव च ॥ (३९।२)
kūṣmāṇḍajātyalābuṃ ca kṛṣṇaṃ lavaṇam eva ca ||
ग्राम्यं वाराहमांसं च यच्चैवाप्रोक्षितं भवेत् । (४०।१)
grāmyaṃ vārāhamāṃsaṃ ca yaccaivāprokṣitaṃ bhavet |
अङ्कुराद्यास्तथा वर्ज्या इह शृङ्गाटकानि च ॥ (४०।३)
aṅkurādyāstathā varjyā iha śṛṅgāṭakāni ca ||
अवक्षुतावरुदितं तथा श्राद्धेषु वर्जयेत् ॥ (४१।२)
avakṣutāvaruditaṃ tathā śrāddheṣu varjayet ||
निवापे हव्यकव्ये वा गर्हितं च श्वदर्शनम् । (४२।१)
nivāpe havyakavye vā garhitaṃ ca śvadarśanam |
पितरश्चैव देवाश्च नाभिनन्दन्ति तद्धविः ॥ (४२।२)
pitaraścaiva devāśca nābhinandanti taddhaviḥ ||
चण्डालश्वपचौ वर्ज्यौ निवापे समुपस्थिते । (४३।१)
caṇḍālaśvapacau varjyau nivāpe samupasthite |
काषायवासी कुष्ठी वा पतितो ब्रह्महापि वा ॥ (४३।२)
kāṣāyavāsī kuṣṭhī vā patito brahmahāpi vā ||
संकीर्णयोनिर् विप्रश्च संबन्धी पतितश्च यः । (४४।१)
saṃkīrṇayonir vipraśca saṃbandhī patitaśca yaḥ |
इत्येवम् उक्त्वा भगवान् स्ववंशजम् ऋषिं पुरा । (४५।१)
ityevam uktvā bhagavān svavaṃśajam ṛṣiṃ purā |
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.