भीम उवाच । (१।१)

पाण्डवो भीमसेनो ऽहं धर्मपुत्राद् अनन्तरः । (१।२)

विशालां बदरीं प्राप्तो भ्रातृभिः सह राक्षसाः ॥ (१।३)

अपश्यत् तत्र पञ्चाली सौगन्धिकम् अनुत्तमम् । (२।१)

अनिलोढम् इतो नूनं सा बहूनि परीप्सति ॥ (२।२)

तस्या माम् अनवद्याङ्ग्या धर्मपत्न्याः प्रिये स्थितम् । (३।१)

पुष्पाहारम् इह प्राप्तं निबोधत निशाचराः ॥ (३।२)

राक्षसा ऊचुः । (४।१)

आक्रीडो ऽयं कुबेरस्य दयितः पुरुषर्षभ । (४।२)

नेह शक्यं मनुष्येण विहर्तुं मर्त्यधर्मिणा ॥ (४।३)

देवर्षयस् तथा यक्षा देवाश् चात्र वृकोदर । (५।१)

आमन्त्र्य यक्षप्रवरं पिबन्ति विहरन्ति च । (५।२)

गन्धर्वाप्सरसश्चैव विहरन्त्यत्र पाण्डव ॥ (५।३)

अन्यायेनेह यः कश्चिद् अवमन्य धनेश्वरम् । (६।१)

विहर्तुम् इच्छेद् दुर्वृत्तः स विनश्येद् असंशयम् ॥ (६।२)

तम् अनादृत्य पद्मानि जिहीर्षसि बलाद् इतः । (७।१)

धर्मराजस्य चात्मानं ब्रवीषि भ्रातरं कथम् ॥ (७।२)

भीम उवाच । (८।१)

राक्षसास् तं न पश्यामि धनेश्वरम् इहान्तिके । (८।२)

दृष्ट्वापि च महाराजं नाहं याचितुम् उत्सहे ॥ (८।३)

न हि याचन्ति राजान एष धर्मः सनातनः । (९।१)

न चाहं हातुम् इच्छामि क्षात्रधर्मं कथंचन ॥ (९।२)

इयं च नलिनी रम्या जाता पर्वतनिर्झरे । (१०।१)

नेयं भवनम् आसाद्य कुबेरस्य महात्मनः ॥ (१०।२)

तुल्या हि सर्वभूतानाम् इयं वैश्रवणस्य च । (११।१)

एवंगतेषु द्रव्येषु कः कं याचितुम् अर्हति ॥ (११।२)

वैशम्पायन उवाच । (१२।१)

इत्युक्त्वा राक्षसान् सर्वान् भीमसेनो व्यगाहत । (१२।२)

ततः स राक्षसैर् वाचा प्रतिषिद्धः प्रतापवान् । (१२।३)

मा मैवम् इति सक्रोधैर् भर्त्सयद्भिः समन्ततः ॥ (१२।४)

कदर्थीकृत्य तु स तान् राक्षसान् भीमविक्रमः । (१३।१)

व्यगाहत महातेजास् ते तं सर्वे न्यवारयन् ॥ (१३।२)

गृह्णीत बध्नीत निकृन्ततेमं पचाम खादाम च भीमसेनम् । (१४।१)

क्रुद्धा ब्रुवन्तो ऽनुययुर् द्रुतं ते शस्त्राणि चोद्यम्य विवृत्तनेत्राः ॥ (१४।२)

ततः स गुर्वीं यमदण्डकल्पां महागदां काञ्चनपट्टनद्धाम् । (१५।१)

प्रगृह्य तान् अभ्यपतत् तरस्वी ततो ऽब्रवीत् तिष्ठत तिष्ठतेति ॥ (१५।२)

ते तं तदा तोमरपट्टिशाद्यैर् व्याविध्य शस्त्रैः सहसाभिपेतुः । (१६।१)

जिघांसवः क्रोधवशाः सुभीमा भीमं समन्तात् परिवव्रुर् उग्राः ॥ (१६।२)

वातेन कुन्त्यां बलवान् स जातः शूरस् तरस्वी द्विषतां निहन्ता । (१७।१)

सत्ये च धर्मे च रतः सदैव पराक्रमे शत्रुभिर् अप्रधृष्यः ॥ (१७।२)

तेषां स मार्गान् विविधान् महात्मा निहत्य शस्त्राणि च शात्रवाणाम् । (१८।१)

यथाप्रवीरान् निजघान वीरः परःशतान् पुष्करिणीसमीपे ॥ (१८।२)

ते तस्य वीर्यं च बलं च दृष्ट्वा विद्याबलं बाहुबलं तथैव । (१९।१)

अशक्नुवन्तः सहिताः समन्ताद्धतप्रवीराः सहसा निवृत्ताः ॥ (१९।२)

विदीर्यमाणास् तत एव तूर्णम् आकाशम् आस्थाय विमूढसंज्ञाः । (२०।१)

कैलासशृङ्गाण्यभिदुद्रुवुस् ते भीमार्दिताः क्रोधवशाः प्रभग्नाः ॥ (२०।२)

स शक्रवद् दानवदैत्यसंघान् विक्रम्य जित्वा च रणे ऽरिसंघान् । (२१।१)

विगाह्य तां पुष्करिणीं जितारिः कामाय जग्राह ततो ऽम्बुजानि ॥ (२१।२)

ततः स पीत्वामृतकल्पम् अम्भो भूयो बभूवोत्तमवीर्यतेजाः । (२२।१)

उत्पाट्य जग्राह ततो ऽम्बुजानि सौगन्धिकान्युत्तमगन्धवन्ति ॥ (२२।२)

ततस् तु ते क्रोधवशाः समेत्य धनेश्वरं भीमबलप्रणुन्नाः । (२३।१)

भीमस्य वीर्यं च बलं च संख्ये यथावद् आचख्युर् अतीव दीनाः ॥ (२३।२)

तेषां वचस् तत् तु निशम्य देवः प्रहस्य रक्षांसि ततो ऽभ्युवाच । (२४।१)

गृह्णातु भीमो जलजानि कामं कृष्णानिमित्तं विदितं ममैतत् ॥ (२४।२)

ततो ऽभ्यनुज्ञाय धनेश्वरं ते जग्मुः कुरूणां प्रवरं विरोषाः । (२५।१)

भीमं च तस्यां ददृशुर् नलिन्यां यथोपजोषं विहरन्तम् एकम् ॥ (२५।२)