धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

यथैव पाण्डवाः सर्वे पराक्रान्ता जिगीषवः । (१।२)

तथैवाभिसरास्तेषां त्यक्तात्मानो जये धृताः ॥ (१।३)

त्वम् एव हि पराक्रान्तान् आचक्षीथाः परान्मम । (२।१)

पाञ्चालान् केकयान्मत्स्यान्मागधान् वत्सभूमिपान् ॥ (२।२)

यश्च सेन्द्रान् इमांल्लोकान् इच्छन् कुर्याद् वशे बली । (३।१)

स श्रेष्ठो जगतः कृष्णः पाण्डवानां जये धृतः ॥ (३।२)

समस्ताम् अर्जुनाद् विद्यां सात्यकिः क्षिप्रम् आप्तवान् । (४।१)

शैनेयः समरे स्थाता बीजवत् प्रवपञ् शरान् ॥ (४।२)

धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः क्रूरकर्मा महारथः । (५।१)

मामकेषु रणं कर्ता बलेषु परमास्त्रवित् ॥ (५।२)

युधिष्ठिरस्य च क्रोधाद् अर्जुनस्य च विक्रमात् । (६।१)

यमाभ्यां भीमसेनाच्च भयं मे तात जायते ॥ (६।२)

अमानुषं मनुष्येन्द्रैर् जालं विततम् अन्तरा । (७।१)

मम सेनां हनिष्यन्ति ततः क्रोशामि संजय ॥ (७।२)

दर्शनीयो मनस्वी च लक्ष्मीवान् ब्रह्मवर्चसी । (८।१)

मेधावी सुकृतप्रज्ञो धर्मात्मा पाण्डुनन्दनः ॥ (८।२)

मित्रामात्यैः सुसम्पन्नः सम्पन्नो योज्ययोजकैः । (९।१)

भ्रातृभिः श्वशुरैः पुत्रैर् उपपन्नो महारथैः ॥ (९।२)

धृत्या च पुरुषव्याघ्रो नैभृत्येन च पाण्डवः । (१०।१)

अनृशंसो वदान्यश्च ह्रीमान् सत्यपराक्रमः ॥ (१०।२)

बहुश्रुतः कृतात्मा च वृद्धसेवी जितेन्द्रियः । (११।१)

तं सर्वगुणसम्पन्नं समिद्धम् इव पावकम् ॥ (११।२)

तपन्तम् इव को मन्दः पतिष्यति पतंगवत् । (१२।१)

पाण्डवाग्निम् अनावार्यं मुमूर्षुर् मूढचेतनः ॥ (१२।२)

तनुर् उच्चः शिखी राजा शुद्धजाम्बूनदप्रभः । (१३।१)

मन्दानां मम पुत्राणां युद्धेनान्तं करिष्यति ॥ (१३।२)

तैर् अयुद्धं साधु मन्ये कुरवस्तन्निबोधत । (१४।१)

युद्धे विनाशः कृत्स्नस्य कुलस्य भविता ध्रुवम् ॥ (१४।२)

एषा मे परमा शान्तिर् यया शाम्यति मे मनः । (१५।१)

यदि त्वयुद्धम् इष्टं वो वयं शान्त्यै यतामहे ॥ (१५।२)

न तु नः शिक्षमाणानाम् उपेक्षेत युधिष्ठिरः । (१६।१)

जुगुप्सति ह्यधर्मेण माम् एवोद्दिश्य कारणम् ॥ (१६।२)