द्रुपद उवाच । (१।१)

भूतानां प्राणिनः श्रेष्ठाः प्राणिनां बुद्धिजीविनः । (१।२)

बुद्धिमत्सु नराः श्रेष्ठा नराणां तु द्विजातयः ॥ (१।३)

द्विजेषु वैद्याः श्रेयांसो वैद्येषु कृतबुद्धयः । (२।१)

स भवान् कृतबुद्धीनां प्रधान इति मे मतिः ॥ (२।२)

कुलेन च विशिष्टो ऽसि वयसा च श्रुतेन च । (३।१)

प्रज्ञयानवमश्चासि शुक्रेणाङ्गिरसेन च ॥ (३।२)

विदितं चापि ते सर्वं यथावृत्तः स कौरवः । (४।१)

पाण्डवश्च यथावृत्तः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ (४।२)

धृतराष्ट्रस्य विदिते वञ्चिताः पाण्डवाः परैः । (५।१)

विदुरेणानुनीतो ऽपि पुत्रम् एवानुवर्तते ॥ (५।२)

शकुनिर् बुद्धिपूर्वं हि कुन्तीपुत्रं समाह्वयत् । (६।१)

अनक्षज्ञं मताक्षः सन् क्षत्रवृत्ते स्थितं शुचिम् ॥ (६।२)

ते तथा वञ्चयित्वा तु धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् । (७।१)

न कस्यांचिद् अवस्थायां राज्यं दास्यन्ति वै स्वयम् ॥ (७।२)

भवांस्तु धर्मसंयुक्तं धृतराष्ट्रं ब्रुवन् वचः । (८।१)

मनांसि तस्य योधानां ध्रुवम् आवर्तयिष्यति ॥ (८।२)

विदुरश्चापि तद् वाक्यं साधयिष्यति तावकम् । (९।१)

भीष्मद्रोणकृपाणां च भेदं संजनयिष्यति ॥ (९।२)

अमात्येषु च भिन्नेषु योधेषु विमुखेषु च । (१०।१)

पुनर् एकाग्रकरणं तेषां कर्म भविष्यति ॥ (१०।२)

एतस्मिन्न् अन्तरे पार्थाः सुखम् एकाग्रबुद्धयः । (११।१)

सेनाकर्म करिष्यन्ति द्रव्याणां चैव संचयम् ॥ (११।२)

भिद्यमानेषु च स्वेषु लम्बमाने च वै त्वयि । (१२।१)

न तथा ते करिष्यन्ति सेनाकर्म न संशयः ॥ (१२।२)

एतत् प्रयोजनं चात्र प्राधान्येनोपलभ्यते । (१३।१)

संगत्या धृतराष्ट्रश्च कुर्याद् धर्म्यं वचस्तव ॥ (१३।२)

स भवान् धर्मयुक्तश्च धर्म्यं तेषु समाचरन् । (१४।१)

कृपालुषु परिक्लेशान् पाण्डवानां प्रकीर्तयन् ॥ (१४।२)

वृद्धेषु कुलधर्मं च ब्रुवन् पूर्वैर् अनुष्ठितम् । (१५।१)

विभेत्स्यति मनांस्येषाम् इति मे नात्र संशयः ॥ (१५।२)

न च तेभ्यो भयं ते ऽस्ति ब्राह्मणो ह्यसि वेदवित् । (१६।१)

दूतकर्मणि युक्तश्च स्थविरश्च विशेषतः ॥ (१६।२)

स भवान् पुष्ययोगेन मुहूर्तेन जयेन च । (१७।१)

कौरवेयान् प्रयात्वाशु कौन्तेयस्यार्थसिद्धये ॥ (१७।२)

वैशंपायन उवाच । (१८।१)

तथानुशिष्टः प्रययौ द्रुपदेन महात्मना । (१८।२)

पुरोधा वृत्तसम्पन्नो नगरं नागसाह्वयम् ॥ (१८।३)