वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततो व्यध्वगतं पार्थं प्रातिकामी युधिष्ठिरम् । (१।२)

उवाच वचनाद् राज्ञो धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ (१।३)

उपस्तीर्णा सभा राजन्न् अक्षान् उप्त्वा युधिष्ठिर । (२।१)

एहि पाण्डव दीव्येति पिता त्वाम् आह भारत ॥ (२।२)

युधिष्ठिर उवाच । (३।१)

धातुर् नियोगाद् भूतानि प्राप्नुवन्ति शुभाशुभम् । (३।२)

न निवृत्तिस्तयोर् अस्ति देवितव्यं पुनर् यदि ॥ (३।३)

अक्षद्यूते समाह्वानं नियोगात् स्थविरस्य च । (४।१)

जानन्न् अपि क्षयकरं नातिक्रमितुम् उत्सहे ॥ (४।२)

वैशंपायन उवाच । (५।१)

इति ब्रुवन्निववृते भ्रातृभिः सह पाण्डवः । (५।२)

जानंश्च शकुनेर् मायां पार्थो द्यूतम् इयात् पुनः ॥ (५।३)

विविशुस्ते सभां तां तु पुनर् एव महारथाः । (६।१)

व्यथयन्ति स्म चेतांसि सुहृदां भरतर्षभाः ॥ (६।२)

यथोपजोषम् आसीनाः पुनर्द्यूतप्रवृत्तये । (७।१)

सर्वलोकविनाशाय दैवेनोपनिपीडिताः ॥ (७।२)

शकुनिर् उवाच । (८।१)

अमुञ्चत् स्थविरो यद् वो धनं पूजितम् एव तत् । (८।२)

महाधनं ग्लहं त्वेकं शृणु मे भरतर्षभ ॥ (८।३)

वयं द्वादश वर्षाणि युष्माभिर् द्यूतनिर्जिताः । (९।१)

प्रविशेम महारण्यं रौरवाजिनवाससः ॥ (९।२)

त्रयोदशं च सजने अज्ञाताः परिवत्सरम् । (१०।१)

ज्ञाताश्च पुनर् अन्यानि वने वर्षाणि द्वादश ॥ (१०।२)

अस्माभिर् वा जिता यूयं वने वर्षाणि द्वादश । (११।१)

वसध्वं कृष्णया सार्धम् अजिनैः प्रतिवासिताः ॥ (११।२)

त्रयोदशे च निर्वृत्ते पुनर् एव यथोचितम् । (१२।१)

स्वराज्यं प्रतिपत्तव्यम् इतरैर् अथ वेतरैः ॥ (१२।२)

अनेन व्यवसायेन सहास्माभिर् युधिष्ठिर । (१३।१)

अक्षान् उप्त्वा पुनर्द्यूतम् एहि दीव्यस्व भारत ॥ (१३।२)

सभासद ऊचुः । (१४।१)

अहो धिग् बान्धवा नैनं बोधयन्ति महद् भयम् । (१४।२)

बुद्ध्या बोध्यं न बुध्यन्ते स्वयं च भरतर्षभाः ॥ (१४।३)

वैशंपायन उवाच । (१५।१)

जनप्रवादान् सुबहून् इति शृण्वन्नराधिपः । (१५।२)

ह्रिया च धर्मसङ्गाच्च पार्थो द्यूतम् इयात् पुनः ॥ (१५।३)

जानन्न् अपि महाबुद्धिः पुनर्द्यूतम् अवर्तयत् । (१६।१)

अप्ययं न विनाशः स्यात् कुरूणाम् इति चिन्तयन् ॥ (१६।२)

युधिष्ठिर उवाच । (१७।१)

कथं वै मद्विधो राजा स्वधर्मम् अनुपालयन् । (१७।२)

आहूतो विनिवर्तेत दीव्यामि शकुने त्वया ॥ (१७।३)

शकुनिर् उवाच । (१८।१)

गवाश्वं बहुधेनूकम् अपर्यन्तम् अजाविकम् । (१८।२)

गजाः कोशो हिरण्यं च दासीदासं च सर्वशः ॥ (१८।३)

एष नो ग्लह एवैको वनवासाय पाण्डवाः । (१९।१)

यूयं वयं वा विजिता वसेम वनम् आश्रिताः ॥ (१९।२)

अनेन व्यवसायेन दीव्याम भरतर्षभ । (२०।१)

समुत्क्षेपेण चैकेन वनवासाय भारत ॥ (२०।२)

वैशंपायन उवाच । (२१।१)

प्रतिजग्राह तं पार्थो ग्लहं जग्राह सौबलः । (२१।२)

जितम् इत्येव शकुनिर् युधिष्ठिरम् अभाषत ॥ (२१।३)