मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो ब्रह्मर्षयः सिद्धा देवराजर्षयस् तथा । (१।२)

हव्यवाहं पुरस्कृत्य ब्रह्माणं शरणं गताः ॥ (१।३)

अग्निर् उवाच । (२।१)

यः स विश्रवसः पुत्रो दशग्रीवो महाबलः । (२।२)

अवध्यो वरदानेन कृतो भगवता पुरा ॥ (२।३)

स बाधते प्रजाः सर्वा विप्रकारैर् महाबलः । (३।१)

ततो नस् त्रातु भगवन् नान्यस् त्राता हि विद्यते ॥ (३।२)

ब्रह्मोवाच । (४।१)

न स देवासुरैः शक्यो युद्धे जेतुं विभावसो । (४।२)

विहितं तत्र यत् कार्यम् अभितस् तस्य निग्रहे ॥ (४।३)

तदर्थम् अवतीर्णो ऽसौ मन्नियोगाच्चतुर्भुजः । (५।१)

विष्णुः प्रहरतां श्रेष्ठः स कर्मैतत् करिष्यति ॥ (५।२)

मार्कण्डेय उवाच । (६।१)

पितामहस्ततस् तेषां संनिधौ वाक्यम् अब्रवीत् । (६।२)

सर्वैर् देवगणैः सार्धं संभवध्वं महीतले ॥ (६।३)

विष्णोः सहायान् ऋक्षीषु वानरीषु च सर्वशः । (७।१)

जनयध्वं सुतान् वीरान् कामरूपबलान्वितान् ॥ (७।२)

ततो भागानुभागेन देवगन्धर्वदानवाः । (८।१)

अवतर्तुं महीं सर्वे रञ्जयामासुर् अञ्जसा ॥ (८।२)

तेषां समक्षं गन्धर्वीं दुन्दुभीं नाम नामतः । (९।१)

शशास वरदो देवो देवकार्यार्थसिद्धये ॥ (९।२)

पितामहवचः श्रुत्वा गन्धर्वी दुन्दुभी ततः । (१०।१)

मन्थरा मानुषे लोके कुब्जा समभवत् तदा ॥ (१०।२)

शक्रप्रभृतयश्चैव सर्वे ते सुरसत्तमाः । (११।१)

वानरर्क्षवरस्त्रीषु जनयामासुर् आत्मजान् । (११।२)

ते ऽन्ववर्तन् पितॄन् सर्वे यशसा च बलेन च ॥ (११।३)

भेत्तारो गिरिशृङ्गाणां शालतालशिलायुधाः । (१२।१)

वज्रसंहननाः सर्वे सर्वे चौघबलास् तथा ॥ (१२।२)

कामवीर्यधराश्चैव सर्वे युद्धविशारदाः । (१३।१)

नागायुतसमप्राणा वायुवेगसमा जवे । (१३।२)

यत्रेच्छकनिवासाश् च केचिद् अत्र वनौकसः ॥ (१३।३)

एवं विधाय तत् सर्वं भगवांल्लोकभावनः । (१४।१)

मन्थरां बोधयामास यद् यत् कार्यं यथा यथा ॥ (१४।२)

सा तद्वचनम् आज्ञाय तथा चक्रे मनोजवा । (१५।१)

इतश्चेतश्च गच्छन्ती वैरसंधुक्षणे रता ॥ (१५।२)