MBh, 12, 177
Select a line for its word-by-word analysis.
एते ते धातवः पञ्च ब्रह्मा यान् असृजत् पुरा । (१।२)
ete te dhātavaḥ pañca brahmā yān asṛjat purā |
चेष्टा वयूः खम् आकाशम् ऊष्माग्निः सलिलं द्रवः । (४।१)
ceṣṭā vayūḥ kham ākāśam ūṣmāgniḥ salilaṃ dravaḥ |
पृथिवी चात्र संघातः शरीरं पाञ्चभौतिकम् ॥ (४।२)
pṛthivī cātra saṃghātaḥ śarīraṃ pāñcabhautikam ||
इत्येतैः पञ्चभिर् भूतैर् युक्तं स्थावरजङ्गमम् । (५।१)
ityetaiḥ pañcabhir bhūtair yuktaṃ sthāvarajaṅgamam |
श्रोत्रं घ्राणं रसः स्पर्शो दृष्टिश्चेन्द्रियसंज्ञिताः ॥ (५।२)
śrotraṃ ghrāṇaṃ rasaḥ sparśo dṛṣṭiścendriyasaṃjñitāḥ ||
पञ्चभिर् यदि भूतैस्तु युक्ताः स्थावरजङ्गमाः । (६।२)
pañcabhir yadi bhūtaistu yuktāḥ sthāvarajaṅgamāḥ |
स्थावराणां न दृश्यन्ते शरीरे पञ्च धातवः ॥ (६।३)
sthāvarāṇāṃ na dṛśyante śarīre pañca dhātavaḥ ||
अनूष्मणाम् अचेष्टानां घनानां चैव तत्त्वतः । (७।१)
anūṣmaṇām aceṣṭānāṃ ghanānāṃ caiva tattvataḥ |
न च स्पर्शं विजानन्ति ते कथं पाञ्चभौतिकाः ॥ (८।२)
na ca sparśaṃ vijānanti te kathaṃ pāñcabhautikāḥ ||
अद्रवत्वाद् अनग्नित्वाद् अभौमत्वाद् अवायुतः । (९।१)
adravatvād anagnitvād abhaumatvād avāyutaḥ |
आकाशस्याप्रमेयत्वाद् वृक्षाणां नास्ति भौतिकम् ॥ (९।२)
ākāśasyāprameyatvād vṛkṣāṇāṃ nāsti bhautikam ||
घनानाम् अपि वृक्षाणाम् आकाशो ऽस्ति न संशयः । (१०।२)
ghanānām api vṛkṣāṇām ākāśo 'sti na saṃśayaḥ |
तेषां पुष्पफले व्यक्तिर् नित्यं समुपलभ्यते ॥ (१०।३)
teṣāṃ puṣpaphale vyaktir nityaṃ samupalabhyate ||
ऊष्मतो ग्लानपर्णानां त्वक् फलं पुष्पम् एव च । (११।१)
ūṣmato glānaparṇānāṃ tvak phalaṃ puṣpam eva ca |
म्लायते चैव शीते न स्पर्शस्तेनात्र विद्यते ॥ (११।२)
mlāyate caiva śīte na sparśastenātra vidyate ||
वाय्वग्न्यशनिनिष्पेषैः फलपुष्पं विशीर्यते । (१२।१)
vāyvagnyaśaniniṣpeṣaiḥ phalapuṣpaṃ viśīryate |
श्रोत्रेण गृह्यते शब्दस्तस्माच्छृण्वन्ति पादपाः ॥ (१२।२)
śrotreṇa gṛhyate śabdastasmācchṛṇvanti pādapāḥ ||
वल्ली वेष्टयते वृक्षं सर्वतश्चैव गच्छति । (१३।१)
vallī veṣṭayate vṛkṣaṃ sarvataścaiva gacchati |
न ह्यदृष्टेश्च मार्गो ऽस्ति तस्मात् पश्यन्ति पादपाः ॥ (१३।२)
na hyadṛṣṭeśca mārgo 'sti tasmāt paśyanti pādapāḥ ||
पुण्यापुण्यैस्तथा गन्धैर् धूपैश्च विविधैर् अपि । (१४।१)
puṇyāpuṇyaistathā gandhair dhūpaiśca vividhair api |
अरोगाः पुष्पिताः सन्ति तस्माज्जिघ्रन्ति पादपाः ॥ (१४।२)
arogāḥ puṣpitāḥ santi tasmājjighranti pādapāḥ ||
पादैः सलिलपानं च व्याधीनाम् अपि दर्शनम् । (१५।१)
pādaiḥ salilapānaṃ ca vyādhīnām api darśanam |
व्याधिप्रतिक्रियत्वाच्च विद्यते रसनं द्रुमे ॥ (१५।२)
vyādhipratikriyatvācca vidyate rasanaṃ drume ||
वक्त्रेणोत्पलनालेन यथोर्ध्वं जलम् आददेत् । (१६।१)
vaktreṇotpalanālena yathordhvaṃ jalam ādadet |
ग्रहणात् सुखदुःखस्य छिन्नस्य च विरोहणात् । (१७।१)
grahaṇāt sukhaduḥkhasya chinnasya ca virohaṇāt |
जीवं पश्यामि वृक्षाणाम् अचैतन्यं न विद्यते ॥ (१७।२)
jīvaṃ paśyāmi vṛkṣāṇām acaitanyaṃ na vidyate ||
जङ्गमानां च सर्वेषां शरीरे पञ्च धातवः । (१९।१)
jaṅgamānāṃ ca sarveṣāṃ śarīre pañca dhātavaḥ |
प्रत्येकशः प्रभिद्यन्ते यैः शरीरं विचेष्टते ॥ (१९।२)
pratyekaśaḥ prabhidyante yaiḥ śarīraṃ viceṣṭate ||
त्वक् च मांसं तथास्थीनि मज्जा स्नायु च पञ्चमम् । (२०।१)
tvak ca māṃsaṃ tathāsthīni majjā snāyu ca pañcamam |
तेजो ऽग्निश्च तथा क्रोधश्चक्षुर् ऊष्मा तथैव च । (२१।१)
tejo 'gniśca tathā krodhaścakṣur ūṣmā tathaiva ca |
अग्निर् जरयते चापि पञ्चाग्नेयाः शरीरिणः ॥ (२१।२)
agnir jarayate cāpi pañcāgneyāḥ śarīriṇaḥ ||
श्रोत्रं घ्राणम् अथास्यं च हृदयं कोष्ठम् एव च । (२२।१)
śrotraṃ ghrāṇam athāsyaṃ ca hṛdayaṃ koṣṭham eva ca |
आकाशात् प्राणिनाम् एते शरीरे पञ्च धातवः ॥ (२२।२)
ākāśāt prāṇinām ete śarīre pañca dhātavaḥ ||
श्लेष्मा पित्तम् अथ स्वेदो वसा शोणितम् एव च । (२३।१)
śleṣmā pittam atha svedo vasā śoṇitam eva ca |
इत्यापः पञ्चधा देहे भवन्ति प्राणिनां सदा ॥ (२३।२)
ityāpaḥ pañcadhā dehe bhavanti prāṇināṃ sadā ||
प्राणात् प्रणीयते प्राणी व्यानाद् व्यायच्छते तथा । (२४।१)
prāṇāt praṇīyate prāṇī vyānād vyāyacchate tathā |
गच्छत्यपानो ऽवाक् चैव समानो हृद्यवस्थितः ॥ (२४।२)
gacchatyapāno 'vāk caiva samāno hṛdyavasthitaḥ ||
उदानाद् उच्छ्वसिति च प्रतिभेदाच्च भाषते । (२५।१)
udānād ucchvasiti ca pratibhedācca bhāṣate |
भूमेर् गन्धगुणान् वेत्ति रसं चाद्भ्यः शरीरवान् । (२६।१)
bhūmer gandhaguṇān vetti rasaṃ cādbhyaḥ śarīravān |
ज्योतिः पश्यति चक्षुर्भ्यां स्पर्शं वेत्ति च वायुना ॥ (२६।२)
jyotiḥ paśyati cakṣurbhyāṃ sparśaṃ vetti ca vāyunā ||
तस्य गन्धस्य वक्ष्यामि विस्तराभिहितान् गुणान् । (२७।१)
tasya gandhasya vakṣyāmi vistarābhihitān guṇān |
इष्टश्चानिष्टगन्धश्च मधुरः कटुर् एव च ॥ (२७।२)
iṣṭaścāniṣṭagandhaśca madhuraḥ kaṭur eva ca ||
निर्हारी संहतः स्निग्धो रूक्षो विशद एव च । (२८।१)
nirhārī saṃhataḥ snigdho rūkṣo viśada eva ca |
एवं नवविधो ज्ञेयः पार्थिवो गन्धविस्तरः ॥ (२८।२)
evaṃ navavidho jñeyaḥ pārthivo gandhavistaraḥ ||
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसश्चापां गुणाः स्मृताः । (२९।१)
śabdaḥ sparśaśca rūpaṃ ca rasaścāpāṃ guṇāḥ smṛtāḥ |
रसज्ञानं तु वक्ष्यामि तन्मे निगदतः शृणु ॥ (२९।२)
rasajñānaṃ tu vakṣyāmi tanme nigadataḥ śṛṇu ||
रसो बहुविधः प्रोक्तः सूरिभिः प्रथितात्मभिः । (३०।१)
raso bahuvidhaḥ proktaḥ sūribhiḥ prathitātmabhiḥ |
मधुरो लवणस्तिक्तः कषायो ऽम्लः कटुस्तथा । (३०।२)
madhuro lavaṇastiktaḥ kaṣāyo 'mlaḥ kaṭustathā |
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च त्रिगुणं ज्योतिर् उच्यते । (३१।१)
śabdaḥ sparśaśca rūpaṃ ca triguṇaṃ jyotir ucyate |
ज्योतिः पश्यति रूपाणि रूपं च बहुधा स्मृतम् ॥ (३१।२)
jyotiḥ paśyati rūpāṇi rūpaṃ ca bahudhā smṛtam ||
ह्रस्वो दीर्घस्तथा स्थूलश्चतुरस्रो ऽणु वृत्तवान् । (३२।१)
hrasvo dīrghastathā sthūlaścaturasro 'ṇu vṛttavān |
शुक्लः कृष्णस्तथा रक्तो नीलः पीतो ऽरुणस्तथा । (३२।२)
śuklaḥ kṛṣṇastathā rakto nīlaḥ pīto 'ruṇastathā |
एवं द्वादशविस्तारो ज्योतीरूपगुणः स्मृतः ॥ (३२।३)
evaṃ dvādaśavistāro jyotīrūpaguṇaḥ smṛtaḥ ||
शब्दस्पर्शौ तु विज्ञेयौ द्विगुणो वायुर् उच्यते । (३३।१)
śabdasparśau tu vijñeyau dviguṇo vāyur ucyate |
वायव्यस्तु गुणः स्पर्शः स्पर्शश्च बहुधा स्मृतः ॥ (३३।२)
vāyavyastu guṇaḥ sparśaḥ sparśaśca bahudhā smṛtaḥ ||
कठिनश्चिक्कणः श्लक्ष्णः पिच्छलो मृदुदारुणः । (३४।१)
kaṭhinaścikkaṇaḥ ślakṣṇaḥ picchalo mṛdudāruṇaḥ |
उष्णः शीतः सुखो दुःखः स्निग्धो विशद एव च । (३४।२)
uṣṇaḥ śītaḥ sukho duḥkhaḥ snigdho viśada eva ca |
तत्रैकगुणम् आकाशं शब्द इत्येव तत् स्मृतम् । (३५।१)
tatraikaguṇam ākāśaṃ śabda ityeva tat smṛtam |
तस्य शब्दस्य वक्ष्यामि विस्तरं विविधात्मकम् ॥ (३५।२)
tasya śabdasya vakṣyāmi vistaraṃ vividhātmakam ||
त्रैस्वर्येण तु सर्वत्र स्थितो ऽपि पटहादिषु ॥ (३७।२)
traisvaryeṇa tu sarvatra sthito 'pi paṭahādiṣu ||
आप्यायन्ते च ते नित्यं धातवस्तैस्तु धातुभिः । (३९।१)
āpyāyante ca te nityaṃ dhātavastaistu dhātubhiḥ |
आपो ऽग्निर् मारुतश्चैव नित्यं जाग्रति देहिषु ॥ (३९।२)
āpo 'gnir mārutaścaiva nityaṃ jāgrati dehiṣu ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.