लोमहर्षणपुत्र उग्रश्रवाः सूतः पौराणिको नैमिषारण्ये शौनकस्य कुलपतेर् द्वादशवार्षिके सत्त्रे ऋषीन् अभ्यागतान् उपतस्थे ॥ (१।१)

मयोदङ्कस्य चरितम् अशेषम् उक्तम् । (२।१)

जनमेजयस्य सर्पसत्त्रस्य । (२।२)

निमित्तान्तरम् इदम् अपि । (२।३)

पौराणिकः पुराणे कृतश्रमः स तान् कृताञ्जलिर् उवाच । (२।४)

किं भवन्तः श्रोतुम् इच्छन्ति । (२।५)

किम् अहं ब्रुवाणीति ॥ (२।६)

तम् ऋषय ऊचुः । (३।१)

परमं लोमहर्षणे प्रक्ष्यामस्त्वां वक्ष्यसि च नः शुश्रूषतां कथायोगम् । (३।२)

तद् भगवांस्तु तावच्छौनको ऽग्निशरणम् अध्यास्ते ॥ (३।३)

यो ऽसौ दिव्याः कथा वेद देवतासुरसंकथाः । (४।१)

मनुष्योरगगन्धर्वकथा वेद च सर्वशः ॥ (४।२)

स चाप्यस्मिन् मखे सौते विद्वान् कुलपतिर् द्विजः । (५।१)

दक्षो धृतव्रतो धीमाञ् शास्त्रे चारण्यके गुरुः ॥ (५।२)

सत्यवादी शमपरस्तपस्वी नियतव्रतः । (६।१)

सर्वेषाम् एव नो मान्यः स तावत् प्रतिपाल्यताम् ॥ (६।२)

तस्मिन्न् अध्यासति गुरावासनं परमार्चितम् । (७।१)

ततो वक्ष्यसि यत् त्वां स प्रक्ष्यति द्विजसत्तमः ॥ (७।२)

सूत उवाच । (८।१)

एवम् अस्तु गुरौ तस्मिन्न् उपविष्टे महात्मनि । (८।२)

तेन पृष्टः कथाः पुण्या वक्ष्यामि विविधाश्रयाः ॥ (८।३)

सो ऽथ विप्रर्षभः कार्यं कृत्वा सर्वं यथाक्रमम् । (९।१)

देवान् वाग्भिः पितॄन् अद्भिस्तर्पयित्वाजगाम ह ॥ (९।२)

यत्र ब्रह्मर्षयः सिद्धास्त आसीना यतव्रताः । (१०।१)

यज्ञायतनम् आश्रित्य सूतपुत्रपुरःसराः ॥ (१०।२)

ऋत्विक्ष्वथ सदस्येषु स वै गृहपतिस्ततः । (११।१)

उपविष्टेषूपविष्टः शौनको ऽथाब्रवीद् इदम् ॥ (११।२)